Lucas 10

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑yö ‑kɔ ‑yɛ 'zü 'mɛ 'wo gun‑ ꞊keng‑ bha‑ mɛ ‑kaɔng "saɔplɛ "wɛɛ 'bha ‑bha, 'yö‑ ‑nu dan ꞊plɛ ꞊plɛ, 'yö‑ ‑nu bɔ ö "dhiʋ̈ 'pödhɛ "pɛpɛ 'ö ‑bɔ 'gü ‑wɔn ‑yö gun‑ ‑bha bha‑ ‑nu 'gü.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 ꞊Dhɛ 'ö yöö‑ ‑nu bɔ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö, 'yö ‑wʋ kpɔ‑ ‑nu ‑bha 'ö‑ pö: «Atanna ‑bha yë 'ö‑ këwɔn 'dhö 'dhö bha ‑kaa ‑ta ‑ga. 'Ö ꞊dhɛ ‑mlü 'dhö kö yö ꞊në ꞊ya ‑pë kë ‑dhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü bha, "kɛɛ ‑a "kan ‑mɛ 'yaa 'dhö. ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, ‑ka bhɛa" 'bhlaadë ‑dhɛ kö ‑yö ö ‑bha ‑mlü bha‑ "kan ‑mɛ bɔ.»
2 E lhes disse:
3 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Ka 'dho, "kɛɛ ka bɔ 'a‑ wo bha‑ 'wɔn kë ka "yaan ꞊dhɛ a ka ‑bɔ ꞊dhɛ mɛ "bhlaanë ‑nu bɔ laa ‑nu kpö 'gü.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ka 'dho ‑sü 'ka 'ka 'dho 'wëëga ‑da ka ‑ta, ꞊kwɛɛsügüpë 'bha 'ya 'dho kë ka ‑gɔ. "Ɛɛn 'ka 'dho ‑sabha ꞊plɛ ‑naa ‑da ka ‑ta. 'Mɛ "ʋʋ mɛ 'ö 'ka ‑kpan ‑bha zian ‑ta, 'ka 'dho‑ ꞊tua bho.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 'Ka 'dho 'ka ‑da 'kɔ "ʋʋ 'kɔ 'ö‑ 'gü, 'ka ‑da 'kɔɔdhö 'mü, ‑wʋ ‑blɛɛsü 'ka dho‑ pö yö ‑mü ꞊dhɛ: «Zuëwaanusü ‑yö kë 'kɔ ya‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ka ‑gɔ!»
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 'Ka‑ pö "dhʋ̈, ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ 'ö zuë" 'waanu ‑sü 'ö go Atanna "piʋ̈ bha‑ ‑dhɔ 'dhö‑ ‑bha ꞊ya kë 'kɔ bha‑ 'gü, ka ‑bha 'dhuë‑ bha ‑yö ‑dho ‑a ‑mɛ 'kun, "kɛɛ yö ‑zë 'yii kë "dhʋ̈, ka ‑bha 'dhuë‑ ‑dho ö yee kë 'ö nu ka "piʋ̈.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 'Ka 'dho ziö 'kɔ 'gü ‑zaadhö (kë "dhʋ̈ 'ö ‑siö ka ꞊dhɛng bhɔɔ ‑nu ‑dhɛ), ꞊wa ka ꞊yëë bho 'kɔ 'ö‑ 'gü, ‑ka 'to mü kö 'pë 'wo‑ nu ka ‑dhɛ, ‑yö ‑kë ‑bhöpë 'ka oo, ‑yö ‑kë müpë 'ka oo, kö 'ka‑ ‑bhö, "ɛɛn kö 'ka‑ mü; ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'mɛ 'ö yë ‑kë, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ ‑wa ꞊saa bho.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 'Ka ‑da 'pö‑ "ʋʋ 'pö‑ 'ö‑ 'gü kö ‑wo ka ‑dhɛng ‑zë 'kun, pë "ʋʋ pë 'wo‑ nu ka ‑dhɛ ‑bhöpë ‑zë 'ka ‑kaa ‑bhö.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Kö 'ka "yuëdhi ‑nu 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü ‑a ‑nu dha, kö 'ka‑ pö 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ: «Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ ꞊ya ꞊tëng ka ‑ta.»
