Atos 21
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVT
1 ꞊Dhɛ 'ö 'ya "kan yi 'kwëë‑, 'yö 'yi ‑da "yitagɔ 'gü 'yi dho vɛɛdhö Kɔsö ‑sɛ 'gü. ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑tadhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö 'yi dho Dhɔdö ‑sɛ 'gü, 'yö go mü 'zü 'yi dho Patadha 'plöö.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 'Yö 'yi ‑kpan "yitagɔ do ‑bha mü kö ‑yö 'dho sië Fenisi ‑sɛ 'gü, 'yö 'yi go‑ ‑blɛɛsü bha‑ 'gü, 'yi ‑da 'dhɛ bha‑ 'gü 'yi dho.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 'Yö 'yi dho 'yi ꞊loo "sɛgɔ 'ö ‑ya ‑sü 'ka "yi ꞊zinng 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Siplë bha‑ "sɔɔ, 'yö 'yi "sɛgɔ bha‑ yö yi "dhiʋ̈ ꞊dhɛ 'pɛ 'dhö, "kɛɛ 'yö 'yi‑ to yi ꞊kwaa‑ 'gü, 'yö 'yi dho Siidhi ‑sɛ 'gü 'yi dho 'yi ꞊loo Tii ‑dhɛ 'ö "yitagɔ dho ꞊kwɛɛ‑ lɔɔ‑ ‑bha bha‑ 'gü 'yö 'yi ꞊lɔɔ mü.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 ꞊Dhɛ 'ö 'ya ‑kpan 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu ‑bha ‑dhɛ bha‑ 'gü, 'yö 'yi "dhɔɔgɔ do ‑kë ‑a ‑nu "piʋ̈ mü. 'Yö 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑yö 'dhang ‑bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'wo mü bha‑ ‑nu ‑zʋ ‑bö ꞊dhɛ 'wɔn "gbɩɩ‑ ‑dho Pɔdhö ꞊slɔɔ Zedhizadhɛmö, 'yö 'wo‑ pö‑ ‑dhɛ 'ya 'dho 'dho.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö 'ya "dhɔɔgɔ do kë‑ ‑nu "piʋ̈ mü, 'yö 'yi dho yii‑ "ta 'ka "dhiʋ̈, 'yö waa‑ ‑nu ‑bha dhebhɔ ‑nu, ‑a ‑nu ‑bha 'në ‑nu 'wo dho yi ‑dɔ zian‑ ‑dhɛ 'gü, 'yi go‑ 'ka 'plöö 'yi dho 'yi ꞊loo "saan "dhiʋ̈, 'yö 'yi zun yi kpiö 'gü ꞊weeyi "dhiʋ̈ ‑dhɛ bha‑ 'gü 'yö 'yi ꞊bhɛa Atanna ‑dhɛ.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 ꞊Dhɛ 'ö 'ya ‑wʋ ‑da yi 'ko ‑nu ‑dhɛ "pɛpɛdhö, 'yi ‑da sië "yitagɔ 'gü kö woo ‑dɩ 'pö ‑wo 'dho sië wo ‑gɔ 'pödhö.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 'Yö 'yi dho yii‑ "ta 'ka "dhiʋ̈ 'yi go Tii 'yi dho Pötodhemaisö ‑pö 'gü 'yö 'yi yi dheebhang ‑nu 'wo Yesu ‑bha 'ka mü ‑a ‑nu ꞊tua bho, 'yö 'yi ‑dhɛkpaɔyi do ‑kë ‑a ‑nu "piʋ̈ mü 'pö.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö 'yi dho yi "dhiʋ̈, 'yi dho 'yi ꞊loo Sezadhe ‑pö 'gü, yi ‑da Fidhipö 'ö ‑kë Atanna ‑wʋ pö ‑mɛ 'ka bha‑ ‑gɔ 'kɔɔdhö ‑dhɛ bha ꞊në‑ 'gü 'yö 'yi ‑wɔ mü. Fidhipö bha ‑yö ‑kë mɛ "saɔplɛ 'ö Yesu ‑bha ꞊klangdhiʋ̈ ‑nu 'wo ‑kɔ ‑yɛ ‑nu ‑bha Zedhizadhɛmö "tʋ̈ng 'bha 'gü bha‑ mɛ do 'ka. ('Wɔn 'ö ‑gban mɛ "saɔplɛ bha‑ ‑nu ‑wɔn ‑bha ‑yö mü.)
