2 Coríntios 7
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NAA
1 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ "plüün ‑së ‑nu 'ö‑ suu 'dhö bha Atanna ꞊yaa‑ bho kwa ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö bha, n dheebhang dhɔɔbhaa ‑sü ‑nu, pë 'pɛpɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö kwa kwi "ɛɛn kwa 'nii‑ ‑dhii kun bha ‑ka ‑kwaa bho kwa ‑bha, kö 'kwa kwa 'gü dɔ "gbɩɩ‑ 'kwa kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö, kö 'kwa "suʋ̈‑ ‑gɔ kë "dhʋ̈ kö ‑ya ‑sü 'ö 'kwa‑ 'ka ‑a ‑bha ‑ya 'gü bha 'kwa‑ ‑gɔ ‑da 'plöö.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ‑Ka dɔ "gbɩɩ‑ kö 'ka ‑duɛ nu yi ‑dhɛ ka zuë" "piʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'yii ‑da mɛ 'bha "dhiʋ̈ ka kpö 'gü, 'yii ‑gɛn ‑da mɛ 'bha ‑bha ꞊naɔ 'gü kö ‑yö kë‑ ‑mɛ ‑pö ‑gɛn 'ka, "ɛɛn 'yii mɛ 'bha ‑ta ‑bhö.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Kö‑ kë ꞊dhɛ ‑a pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha za ꞊në 'a‑ dɔ‑ 'ka ka ‑bha 'yaa ‑mü. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ma‑ pö 'nu ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ka ‑wɔn 'ö yi ‑gɔ "gbɩɩ‑ bha‑ "sima 'yaa 'dhö. Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'kö 'zü 'ö ga 'ka oo, 'ɛɛn 'ö dha 'ka oo, 'yö 'kwa dho‑ wo kwa "kwëë.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Yi 'dhang bho ‑sü ‑yö ka "dhiʋ̈ 'kpakpadhö, "sika 'bha 'yaa yi 'gü ka ‑wɔn 'gü. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, 'wɔn "gbɩɩ‑ suu "ʋʋ suu 'ö ‑wɔ yi ‑ta, 'yaa yi 'gü ga, ‑yö yi faan ꞊në‑ dɔ ‑kpɛawo, 'yö yi ꞊nii ‑da 'ö dho‑ 'ka.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ "tʋ̈ng 'yi ꞊loo‑ 'ka Maseduanö ‑sɛ 'gü bha kö zuëwaanusü ‑tangga ‑zian 'yaa yi ‑gɔ. ‑Gblü ‑yö ‑gun yi ‑bha "kpɛnng, 'ö "suʋ̈ ‑yö gun yi 'gü.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 "Kɛɛ Atanna 'ö kpa 'mɛ 'ö‑ ‑nu ‑din 'dhö yën sië‑ ‑nu ‑zʋ ‑ta bha ꞊në ‑gasitɛ 'yii‑ ꞊slɔɔ, 'yö kpa yi ‑zʋ ‑ta Titö ‑bha ‑loo yi ‑dhɛ 'gü ‑sü 'ka. 'Yö faan ‑sɛa ‑da yi 'gü.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Faan ‑sɛa ‑zian 'ö ‑da yi 'gü "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn 'yii kë Titö ‑bha nu ‑sü yöö do‑ 'ka, "kɛɛ yöö ‑dɩ 'pö‑ zuë" 'ö gun 'waannu ‑sü 'ka ka ‑wɔn 'gü bha ꞊në yi ‑bha zuë" 'waanu ‑sü ‑ta pa. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu ꞊ya ꞊loo yö, 'wɔn "pɛpɛ 'ö ka ‑zʋ "piʋ̈ 'yö ‑ziö ꞊gban ‑gɛn 'gü yi ‑dhɛ. ‑Kɔ ‑nu 'ö ka "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ka "yan ‑kpan 'ka n ‑bha oo, ‑kɔ ‑nu 'ö ‑wëë 'dhö bɔ sië‑ 'ka ka ‑ta ‑da 'ka‑ wo n "dhiʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü bha oo, n ‑ta ‑ko zë ‑pɛng 'ö ka ‑ta ‑kɔ ‑nu 'ö‑ 'gü, 'yö‑ ꞊gban ‑gɛn ‑dɔ yi ‑dhɛ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'ma ‑ya ꞊niidadhe "yi ꞊bhaa bha 'yö bha.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 'Kö 'zü ‑wʋ 'ö gun 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha‑ 'gü 'ö "yua ‑zian ꞊në‑ wo ka ‑bha, "kɛɛ 'yaa bhɔ n 'gü 'wɔnyaa ‑bha 'zü. ‑Yö kë ‑bhɔ n 'gü 'wɔn yaa ‑bha ‑blɛɛsü ꞊naa kö 'ma‑ ma ꞊dhɛ ‑yö kë ‑yua ka ‑bha "tʋ̈ng ꞊në 'bha 'ka.