Atos 22

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «N dheebhang ‑nu, n dë ‑nu, ‑ka ka "tʋ 'to n ‑takɔɔwʋ 'ö maa‑ pö ka ‑dhɛ ya‑ ‑bha ‑së 'ka!»
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ yö kö ‑yö dhiang zë sië‑ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑nu ‑dɩ ‑wʋ ꞊në‑ 'gü, 'yö ‑dhɛa ‑yö ‑ga ‑a ‑nu ‑ta ‑kpɛawo do. 'Yö Pɔdhö ‑yö dhiang zë‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö dho‑ 'ka "dhiʋ̈ 'ö‑ pö:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 «Zuifö ‑mü n 'ka, a ‑bhɔ Taasö ‑pö 'ö Sidhisi ‑sɛ 'gü bha‑ 'gü, "kɛɛ a n "klʋ ‑bho Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya ꞊në‑ 'gü Gamadhiɛdhö ꞊keng‑. ‑Yö n ꞊klang ‑kë 'pö kwa "bhɛma ‑nu ‑bha 'tɔng‑ bha‑ 'kun ‑kɔ 'ka ꞊dedewo. ‑A ‑wɔn 'gü mang ‑dɩ 'pö Atanna ‑bha yë kë ‑pɛng ‑yö ‑gun n ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'ka‑ 'ka ꞊dɛɛ bha‑ 'dhö.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 'Ö 'a 'mɛ 'wo ‑da kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑dee ya‑ ‑ta, ‑a ‑nu ‑wëëdhɛ bho 'a‑ ‑nu zë‑ 'ka, 'ö 'a gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhong ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 "Saabhomɛ ‑gɔmɛ 'kpii‑ waa‑ mɛ zizi ‑nu 'wo Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya‑ 'gü ‑wo ‑mɔɔ ‑bha 'wo ‑kë n "sɛɛ‑ 'ka ꞊dhɛ 'pë 'a‑ pö sië bha tɛan‑ ‑mü, "ɛɛn 'zü ꞊sua ‑mü. Woo ꞊dede bha ‑wo kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑nu n ‑dhɛ kö 'a dho‑ 'ka kwa dheebhang ‑nu 'wo Zuifö 'ka Damasö ‑pö 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ, 'yö 'a dho ‑dhɛ bha‑ 'gü kë "dhʋ̈ kö 'a 'dhang ‑bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑a ‑nu 'kun 'a nu‑ ‑nu 'ka Zedhizadhɛmö kö ‑wa ‑nu ‑wëëdhɛ bho.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ꞊Dhɛ 'ö 'ma ‑da zian ‑ta 'ma 'dho 'ma ꞊loo Damasö ‑dhɛ "sɔɔ, "kɛɛ kö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö to 'yö ‑dhɛpuudhɛ ‑ziisü 'bha ‑yö go 'dhang 'gü 'yö sɔ n ‑ta ꞊dhɛ mɛ mɛ‑ mɛ "yan zë,
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 'yö 'a ‑pö "sia‑, 'yö n "tʋ ‑yö ‑da ‑wʋ do 'gü kö ‑ya pö sië: «Sɔdhö, Sɔdhö, ‑yö mü ꞊dhɛ 'yö 'i n "yënng ꞊gbaɔn "dhʋ̈?»
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'a‑ pö: «Bhii 'de 'i bha ꞊zɔɔ?» 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Mang Yesu 'a go Nazadhɛtö i‑ "yënng ꞊gbaɔn sië bha ma ‑mü.»
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 'Mɛ 'wo gun n ꞊keng‑ ‑wo kë ‑dhɛpuudhɛ bha‑ yö 'pö, "kɛɛ ‑wʋ 'kö dhiang zë n ‑dhɛ bha 'wii‑ ma ‑së.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'zü 'a‑ pö: «‑Më ꞊në 'i‑ "piʋ̈ 'a‑ kë, n Dëmɛ?» 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: «‑Bhö "wlü kö 'i 'dho Damasö! ‑Dhɛ bha ꞊në 'pë 'ö Atanna "piʋ̈ kö 'i‑ kë 'wo dho‑ pö i ‑dhɛ ‑a ‑dhɛ 'gü.»
