Atos 22

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 «N dheebhang ‑nu, n dë ‑nu, ‑ka ka "tʋ 'to n ‑takɔɔwʋ 'ö maa‑ pö ka ‑dhɛ ya‑ ‑bha ‑së 'ka!»
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ yö kö ‑yö dhiang zë sië‑ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑nu ‑dɩ ‑wʋ ꞊në‑ 'gü, 'yö ‑dhɛa ‑yö ‑ga ‑a ‑nu ‑ta ‑kpɛawo do. 'Yö Pɔdhö ‑yö dhiang zë‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö dho‑ 'ka "dhiʋ̈ 'ö‑ pö:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 «Zuifö ‑mü n 'ka, a ‑bhɔ Taasö ‑pö 'ö Sidhisi ‑sɛ 'gü bha‑ 'gü, "kɛɛ a n "klʋ ‑bho Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya ꞊në‑ 'gü Gamadhiɛdhö ꞊keng‑. ‑Yö n ꞊klang ‑kë 'pö kwa "bhɛma ‑nu ‑bha 'tɔng‑ bha‑ 'kun ‑kɔ 'ka ꞊dedewo. ‑A ‑wɔn 'gü mang ‑dɩ 'pö Atanna ‑bha yë kë ‑pɛng ‑yö ‑gun n ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'ka‑ 'ka ꞊dɛɛ bha‑ 'dhö.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 'Ö 'a 'mɛ 'wo ‑da kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑dee ya‑ ‑ta, ‑a ‑nu ‑wëëdhɛ bho 'a‑ ‑nu zë‑ 'ka, 'ö 'a gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhong ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 "Saabhomɛ ‑gɔmɛ 'kpii‑ waa‑ mɛ zizi ‑nu 'wo Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya‑ 'gü ‑wo ‑mɔɔ ‑bha 'wo ‑kë n "sɛɛ‑ 'ka ꞊dhɛ 'pë 'a‑ pö sië bha tɛan‑ ‑mü, "ɛɛn 'zü ꞊sua ‑mü. Woo ꞊dede bha ‑wo kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑nu n ‑dhɛ kö 'a dho‑ 'ka kwa dheebhang ‑nu 'wo Zuifö 'ka Damasö ‑pö 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ, 'yö 'a dho ‑dhɛ bha‑ 'gü kë "dhʋ̈ kö 'a 'dhang ‑bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑a ‑nu 'kun 'a nu‑ ‑nu 'ka Zedhizadhɛmö kö ‑wa ‑nu ‑wëëdhɛ bho.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 ꞊Dhɛ 'ö 'ma ‑da zian ‑ta 'ma 'dho 'ma ꞊loo Damasö ‑dhɛ "sɔɔ, "kɛɛ kö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö to 'yö ‑dhɛpuudhɛ ‑ziisü 'bha ‑yö go 'dhang 'gü 'yö sɔ n ‑ta ꞊dhɛ mɛ mɛ‑ mɛ "yan zë,
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 'yö 'a ‑pö "sia‑, 'yö n "tʋ ‑yö ‑da ‑wʋ do 'gü kö ‑ya pö sië: «Sɔdhö, Sɔdhö, ‑yö mü ꞊dhɛ 'yö 'i n "yënng ꞊gbaɔn "dhʋ̈?»
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'a‑ pö: «Bhii 'de 'i bha ꞊zɔɔ?» 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Mang Yesu 'a go Nazadhɛtö i‑ "yënng ꞊gbaɔn sië bha ma ‑mü.»
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 'Mɛ 'wo gun n ꞊keng‑ ‑wo kë ‑dhɛpuudhɛ bha‑ yö 'pö, "kɛɛ ‑wʋ 'kö dhiang zë n ‑dhɛ bha 'wii‑ ma ‑së.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'zü 'a‑ pö: «‑Më ꞊në 'i‑ "piʋ̈ 'a‑ kë, n Dëmɛ?» 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: «‑Bhö "wlü kö 'i 'dho Damasö! ‑Dhɛ bha ꞊në 'pë 'ö Atanna "piʋ̈ kö 'i‑ kë 'wo dho‑ pö i ‑dhɛ ‑a ‑dhɛ 'gü.»