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Fidhipö bha‑ 'dhu 'nëdhiëng ‑nu ‑yiisiö 'ö 'waa gwaan‑ ‑bha ‑wo ‑gun mü 'ö 'wo gun Atanna ‑wʋ "dhiʋ̈ ꞊loo sië ‑nu wo.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Yi ‑dhɛkpaɔyi 'gbɛ ‑dɩ "pʋ̈pʋ̈ ‑kë mü, 'yö Atanna ‑wʋdhiʋ̈loomɛ do 'wo‑ ‑dhɛ Agabusö bha 'ö go Zude ‑sɛ 'gü 'ö nu yi "piʋ̈.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 'Yö Pɔdhö ‑bha kwi "pɛn sü, 'yö ö ‑gɛn waa‑ ö ‑kɔ ‑nu ‑lö 'ka 'yö‑ pö: «'Wɔn 'ö 'Nii‑ "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑ya pö n ‑dhɛ 'yö ya, ‑ya pö: «'Mɛ 'ö‑ ‑bha kwi "pɛn 'dhö n ‑gɔ ya, Zuifö ‑nu ‑dho ‑a ‑lö Zedhizadhɛmö ꞊dhɛ ‑kɔ ya‑ 'dhö, 'yö 'wo‑ dɔ 'mɛ 'waa Atanna dɔ‑ ‑nu ‑gɔ».»
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 ꞊Dhɛ 'ö ‑wʋ ‑nu bha 'ya‑ ma, 'yö yi 'dhö, Sezadhe ‑mɛ ‑nu 'dhö, 'yi ꞊kpaa yi 'kwëë‑ 'yi ꞊bhɛa Pɔdhö ‑dhɛ ꞊dedewo kö 'ya 'dho 'dho Zedhizadhɛmö,
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 "kɛɛ 'yö‑ ‑yɔ bɔ yi ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Më ꞊në ‑kë 'yö 'ka "gbʋ bɔ kö n zuë" "dhiʋ̈ ‑yö "tɛɛ? ꞊Ya 'to ma ‑zë n ‑bha ‑bha n ‑lö ‑sü 'yaa n 'gü 'wɔn 'bha 'ka, 'kö 'ma ga ‑zian ꞊në‑ wo Zedhizadhɛmö n Dëmɛ Yesu ‑wɔn 'gü ‑yö n 'gü ‑së.»
