2 Coríntios 7
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NVI
1 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ "plüün ‑së ‑nu 'ö‑ suu 'dhö bha Atanna ꞊yaa‑ bho kwa ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö bha, n dheebhang dhɔɔbhaa ‑sü ‑nu, pë 'pɛpɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö kwa kwi "ɛɛn kwa 'nii‑ ‑dhii kun bha ‑ka ‑kwaa bho kwa ‑bha, kö 'kwa kwa 'gü dɔ "gbɩɩ‑ 'kwa kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö, kö 'kwa "suʋ̈‑ ‑gɔ kë "dhʋ̈ kö ‑ya ‑sü 'ö 'kwa‑ 'ka ‑a ‑bha ‑ya 'gü bha 'kwa‑ ‑gɔ ‑da 'plöö.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ‑Ka dɔ "gbɩɩ‑ kö 'ka ‑duɛ nu yi ‑dhɛ ka zuë" "piʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'yii ‑da mɛ 'bha "dhiʋ̈ ka kpö 'gü, 'yii ‑gɛn ‑da mɛ 'bha ‑bha ꞊naɔ 'gü kö ‑yö kë‑ ‑mɛ ‑pö ‑gɛn 'ka, "ɛɛn 'yii mɛ 'bha ‑ta ‑bhö.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Kö‑ kë ꞊dhɛ ‑a pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha za ꞊në 'a‑ dɔ‑ 'ka ka ‑bha 'yaa ‑mü. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ma‑ pö 'nu ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ka ‑wɔn 'ö yi ‑gɔ "gbɩɩ‑ bha‑ "sima 'yaa 'dhö. Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'kö 'zü 'ö ga 'ka oo, 'ɛɛn 'ö dha 'ka oo, 'yö 'kwa dho‑ wo kwa "kwëë.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Yi 'dhang bho ‑sü ‑yö ka "dhiʋ̈ 'kpakpadhö, "sika 'bha 'yaa yi 'gü ka ‑wɔn 'gü. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, 'wɔn "gbɩɩ‑ suu "ʋʋ suu 'ö ‑wɔ yi ‑ta, 'yaa yi 'gü ga, ‑yö yi faan ꞊në‑ dɔ ‑kpɛawo, 'yö yi ꞊nii ‑da 'ö dho‑ 'ka.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ "tʋ̈ng 'yi ꞊loo‑ 'ka Maseduanö ‑sɛ 'gü bha kö zuëwaanusü ‑tangga ‑zian 'yaa yi ‑gɔ. ‑Gblü ‑yö ‑gun yi ‑bha "kpɛnng, 'ö "suʋ̈ ‑yö gun yi 'gü.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 "Kɛɛ Atanna 'ö kpa 'mɛ 'ö‑ ‑nu ‑din 'dhö yën sië‑ ‑nu ‑zʋ ‑ta bha ꞊në ‑gasitɛ 'yii‑ ꞊slɔɔ, 'yö kpa yi ‑zʋ ‑ta Titö ‑bha ‑loo yi ‑dhɛ 'gü ‑sü 'ka. 'Yö faan ‑sɛa ‑da yi 'gü.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Faan ‑sɛa ‑zian 'ö ‑da yi 'gü "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn 'yii kë Titö ‑bha nu ‑sü yöö do‑ 'ka, "kɛɛ yöö ‑dɩ 'pö‑ zuë" 'ö gun 'waannu ‑sü 'ka ka ‑wɔn 'gü bha ꞊në yi ‑bha zuë" 'waanu ‑sü ‑ta pa. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu ꞊ya ꞊loo yö, 'wɔn "pɛpɛ 'ö ka ‑zʋ "piʋ̈ 'yö ‑ziö ꞊gban ‑gɛn 'gü yi ‑dhɛ. ‑Kɔ ‑nu 'ö ka "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ka "yan ‑kpan 'ka n ‑bha oo, ‑kɔ ‑nu 'ö ‑wëë 'dhö bɔ sië‑ 'ka ka ‑ta ‑da 'ka‑ wo n "dhiʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü bha oo, n ‑ta ‑ko zë ‑pɛng 'ö ka ‑ta ‑kɔ ‑nu 'ö‑ 'gü, 'yö‑ ꞊gban ‑gɛn ‑dɔ yi ‑dhɛ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'ma ‑ya ꞊niidadhe "yi ꞊bhaa bha 'yö bha.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 'Kö 'zü ‑wʋ 'ö gun 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha‑ 'gü 'ö "yua ‑zian ꞊në‑ wo ka ‑bha, "kɛɛ 'yaa bhɔ n 'gü 'wɔnyaa ‑bha 'zü. ‑Yö kë ‑bhɔ n 'gü 'wɔn yaa ‑bha ‑blɛɛsü ꞊naa kö 'ma‑ ma ꞊dhɛ ‑yö kë ‑yua ka ‑bha "tʋ̈ng ꞊në 'bha 'ka.