Atos 22

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 «N dheebhang ‑nu, n dë ‑nu, ‑ka ka "tʋ 'to n ‑takɔɔwʋ 'ö maa‑ pö ka ‑dhɛ ya‑ ‑bha ‑së 'ka!»
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ yö kö ‑yö dhiang zë sië‑ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑nu ‑dɩ ‑wʋ ꞊në‑ 'gü, 'yö ‑dhɛa ‑yö ‑ga ‑a ‑nu ‑ta ‑kpɛawo do. 'Yö Pɔdhö ‑yö dhiang zë‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö dho‑ 'ka "dhiʋ̈ 'ö‑ pö:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 «Zuifö ‑mü n 'ka, a ‑bhɔ Taasö ‑pö 'ö Sidhisi ‑sɛ 'gü bha‑ 'gü, "kɛɛ a n "klʋ ‑bho Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya ꞊në‑ 'gü Gamadhiɛdhö ꞊keng‑. ‑Yö n ꞊klang ‑kë 'pö kwa "bhɛma ‑nu ‑bha 'tɔng‑ bha‑ 'kun ‑kɔ 'ka ꞊dedewo. ‑A ‑wɔn 'gü mang ‑dɩ 'pö Atanna ‑bha yë kë ‑pɛng ‑yö ‑gun n ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'ka‑ 'ka ꞊dɛɛ bha‑ 'dhö.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 'Ö 'a 'mɛ 'wo ‑da kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑dee ya‑ ‑ta, ‑a ‑nu ‑wëëdhɛ bho 'a‑ ‑nu zë‑ 'ka, 'ö 'a gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhong ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 "Saabhomɛ ‑gɔmɛ 'kpii‑ waa‑ mɛ zizi ‑nu 'wo Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya‑ 'gü ‑wo ‑mɔɔ ‑bha 'wo ‑kë n "sɛɛ‑ 'ka ꞊dhɛ 'pë 'a‑ pö sië bha tɛan‑ ‑mü, "ɛɛn 'zü ꞊sua ‑mü. Woo ꞊dede bha ‑wo kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑nu n ‑dhɛ kö 'a dho‑ 'ka kwa dheebhang ‑nu 'wo Zuifö 'ka Damasö ‑pö 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ, 'yö 'a dho ‑dhɛ bha‑ 'gü kë "dhʋ̈ kö 'a 'dhang ‑bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑a ‑nu 'kun 'a nu‑ ‑nu 'ka Zedhizadhɛmö kö ‑wa ‑nu ‑wëëdhɛ bho.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ꞊Dhɛ 'ö 'ma ‑da zian ‑ta 'ma 'dho 'ma ꞊loo Damasö ‑dhɛ "sɔɔ, "kɛɛ kö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö to 'yö ‑dhɛpuudhɛ ‑ziisü 'bha ‑yö go 'dhang 'gü 'yö sɔ n ‑ta ꞊dhɛ mɛ mɛ‑ mɛ "yan zë,
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 'yö 'a ‑pö "sia‑, 'yö n "tʋ ‑yö ‑da ‑wʋ do 'gü kö ‑ya pö sië: «Sɔdhö, Sɔdhö, ‑yö mü ꞊dhɛ 'yö 'i n "yënng ꞊gbaɔn "dhʋ̈?»
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'a‑ pö: «Bhii 'de 'i bha ꞊zɔɔ?» 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Mang Yesu 'a go Nazadhɛtö i‑ "yënng ꞊gbaɔn sië bha ma ‑mü.»
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 'Mɛ 'wo gun n ꞊keng‑ ‑wo kë ‑dhɛpuudhɛ bha‑ yö 'pö, "kɛɛ ‑wʋ 'kö dhiang zë n ‑dhɛ bha 'wii‑ ma ‑së.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'zü 'a‑ pö: «‑Më ꞊në 'i‑ "piʋ̈ 'a‑ kë, n Dëmɛ?» 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: «‑Bhö "wlü kö 'i 'dho Damasö! ‑Dhɛ bha ꞊në 'pë 'ö Atanna "piʋ̈ kö 'i‑ kë 'wo dho‑ pö i ‑dhɛ ‑a ‑dhɛ 'gü.»