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ n "yënng ‑yö ꞊tröö ‑dhɛpuudhɛ 'ö‑ 'bhü ‑yö ‑gban n "yan 'gü bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yö n "tayɔɔ ‑nu 'wo ‑kɔ ‑da n ꞊kwɛɛ‑ 'yö 'wo dho n 'ka Damasö 'plöö.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 Gɔndënë do ‑yö ‑gun 'pödhɛ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö 'ö ‑kë Atanna ꞊bhlëëyamɛ 'ka 'ö kwa ‑bha 'tɔng‑ ‑nu kun 'pö, 'ö Zuifö ‑nu 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhiang ‑së zë.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 'Yö nu 'yö ‑kpan n ‑bha 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «Sɔdhö, n dheebhang, i "yan 'gü ‑yö "pʋ 'zü ‑deewo!» 'Yö to mü 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑pʋ 'yö 'a‑ yö.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Kwa "bhɛma ‑nu ‑bha Atanna ‑yö i ‑sü kö 'i 'pë 'ö‑ dhɔɔbhaa 'ka ꞊në‑ dɔ, kö 'i i "yan ‑kpan mɛ doseng 'ö pö 'aa‑ ‑bha ('ö‑ Gbö 'ka) bha‑ ‑bha kö 'i ‑wʋ 'ö go‑ "dhi bha‑ ma.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ i ‑dho kë ‑a "sɛɛ‑ 'ka kö 'wɔn ‑nu 'ö i "yan 'dhö ‑da 'gü, "ɛɛn 'ö i "tʋ 'dhö‑ ma bha 'i‑ pö mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑dhɛ.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 ‑A ‑wɔn 'gü i ‑dɔ ‑më ‑gɔ? ‑Bhö "wlü kö ‑wo i ‑bɔ Yesu 'ka ‑zu bho kö ‑yö i ‑bha 'wɔn yaa ‑nu ‑mawɔn 'to kö 'i kwa Dëmɛ ‑dhɛ kö ‑yö nu i ‑dhɛ.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö 'a n yee ‑kë 'a nu Zedhizadhɛmö. 'Yö yi do 'ka kö a bhɛa" sië Atanna ‑dhɛ ‑a ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑da,
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 'yö 'a kwa Dëmɛ yö, 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «‑Bhö ‑a kë "dhʋ̈ "vaandhö kö 'i 'go Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'wii 'dho wo "tʋ 'to n ‑wɔn 'i‑ pö sië‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ ‑bha.»
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 'Yö 'a‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'a‑ pö: «N Dëmɛ, woo ꞊dede ‑wa dɔ ꞊dhɛ a gun 'dho sië Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü, 'ö 'a 'dhang ‑bho i "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü, 'ö 'a‑ "slë ꞊mɔɔ 'ö 'wo‑ ‑nu ‑ma ‑nu wo ꞊klangga 'ka.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 ꞊Ya 'go mü 'zü Etiɛnö 'ö ‑kë i "sɛɛ‑ 'ka bha 'wo gun‑ zë sië kö a mü, 'ö 'a 'mɛ 'wo gun‑ zë sië bha‑ ‑nu faan dɔ, 'a‑ pö 'wɔn ‑së ꞊në 'wo‑ ‑kë bha, 'ö ma ꞊në 'a ‑kë ‑a ‑nu ‑bha sɔ ‑kwɛɛ ‑wɛɛ bho ‑mɛ 'ka ‑zianwo.
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 "Kɛɛ 'yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: ‹‑Bhö 'dho, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a i ‑bɔ mü ꞊gblɛɛn 'mɛ 'waa Zuifö 'ka ꞊në‑ ‑nu "piʋ̈.›
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Mɛ kpö bha ‑wo wo "tʋ ‑to Pɔdhö ‑wʋ ‑bha 'ö dho 'ö dhiang ‑nu bha‑ ꞊gban "pɛpɛ zë, "kɛɛ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha ‑dho 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈ ‑wɔn bha‑ ma, 'yö 'wo zun "gbla ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «‑Ka mɛ bha‑ zë kö ‑yö 'go mɛ "yan "dhiʋ̈ bha. ‑Tosɛa këmɛ 'yaa ‑mü!»