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ Pɔdhö 'yii "wɩ yi ‑wʋ ‑bha, 'yö 'yi yi bo ‑a ‑bho zian‑ ‑sü 'ka, 'yö 'yi‑ pö kwa Dëmɛ dhɔɔbhaa ‑yö kë.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 ꞊Dhɛ 'ö 'ya ‑dhɛkpaɔyi 'bha kë 'mü, 'yö 'yi yii‑ ꞊kwɛɛ‑ ‑nu dhu 'yö 'yi dho Zedhizadhɛmö.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 'Dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑mɛ ‑nu 'bha ‑nu ‑wo kë ‑go Sezadhe, 'wo dho yi dɔ zian‑. ‑Wo ‑dho 'wo yi dɔ gɔndënë do 'ö‑ 'dhang ‑bho Yesu "dhiʋ̈ ‑yi ꞊ya ꞊gwëë 'pö 'wo‑ ‑dhɛ Nasɔn 'ö go "sɛgɔ 'ö ‑ya ‑sü 'ka "yi ꞊zinng 'gü 'wo‑ ‑dhɛ Siplë bha‑ 'gü bha‑ ‑gɔ 'kɔɔdhö 'yö 'yi ‑wɔ mü.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 ꞊Dhɛ 'ö 'ya 'dho 'ya ꞊loo Zedhizadhɛmö, yi dheebhang ‑nu 'wo Yesu ‑bha 'ka mü ‑wo yi ‑dhɛng bun zuë" ꞊nii ‑da ‑sü 'ka ꞊dedewo.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö yaa‑ Pɔdhö ‑nu 'yi dho Zakö ‑gɔ 'kɔɔdhö, 'yö mɛ zizi ‑nu 'wo Yesu ‑bha 'ka Zedhizadhɛmö 'wo nu 'wo ‑kpan yi ‑bha mü.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 'Yö Pɔdhö ‑ya ‑nu ꞊tua bho, 'yö ö "kplëng bho‑ ‑nu ‑dhɛ, 'yö pë ‑nu 'ö Atanna ‑ya ‑kë ‑a ‑kɔ ‑bha 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu kpö 'gü bha‑ ꞊gban "pɛpɛ sü 'do 'do 'yö‑ ‑gɛn bho‑ ‑nu ‑dhɛ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 ꞊Dhɛ 'ö ꞊waa‑ ‑wʋ ‑nu bha‑ ma, 'yö 'wo ‑ya Atanna 'tɔ bhɔ ‑sü ‑bha. 'Yö 'wo‑ pö Pɔdhö ‑dhɛ: «Yi dheebhang, ‑bhö ‑dhɛ ‑ga, pë ‑nu 'wo kë sië Zedhizadhɛmö ‑pö ya‑ 'gü ‑a ‑nu ‑ga 'wo ya: Zuifö ‑nu "gblü drun 'gbɛ ꞊dede ꞊wa 'dhang bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈. ‑A ‑nu ꞊gban "pɛpɛ ‑wo Atanna ‑bha 'tɔng‑ ‑nu 'ö Moizö ‑ya nu kwa ‑dhɛ bha‑ ‑kun ‑së 'ka.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 "Kɛɛ ‑wa ma ‑sü 'ka ꞊dhɛ i‑ ‑pö Zuifö ‑nu 'wo ‑pɛn ‑sü 'ka "sɛgɔ "wɛɛwɛɛ ‑nu 'gü bha‑ ‑nu ‑dhɛ 'i‑ ‑nu ꞊klang ‑kë 'ka ꞊dhɛ ‑wo wo kwaa‑ 'tɔng‑ 'ö Moizö ‑ya nu kwa ‑dhɛ bha‑ ‑zü, ꞊ya 'go mü 'zü 'wa 'dho woo‑ 'në ‑nu kë 'gbannë 'ka 'zü "ɛɛn 'wa 'dho Zuifö ‑nu ‑bha ‑tosɛadhe kë ‑kɔ 'wo bhɔ‑ 'gü bha‑ 'bha kë 'zü.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈ 'kwa‑ kë ꞊dhɛ? ꞊Ya kë ꞊dhɛ kö 'mɛ 'wo bha ‑wo i nu ‑wɔn ya‑ ma, ‑wo ‑dho bho 'ko ‑ta 'gbɛ ꞊dede 'ka.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈, 'pë 'yi dho‑ pö i ‑dhɛ bha ‑bhö ‑a kë! Gɔɔn‑ ‑nu ‑yiisiö 'wo "plüün bho ‑sü 'ka Atanna ‑dhɛ ‑wo kwa kpö 'gü ‑dhɛ ya‑ 'gü.