2 Coríntios 7

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ "plüün ‑së ‑nu 'ö‑ suu 'dhö bha Atanna ꞊yaa‑ bho kwa ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö bha, n dheebhang dhɔɔbhaa ‑sü ‑nu, pë 'pɛpɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö kwa kwi "ɛɛn kwa 'nii‑ ‑dhii kun bha ‑ka ‑kwaa bho kwa ‑bha, kö 'kwa kwa 'gü dɔ "gbɩɩ‑ 'kwa kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö, kö 'kwa "suʋ̈‑ ‑gɔ kë "dhʋ̈ kö ‑ya ‑sü 'ö 'kwa‑ 'ka ‑a ‑bha ‑ya 'gü bha 'kwa‑ ‑gɔ ‑da 'plöö.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ‑Ka dɔ "gbɩɩ‑ kö 'ka ‑duɛ nu yi ‑dhɛ ka zuë" "piʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'yii ‑da mɛ 'bha "dhiʋ̈ ka kpö 'gü, 'yii ‑gɛn ‑da mɛ 'bha ‑bha ꞊naɔ 'gü kö ‑yö kë‑ ‑mɛ ‑pö ‑gɛn 'ka, "ɛɛn 'yii mɛ 'bha ‑ta ‑bhö.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Kö‑ kë ꞊dhɛ ‑a pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha za ꞊në 'a‑ dɔ‑ 'ka ka ‑bha 'yaa ‑mü. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ma‑ pö 'nu ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ka ‑wɔn 'ö yi ‑gɔ "gbɩɩ‑ bha‑ "sima 'yaa 'dhö. Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'kö 'zü 'ö ga 'ka oo, 'ɛɛn 'ö dha 'ka oo, 'yö 'kwa dho‑ wo kwa "kwëë.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Yi 'dhang bho ‑sü ‑yö ka "dhiʋ̈ 'kpakpadhö, "sika 'bha 'yaa yi 'gü ka ‑wɔn 'gü. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, 'wɔn "gbɩɩ‑ suu "ʋʋ suu 'ö ‑wɔ yi ‑ta, 'yaa yi 'gü ga, ‑yö yi faan ꞊në‑ dɔ ‑kpɛawo, 'yö yi ꞊nii ‑da 'ö dho‑ 'ka.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ "tʋ̈ng 'yi ꞊loo‑ 'ka Maseduanö ‑sɛ 'gü bha kö zuëwaanusü ‑tangga ‑zian 'yaa yi ‑gɔ. ‑Gblü ‑yö ‑gun yi ‑bha "kpɛnng, 'ö "suʋ̈ ‑yö gun yi 'gü.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 "Kɛɛ Atanna 'ö kpa 'mɛ 'ö‑ ‑nu ‑din 'dhö yën sië‑ ‑nu ‑zʋ ‑ta bha ꞊në ‑gasitɛ 'yii‑ ꞊slɔɔ, 'yö kpa yi ‑zʋ ‑ta Titö ‑bha ‑loo yi ‑dhɛ 'gü ‑sü 'ka. 'Yö faan ‑sɛa ‑da yi 'gü.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Faan ‑sɛa ‑zian 'ö ‑da yi 'gü "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn 'yii kë Titö ‑bha nu ‑sü yöö do‑ 'ka, "kɛɛ yöö ‑dɩ 'pö‑ zuë" 'ö gun 'waannu ‑sü 'ka ka ‑wɔn 'gü bha ꞊në yi ‑bha zuë" 'waanu ‑sü ‑ta pa. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu ꞊ya ꞊loo yö, 'wɔn "pɛpɛ 'ö ka ‑zʋ "piʋ̈ 'yö ‑ziö ꞊gban ‑gɛn 'gü yi ‑dhɛ. ‑Kɔ ‑nu 'ö ka "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ka "yan ‑kpan 'ka n ‑bha oo, ‑kɔ ‑nu 'ö ‑wëë 'dhö bɔ sië‑ 'ka ka ‑ta ‑da 'ka‑ wo n "dhiʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü bha oo, n ‑ta ‑ko zë ‑pɛng 'ö ka ‑ta ‑kɔ ‑nu 'ö‑ 'gü, 'yö‑ ꞊gban ‑gɛn ‑dɔ yi ‑dhɛ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'ma ‑ya ꞊niidadhe "yi ꞊bhaa bha 'yö bha.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 'Kö 'zü ‑wʋ 'ö gun 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha‑ 'gü 'ö "yua ‑zian ꞊në‑ wo ka ‑bha, "kɛɛ 'yaa bhɔ n 'gü 'wɔnyaa ‑bha 'zü. ‑Yö kë ‑bhɔ n 'gü 'wɔn yaa ‑bha ‑blɛɛsü ꞊naa kö 'ma‑ ma ꞊dhɛ ‑yö kë ‑yua ka ‑bha "tʋ̈ng ꞊në 'bha 'ka.