João 20
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs BKJ
1 ꞊Dhɛ 'ö Zuifö ‑nu ꞊glooyi bha ꞊ya ziö 'ö‑ ‑ta ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö Madhi 'ö go Madadha bha 'ö ‑suʋ̈ ‑dhɛkpaɔ tii 'gü 'yö dho Yesu bun ꞊taa. 'Ö dho 'ö ꞊loo mü kö ‑gwë kpö 'wo‑ zun‑ bun "dhiʋ̈ bha 'yaa mü 'zü.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 'Yö dɔ ‑bɛang ‑bha 'ö dho Simɔ Piɛdhö waa‑ ꞊klang ‑nu bha‑ mɛ 'dhɛ 'ö‑ ‑dhɔ gun Yesu kë sië bha‑ ‑nu "piʋ̈, 'yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ: «'Mɛ 'ka dɔ bha, ꞊wa kwa Dëmɛ 'sü ꞊waa‑ bho‑ ‑wɛɛ bha‑ 'gü "kɛɛ 'wo dho‑ 'ka ‑dhɛ 'ö‑ 'gü 'yaa‑ ‑dhɛ dɔ.»
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 'Yö Piɛdhö waa‑ Yesu ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ 'dhɛ bha 'wo zun "kpɛnng, 'yö 'wo dho Yesu ‑wɛɛ bho ‑dhɛ 'gü.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 ‑An ꞊gban ꞊plɛ‑ ‑gun 'dho sië ‑bɛang 'ka "kɛɛ 'yö‑ ꞊klangdhiʋ̈ 'dhɛ bha‑ ‑gɛn ‑yö Piɛdhö to, 'yö dho 'ö ꞊loo mü ‑a "dhiʋ̈.
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 'Dho 'ö‑ wo 'ö ꞊loo mü bha 'yii ‑da ‑yɛ 'gü mü, "kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊ya "gblëënu, 'ö ꞊ya ‑dhɛ ‑ga ‑yɛ bha‑ 'gü, ‑a "yan ‑yö ‑kpan sɔ "pɛn ‑nu kö 'wo gun piʋ̈‑ ‑sü 'ka Yesu 'ka bha‑ ‑nu ‑bha mü.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 ꞊Dhɛ 'ö Simɔ Piɛdhö 'ö yö ‑zë 'ö gun ꞊taama bha ꞊ya nu ꞊ya ꞊loo mü, 'yö ‑da ‑yɛ bha‑ 'gü, 'yö sɔ "pɛn ‑nu 'wo gun "sia‑ mü bha‑ ‑nu yö 'pö
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 waa‑ sɔ 'wo kë‑ kpa Yesu ‑gɔ ‑ta bha‑ 'dhö "kɛɛ kö 'waa ‑dhɛ do 'gü, kö sɔ 'kö bha yö ‑zë yö "yɛ ‑sü 'ka 'ö wɔ ‑sü 'ka ‑dɩ ‑ta ‑dhɛ "wɛɛ 'gü.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 'Yö ꞊klang ‑nu bha‑ mɛ 'dhɛ 'ö kë dho 'ö ꞊loo bun ‑ta mü ‑blɛɛsü "kɛɛ 'ö 'yii ‑da ‑yɛ 'gü mü bha 'ö dho 'pö 'ö ‑da ‑yɛ bha‑ 'gü, 'yö‑ "yan ‑yö ‑da 'wɔn bha‑ ‑dhɛ 'gü 'pö, 'yö 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ꞊dhɛ ꞊ya 'go ga 'gü ꞊ya ‑bö tɛan‑ 'ka.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö Atanna ‑wʋ 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka‑ ‑gɔ 'sëëdhɛ 'gü ꞊dhɛ Yesu ‑dho 'go ga 'gü 'ö ‑bö bha 'wii‑ 'gü ma ö 'klɔɔ‑ 'ka ꞊kö.