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈ ‑bhö 'dho kö kɛng‑ ‑nu 'ka ꞊mɔɔ‑ 'gü kö ‑bhɔkwëëdhe 'ö‑ ‑nu "plüün ‑bho 'gü ‑wɔn kë ‑sü "dhiʋ̈todhɛ 'gü, 'ö dho‑ ‑nu kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö bha 'ka‑ kë ka "kwëë. "Kɛɛ kö bhi ꞊në 'i‑ ‑nu ‑bha "saa‑ ‑bho 'ka ‑pë ‑nu sɔng nu kë "dhʋ̈ kö ‑wo wo ‑gɔ bho. Yö ꞊në ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö mɛ ꞊gban‑ dho‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ 'pë 'wo‑ pö i ‑bha bha‑ ‑bha 'yaa tɛanwɔn 'ka, "kɛɛ i i ‑bha ‑tosɛa ‑kë Moizö ‑bha 'tɔng‑ 'kun ‑sü 'ka.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 ‑A 'dhɛ 'ö ‑gban 'mɛ 'waa Zuifö 'ka "kɛɛ 'ö ꞊wa 'dhang bho Yesu ‑wɔn "dhiʋ̈ ‑a ‑nu ‑bha ‑bha bha, 'wɔn 'yi‑ dɔ 'wɔn ‑së 'ka ‑a ‑nu ‑bha 'ka, yi‑ ‑bɛn zë ‑sü 'ka 'sëëdhɛ 'gü 'yi‑ bɔ‑ ‑nu ‑dhɛ. Yö ‑mü ꞊dhɛ kö 'wa 'dho ‑bhöpë ‑nu 'wo "saa‑ bho‑ 'ka ‑dhɔkëpë ‑nu "dhiʋ̈ bha‑ ‑bhö. ꞊Ya 'go mü 'zü 'wa 'dho pë ꞊yɔɔn ‑bhö, ꞊ya 'go mü 'zü wü 'ö‑ ꞊yɔɔn 'yii ꞊wɛnng 'wa 'dho‑ ‑bhö, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö‑ "tɩng 'yii "pʋ. ꞊Ya 'go mü 'zü kö ‑wo wo ‑dɩ 'kun ‑zua zë ‑sü ‑gɔ.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö Pɔdhö waa‑ gɔɔn‑ ‑nu ‑yiisiö bha 'wo dho. ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ꞊ya ꞊kpaɔ, 'yö‑ ‑nu ꞊gban 'wo ‑gɔ "kian 'gü ‑sü bha‑ ‑kë. 'Yö Pɔdhö ‑yö dho Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö "tʋ̈ng 'ö‑ ‑nu ‑bha ‑kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ ‑troo dho yën‑ 'ka bha‑ pö mɛ ‑nu ‑dhɛ, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yi 'ö bha ꞊në 'ö dho‑ ‑nu ‑bha "saabhokapë ‑nu sɔng nu‑ 'ka.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 ꞊Dhɛ 'ö‑ ‑dhɛkpaɔyi "saɔplɛ ('ö 'wɔn 'wo‑ "plüün bho Atanna ‑dhɛ bha‑ 'gü ‑wɔn ‑kë 'gü ‑dhɛkpaɔyi 'ka bha) bha ꞊ya yën ꞊gban wo, 'yö Zuifö ‑nu 'bha ‑nu 'wo go Azi ‑sɛ 'gü bha 'wo "yan ‑kpan Pɔdhö ‑bha Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö 'wo mɛ 'gbɛ zuë" ꞊wlü Pɔdhö "piʋ̈ 'yö 'wo‑ kun.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 'Yö 'wo ‑ya "gbla ‑sü ‑bha "gbɩɩ‑ 'ka 'wo‑ pö: «Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu, ‑ka nu yi ‑dhɛ! ‑Ka ‑dhɛ ‑ga, 'mɛ 'ö ya ꞊në ‑da "sɛ "piʋ̈ 'yö bɔ ‑dhɛ ꞊gban "pɛpɛ 'gü 'yö mɛ ꞊gban "pɛpɛ ꞊draan 'ö pö: «'Mɛ 'yi ‑kë Izraɛdhö ‑mɛ ‑nu 'ka oo, Moizö ‑bha 'tɔng‑ ‑nu oo "ɛɛn Atanna ‑dhɔkëgükɔ ya yi 'bha yi ꞊bhlëë 'yaa 'dhö!» ꞊Ya 'go mü 'zü ꞊ya ‑da 'mɛ 'waa Zuifö 'ka‑ ‑nu 'ka kwa ‑bha Atanna ‑dhɔkëgükɔ ya‑ 'gü, 'yö‑ ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü ꞊ya ‑dhɛ 'ö "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ bha‑ ‑kë ‑dhiisü.»