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 "Kɛɛ "tʋ̈ng 'dhɛ 'kwa dɔ‑ 'ka ya ‑yö n zuë" ꞊nii ‑da. N zuë" ꞊nii 'ö‑ ‑da bha‑ 'klɔɔ‑ 'yaa ‑mü 'ma 'ö‑ wo ka ‑bha bha‑ 'ka. "Kɛɛ 'ma 'ö‑ wo ka ‑bha "dhʋ̈ bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'ka ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö n ꞊nii ‑da bha 'yö bha. ꞊Ya kë "dhʋ̈ kö 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha Atanna ‑dhidhɛ ‑wɔn ꞊në gun‑ 'ka, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö ka 'bha 'yii "kan ka "dhiʋ̈ bha 'yö bha.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ wëëgüsiödhe 'dhɛ 'ö ‑dhi Atanna ‑dhɛ bha ‑yö mɛ ‑bha ‑tosɛa "gla ꞊në‑ wo 'yö dha ‑zian bho mɛ 'ka. Wëëgüsiödhe 'dhɛ 'kö bha 'yaa mɛ kɔngga ‑da mɛ "dhi ‑gɛn bho. "Kɛɛ ‑a 'dhɛ 'ö 'mɛ 'waa Atanna dɔ ‑a ‑nu ‑gɔ bha ꞊në 'yaa ‑së. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yö ‑zë ‑yö mɛ "dhiʋ̈ ꞊në‑ bho ga ‑dhɛ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Wëëgüsiödhe 'dhɛ 'ö Atanna ‑dhidhɛwɔn 'ka bha ‑kaa ‑ga bha, kö 'ka‑ "dhiʋ̈ ‑ya ‑dhɛ ‑ga. Yö ꞊në pa ka ‑bha 'yö 'ka ‑ya ka ‑dɩ ‑wɔn zuën ‑ta, kë "dhʋ̈ kö pö 'a 'dho kë ka ‑bha Atanna wëëdhö, 'yö 'ka‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ ka ꞊bhlë ꞊ya ‑pö, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da ka 'gü, 'yö ka zuë" ‑yö ꞊wlü ꞊dedewo Atanna ‑wɔn 'gü, 'yö‑ ‑zian mɔɔ‑ ‑sü ‑pɛng dɔ ka ‑ta, 'yö 'ka 'wɔn bho 'wɔnyaakëmɛ bha‑ 'gü 'kpakpadhö, 'yö 'ka‑ ‑zɔn ‑kɔ ꞊gban "pɛpɛ suu 'gü ꞊dhɛ ka ‑kɔ 'yaa gun 'wɔn bha‑ 'gü.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 'Sa 'sëëdhɛ 'a‑ ‑bɛn zë "dhʋ̈ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha 'mii‑ bɔ 'mɛ 'ö "si bha‑ bho, "ɛɛn 'mɛ 'wo‑ bho‑ ‑gɔ ‑a ‑nu 'bha 'ko ‑sɔn. A‑ ‑bɔ "dhʋ̈ kö ꞊bhlë ‑ya yi ‑bha ‑pɛng 'ö ka ‑ta bha ꞊në 'ka‑ 'gü ‑wɔn kë ‑dhɛ yö Atanna wëëdhö.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö yi zuë" ꞊ya 'waannu ‑tɛkpɛ ‑tɛkpɛdhö, "kɛɛ 'yö ‑ya mü 'zü, 'yö Titö ‑bhaa zuëniidadhe 'ö go‑ 'ka ka "piʋ̈ mü 'ö‑ ‑zʋ ‑gban ‑sü 'ka, 'ö ‑gban ‑a faan 'ka‑ dɔ‑ ‑bha bha‑ "dhia ‑yö ma yi 'gü "dhiʋ̈ ziö 'ka 'pö bha 'yö bha.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ n 'tɔ 'a‑ kun ka ‑wɔn 'gü Titö ‑dhɛ ꞊kö 'yii nu ꞊kö ka ‑dhɛ 'gü mü, (꞊dhɛ ka ‑dhio ‑ma n ‑ta) bha, 'kii 'yiʋ̈‑ dɔ n ‑bha ‑a ‑dhɛ. "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë 'pö ꞊dhɛ dhiang "pɛpɛ 'yi‑ zë ka ꞊dhɛ ‑a 'bha 'yaa ꞊sua 'ka bha, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'wɔn 'a n 'tɔ kun‑ 'gü Titö ‑dhɛ ka ‑bu 'gü ‑a 'bha 'yii kë ꞊sua 'ka 'pö bha 'yö bha.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, Titö ‑zʋ ꞊ya ‑bö 'ka ö ‑dhɛang ‑wɔn "dhia ma ‑kɔ 'ö‑ 'gü, waa‑ "suʋ̈ ‑nu 'ka‑ wo‑ "yan ‑gɔ 'ö 'ka ꞊bhlë ‑ya ‑wʋ ‑bha ‑kɔ ꞊gban ‑kɔ ꞊gban 'gü bha‑ ‑ta ‑kɔ 'ö‑ 'gü 'do 'do, ka ‑dhɔ ‑bha ‑a kë ‑sü 'bha ꞊në ‑da 'gü do 'ö dho‑ 'ka.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 'Dhang 'a‑ bho ka "dhiʋ̈ 'wɔn ꞊gban ‑wɔn ꞊gban 'gü 'ö 'kii 'yiʋ̈‑ dɔ n bha 'pö tongtongdhö bha 'wɔn 'ö n zuë" ꞊nii ‑da ꞊dedewo 'yö bha.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.