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 ꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka ‑da 'pö‑ "ʋʋ 'pö‑ 'ö 'gü kö‑ 'gü ‑mɛ ‑nu 'wii ka ꞊yëë bho (Atanna ‑wʋ ‑san ‑bha ‑a ‑mɛ ‑nu kë ‑sü ‑wɔn 'gü), ‑ka 'dho kö 'ka dɔ "dhɛɛdhö 'ka‑ pö 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ ꞊dhɛ:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 «‑Bobi ‑zian 'ö yi ‑gɛn kun ka ‑gɔ 'pö‑ ya‑ 'gü ya ꞊në 'yi‑ bho sië yi ‑bha ya, (kö ka ‑bha "dhang 'ka‑ ꞊mɔɔ bha ‑yö 'to ka ‑ta). "Kɛɛ ‑yö kë ‑zë wo ka "yaan ꞊dhɛ Atanna ‑bha ‑gblüdëdhɛ ꞊ya dun ka ‑ta.
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 ꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka‑ pö "dhʋ̈, a‑ pö ka ‑dhɛ tɛan‑ ꞊dede 'ka ꞊dhɛ kö Atanna ‑bha mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu dhɛɛ" 'kpɔ ‑yi bha ‑yö ꞊loo, 'wɔn 'ö dho wɔ 'pö‑ bha‑ 'gü ‑mɛ ‑nu ‑ta ‑a "dhiʋ̈ ‑dho ziö 'wɔn 'ö‑ ‑wɔ Sodɔmö ‑mɛ ‑nu ('ö‑ ‑wɔn "dhia 'yaa gun‑ ‑nu 'gü 'pö yi 'bha 'ka bha‑ ‑nu ‑ta) bha‑ ‑ta.
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö Yesu ‑ya pö: «Kodhazɛn ‑mɛ ‑nu, ka 'vee‑! Bɛsaida ‑mɛ ‑nu, ka 'vee‑! ‑A ‑pö ka ‑dhɛ "dhʋ̈ ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ "dhabhliwɔn ‑nu 'a‑ ‑kë ‑nu wo ka kpö 'gü bha, ꞊ya kë ꞊dhɛ a‑ ‑kë "dhʋ̈ Tii‑ ‑pö waa‑ Sidɔn ‑pö ‑nu ꞊në‑ 'gü, kö‑ ‑nu ‑gbɛʋʋ kë Atanna ‑dhɛ ‑yi 'yaa ꞊dɛɛ.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü 'gü, Atanna ‑bha mɛ "bhɩɩ‑ ‑nu dhɛɛ" 'kpii‑ 'kpɔ ‑yi bha ꞊ya ꞊loo yi 'ö‑ 'ka, 'wɔn 'ö ‑kë 'mɛ 'wo gun 'pödhɛ 'wo‑ Sidɔn waa‑ Tii ‑pö ‑kë bha‑ 'gü yi 'bha 'ka bha‑ ‑nu 'ka bha‑ fië‑ ‑dho kë ka ‑bha ‑bha.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Kapɛɛnaɔmö ‑mɛ ‑nu, kaa ‑dɩ 'pö ꞊wɛ! ‑Yö ‑kë ka 'gü ꞊dhɛ ka ‑zë 'ka kpɛa‑ ka ‑gɔ ꞊ya zun dhang‑ ‑bha, "kɛɛ ka ‑gɔ ‑dho lɔɔ‑ 'ö dho 'ö ‑sɔ pɛng ‑kaso 'ö ꞊geebɔɔ bha‑ 'gü.
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö go mü 'zü 'ö‑ pö ö bha ꞊klang ‑nu bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «꞊Ya kë ꞊dhɛ 'ka 'dho mɛ 'ö ꞊ya "tʋ 'to ka ‑wʋ ‑bha kö ꞊ya "wɩ ma ꞊në n ‑wʋ ‑bha bha, ‑ɛɛ 'mɛ 'ö ‑kɔ 'zü ka ‑wʋ 'ka kö ‑yö ‑kɔ ma ꞊në n ‑wʋ 'ka bha, 'sa kö‑ ‑mɛ ‑yö ‑kɔ 'pö 'mɛ 'ö n bɔ ꞊në‑ ‑wʋ 'ka bha.
