Atos 25
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'ö Fɛtusö ꞊ya ꞊loo "sɛ "pɛan 'dhɛ bha‑ 'gü, 'ö‑ ‑dhɛkpaɔyi ꞊ya kë ‑yaaga, 'yö go Sezadhe 'ö dho Zedhizadhɛmö.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 ‑Dhɛ bha‑ 'gü, 'yö Zuifö ‑nu ‑bha mɛ "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu waa‑ "saabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu 'wo Pɔdhö ‑wɔn ‑da Fɛtusö ‑dhɛ 'wo‑ pö
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ‑yö 'wɔn ‑së do kë wo ‑dhɛ, ‑yö Pɔdhö bɔ Zedhizadhɛmö. 'Ö "dhʋ̈ bha kö ꞊wa wo zü ma "kʋʋ 'nu kö 'wo Pɔdhö zë zian ‑ta.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 "Kɛɛ 'yö Fɛtusö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'ö‑ pö: «Pɔdhö ‑yö ‑kaso 'gü Sezadhe, ꞊ya 'go mü mang ꞊dede n ‑dho mü ‑wɔn ‑dhö.»
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 'Yö‑ pö 'zü‑ ‑nu ‑dhɛ: «Ka ‑gɔmɛ ‑nu ‑wo nu kö 'kwa 'dho Sezadhe kö ꞊ya kë ꞊dhɛ 'mɛ bha 'wɔn yaa ꞊në 'ö‑ ‑kë ꞊dedewo tɛan‑ 'ka kö ‑wa ‑za dɔ‑ ‑bha mü.»
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Fɛtusö 'yii ꞊gwëë mü, ‑yö 'pë 'ö ꞊mɔɔ ‑dhɛkpaɔyi "saaga "ɛɛn ‑kaɔng do ‑nu ‑bha ꞊në‑ ‑kë ‑nu "piʋ̈ Zedhizadhɛmö mü, 'yö ö yee kë 'ö dho Sezadhe. ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö dho zadɔgükɔ 'gü 'yö ‑ya ö ‑bha za ‑dɔ 'gü ‑gbloo 'gü 'yö‑ pö ‑wo nu Pɔdhö 'ka.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa nu Pɔdhö 'ka ꞊wa ꞊loo mü, 'yö Zuifö ‑nu 'wo go Zedhizadhɛmö bha 'wo ꞊klëën‑ ‑zü, 'yö 'wo 'wɔn yaya ‑nu pö‑ ‑bha 'gbɛ 'ka, "kɛɛ 'sa 'wɔn ‑nu 'wo "dhʋ̈ bha 'waa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑wa ‑gɛn bho ‑së 'ka.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 "Kɛɛ yö ꞊në‑ ꞊gban 'gü, Pɔdhö ‑yö ö ‑dɩ ‑ta ‑kɔɔ 'ö‑ pö: «'Mii Zuifö ‑nu yi ‑bha 'tɔng‑ 'bha bho "ɛɛn 'mii 'wɔn yaa 'bha kë 'pö yi ‑bha Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü kö yöö 'to‑ Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ꞊në‑ ‑bha.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑gun Fɛtusö "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ö Zuifö ‑nu dhɔɔbhaawɔn ꞊në‑ kë bha 'yö‑ pö Pɔdhö ‑dhɛ: «I ‑dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö 'i nu Zedhizadhɛmö kö 'yi za bha‑ dɔ n ‑kuu "dhiʋ̈ mü kö ꞊ya kë ꞊dhɛ 'pë 'wo‑ pö sië i ‑bha bha 'ö tɛan‑ 'ka 'a‑ dɔ ‑ee?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 'Yö Pɔdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Abin, ꞊ya 'to yö ‑zë ‑bha kö 'maa maa "wɩ‑ ‑bha, ꞊ya kë ꞊dhɛ bhi 'ö bhi ‑zë 'i "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ‑bha bɔmɛ 'ka bha 'bhii ꞊mɔɔ ma za bha‑ dɔ ‑sü ‑bha kö a ‑dho 'dho Wlɔmö, "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ yöö ꞊dede ‑a ‑kuu "dhiʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ bhii ꞊dede i‑ 'wɔn ‑dɔ ꞊dhɛ 'mii 'wɔn yaa 'bha kë Zuifö ‑nu 'ka.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 ꞊Ya kë ꞊dhɛ 'a 'wɔn yaa ꞊në‑ kë ‑sü 'ka "ɛɛn 'pë 'ö mɛ zë ‑gɛn bho 'ma yö ꞊në‑ 'bha kë, 'mii ‑kɔ n zë ‑wɔn ‑bha, "kɛɛ ꞊ya kë ꞊dhɛ 'wɔn ‑nu 'wo‑ pö sië n ‑bha ya 'ö tɛanwɔn ‑zë 'yaa‑ 'gü, kö mɛ 'bha 'yii 'dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö ‑yö n dɔ‑ ‑nu ‑gɔ. 'Mɛ n "piʋ̈ kö ‑yö ma za ya‑ dɔ yö ‑mü "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ('ö Wlɔmö bha) ꞊në‑ 'ka.»