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 "Kɛɛ "tʋ̈ng 'dhɛ 'kwa dɔ‑ 'ka ya ‑yö n zuë" ꞊nii ‑da. N zuë" ꞊nii 'ö‑ ‑da bha‑ 'klɔɔ‑ 'yaa ‑mü 'ma 'ö‑ wo ka ‑bha bha‑ 'ka. "Kɛɛ 'ma 'ö‑ wo ka ‑bha "dhʋ̈ bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'ka ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö n ꞊nii ‑da bha 'yö bha. ꞊Ya kë "dhʋ̈ kö 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha Atanna ‑dhidhɛ ‑wɔn ꞊në gun‑ 'ka, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö ka 'bha 'yii "kan ka "dhiʋ̈ bha 'yö bha.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ wëëgüsiödhe 'dhɛ 'ö ‑dhi Atanna ‑dhɛ bha ‑yö mɛ ‑bha ‑tosɛa "gla ꞊në‑ wo 'yö dha ‑zian bho mɛ 'ka. Wëëgüsiödhe 'dhɛ 'kö bha 'yaa mɛ kɔngga ‑da mɛ "dhi ‑gɛn bho. "Kɛɛ ‑a 'dhɛ 'ö 'mɛ 'waa Atanna dɔ ‑a ‑nu ‑gɔ bha ꞊në 'yaa ‑së. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yö ‑zë ‑yö mɛ "dhiʋ̈ ꞊në‑ bho ga ‑dhɛ.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Wëëgüsiödhe 'dhɛ 'ö Atanna ‑dhidhɛwɔn 'ka bha ‑kaa ‑ga bha, kö 'ka‑ "dhiʋ̈ ‑ya ‑dhɛ ‑ga. Yö ꞊në pa ka ‑bha 'yö 'ka ‑ya ka ‑dɩ ‑wɔn zuën ‑ta, kë "dhʋ̈ kö pö 'a 'dho kë ka ‑bha Atanna wëëdhö, 'yö 'ka‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ ka ꞊bhlë ꞊ya ‑pö, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da ka 'gü, 'yö ka zuë" ‑yö ꞊wlü ꞊dedewo Atanna ‑wɔn 'gü, 'yö‑ ‑zian mɔɔ‑ ‑sü ‑pɛng dɔ ka ‑ta, 'yö 'ka 'wɔn bho 'wɔnyaakëmɛ bha‑ 'gü 'kpakpadhö, 'yö 'ka‑ ‑zɔn ‑kɔ ꞊gban "pɛpɛ suu 'gü ꞊dhɛ ka ‑kɔ 'yaa gun 'wɔn bha‑ 'gü.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 'Sa 'sëëdhɛ 'a‑ ‑bɛn zë "dhʋ̈ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha 'mii‑ bɔ 'mɛ 'ö "si bha‑ bho, "ɛɛn 'mɛ 'wo‑ bho‑ ‑gɔ ‑a ‑nu 'bha 'ko ‑sɔn. A‑ ‑bɔ "dhʋ̈ kö ꞊bhlë ‑ya yi ‑bha ‑pɛng 'ö ka ‑ta bha ꞊në 'ka‑ 'gü ‑wɔn kë ‑dhɛ yö Atanna wëëdhö.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö yi zuë" ꞊ya 'waannu ‑tɛkpɛ ‑tɛkpɛdhö, "kɛɛ 'yö ‑ya mü 'zü, 'yö Titö ‑bhaa zuëniidadhe 'ö go‑ 'ka ka "piʋ̈ mü 'ö‑ ‑zʋ ‑gban ‑sü 'ka, 'ö ‑gban ‑a faan 'ka‑ dɔ‑ ‑bha bha‑ "dhia ‑yö ma yi 'gü "dhiʋ̈ ziö 'ka 'pö bha 'yö bha.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ n 'tɔ 'a‑ kun ka ‑wɔn 'gü Titö ‑dhɛ ꞊kö 'yii nu ꞊kö ka ‑dhɛ 'gü mü, (꞊dhɛ ka ‑dhio ‑ma n ‑ta) bha, 'kii 'yiʋ̈‑ dɔ n ‑bha ‑a ‑dhɛ. "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë 'pö ꞊dhɛ dhiang "pɛpɛ 'yi‑ zë ka ꞊dhɛ ‑a 'bha 'yaa ꞊sua 'ka bha, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'wɔn 'a n 'tɔ kun‑ 'gü Titö ‑dhɛ ka ‑bu 'gü ‑a 'bha 'yii kë ꞊sua 'ka 'pö bha 'yö bha.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, Titö ‑zʋ ꞊ya ‑bö 'ka ö ‑dhɛang ‑wɔn "dhia ma ‑kɔ 'ö‑ 'gü, waa‑ "suʋ̈ ‑nu 'ka‑ wo‑ "yan ‑gɔ 'ö 'ka ꞊bhlë ‑ya ‑wʋ ‑bha ‑kɔ ꞊gban ‑kɔ ꞊gban 'gü bha‑ ‑ta ‑kɔ 'ö‑ 'gü 'do 'do, ka ‑dhɔ ‑bha ‑a kë ‑sü 'bha ꞊në ‑da 'gü do 'ö dho‑ 'ka.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 'Dhang 'a‑ bho ka "dhiʋ̈ 'wɔn ꞊gban ‑wɔn ꞊gban 'gü 'ö 'kii 'yiʋ̈‑ dɔ n bha 'pö tongtongdhö bha 'wɔn 'ö n zuë" ꞊nii ‑da ꞊dedewo 'yö bha.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.