Atos 22

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 «N dheebhang ‑nu, n dë ‑nu, ‑ka ka "tʋ 'to n ‑takɔɔwʋ 'ö maa‑ pö ka ‑dhɛ ya‑ ‑bha ‑së 'ka!»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ yö kö ‑yö dhiang zë sië‑ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑nu ‑dɩ ‑wʋ ꞊në‑ 'gü, 'yö ‑dhɛa ‑yö ‑ga ‑a ‑nu ‑ta ‑kpɛawo do. 'Yö Pɔdhö ‑yö dhiang zë‑ ‑nu ‑dhɛ 'ö dho‑ 'ka "dhiʋ̈ 'ö‑ pö:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Zuifö ‑mü n 'ka, a ‑bhɔ Taasö ‑pö 'ö Sidhisi ‑sɛ 'gü bha‑ 'gü, "kɛɛ a n "klʋ ‑bho Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya ꞊në‑ 'gü Gamadhiɛdhö ꞊keng‑. ‑Yö n ꞊klang ‑kë 'pö kwa "bhɛma ‑nu ‑bha 'tɔng‑ bha‑ 'kun ‑kɔ 'ka ꞊dedewo. ‑A ‑wɔn 'gü mang ‑dɩ 'pö Atanna ‑bha yë kë ‑pɛng ‑yö ‑gun n ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'ka‑ 'ka ꞊dɛɛ bha‑ 'dhö.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 'Ö 'a 'mɛ 'wo ‑da kwa Dëmɛ ‑bha zian ‑dee ya‑ ‑ta, ‑a ‑nu ‑wëëdhɛ bho 'a‑ ‑nu zë‑ 'ka, 'ö 'a gɔɔn‑ ‑nu waa‑ dhong ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 "Saabhomɛ ‑gɔmɛ 'kpii‑ waa‑ mɛ zizi ‑nu 'wo Zedhizadhɛmö ‑dhɛ ya‑ 'gü ‑wo ‑mɔɔ ‑bha 'wo ‑kë n "sɛɛ‑ 'ka ꞊dhɛ 'pë 'a‑ pö sië bha tɛan‑ ‑mü, "ɛɛn 'zü ꞊sua ‑mü. Woo ꞊dede bha ‑wo kë 'sëëdhɛ ‑nu ‑nu n ‑dhɛ kö 'a dho‑ 'ka kwa dheebhang ‑nu 'wo Zuifö 'ka Damasö ‑pö 'gü ‑a ‑nu ‑dhɛ, 'yö 'a dho ‑dhɛ bha‑ 'gü kë "dhʋ̈ kö 'a 'dhang ‑bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'wo mü ‑a ‑nu 'kun 'a nu‑ ‑nu 'ka Zedhizadhɛmö kö ‑wa ‑nu ‑wëëdhɛ bho.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ꞊Dhɛ 'ö 'ma ‑da zian ‑ta 'ma 'dho 'ma ꞊loo Damasö ‑dhɛ "sɔɔ, "kɛɛ kö 'yënng‑ ꞊ya ‑ya mɛ ‑gɔ ꞊zinng 'gü, 'yö to 'yö ‑dhɛpuudhɛ ‑ziisü 'bha ‑yö go 'dhang 'gü 'yö sɔ n ‑ta ꞊dhɛ mɛ mɛ‑ mɛ "yan zë,
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 'yö 'a ‑pö "sia‑, 'yö n "tʋ ‑yö ‑da ‑wʋ do 'gü kö ‑ya pö sië: «Sɔdhö, Sɔdhö, ‑yö mü ꞊dhɛ 'yö 'i n "yënng ꞊gbaɔn "dhʋ̈?»
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'a‑ pö: «Bhii 'de 'i bha ꞊zɔɔ?» 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Mang Yesu 'a go Nazadhɛtö i‑ "yënng ꞊gbaɔn sië bha ma ‑mü.»
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 'Mɛ 'wo gun n ꞊keng‑ ‑wo kë ‑dhɛpuudhɛ bha‑ yö 'pö, "kɛɛ ‑wʋ 'kö dhiang zë n ‑dhɛ bha 'wii‑ ma ‑së.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 'Yö 'a‑ dhɛɛ" kpɔ 'zü 'a‑ pö: «‑Më ꞊në 'i‑ "piʋ̈ 'a‑ kë, n Dëmɛ?» 'Yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: «‑Bhö "wlü kö 'i 'dho Damasö! ‑Dhɛ bha ꞊në 'pë 'ö Atanna "piʋ̈ kö 'i‑ kë 'wo dho‑ pö i ‑dhɛ ‑a ‑dhɛ 'gü.»