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ n "yënng ‑yö ꞊tröö ‑dhɛpuudhɛ 'ö‑ 'bhü ‑yö ‑gban n "yan 'gü bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yö n "tayɔɔ ‑nu 'wo ‑kɔ ‑da n ꞊kwɛɛ‑ 'yö 'wo dho n 'ka Damasö 'plöö.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Gɔndënë do ‑yö ‑gun 'pödhɛ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö 'ö ‑kë Atanna ꞊bhlëëyamɛ 'ka 'ö kwa ‑bha 'tɔng‑ ‑nu kun 'pö, 'ö Zuifö ‑nu 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhiang ‑së zë.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 'Yö nu 'yö ‑kpan n ‑bha 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «Sɔdhö, n dheebhang, i "yan 'gü ‑yö "pʋ 'zü ‑deewo!» 'Yö to mü 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑pʋ 'yö 'a‑ yö.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Kwa "bhɛma ‑nu ‑bha Atanna ‑yö i ‑sü kö 'i 'pë 'ö‑ dhɔɔbhaa 'ka ꞊në‑ dɔ, kö 'i i "yan ‑kpan mɛ doseng 'ö pö 'aa‑ ‑bha ('ö‑ Gbö 'ka) bha‑ ‑bha kö 'i ‑wʋ 'ö go‑ "dhi bha‑ ma.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ i ‑dho kë ‑a "sɛɛ‑ 'ka kö 'wɔn ‑nu 'ö i "yan 'dhö ‑da 'gü, "ɛɛn 'ö i "tʋ 'dhö‑ ma bha 'i‑ pö mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑dhɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 ‑A ‑wɔn 'gü i ‑dɔ ‑më ‑gɔ? ‑Bhö "wlü kö ‑wo i ‑bɔ Yesu 'ka ‑zu bho kö ‑yö i ‑bha 'wɔn yaa ‑nu ‑mawɔn 'to kö 'i kwa Dëmɛ ‑dhɛ kö ‑yö nu i ‑dhɛ.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö 'a n yee ‑kë 'a nu Zedhizadhɛmö. 'Yö yi do 'ka kö a bhɛa" sië Atanna ‑dhɛ ‑a ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑da,
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 'yö 'a kwa Dëmɛ yö, 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «‑Bhö ‑a kë "dhʋ̈ "vaandhö kö 'i 'go Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'wii 'dho wo "tʋ 'to n ‑wɔn 'i‑ pö sië‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ ‑bha.»
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 'Yö 'a‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'a‑ pö: «N Dëmɛ, woo ꞊dede ‑wa dɔ ꞊dhɛ a gun 'dho sië Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü, 'ö 'a 'dhang ‑bho i "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü, 'ö 'a‑ "slë ꞊mɔɔ 'ö 'wo‑ ‑nu ‑ma ‑nu wo ꞊klangga 'ka.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 ꞊Ya 'go mü 'zü Etiɛnö 'ö ‑kë i "sɛɛ‑ 'ka bha 'wo gun‑ zë sië kö a mü, 'ö 'a 'mɛ 'wo gun‑ zë sië bha‑ ‑nu faan dɔ, 'a‑ pö 'wɔn ‑së ꞊në 'wo‑ ‑kë bha, 'ö ma ꞊në 'a ‑kë ‑a ‑nu ‑bha sɔ ‑kwɛɛ ‑wɛɛ bho ‑mɛ 'ka ‑zianwo.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 "Kɛɛ 'yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: ‹‑Bhö 'dho, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a i ‑bɔ mü ꞊gblɛɛn 'mɛ 'waa Zuifö 'ka ꞊në‑ ‑nu "piʋ̈.›
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Mɛ kpö bha ‑wo wo "tʋ ‑to Pɔdhö ‑wʋ ‑bha 'ö dho 'ö dhiang ‑nu bha‑ ꞊gban "pɛpɛ zë, "kɛɛ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha ‑dho 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈ ‑wɔn bha‑ ma, 'yö 'wo zun "gbla ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «‑Ka mɛ bha‑ zë kö ‑yö 'go mɛ "yan "dhiʋ̈ bha. ‑Tosɛa këmɛ 'yaa ‑mü!»