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu ꞊plɛ bha 'wo wo yee ‑kë 'wo dho wo ꞊yëë "dhiʋ̈.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 'Mɛ 'wo bha ‑wo Madhi ‑zë ‑to mü kö ‑yö dɔ sië Yesu bun "sɔɔ "kpɛnng kö ‑yö "gbʋ bɔ sië. ‑Yö ‑to "gbʋ bha‑ bɔ ꞊dhɛ 'gü "dhʋ̈, 'ö dho "gblëënu kö ‑yö ‑dhɛ ‑ga ‑yɛ 'gü mü
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 kö Atanna ‑bha "kië ꞊plɛ 'ö sɔ "puu 'dhö‑ ‑nu ‑bha ‑wo ‑ya sië ‑dhɛ 'ö Yesu ‑yö gun wɔ sië‑ ‑bha bha‑ 'gü, kö‑ mɛ do ‑yö ‑ya sië‑ ‑gɔ ‑duɛ 'gü, kö‑ ‑mɛ 'dhɛ 'ö to ‑yö ‑ya sië 'pö‑ ‑gɛn ‑wɛɛ 'gü.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 'Yö 'wo‑ pö Madhi ‑dhɛ 'wo‑ pö: «Dhebhɔnë, i ‑më ‑wɔn ꞊në‑ "gbʋ bɔ?»
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 ‑Yö ‑to ‑a ‑pö "dhʋ̈ ‑dhɛ 'gü 'ö dho slëë‑ ö 'gü kö 'ö ‑dhɛ ‑ga kö Yesu ‑yö dɔ sië‑ "sɔɔ mü, "kɛɛ 'yii‑ dɔ.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era Jesus.
15 'Yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Dhebhɔnë, i‑ ‑mɛɛ ꞊në‑ "gbʋ bɔ? i 'dee‑ mɔɔ‑ sië?»
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 'Yö Yesu ‑ya ‑dhɛ 'ö‑ pö: «Madhi!» 'Yö ꞊slëë ö 'gü 'ö ö wë bɔ‑ ‑ta, 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ Eblö ‑wʋ 'gü 'ö‑ pö: «Dhabuni!» (꞊Waa‑ pö "dhʋ̈ kö ‑wa ‑pö «n Dëmɛ».)
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 (꞊Dhɛ 'ö yöö ꞊loo Yesu ‑bha,) 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «'Bha 'dho i ‑kɔ zun n ‑bha, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'mii ‑tɔn 'kun ꞊kö kö 'a 'dho n Dë "piʋ̈ dhang‑ 'gü. "Kɛɛ ‑bhö 'dho kö 'i‑ pö n dheebhang ‑nu ‑dhɛ ‑zë wo ꞊dhɛ 'dho ꞊në maa‑ wo n Dë 'ö ka Dë 'ka 'pö, ma Atanna 'ö ka ‑bha Atanna 'ka 'pö bha‑ "piʋ̈ ya.»
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 'Yö Madhi ‑yö dho Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu ‑zian 'ka, 'yö 'wɔn bha‑ ‑gɛn dɔ‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö‑ pö: «'Ma ‑kpan kwa Dëmɛ ‑bha. Yö ꞊në ‑wʋ 'ö ꞊ni 'ö ꞊ni‑ kpɔ n ‑bha.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 ‑A yi do 'ö ‑kë Zuifö ‑nu ꞊glooyi ‑tadhɛkpaɔ ‑ta 'ka bha‑ 'ka yɛan" "piʋ̈, 'yö Yesu ‑yö nu 'yö dɔ ö ‑bha ꞊klang ‑nu kpö 'gü 'yö ö ‑dɩ ‑zɔn ‑nu ‑dhɛ kö 'kɔ 'wo gun‑ 'gü bha‑ "dhi ꞊gban "pɛpɛ ‑yö ta ‑sü 'ka, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ö gun "dhʋ̈ kö ‑wo ‑tun ꞊kö "suʋ̈ Zuifö ‑nu ‑gɔmɛ ‑nu ‑gɔ. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu ꞊ya dɔ‑ ‑nu kpö 'gü "dhʋ̈ 'yö‑ pö: «Zuëyagblʋ̈ʋ̈‑ ‑yö kë ka ‑gɔ!»
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya ö bo‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'yö ö ‑kɔ ꞊kwɛng ‑dhɛ ‑nu ‑zɔn ‑a ‑nu ‑dhɛ waa‑ "sɛn 'gü ‑dhɛ 'dhö, (kë "dhʋ̈ kö ‑wo "pɔni waa‑ 'düga "gblʋʋ ‑nu bha‑ yö). ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑bha ꞊klang ‑nu ꞊waa‑ ‑dhɛ yö "dhʋ̈, 'yö‑ ‑nu zuë" ꞊nii ‑da ꞊dedewo.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'zü ‑deewo 'ö‑ pö: «Zuëyagblʋ̈ʋ̈‑ ‑yö kë ka ‑gɔ! 'Ma ka bɔ 'pö ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö n Dë ‑yö n bɔ‑ 'ka bha‑ 'dhö.