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 "Kɛɛ "tʋ̈ng 'dhɛ 'kwa dɔ‑ 'ka ya ‑yö n zuë" ꞊nii ‑da. N zuë" ꞊nii 'ö‑ ‑da bha‑ 'klɔɔ‑ 'yaa ‑mü 'ma 'ö‑ wo ka ‑bha bha‑ 'ka. "Kɛɛ 'ma 'ö‑ wo ka ‑bha "dhʋ̈ bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'ka ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö n ꞊nii ‑da bha 'yö bha. ꞊Ya kë "dhʋ̈ kö 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha Atanna ‑dhidhɛ ‑wɔn ꞊në gun‑ 'ka, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö ka 'bha 'yii "kan ka "dhiʋ̈ bha 'yö bha.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ wëëgüsiödhe 'dhɛ 'ö ‑dhi Atanna ‑dhɛ bha ‑yö mɛ ‑bha ‑tosɛa "gla ꞊në‑ wo 'yö dha ‑zian bho mɛ 'ka. Wëëgüsiödhe 'dhɛ 'kö bha 'yaa mɛ kɔngga ‑da mɛ "dhi ‑gɛn bho. "Kɛɛ ‑a 'dhɛ 'ö 'mɛ 'waa Atanna dɔ ‑a ‑nu ‑gɔ bha ꞊në 'yaa ‑së. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yö ‑zë ‑yö mɛ "dhiʋ̈ ꞊në‑ bho ga ‑dhɛ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Wëëgüsiödhe 'dhɛ 'ö Atanna ‑dhidhɛwɔn 'ka bha ‑kaa ‑ga bha, kö 'ka‑ "dhiʋ̈ ‑ya ‑dhɛ ‑ga. Yö ꞊në pa ka ‑bha 'yö 'ka ‑ya ka ‑dɩ ‑wɔn zuën ‑ta, kë "dhʋ̈ kö pö 'a 'dho kë ka ‑bha Atanna wëëdhö, 'yö 'ka‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ ka ꞊bhlë ꞊ya ‑pö, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da ka 'gü, 'yö ka zuë" ‑yö ꞊wlü ꞊dedewo Atanna ‑wɔn 'gü, 'yö‑ ‑zian mɔɔ‑ ‑sü ‑pɛng dɔ ka ‑ta, 'yö 'ka 'wɔn bho 'wɔnyaakëmɛ bha‑ 'gü 'kpakpadhö, 'yö 'ka‑ ‑zɔn ‑kɔ ꞊gban "pɛpɛ suu 'gü ꞊dhɛ ka ‑kɔ 'yaa gun 'wɔn bha‑ 'gü.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 'Sa 'sëëdhɛ 'a‑ ‑bɛn zë "dhʋ̈ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha 'mii‑ bɔ 'mɛ 'ö "si bha‑ bho, "ɛɛn 'mɛ 'wo‑ bho‑ ‑gɔ ‑a ‑nu 'bha 'ko ‑sɔn. A‑ ‑bɔ "dhʋ̈ kö ꞊bhlë ‑ya yi ‑bha ‑pɛng 'ö ka ‑ta bha ꞊në 'ka‑ 'gü ‑wɔn kë ‑dhɛ yö Atanna wëëdhö.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö yi zuë" ꞊ya 'waannu ‑tɛkpɛ ‑tɛkpɛdhö, "kɛɛ 'yö ‑ya mü 'zü, 'yö Titö ‑bhaa zuëniidadhe 'ö go‑ 'ka ka "piʋ̈ mü 'ö‑ ‑zʋ ‑gban ‑sü 'ka, 'ö ‑gban ‑a faan 'ka‑ dɔ‑ ‑bha bha‑ "dhia ‑yö ma yi 'gü "dhiʋ̈ ziö 'ka 'pö bha 'yö bha.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ n 'tɔ 'a‑ kun ka ‑wɔn 'gü Titö ‑dhɛ ꞊kö 'yii nu ꞊kö ka ‑dhɛ 'gü mü, (꞊dhɛ ka ‑dhio ‑ma n ‑ta) bha, 'kii 'yiʋ̈‑ dɔ n ‑bha ‑a ‑dhɛ. "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë 'pö ꞊dhɛ dhiang "pɛpɛ 'yi‑ zë ka ꞊dhɛ ‑a 'bha 'yaa ꞊sua 'ka bha, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'wɔn 'a n 'tɔ kun‑ 'gü Titö ‑dhɛ ka ‑bu 'gü ‑a 'bha 'yii kë ꞊sua 'ka 'pö bha 'yö bha.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, Titö ‑zʋ ꞊ya ‑bö 'ka ö ‑dhɛang ‑wɔn "dhia ma ‑kɔ 'ö‑ 'gü, waa‑ "suʋ̈ ‑nu 'ka‑ wo‑ "yan ‑gɔ 'ö 'ka ꞊bhlë ‑ya ‑wʋ ‑bha ‑kɔ ꞊gban ‑kɔ ꞊gban 'gü bha‑ ‑ta ‑kɔ 'ö‑ 'gü 'do 'do, ka ‑dhɔ ‑bha ‑a kë ‑sü 'bha ꞊në ‑da 'gü do 'ö dho‑ 'ka.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 'Dhang 'a‑ bho ka "dhiʋ̈ 'wɔn ꞊gban ‑wɔn ꞊gban 'gü 'ö 'kii 'yiʋ̈‑ dɔ n bha 'pö tongtongdhö bha 'wɔn 'ö n zuë" ꞊nii ‑da ꞊dedewo 'yö bha.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.