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ n "yënng ‑yö ꞊tröö ‑dhɛpuudhɛ 'ö‑ 'bhü ‑yö ‑gban n "yan 'gü bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yö n "tayɔɔ ‑nu 'wo ‑kɔ ‑da n ꞊kwɛɛ‑ 'yö 'wo dho n 'ka Damasö 'plöö.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Gɔndënë do ‑yö ‑gun 'pödhɛ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Ananiasö 'ö ‑kë Atanna ꞊bhlëëyamɛ 'ka 'ö kwa ‑bha 'tɔng‑ ‑nu kun 'pö, 'ö Zuifö ‑nu 'wo 'pö‑ bha‑ 'gü 'wo‑ ‑dhiang ‑së zë.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 'Yö nu 'yö ‑kpan n ‑bha 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «Sɔdhö, n dheebhang, i "yan 'gü ‑yö "pʋ 'zü ‑deewo!» 'Yö to mü 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑pʋ 'yö 'a‑ yö.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 'Yö‑ pö n ‑dhɛ: «Kwa "bhɛma ‑nu ‑bha Atanna ‑yö i ‑sü kö 'i 'pë 'ö‑ dhɔɔbhaa 'ka ꞊në‑ dɔ, kö 'i i "yan ‑kpan mɛ doseng 'ö pö 'aa‑ ‑bha ('ö‑ Gbö 'ka) bha‑ ‑bha kö 'i ‑wʋ 'ö go‑ "dhi bha‑ ma.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ i ‑dho kë ‑a "sɛɛ‑ 'ka kö 'wɔn ‑nu 'ö i "yan 'dhö ‑da 'gü, "ɛɛn 'ö i "tʋ 'dhö‑ ma bha 'i‑ pö mɛ ꞊gban "pɛpɛ ‑dhɛ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 ‑A ‑wɔn 'gü i ‑dɔ ‑më ‑gɔ? ‑Bhö "wlü kö ‑wo i ‑bɔ Yesu 'ka ‑zu bho kö ‑yö i ‑bha 'wɔn yaa ‑nu ‑mawɔn 'to kö 'i kwa Dëmɛ ‑dhɛ kö ‑yö nu i ‑dhɛ.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈, 'yö 'a n yee ‑kë 'a nu Zedhizadhɛmö. 'Yö yi do 'ka kö a bhɛa" sië Atanna ‑dhɛ ‑a ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö n "yan 'gü 'dhö ‑da,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 'yö 'a kwa Dëmɛ yö, 'yö‑ pö n ‑dhɛ: «‑Bhö ‑a kë "dhʋ̈ "vaandhö kö 'i 'go Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑a 'gü ‑mɛ ‑nu 'wii 'dho wo "tʋ 'to n ‑wɔn 'i‑ pö sië‑ ‑nu ‑dhɛ bha‑ ‑bha.»
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 'Yö 'a‑ ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'a‑ pö: «N Dëmɛ, woo ꞊dede ‑wa dɔ ꞊dhɛ a gun 'dho sië Zuifö ‑nu ‑bha ‑yakwëëkëgükɔ ‑nu 'gü, 'ö 'a 'dhang ‑bho i "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu kun 'a‑ ‑nu ‑da ‑kaso 'gü, 'ö 'a‑ "slë ꞊mɔɔ 'ö 'wo‑ ‑nu ‑ma ‑nu wo ꞊klangga 'ka.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 ꞊Ya 'go mü 'zü Etiɛnö 'ö ‑kë i "sɛɛ‑ 'ka bha 'wo gun‑ zë sië kö a mü, 'ö 'a 'mɛ 'wo gun‑ zë sië bha‑ ‑nu faan dɔ, 'a‑ pö 'wɔn ‑së ꞊në 'wo‑ ‑kë bha, 'ö ma ꞊në 'a ‑kë ‑a ‑nu ‑bha sɔ ‑kwɛɛ ‑wɛɛ bho ‑mɛ 'ka ‑zianwo.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 "Kɛɛ 'yö kwa Dëmɛ ‑ya pö n ‑dhɛ: ‹‑Bhö 'dho, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ a i ‑bɔ mü ꞊gblɛɛn 'mɛ 'waa Zuifö 'ka ꞊në‑ ‑nu "piʋ̈.›
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Mɛ kpö bha ‑wo wo "tʋ ‑to Pɔdhö ‑wʋ ‑bha 'ö dho 'ö dhiang ‑nu bha‑ ꞊gban "pɛpɛ zë, "kɛɛ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑bha ‑dho 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu "piʋ̈ ‑wɔn bha‑ ma, 'yö 'wo zun "gbla ‑sü ‑bha 'wo‑ pö: «‑Ka mɛ bha‑ zë kö ‑yö 'go mɛ "yan "dhiʋ̈ bha. ‑Tosɛa këmɛ 'yaa ‑mü!»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 'Yö 'wo ‑ya "gbla ‑sü ‑bha kö ‑wo woo‑ ‑bha sɔ ‑nu ꞊kpëng 'ö ‑wo ‑bobi ‑nu ‑pɛn 'tëng‑ ‑ta ꞊dhɛ ‑kɔ 'ö 'mɛ 'wɔn ꞊ya ‑siö ‑a ‑nu ‑dhɛ 'wo‑ ‑kë 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "sɛ 'gü bha‑ 'dhö, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wa ‑pö Pɔdhö ꞊ya ‑da Atanna "dhiʋ̈).