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'yö ö "tɛɛ ‑blü ‑a ‑nu ‑bha 'yö‑ pö: «Atanna ‑bha 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ bha ꞊në 'a‑ ‑da ka 'gü bha.»
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 'Yö 'go mü 'zü 'ö‑ pö: «Mɛ "ʋʋ mɛ 'ö 'ka‑ ‑mawɔn 'to "kpʋng ꞊taa yö, kö Atanna ꞊yaa‑ mɛ ‑mawɔn 'to 'pö ꞊naa bha. Mɛ "ʋʋ mɛ 'ö 'kii‑ ‑bha 'wɔn yaa ‑mawɔn 'to, kö Atanna ‑dɩ 'pö 'yii 'dho‑ ‑mɛ ‑mawɔn 'to.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 "Tʋ̈ng 'ö ö ‑dɩ ‑zɔn 'ka ö ‑bha ꞊klang ‑nu ‑dhɛ "dhʋ̈ bha kö Toma 'wo‑ 'tɔ ‑ya ‑ta ‑dhɛ Didimö bha 'yaa mü.
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 ‑A "tɛabɔ ‑nu ‑wa pö‑ ‑dhɛ yö ꞊në‑ 'gü kö ꞊wa ‑kpan ‑bha 'wo‑ pö: «Toma, yi ‑zë 'ya kwa Dëmɛ yö.»
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi "saɔplɛ ꞊ya ziö, ‑a "saaga ‑naa bha‑ 'ka, 'yö Yesu ‑bha ꞊klang ‑nu bha 'wo bho 'zü 'ko ‑ta ‑deewo 'kɔ do bha‑ 'gü. ‑A yi 'dhɛ kö bha‑ 'ka kö Toma ‑yö mü. Kö 'mɛ 'wo bha ‑wo "kwɛɛ ta ‑sü ꞊wlöö 'pö 'zü. 'Wo dho "kan wo ‑ta kö ‑yö dɔ sië‑ ‑nu kpö 'gü mü. 'Yö‑ pö‑ ‑nu ‑dhɛ 'zü ‑deewo 'ö‑ pö: «Zuëyagblʋ̈ʋ̈‑ ‑yö kë ka ‑gɔ!»
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ pö "dhʋ̈ 'yö go mü 'ö‑ pö Toma ‑dhɛ: «Toma, ‑bhö ꞊yɔɔn n "sɔɔ yö kö bhii ꞊dede 'i i ‑kɔ dan ‑dhɛ 'wo n zua‑ ‑bha n ꞊kwɛng bha‑ ‑dhɛ 'gü, kö 'i‑ dan 'zü ‑dhɛ 'wo n zua‑ ‑bha n "sɛnngdhö bha‑ ‑dhɛ 'gü kö 'i i bo gɔɔgbɩɩdhɛ bha‑ 'ka kö 'i 'dhang bho n "dhiʋ̈.»
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 'Yö Toma ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «N Dëmɛ, ma Atanna!» "Kɛɛ ‑yö ‑to ‑a "dhi, 'yö Yesu ‑ya pö‑ ‑dhɛ:
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 «"Yan 'i‑ ‑kpan n ‑bha bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'i 'dhang bho n "dhiʋ̈, "kɛɛ 'mɛ 'kö 'wii n yö 'wo 'dhang bho n "dhiʋ̈ bha‑ ‑nu ‑bha ‑së.»
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 "Slë ‑nu 'ö Yesu ‑ya ‑kë ö ‑bha ꞊klang ‑nu "yaan ‑a 'gbɛ ꞊në 'yaa 'sëëdhɛ ‑be ya‑ 'gü.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 "Kɛɛ ‑a 'dhɛ ‑nu 'ö‑ ‑nu ‑bɛn 'dhö zë ‑sü 'ka ya yi‑ ‑bɛn zë "dhʋ̈ kö 'ka 'dhang bho‑ "dhiʋ̈ ꞊dhɛ Yesu ꞊në Atanna ‑bha ‑Yamɛ bha‑ 'ka, ꞊dhɛ yö 'ö bha ꞊në Atanna Gbö 'ka, kö ka ‑bha 'dhang ‑bho ‑a "dhiʋ̈ ‑sü 'gü, kö 'ka ꞊sii ꞊slɔɔ ‑a 'saa‑ 'gü.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.