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 ꞊Dhɛ 'ö mɛ ‑kaɔng "saɔplɛ bha ꞊wa 'dho, ‑a ‑nu yee kë ‑sü 'ka ‑wo ‑nu ꞊niidadhe ꞊dede 'ka. ꞊Dhɛ 'wo nu 'yö 'wo‑ pö wo Dëmɛ ‑dhɛ: «Yi Dëmɛ, 'dho 'yi‑ wo bha "yina yaa ‑nu ‑zian ‑wo kë wo ‑gɔ ‑lɔɔ yi ‑dhɛ i 'tɔ 'gü!»
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü 'wɔn 'ya 'dho ka 'kɔn,) ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ n ‑kɔ ꞊ya ziö Sɔtraan ‑gɔ,
18 Jesus lhes disse:
19 ꞊ya 'go mü, 'ma ‑kɔ ‑ziö ‑a zü ‑gban 'gü ‑pë "pɛpɛ ꞊gban ‑gɔ ‑sü ‑faan ‑da ka 'gü 'pö, kë "dhʋ̈ kö pë "ʋʋ ‑pë 'bha ‑kɔ 'ya 'dho ꞊mɔɔ ka ‑bha, ‑a ‑wɔn 'gü ka ‑dho taa‑ ‑mlɛɛ ‑nu waa‑ gɛan" ‑nu ‑ta 'ö 'waa ka kë ‑kɔ 'bha 'gü, ‑a 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ a kë Sɔtraan yö kö ‑yö 'go sië dhang‑ 'gü 'ö ‑pö ꞊dhɛ dha 'ö "yaan‑ kun ‑a 'dhö.»
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 "Kɛɛ 'kö 'zü yöö kë "dhʋ̈, 'wɔn 'ö yöö kë ka ꞊nii ‑da 'gü ‑wɔn 'ka 'yaa "yina yaa ‑nu ‑bha ‑gɔ ‑dho ka ‑dhɛ "sia‑ ‑wɔn ‑zë 'ka. 'Wɔn 'ö dho ka ꞊nii ‑da yö ‑mü ꞊dhɛ mɛ 'ka bha ka 'tɔ ‑bɛn ‑yö zë ‑sü 'ka dhang‑ 'gü.
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Dhiang bha ‑yö ‑to Yesu "dhi 'yö zuëniidadhe ‑ya pa Atanna ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑kɔ 'ka 'yö‑ pö: «'A, n Dë Atanna, 'ma i nuɛ" bho ꞊dedewo, "sɛ waa‑ dhang‑ ‑a ‑nu 'gü ‑pë ꞊gban ‑gɔdhiʋ̈mɛ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'wɔn ‑nu ya 'bha‑ ‑bin 'wɔn dɔ ‑mɛ ‑nu waa‑ "yaakimɛ ‑nu 'wo "kpʋngtaadhɛ ya‑ 'gü ‑nu ‑gɔ, 'yö 'bha‑ ‑ta "pʋ 'mɛ 'wo ꞊dhɛ 'në 'sɛɛnnë ‑nu 'dhö ꞊në‑ ‑nu ‑dhɛ. Tɛan‑ ꞊dede 'ka, n Dë, a i nuɛ" ‑bho "wɩ 'i‑ wo‑ bha kö ‑yö kë "dhʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü.»
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 'Yö go 'mü 'yö‑ pö: «N Dë ꞊ya 'wɔn ꞊gban "pɛpɛ dɔ n ‑kɔ 'ka, mɛ 'bha 'yaa yɛng yi ‑bho "kʋʋ dɔ. Ma 'a ‑kë ‑a Gbö 'ka, mɛ 'bha 'yaa n dɔ kö 'yii kë n Dë 'ka, "ɛɛn yö 'ö ‑kë 'pö n Dë 'ka, mɛ 'bha 'yaa‑ dɔ kö 'yii kë ma 'a kë ‑a Gbö 'ka, "ɛɛn 'zü 'mɛ 'kö 'a‑ ‑ta ‑pʋ ‑a ‑nu ‑dhɛ bha kwa 'ka.»
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö ö wë bɔ ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑ta, 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ ‑dɩ ‑wɔn "dhiʋ̈ 'ö‑ pö: «'Mɛ 'ö‑ ‑nu "yan ‑yö ‑dhɛ 'ö 'ka yö sië ya‑ yö, ‑a ‑nu ‑bha ‑së!
