Atos 22

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 «N dheebhang ‑nu, n dë ‑nu, ‑ka ka "tʋ 'to n ‑takɔɔwʋ 'ö maa‑ pö ka ‑dhɛ ya‑ ‑bha ‑së 'ka!»
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ yö kö ‑yö dhiang zë sië‑ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑nu ‑dɩ ‑wʋ ꞊në‑ 'gü, 'yö ‑dhɛa ‑yö ‑ga ‑a ‑nu ‑ta ‑kpɛawo do. 'Yö Pɔdhö ‑yö dhiang zë‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö dho‑ 'ka "dhiʋ̈ 'ö‑ pö:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 «Zuifö ‑mü n 'ka, a ‑bhɔ Taasö ‑pö 'ö Sidhisi ‑sɛ 'gü bha‑ 'gü, "kɛɛ a n "klʋ ‑bho Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya ꞊në‑ 'gü Gamadhiɛdhö ꞊keng‑. ‑Yö n ꞊klang ‑kë 'pö kwa "bhɛma ‑nu ‑bha 'tɔng‑ bha‑ 'kun ‑kɔ 'ka ꞊dedewo. ‑A ‑wɔn 'gü mang ‑dɩ 'pö Atanna ‑bha yë kë ‑pɛng ‑yö ‑gun n ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'ka‑ 'ka ꞊dɛɛ bha‑ 'dhö.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 'Ö 'a 'mɛ 'wo ‑da kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑dee ya‑ ‑ta, ‑a ‑nu ‑wëëdhɛ bho 'a‑ ‑nu zë‑ 'ka, 'ö 'a gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhong ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 "Saabhomɛ ‑gɔmɛ 'kpii‑ waa‑ mɛ zizi ‑nu 'wo Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya‑ 'gü ‑wo ‑mɔɔ ‑bha 'wo ‑kë n "sɛɛ‑ 'ka ꞊dhɛ 'pë 'a‑ pö sië bha tɛan‑ ‑mü, "ɛɛn 'zü ꞊sua ‑mü. Woo ꞊dede bha ‑wo kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑nu n ‑dhɛ kö 'a dho‑ 'ka kwa dheebhang ‑nu 'wo Zuifö 'ka Damasö ‑pö 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ, 'yö 'a dho ‑dhɛ bha‑ 'gü kë "dhʋ̈ kö 'a 'dhang ‑bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑a ‑nu 'kun 'a nu‑ ‑nu 'ka Zedhizadhɛmö kö ‑wa ‑nu ‑wëëdhɛ bho.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ꞊Dhɛ 'ö 'ma ‑da zian ‑ta 'ma 'dho 'ma ꞊loo Damasö ‑dhɛ "sɔɔ, "kɛɛ kö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö to 'yö ‑dhɛpuudhɛ ‑ziisü 'bha ‑yö go 'dhang 'gü 'yö sɔ n ‑ta ꞊dhɛ mɛ mɛ‑ mɛ "yan zë,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 'yö 'a ‑pö "sia‑, 'yö n "tʋ ‑yö ‑da ‑wʋ do 'gü kö ‑ya pö sië: «Sɔdhö, Sɔdhö, ‑yö mü ꞊dhɛ 'yö 'i n "yënng ꞊gbaɔn "dhʋ̈?»
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'a‑ pö: «Bhii 'de 'i bha ꞊zɔɔ?» 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Mang Yesu 'a go Nazadhɛtö i‑ "yënng ꞊gbaɔn sië bha ma ‑mü.»
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 'Mɛ 'wo gun n ꞊keng‑ ‑wo kë ‑dhɛpuudhɛ bha‑ yö 'pö, "kɛɛ ‑wʋ 'kö dhiang zë n ‑dhɛ bha 'wii‑ ma ‑së.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'zü 'a‑ pö: «‑Më ꞊në 'i‑ "piʋ̈ 'a‑ kë, n Dëmɛ?» 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: «‑Bhö "wlü kö 'i 'dho Damasö! ‑Dhɛ bha ꞊në 'pë 'ö Atanna "piʋ̈ kö 'i‑ kë 'wo dho‑ pö i ‑dhɛ ‑a ‑dhɛ 'gü.»