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 'Yö 'wo ‑ya "gbla ‑sü ‑bha kö ‑wo woo‑ ‑bha sɔ ‑nu ꞊kpëng 'ö ‑wo ‑bobi ‑nu ‑pɛn 'tëng‑ ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'mɛ 'wɔn ꞊ya ‑siö ‑a ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ ‑kë 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "sɛ 'gü bha‑ 'dhö, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wa ‑pö Pɔdhö ꞊ya ‑da Atanna "dhiʋ̈).
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 'Yö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑ya pö ö ‑bha "sɔdha ‑nu ‑dhɛ ‑wo 'dho Pɔdhö 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka kö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'ö mɛ kpö bha 'wo "gbla sië "dhʋ̈ ‑a ꞊keng‑ bha kö ‑ya ‑gɛn pö, 'yö 'wo dho‑ 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑lö kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka, 'yö Pɔdhö ‑ya pö "sɔdha ‑nu ‑gɔmɛ 'ö gun mü bha‑ ‑dhɛ: «Ma 'a ‑kë Wlɔmö 'në 'ka ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka n ‑ma kö za 'bha 'yii n zë ‑ee? ‑Wa ‑kë "dhʋ̈ kwa ‑gɔ "sɛ ya‑ 'gü "wɛ ‑ee?»
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wʋ bha‑ ma, 'yö dho 'ö‑ pö "sɔdha ꞊lamɛ bha‑ ꞊dhɛ 'ö‑ pö: «'Mɛ kwaa‑ ‑ma bha ꞊zɔɔ bha Wlɔmö 'në ꞊dede ‑mü ‑wa! ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈ i ‑dho ‑a kë ‑mü ꞊dhɛ kö 'ya 'dho kë i ‑gɔ 'wɔn 'ka?»
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ 'kpii‑ ꞊dede bha 'ö nu Pɔdhö "piʋ̈ 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Wlɔmö 'në ‑mü i 'ka tɛan‑ 'ka ‑ee? ꞊Ya kë ꞊dhɛ Wlɔmö 'në 'dhö i 'ka tɛan‑ 'ka ‑bhö ‑a pö n ‑dhɛ.» 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «꞊Iin, Wlɔmö 'në ‑mü n 'ka.»
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ bha 'ö‑ pö Pɔdhö ‑dhɛ: «Ma ‑zë ma ‑kë Wlɔmö mi 'ka ‑sü bha 'wëë‑ 'gbɛ ꞊në 'a‑ go. 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ma ‑zë 'mii 'wëëga 'bha nu kö 'a gun ‑na kë Wlɔmö 'në 'ka, a ‑bhɔ 'ka.»
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 ꞊Dhɛ 'ö bo‑ pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'ö dho "kan ö ‑ta kö 'mɛ 'wo gun‑ "piʋ̈ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑ma bha ꞊wa "kan‑ ‑zü 'kwëë‑. ꞊Dhɛ 'ö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑dɩ 'pö 'ö‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ 'wɔn 'ö 'yaa këwɔn 'ka 'ya‑ kë, 'ya Pɔdhö 'ö Wlɔmö 'në 'ka ‑a ‑lö lɔɔga 'ka, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da 'gü, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ꞊yaa‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'kpii‑ ‑dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'ö za dɔ ö ‑bha 'wɔn 'ö‑ ‑kë bha‑ ‑wɔn 'gü).
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑gun "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ bha "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü Zuifö ‑nu 'wo za ‑ya sië Pɔdhö ‑bha bha‑ ‑gɛn ma bha‑ ‑wɔn 'gü, ꞊dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö ‑piö lɔɔ" bha bho Pɔdhö ‑bha, 'yö‑ pö "saabhomɛ ‑nu "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha 'wɔngɔtamɛ ‑nu 'wo ‑ya 'kwëë‑ ‑nu ‑kë bha‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo ‑ya ‑dhɛ do 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'wo Pɔdhö sü 'wo nu‑ 'ka wo kpö 'gü.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.