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 ‑A 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ a‑ ‑pö ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑yö ‑gun Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ ‑nu waa‑ ‑gblüdë 'gbɛ "piʋ̈ ꞊dhɛ wo "yan ‑yö ‑da 'wɔn ‑nu 'a‑ ‑kë ka‑ ‑dhɛ yö sië ya‑ ‑dhɛ 'gü, "kɛɛ 'wii‑ ‑dhɛ yö, ꞊dhɛ wo "tʋ ‑yö ‑da 'wɔn ‑nu 'ka‑ ma sië ya‑ 'gü, "kɛɛ 'wii‑ ma.»
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈, 'yö Atanna ‑bha 'tɔnggɔmɛ do ‑yö ꞊wlü 'yö‑ pö 'ö‑ 'gü dan 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «N Dëmɛ, a ‑dho ‑a kë ‑kɔ kë ꞊dhɛ kö 'a kë ‑tosɛa 'ö 'yaa yën 'ö Atanna "piʋ̈ bha‑ kë ‑mɛ 'ka?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Më ‑wɔn ꞊në ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑bha 'tɔng‑ 'sëëdhɛ 'gü 'wɔn bha‑ "gblʋʋ "piʋ̈ 'i‑ dɔ, "ɛɛn 'bha‑ ‑wʋ pö i‑ 'gü ma ‑kɔ ‑kë ꞊dhɛ?»
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 'Yö ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Atanna ‑wʋ ‑ya ‑pö ꞊dhɛ: Bha‑ pö 'i ‑da ‑a ‑bha ꞊sii 'ö 'yaa yën bha‑ kë ‑dhɛ 'gü, ‑a ‑dhɛa ‑bha ꞊dhɛ ‑a ‑dhɔ ‑yö i kë i zuë" ꞊gban 'ka, i 'nii‑ ꞊gban 'ka, i faan ꞊gban 'ka, ꞊ya 'go mü kö i këyɔɔ ‑dhɔ ‑yö i kë ꞊dhɛ i ‑dɩ 'dhö.»
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 'Yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «I‑ ‑pö ‑së, 'bha 'dho ‑bhö ‑a kë "dhʋ̈, i ‑dho ‑da ‑bha ‑gblüdëdhɛkëdhɛ 'gü.»
28 Então Jesus lhe disse:
29 "Kɛɛ 'yaa gun 'tɔnggɔmɛ bha‑ "piʋ̈ ꞊dhɛ dhiang ‑yɔ ‑yö 'to ö ‑ta, 'yö‑ pö Yesu ‑dhɛ: «De suu ꞊në 'wo‑ ‑dhɛ mɛ këyɔɔ?»
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 'Yö Yesu ‑yö dhiang zü ‑dee bho 'ö‑ pö: «Yi do 'ka 'yö mɛ do 'bha 'dhö gun 'go sië Zedhizadhɛmö kö ‑yö 'dho sië Zedhiko. 'Yö dho 'yö ‑da 'wɔnyaakëmɛ ‑nu ꞊kwɛɛ‑. 'Yö 'wo ‑pö ‑ta 'wo‑ ‑bha pë ꞊gban "pɛpɛ sü‑ ‑gɔ, 'yö 'wo‑ ‑ma ‑tëkë ‑tëkëdhö. ꞊Dhɛ 'wo‑ ‑ga ꞊dhɛ ꞊ya wɔ 'ya‑ 'yö 'wo wo ꞊kwaa‑ ‑zü 'wo dho.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 'Yö "saabhomɛ ‑nu 'wo Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü bha‑ mɛ do 'dhö gun 'go sië 'pö Zedhizadhɛmö, 'yö bɔ zian do bha‑ ‑ta, 'yö dho 'yö ‑kan 'mɛ 'wo‑ "dhama ‑da bha‑ 'gü, 'yö kpɔ‑ 'ka 'yö bɔ zian "wɛɛ 'ka 'yö dho.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 'Yö Dhevi ‑gɔ 'kɔɔmɛ ‑nu ('ö woo ‑dɩ 'pö 'wo "saabhomɛ ‑nu ‑ta kun Atanna ‑bha yë kë ‑sü ‑bha) bha‑ mɛ do 'bha 'ö gun bɔ sië 'pö ‑dhɛ do bha‑ 'gü, 'yö ‑kpan 'mɛ bha‑ ‑bha. 