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ n "yënng ‑yö ꞊tröö ‑dhɛpuudhɛ 'ö‑ 'bhü ‑yö ‑gban n "yan 'gü bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yö n "tayɔɔ ‑nu 'wo ‑kɔ ‑da n ꞊kwɛɛ‑ 'yö 'wo dho n 'ka Damasö 'plöö.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Gɔndënë do ‑yö ‑gun 'pödhɛ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö 'ö ‑kë Atanna ꞊bhlëëyamɛ 'ka 'ö kwa ‑bha 'tɔng‑ ‑nu kun 'pö, 'ö Zuifö ‑nu 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhiang ‑së zë.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 'Yö nu 'yö ‑kpan n ‑bha 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «Sɔdhö, n dheebhang, i "yan 'gü ‑yö "pʋ 'zü ‑deewo!» 'Yö to mü 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑pʋ 'yö 'a‑ yö.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Kwa "bhɛma ‑nu ‑bha Atanna ‑yö i ‑sü kö 'i 'pë 'ö‑ dhɔɔbhaa 'ka ꞊në‑ dɔ, kö 'i i "yan ‑kpan mɛ doseng 'ö pö 'aa‑ ‑bha ('ö‑ Gbö 'ka) bha‑ ‑bha kö 'i ‑wʋ 'ö go‑ "dhi bha‑ ma.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ i ‑dho kë ‑a "sɛɛ‑ 'ka kö 'wɔn ‑nu 'ö i "yan 'dhö ‑da 'gü, "ɛɛn 'ö i "tʋ 'dhö‑ ma bha 'i‑ pö mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑dhɛ.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 ‑A ‑wɔn 'gü i ‑dɔ ‑më ‑gɔ? ‑Bhö "wlü kö ‑wo i ‑bɔ Yesu 'ka ‑zu bho kö ‑yö i ‑bha 'wɔn yaa ‑nu ‑mawɔn 'to kö 'i kwa Dëmɛ ‑dhɛ kö ‑yö nu i ‑dhɛ.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö 'a n yee ‑kë 'a nu Zedhizadhɛmö. 'Yö yi do 'ka kö a bhɛa" sië Atanna ‑dhɛ ‑a ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑da,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 'yö 'a kwa Dëmɛ yö, 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «‑Bhö ‑a kë "dhʋ̈ "vaandhö kö 'i 'go Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'wii 'dho wo "tʋ 'to n ‑wɔn 'i‑ pö sië‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ ‑bha.»
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 'Yö 'a‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'a‑ pö: «N Dëmɛ, woo ꞊dede ‑wa dɔ ꞊dhɛ a gun 'dho sië Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü, 'ö 'a 'dhang ‑bho i "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü, 'ö 'a‑ "slë ꞊mɔɔ 'ö 'wo‑ ‑nu ‑ma ‑nu wo ꞊klangga 'ka.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 ꞊Ya 'go mü 'zü Etiɛnö 'ö ‑kë i "sɛɛ‑ 'ka bha 'wo gun‑ zë sië kö a mü, 'ö 'a 'mɛ 'wo gun‑ zë sië bha‑ ‑nu faan dɔ, 'a‑ pö 'wɔn ‑së ꞊në 'wo‑ ‑kë bha, 'ö ma ꞊në 'a ‑kë ‑a ‑nu ‑bha sɔ ‑kwɛɛ ‑wɛɛ bho ‑mɛ 'ka ‑zianwo.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 "Kɛɛ 'yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: ‹‑Bhö 'dho, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a i ‑bɔ mü ꞊gblɛɛn 'mɛ 'waa Zuifö 'ka ꞊në‑ ‑nu "piʋ̈.›
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Mɛ kpö bha ‑wo wo "tʋ ‑to Pɔdhö ‑wʋ ‑bha 'ö dho 'ö dhiang ‑nu bha‑ ꞊gban "pɛpɛ zë, "kɛɛ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha ‑dho 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈ ‑wɔn bha‑ ma, 'yö 'wo zun "gbla ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «‑Ka mɛ bha‑ zë kö ‑yö 'go mɛ "yan "dhiʋ̈ bha. ‑Tosɛa këmɛ 'yaa ‑mü!»