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 ꞊Dhɛ 'ö Fɛtusö waa‑ ö ‑bha zadɔmɛ ‑nu ꞊wa dhiang 'bha ‑nu zë wo 'ko ꞊zinng 'gü, 'yö‑ ‑yɔ bɔ Pɔdhö ‑gɔ 'ö‑ pö: «꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö i "piʋ̈ kö "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ꞊në ‑yö i ‑bha za dɔ bha, i ‑dho 'dho "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ‑kuu "dhiʋ̈.»
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛkpaɔyi 'bha ꞊ya ziö, 'yö ‑gblüdë Aglipa waa‑ ‑bha dhebhɔ Bedhenisö 'wo dho Sezadhe kö 'wo Fɛtusö ꞊tua bho.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 ꞊Dhɛ 'ö ꞊wa ‑dhɛkpaɔyi kpö kë mü, 'yö Fɛtusö ‑yö Pɔdhö ‑bha 'wɔn bha‑ ‑da ‑gblüdë ‑dhɛ, 'yö‑ pö‑ ‑dhɛ: «Gɔndënë do 'ö Fedhisö ‑ya to ‑kaso 'gü ‑yö yö.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'ma 'dho Zedhizadhɛmö, Zuifö ‑nu ‑bha "saabhomɛ ‑gɔmɛ ‑nu waa‑ ‑nu ‑bha mɛ zizi ‑nu ‑wo ka ‑nu 'wo‑ ‑wɔn ‑da n ‑dhɛ 'wo‑ pö 'a‑ zë za 'ka.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 'Yö 'a‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑nu ‑gɔ 'a‑ pö 'ö Wlɔmö ‑mɛ ‑nu wɔ ‑kɔ 'gü 'waa mɛ 'bha zë za 'ka "wɛɛwɛɛ kö 'mɛ 'wo za dɔ‑ ‑bha bha 'yii ziö ö ‑bha za ‑gɛn 'gü ‑a za dɔ "yɔɔ ‑nu wëëdhö,
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 'yö 'wo ‑ziö n ꞊keng‑ 'yö 'yi nu yö, 'yö 'wɔn 'ö "dhʋ̈ bha 'mii‑ ‑da n ‑gɛn ꞊wlöö, "kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö 'yi dho zadɔgükɔ 'gü kö 'a za bha‑ dɔ, 'yö 'a‑ pö ‑wo nu 'mɛ bha‑ 'ka.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 'Yö‑ ‑da ‑mɛ ‑nu 'wo nu, "kɛɛ 'yö 'wɔn yaa ‑nu 'ö ma zë 'a n ‑zʋ gɔn‑ 'ka bha 'wii‑ 'bha pö.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 'Wɔn do 'ö wɛng‑ ‑nu 'wo‑ zaɔdhe ‑da wo 'ko ꞊zinng 'gü yö ‑mü ꞊dhɛ ‑a ‑nu ‑bha Atanna ‑dhɔkë ‑kɔ 'yaa do, ꞊ya 'go mü 'zü, gɔndënë do 'bha 'wo‑ ‑dhɛ Yesu 'ö ꞊ya ga "kɛɛ 'ö Pɔdhö ‑ya pö glɔglɔdhö ꞊dhɛ ‑yö "yaan bha‑ ‑wɔn ‑mü.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 'Yö ‑kɔ 'a dho‑ kë‑ 'ka kö 'a 'wɔn bha‑ 'gü ma 'mii‑ dɔ, 'yö‑ ‑wɔn 'gü 'a‑ ‑dhɛ Pɔdhö ‑gɔ kö ꞊ya "wɩ‑ ‑bha kö ‑yö 'dho Zedhizadhɛmö kö 'a‑ ‑bha za dɔ 'mü.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 "Kɛɛ Pɔdhö ‑ya ‑pö 'zü n ‑dhɛ glɔglɔdhö ꞊dhɛ 'ö‑ "piʋ̈ 'ö 'to ‑kaso 'gü kö "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ꞊dede ꞊në ‑yö ö ‑bha za dɔ. 'Yö 'a‑ pö ma "sɔdha ‑nu ‑dhɛ ‑wo wo ‑zʋ 'to‑ 'gü kö ‑yö zun‑ 'ka yi 'a dho‑ bɔ‑ 'ka "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ‑kuu "dhiʋ̈ bha‑ ‑bha.»