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ n "yënng ‑yö ꞊tröö ‑dhɛpuudhɛ 'ö‑ 'bhü ‑yö ‑gban n "yan 'gü bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yö n "tayɔɔ ‑nu 'wo ‑kɔ ‑da n ꞊kwɛɛ‑ 'yö 'wo dho n 'ka Damasö 'plöö.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Gɔndënë do ‑yö ‑gun 'pödhɛ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö 'ö ‑kë Atanna ꞊bhlëëyamɛ 'ka 'ö kwa ‑bha 'tɔng‑ ‑nu kun 'pö, 'ö Zuifö ‑nu 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhiang ‑së zë.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 'Yö nu 'yö ‑kpan n ‑bha 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «Sɔdhö, n dheebhang, i "yan 'gü ‑yö "pʋ 'zü ‑deewo!» 'Yö to mü 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑pʋ 'yö 'a‑ yö.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Kwa "bhɛma ‑nu ‑bha Atanna ‑yö i ‑sü kö 'i 'pë 'ö‑ dhɔɔbhaa 'ka ꞊në‑ dɔ, kö 'i i "yan ‑kpan mɛ doseng 'ö pö 'aa‑ ‑bha ('ö‑ Gbö 'ka) bha‑ ‑bha kö 'i ‑wʋ 'ö go‑ "dhi bha‑ ma.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ i ‑dho kë ‑a "sɛɛ‑ 'ka kö 'wɔn ‑nu 'ö i "yan 'dhö ‑da 'gü, "ɛɛn 'ö i "tʋ 'dhö‑ ma bha 'i‑ pö mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑dhɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 ‑A ‑wɔn 'gü i ‑dɔ ‑më ‑gɔ? ‑Bhö "wlü kö ‑wo i ‑bɔ Yesu 'ka ‑zu bho kö ‑yö i ‑bha 'wɔn yaa ‑nu ‑mawɔn 'to kö 'i kwa Dëmɛ ‑dhɛ kö ‑yö nu i ‑dhɛ.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö 'a n yee ‑kë 'a nu Zedhizadhɛmö. 'Yö yi do 'ka kö a bhɛa" sië Atanna ‑dhɛ ‑a ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑da,
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 'yö 'a kwa Dëmɛ yö, 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «‑Bhö ‑a kë "dhʋ̈ "vaandhö kö 'i 'go Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'wii 'dho wo "tʋ 'to n ‑wɔn 'i‑ pö sië‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ ‑bha.»
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 'Yö 'a‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'a‑ pö: «N Dëmɛ, woo ꞊dede ‑wa dɔ ꞊dhɛ a gun 'dho sië Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü, 'ö 'a 'dhang ‑bho i "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü, 'ö 'a‑ "slë ꞊mɔɔ 'ö 'wo‑ ‑nu ‑ma ‑nu wo ꞊klangga 'ka.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 ꞊Ya 'go mü 'zü Etiɛnö 'ö ‑kë i "sɛɛ‑ 'ka bha 'wo gun‑ zë sië kö a mü, 'ö 'a 'mɛ 'wo gun‑ zë sië bha‑ ‑nu faan dɔ, 'a‑ pö 'wɔn ‑së ꞊në 'wo‑ ‑kë bha, 'ö ma ꞊në 'a ‑kë ‑a ‑nu ‑bha sɔ ‑kwɛɛ ‑wɛɛ bho ‑mɛ 'ka ‑zianwo.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 "Kɛɛ 'yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: ‹‑Bhö 'dho, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a i ‑bɔ mü ꞊gblɛɛn 'mɛ 'waa Zuifö 'ka ꞊në‑ ‑nu "piʋ̈.›
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Mɛ kpö bha ‑wo wo "tʋ ‑to Pɔdhö ‑wʋ ‑bha 'ö dho 'ö dhiang ‑nu bha‑ ꞊gban "pɛpɛ zë, "kɛɛ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha ‑dho 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈ ‑wɔn bha‑ ma, 'yö 'wo zun "gbla ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «‑Ka mɛ bha‑ zë kö ‑yö 'go mɛ "yan "dhiʋ̈ bha. ‑Tosɛa këmɛ 'yaa ‑mü!»