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 'Yö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑ya pö ö ‑bha "sɔdha ‑nu ‑dhɛ ‑wo 'dho Pɔdhö 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka kö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'ö mɛ kpö bha 'wo "gbla sië "dhʋ̈ ‑a ꞊keng‑ bha kö ‑ya ‑gɛn pö, 'yö 'wo dho‑ 'ka ‑a ‑nu ‑gɔ "yasa 'gü.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑lö kö ‑wa ‑ma ꞊klangga 'ka, 'yö Pɔdhö ‑ya pö "sɔdha ‑nu ‑gɔmɛ 'ö gun mü bha‑ ‑dhɛ: «Ma 'a ‑kë Wlɔmö 'në 'ka ka ‑mɔɔ ‑bha 'ka n ‑ma kö za 'bha 'yii n zë ‑ee? ‑Wa ‑kë "dhʋ̈ kwa ‑gɔ "sɛ ya‑ 'gü "wɛ ‑ee?»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 ꞊Dhɛ 'ö ꞊yaa‑ ‑wʋ bha‑ ma, 'yö dho 'ö‑ pö "sɔdha ꞊lamɛ bha‑ ꞊dhɛ 'ö‑ pö: «'Mɛ kwaa‑ ‑ma bha ꞊zɔɔ bha Wlɔmö 'në ꞊dede ‑mü ‑wa! ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈ i ‑dho ‑a kë ‑mü ꞊dhɛ kö 'ya 'dho kë i ‑gɔ 'wɔn 'ka?»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ 'kpii‑ ꞊dede bha 'ö nu Pɔdhö "piʋ̈ 'yö‑ dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «Wlɔmö 'në ‑mü i 'ka tɛan‑ 'ka ‑ee? ꞊Ya kë ꞊dhɛ Wlɔmö 'në 'dhö i 'ka tɛan‑ 'ka ‑bhö ‑a pö n ‑dhɛ.» 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «꞊Iin, Wlɔmö 'në ‑mü n 'ka.»
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ bha 'ö‑ pö Pɔdhö ‑dhɛ: «Ma ‑zë ma ‑kë Wlɔmö mi 'ka ‑sü bha 'wëë‑ 'gbɛ ꞊në 'a‑ go. 'Yö Pɔdhö ‑ya pö‑ ‑dhɛ: «Ma ‑zë 'mii 'wëëga 'bha nu kö 'a gun ‑na kë Wlɔmö 'në 'ka, a ‑bhɔ 'ka.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 ꞊Dhɛ 'ö bo‑ pö "dhʋ̈ ‑sü 'ka, 'ö dho "kan ö ‑ta kö 'mɛ 'wo gun‑ "piʋ̈ ꞊dhɛ 'wo‑ ‑ma bha ꞊wa "kan‑ ‑zü 'kwëë‑. ꞊Dhɛ 'ö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ ‑dɩ 'pö 'ö‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ 'wɔn 'ö 'yaa këwɔn 'ka 'ya‑ kë, 'ya Pɔdhö 'ö Wlɔmö 'në 'ka ‑a ‑lö lɔɔga 'ka, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da 'gü, (‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö ꞊yaa‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑gblüdë 'kpii‑ ‑dho ꞊mɔɔ‑ ‑bha 'ö za dɔ ö ‑bha 'wɔn 'ö‑ ‑kë bha‑ ‑wɔn 'gü).
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑gun "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ bha "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ö 'pë 'ö‑ ‑wɔn 'gü Zuifö ‑nu 'wo za ‑ya sië Pɔdhö ‑bha bha‑ ‑gɛn ma bha‑ ‑wɔn 'gü, ꞊dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö ‑piö lɔɔ" bha bho Pɔdhö ‑bha, 'yö‑ pö "saabhomɛ ‑nu "gblʋ̈gblʋ̈ ‑nu waa‑ Zuifö ‑nu ‑bha 'wɔngɔtamɛ ‑nu 'wo ‑ya 'kwëë‑ ‑nu ‑kë bha‑ ‑nu ‑dhɛ ‑wo ‑ya ‑dhɛ do 'gü. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'wo Pɔdhö sü 'wo nu‑ 'ka wo kpö 'gü.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.