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 ['Pë 'ö ‑kë 'yö 'wo‑ pö "dhʋ̈ bha yö ‑mü ꞊dhɛ kö ꞊wa wo "yan ‑kpan Trofimö 'ö go Efɛzö 'ö 'yaa Zuifö 'ka bha‑ ‑bha Pɔdhö ꞊keng‑ 'pö‑ bha‑ 'gü, 'yö ‑kë ‑nu 'gü ꞊dhɛ ꞊ya ‑da 'ka Atanna ‑dhɔkëgükɔ ('ö 'mɛ 'waa Zuifö 'ka 'waa ‑da mü bha‑) 'gü.]
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 'Yö ꞊bhluubhluudhe ‑yö ‑da 'pödhɛ bha‑ 'gü zian ꞊gban 'ka, 'yö 'pögümɛ ‑nu 'wo go ‑bɛang 'ka ‑dhɛ ꞊gban 'gü 'wo nu 'wo Pɔdhö kun 'yö 'wo‑ ꞊gbiʋ̈ ‑zuudhö 'wo go‑ 'ka Atanna ‑dhɔkëgükɔ 'gü, 'yö 'wo‑ "kwɛɛ ta ‑dhɛ do bha‑ 'gü.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 ‑Wo ‑to ‑a "slë mɔɔ‑ ‑dhɛ 'gü kö 'wo Pɔdhö zë, 'yö‑ ‑taɔng ‑yö dho 'ö ‑kpan Wlɔmö ‑mɛ ‑nu ‑bha "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ 'ö gun Zedhizadhɛmö mü bha‑ ‑bha ꞊dhɛ ꞊bhluubhluudhe ꞊ya ‑da 'pömɛ ‑nu ꞊zinng 'gü.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 ‑Wo ‑to ‑dhɛ do bha‑ 'gü 'yö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ bha 'ö ö ‑kɔwlöömɛ ‑nu waa‑ "sɔdha ‑nu ‑dhɛ, 'yö 'wo dɔ ‑bɛang ‑bha 'wo dho mɛ kpö 'gü mü. ꞊Dhɛ 'ö Zuifö ‑nu bha‑ ‑nu "yan ꞊ya ‑kpan ꞊lamɛ 'kpii‑ bha waa‑ ö ‑bha mɛ ‑nu bha‑ ‑nu ‑bha, 'yö 'wo wo bo Pɔdhö ‑ma ‑sü 'ka.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö "sɔdha ꞊lamɛ 'kpii‑ bha 'ö‑ pö ö ‑bha ‑yamɛ ‑nu ‑dhɛ ‑wo Pɔdhö 'kun kö ‑wa ‑lö lɔɔga ꞊plɛ 'ka, 'ö "dhʋ̈ bha kö yöö ꞊dede ꞊ya ꞊yɔɔn Pɔdhö 'ka klöö‑. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya kë "dhʋ̈ 'yö 'mɛ 'wo gun ꞊klëën ‑sü 'ka Pɔdhö ‑zü bha 'yö‑ ‑nu dhɛɛ" kpɔ 'pë 'ö‑ ‑kë waa‑ 'pë 'ö‑ 'ka ‑a ka.