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 'Yö 'wo ‑ya "gbla ‑sü ‑bha kö ‑wo woo‑ ‑bha sɔ ‑nu ꞊kpëng 'ö ‑wo ‑bobi ‑nu ‑pɛn 'tëng‑ ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'mɛ 'wɔn ꞊ya ‑siö ‑a ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ ‑kë 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "sɛ 'gü bha‑ 'dhö, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wa ‑pö Pɔdhö ꞊ya ‑da Atanna "dhiʋ̈).
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 'Yö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑ya pö ö ‑bha "sɔdha ‑nu ‑dhɛ ‑wo 'dho Pɔdhö 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka kö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'ö mɛ kpö bha 'wo "gbla sië "dhʋ̈ ‑a ꞊keng‑ bha kö ‑ya ‑gɛn pö, 'yö 'wo dho‑ 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑lö kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka, 'yö Pɔdhö ‑ya pö "sɔdha ‑nu ‑gɔmɛ 'ö gun mü bha‑ ‑dhɛ: «Ma 'a ‑kë Wlɔmö 'në 'ka ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka n ‑ma kö za 'bha 'yii n zë ‑ee? ‑Wa ‑kë "dhʋ̈ kwa ‑gɔ "sɛ ya‑ 'gü "wɛ ‑ee?»
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wʋ bha‑ ma, 'yö dho 'ö‑ pö "sɔdha ꞊lamɛ bha‑ ꞊dhɛ 'ö‑ pö: «'Mɛ kwaa‑ ‑ma bha ꞊zɔɔ bha Wlɔmö 'në ꞊dede ‑mü ‑wa! ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈ i ‑dho ‑a kë ‑mü ꞊dhɛ kö 'ya 'dho kë i ‑gɔ 'wɔn 'ka?»
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ 'kpii‑ ꞊dede bha 'ö nu Pɔdhö "piʋ̈ 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Wlɔmö 'në ‑mü i 'ka tɛan‑ 'ka ‑ee? ꞊Ya kë ꞊dhɛ Wlɔmö 'në 'dhö i 'ka tɛan‑ 'ka ‑bhö ‑a pö n ‑dhɛ.» 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «꞊Iin, Wlɔmö 'në ‑mü n 'ka.»
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ bha 'ö‑ pö Pɔdhö ‑dhɛ: «Ma ‑zë ma ‑kë Wlɔmö mi 'ka ‑sü bha 'wëë‑ 'gbɛ ꞊në 'a‑ go. 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ma ‑zë 'mii 'wëëga 'bha nu kö 'a gun ‑na kë Wlɔmö 'në 'ka, a ‑bhɔ 'ka.»
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 ꞊Dhɛ 'ö bo‑ pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'ö dho "kan ö ‑ta kö 'mɛ 'wo gun‑ "piʋ̈ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑ma bha ꞊wa "kan‑ ‑zü 'kwëë‑. ꞊Dhɛ 'ö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑dɩ 'pö 'ö‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ 'wɔn 'ö 'yaa këwɔn 'ka 'ya‑ kë, 'ya Pɔdhö 'ö Wlɔmö 'në 'ka ‑a ‑lö lɔɔga 'ka, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da 'gü, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ꞊yaa‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'kpii‑ ‑dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'ö za dɔ ö ‑bha 'wɔn 'ö‑ ‑kë bha‑ ‑wɔn 'gü).
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑gun "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ bha "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü Zuifö ‑nu 'wo za ‑ya sië Pɔdhö ‑bha bha‑ ‑gɛn ma bha‑ ‑wɔn 'gü, ꞊dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö ‑piö lɔɔ" bha bho Pɔdhö ‑bha, 'yö‑ pö "saabhomɛ ‑nu "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha 'wɔngɔtamɛ ‑nu 'wo ‑ya 'kwëë‑ ‑nu ‑kë bha‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo ‑ya ‑dhɛ do 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'wo Pɔdhö sü 'wo nu‑ 'ka wo kpö 'gü.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.