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 'Yö 'wo ‑ya "gbla ‑sü ‑bha kö ‑wo woo‑ ‑bha sɔ ‑nu ꞊kpëng 'ö ‑wo ‑bobi ‑nu ‑pɛn 'tëng‑ ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'mɛ 'wɔn ꞊ya ‑siö ‑a ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ ‑kë 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "sɛ 'gü bha‑ 'dhö, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wa ‑pö Pɔdhö ꞊ya ‑da Atanna "dhiʋ̈).
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 'Yö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑ya pö ö ‑bha "sɔdha ‑nu ‑dhɛ ‑wo 'dho Pɔdhö 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka kö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'ö mɛ kpö bha 'wo "gbla sië "dhʋ̈ ‑a ꞊keng‑ bha kö ‑ya ‑gɛn pö, 'yö 'wo dho‑ 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑lö kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka, 'yö Pɔdhö ‑ya pö "sɔdha ‑nu ‑gɔmɛ 'ö gun mü bha‑ ‑dhɛ: «Ma 'a ‑kë Wlɔmö 'në 'ka ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka n ‑ma kö za 'bha 'yii n zë ‑ee? ‑Wa ‑kë "dhʋ̈ kwa ‑gɔ "sɛ ya‑ 'gü "wɛ ‑ee?»
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wʋ bha‑ ma, 'yö dho 'ö‑ pö "sɔdha ꞊lamɛ bha‑ ꞊dhɛ 'ö‑ pö: «'Mɛ kwaa‑ ‑ma bha ꞊zɔɔ bha Wlɔmö 'në ꞊dede ‑mü ‑wa! ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈ i ‑dho ‑a kë ‑mü ꞊dhɛ kö 'ya 'dho kë i ‑gɔ 'wɔn 'ka?»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ 'kpii‑ ꞊dede bha 'ö nu Pɔdhö "piʋ̈ 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Wlɔmö 'në ‑mü i 'ka tɛan‑ 'ka ‑ee? ꞊Ya kë ꞊dhɛ Wlɔmö 'në 'dhö i 'ka tɛan‑ 'ka ‑bhö ‑a pö n ‑dhɛ.» 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «꞊Iin, Wlɔmö 'në ‑mü n 'ka.»
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ bha 'ö‑ pö Pɔdhö ‑dhɛ: «Ma ‑zë ma ‑kë Wlɔmö mi 'ka ‑sü bha 'wëë‑ 'gbɛ ꞊në 'a‑ go. 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ma ‑zë 'mii 'wëëga 'bha nu kö 'a gun ‑na kë Wlɔmö 'në 'ka, a ‑bhɔ 'ka.»
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 ꞊Dhɛ 'ö bo‑ pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'ö dho "kan ö ‑ta kö 'mɛ 'wo gun‑ "piʋ̈ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑ma bha ꞊wa "kan‑ ‑zü 'kwëë‑. ꞊Dhɛ 'ö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑dɩ 'pö 'ö‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ 'wɔn 'ö 'yaa këwɔn 'ka 'ya‑ kë, 'ya Pɔdhö 'ö Wlɔmö 'në 'ka ‑a ‑lö lɔɔga 'ka, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da 'gü, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ꞊yaa‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'kpii‑ ‑dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'ö za dɔ ö ‑bha 'wɔn 'ö‑ ‑kë bha‑ ‑wɔn 'gü).
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑gun "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ bha "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü Zuifö ‑nu 'wo za ‑ya sië Pɔdhö ‑bha bha‑ ‑gɛn ma bha‑ ‑wɔn 'gü, ꞊dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö ‑piö lɔɔ" bha bho Pɔdhö ‑bha, 'yö‑ pö "saabhomɛ ‑nu "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha 'wɔngɔtamɛ ‑nu 'wo ‑ya 'kwëë‑ ‑nu ‑kë bha‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo ‑ya ‑dhɛ do 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'wo Pɔdhö sü 'wo nu‑ 'ka wo kpö 'gü.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.