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 "Kɛɛ kö mɛ 'bha ‑nu ‑wo "gbla sië ‑kɔ "wɛɛ 'gü mɛ kpö bha‑ 'gü, 'ö mɛ 'bha ‑nu ‑wo ‑gbla ‑kɔ "wɛɛ 'bha 'gü 'pö. ꞊Dhɛ 'ö "sɔdha ‑gɔmɛ 'kpii‑ bha ꞊yaa‑ dɔ ꞊dhɛ 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu ‑wʋ 'yaa do, 'yö‑ pö ö ‑bha ‑ya ‑mɛ ‑nu ‑dhɛ ‑wo 'dho Pɔdhö 'ka wo ‑gɔ "yasa 'gü.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 "Tʋ̈ng 'wo ꞊loo‑ 'ka 'kɔ bha‑ "kpan gɛnng‑ ‑dhɛ ꞊dede 'gü bha kö "sɔdha ‑nu ꞊wa Pɔdhö ‑ya wo ‑kɔ ‑ta "dhʋ̈ng 'gü ‑dhɛ ꞊në‑ 'gü mɛ kpö bha‑ ‑nu ‑gɔ kö ꞊wa bhɔ‑ zë ‑dhɛ ‑bha.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ kö mɛ "pɛpɛ 'wo gun‑ ‑nu ꞊keng‑ bha ‑wa pö sië ꞊dhɛ ‑wa zë ꞊në‑ wo.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 ꞊Dhɛ 'ö "sɔdha ‑nu 'wo 'dho sië Pɔdhö 'ka wo ‑gɔ "yasa 'gü, 'yö dhiang zë‑ ‑nu ‑bha ꞊lamɛ 'kpii‑ bha ‑dhɛ glɛkö ‑wʋ 'gü 'ö‑ pö: «A ‑mɔɔ ‑bha 'a 'wɔn do 'bha pö i ‑dhɛ "wɛ ‑ee?» 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ 'kpii‑ bha 'ö Pɔdhö dhɛɛ" kpɔ 'ö‑ pö: «"Kwo! I glɛkö ‑wʋ ‑ma?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ꞊Dhɛ 'kö 'i glɛkö ‑wʋ ma kö Ezitö mi 'ö mɛ ‑nu zuë" ꞊wlü ‑dee ya‑ 'gü "sɛgɔdhiʋ̈mɛ ‑nu "piʋ̈ 'ö dho mɛzëmɛ "gblü ‑yiisiö 'ka "tʋng ‑ta bha 'yaa ‑mü i 'ka 'sa!»
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 'Yö Pɔdhö ‑ya ‑yɔ bɔ‑ ‑gɔ 'ö‑ pö: «‑Abin, 'mɛ bha 'yaa ‑mü n 'ka, ma ‑zë Zuifö ‑mü n 'ka, Taasö ‑pö 'ö Sidhisi ‑sɛ 'gü 'ö‑ 'tɔ‑ bhɔ bha‑ 'gü ‑në ‑mü n 'ka. ꞊Dhɛ 'ö "dhʋ̈ ‑bhö dɔ "gbɩɩ‑ kö 'a dhiang zë mɛ kpö ya‑ ‑nu ‑dhɛ.»
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 'Yö "sɔdha ꞊lamɛ 'kpii‑ bha 'ö ‑wɩ ‑bha. 'Yö Pɔdhö ‑yö dɔ 'kɔ 'wo gun 'dho sië‑ 'ka ‑a 'gü bha‑ "kpan ‑ta 'yö ö ‑kɔ "paa 'gü zë 'mɛ 'wo bha‑ ‑nu ‑dhɛ. ꞊Dhɛ 'ö ‑dhɛ ‑ta ꞊ya dɔ dingdhö, 'yö dhiang zë‑ ‑nu ‑dhɛ ‑a ‑nu ‑dɩ ‑wʋ 'ö ‑kë eblö ‑wʋ 'ka bha‑ 'gü 'ö‑ pö:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.