'Yö kpɔ‑ 'ka 'pö 'yö dho.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö Samadhi mi do 'bha bha 'ö gun ö bha "ta 'kpɔ sië, 'yö nu 'ö ꞊loo ‑dhɛ bha‑ 'gü 'yö 'mɛ bha‑ yö, 'yö ‑wëë ‑yö bɔ‑ ‑ta ꞊dedewo.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 'Yö ꞊yɔɔn 'mɛ bha‑ "sɔɔ 'yö‑ ‑bha bhië ‑nu ‑zu "pɛɛpɛdhö, 'yö pë ‑ya "dhiʋ̈, 'yö sɔ "pɛn ꞊piʋ̈‑ 'ka, 'yö‑ sü 'ö‑ ‑ya ö ‑dɩ ‑bha ꞊soo bha‑ ‑ta, 'yö dho‑ 'ka ‑dhɛng ‑nu ꞊yëëbhogükɔ do 'bha 'gü, 'yö‑ "dhiʋ̈ ‑ziö wo ‑së 'ka.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa wɔ mü 'ö‑ ‑ta ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö ‑kɔ ‑da ö ‑gɔ "yië‑ 'gü, 'yö 'wëë‑ këng do ‑nu "sinma sü 'mü, 'yö‑ nu wo ‑dhɛngbhɔɔdë bha‑ ‑dhɛ, 'yö ö ‑wʋ kpɔ‑ ‑bha 'ö‑ pö: «'I i ‑zʋ kë ma mɛ ya‑ 'gü n ‑dhɛ ‑së 'ka. 'Ma 'dho a nu sië, 'pë ʋʋ pë 'i dho‑ see‑ ‑bha n zian 'gü, 'ma nu kö 'i‑ pö n ‑dhɛ kö 'a i gba‑ "wɛɛ 'ka.»
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 'Yö 'tɔnggɔmɛ bha‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Mɛ ‑yaaga bha‑ de ‑sü ꞊në 'i‑ dɔ ꞊dhɛ 'mɛ 'ö ‑pö 'wɔnyaakëmɛ ‑nu ꞊kwɛɛ‑ bha‑ këyɔɔ 'dhö?»
36 Então Jesus perguntou:
37 'Yö‑ ‑yɔ bɔ Yesu ‑gɔ 'ö‑ pö: «Mɛ 'dhɛ ‑a ‑wëë ‑ya ‑kë bha ꞊në‑ këyɔɔ 'ka.»
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 ꞊Dhɛ 'ö Yesu waa‑ ö ‑bha ꞊klang ‑nu ꞊wa ‑da zian ‑ta 'wo 'dho sië Zedhizadhɛmö, 'yö 'wo ꞊loo 'pödhɛ 'bha bha‑ 'gü, 'yö dhebhɔnë do 'bha 'wo‑ ‑dhɛ Matö bha, 'ö‑ ꞊yëë bho ö ‑gɔ 'kɔɔdhö.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Matö bha‑ dheebhang do‑ ‑gun mü 'wo‑ ‑dhɛ Madhi. ꞊Dhɛ 'ö Yesu ꞊ya 'dho ꞊ya ‑da 'kɔɔdhö, 'yö Madhi dho 'ö ‑ya ‑a "sɔɔ kö 'ö ö "tʋ 'to‑ ‑wʋ ‑bha.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Kö Matö ‑zë ‑yö 'kɔɔdhö ‑yë ‑nu kë sië, 'yö Matö nu 'ö‑ pö Yesu ‑dhɛ: «N Dëmɛ, n 'to 'ö n 'zlaa‑ Madhi ‑ya wo yë ‑bha 'ö nu "tʋ ‑to i ‑wʋ ‑bha ‑dhɛ 'gü ya i i ‑bha ‑pö 'gü ꞊dhɛ? ‑A pö‑ ‑dhɛ kö ‑yö n ‑ta 'kun ‑dhe!»
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 'Yö Yesu ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «Matö n "tɛado, 'wɔn 'gbɛ ꞊në 'i dɔ sië 'kën 'gü ‑a ‑wɔn 'gü 'yö i zuëdhiʋ̈tɛɛ sië bha,
41 Mas o Senhor respondeu:
42 "kɛɛ pë dosengseng ꞊në‑ ‑wɔn 'dhö "gbɩɩ‑, yö ꞊në Madhi ‑ya sü bha. 'Pë 'ö Madhi ‑ya ‑sü bha ꞊në mɛ 'bha ‑kɔ 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑ya 'sü‑ ‑gɔ.
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.