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 'Yö 'wo ‑ya "gbla ‑sü ‑bha kö ‑wo woo‑ ‑bha sɔ ‑nu ꞊kpëng 'ö ‑wo ‑bobi ‑nu ‑pɛn 'tëng‑ ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'mɛ 'wɔn ꞊ya ‑siö ‑a ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ ‑kë 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "sɛ 'gü bha‑ 'dhö, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wa ‑pö Pɔdhö ꞊ya ‑da Atanna "dhiʋ̈).
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 'Yö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑ya pö ö ‑bha "sɔdha ‑nu ‑dhɛ ‑wo 'dho Pɔdhö 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka kö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'ö mɛ kpö bha 'wo "gbla sië "dhʋ̈ ‑a ꞊keng‑ bha kö ‑ya ‑gɛn pö, 'yö 'wo dho‑ 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑lö kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka, 'yö Pɔdhö ‑ya pö "sɔdha ‑nu ‑gɔmɛ 'ö gun mü bha‑ ‑dhɛ: «Ma 'a ‑kë Wlɔmö 'në 'ka ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka n ‑ma kö za 'bha 'yii n zë ‑ee? ‑Wa ‑kë "dhʋ̈ kwa ‑gɔ "sɛ ya‑ 'gü "wɛ ‑ee?»
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wʋ bha‑ ma, 'yö dho 'ö‑ pö "sɔdha ꞊lamɛ bha‑ ꞊dhɛ 'ö‑ pö: «'Mɛ kwaa‑ ‑ma bha ꞊zɔɔ bha Wlɔmö 'në ꞊dede ‑mü ‑wa! ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈ i ‑dho ‑a kë ‑mü ꞊dhɛ kö 'ya 'dho kë i ‑gɔ 'wɔn 'ka?»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ 'kpii‑ ꞊dede bha 'ö nu Pɔdhö "piʋ̈ 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Wlɔmö 'në ‑mü i 'ka tɛan‑ 'ka ‑ee? ꞊Ya kë ꞊dhɛ Wlɔmö 'në 'dhö i 'ka tɛan‑ 'ka ‑bhö ‑a pö n ‑dhɛ.» 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «꞊Iin, Wlɔmö 'në ‑mü n 'ka.»
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ bha 'ö‑ pö Pɔdhö ‑dhɛ: «Ma ‑zë ma ‑kë Wlɔmö mi 'ka ‑sü bha 'wëë‑ 'gbɛ ꞊në 'a‑ go. 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ma ‑zë 'mii 'wëëga 'bha nu kö 'a gun ‑na kë Wlɔmö 'në 'ka, a ‑bhɔ 'ka.»
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 ꞊Dhɛ 'ö bo‑ pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'ö dho "kan ö ‑ta kö 'mɛ 'wo gun‑ "piʋ̈ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑ma bha ꞊wa "kan‑ ‑zü 'kwëë‑. ꞊Dhɛ 'ö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑dɩ 'pö 'ö‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ 'wɔn 'ö 'yaa këwɔn 'ka 'ya‑ kë, 'ya Pɔdhö 'ö Wlɔmö 'në 'ka ‑a ‑lö lɔɔga 'ka, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da 'gü, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ꞊yaa‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'kpii‑ ‑dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'ö za dɔ ö ‑bha 'wɔn 'ö‑ ‑kë bha‑ ‑wɔn 'gü).
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑gun "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ bha "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü Zuifö ‑nu 'wo za ‑ya sië Pɔdhö ‑bha bha‑ ‑gɛn ma bha‑ ‑wɔn 'gü, ꞊dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö ‑piö lɔɔ" bha bho Pɔdhö ‑bha, 'yö‑ pö "saabhomɛ ‑nu "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha 'wɔngɔtamɛ ‑nu 'wo ‑ya 'kwëë‑ ‑nu ‑kë bha‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo ‑ya ‑dhɛ do 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'wo Pɔdhö sü 'wo nu‑ 'ka wo kpö 'gü.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.