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 'Yö Aglipa ‑ya pö Fɛtusö ‑dhɛ: «‑Yö n "piʋ̈ ꞊dhɛ mang ‑dɩ 'pö 'a 'mɛ bha‑ ‑wʋ ma.» 'Yö Fɛtusö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «I ‑dho ‑a ‑wʋ ma dhia".»
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö 'wo ta Aglipa waa‑ Bedhenisö ‑nu ‑bha, 'yö 'wo dho ‑yakwëëkëgükɔ 'kpii‑ 'gü. 'Yö "sɔdha ‑nu, "sɔdha ‑gɔmɛ waa‑ 'pö‑ ꞊kɔɔnmɛ ‑nu 'wo dho 'mü. 'Yö Fɛtusö ‑yö dhiang zë ö ‑bha "sɔdha ‑nu ‑dhɛ 'yö 'wo nu Pɔdhö 'ka.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 'Yö Fɛtusö ‑ya pö 'mɛ 'wo bho 'ko ‑ta bha‑ ‑nu ‑dhɛ: «‑Gblüdë Aglipa waa‑ mɛ "pɛpɛ 'ka yi "piʋ̈ yö, 'mɛ 'ö Zuifö 'gbɛ ‑dhɛ 'wo za dɔ‑ ‑bha 'wo nu‑ 'ka n "piʋ̈ Zedhizadhɛmö "gbla ‑sü 'ka, 'ö 'wo nu 'zü‑ 'ka n "piʋ̈ yö "gbla ‑sü 'ka ꞊dhɛ ‑wa zë bha yö ꞊nɛ.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 "Kɛɛ ma ‑zë n ‑bha 'ka pë yaa 'ö‑ ‑kë 'ö 'wo dho‑ zë‑ ‑wɔn 'gü 'mii‑ yö. ꞊Dhɛ 'ö ‑kë 'pö ꞊dhɛ yöö ꞊dede ‑ya ‑pö ‑yö ö "piʋ̈ 'ö 'dho "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ‑kuu "dhiʋ̈ bha, ‑yö n 'gü ‑së 'pö kö 'a‑ bɔ 'mü.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 "Kɛɛ pë 'bha 'kö 'a dho‑ ‑ya 'sëëdhɛ 'gü kö 'a‑ bɔ "sɛkɔɔnmɛ 'kpii‑ ‑dhɛ ‑a ‑bha 'wɔn bha‑ 'gü 'maa‑ dɔ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'a nu‑ 'ka ka ‑kuu "dhiʋ̈ "kɛɛ bhii ‑gblüdë Aglipa ‑mɛ i ‑kuu "dhiʋ̈ "vaandhö kö ‑a dhɛɛ" ꞊ya 'kpɔ, kö 'pë 'a dho‑ ‑bɛn zë 'a‑ dɔ bha 'yö bha.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ma ‑kasogümɛ bɔ ‑gblüdë 'kpii‑ ‑kuu "dhiʋ̈ kö 'mii za 'kö‑ kun ‑a ‑gɛn pö, kö‑ bɔ ‑gɛn 'yaa 'dhö.»
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.