2 Coríntios 7

NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ꞊Dhɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ "plüün ‑së ‑nu 'ö‑ suu 'dhö bha Atanna ꞊yaa‑ bho kwa ‑dhɛ ꞊dhɛ ‑kɔ bha‑ 'dhö bha, n dheebhang dhɔɔbhaa ‑sü ‑nu, pë 'pɛpɛ 'ö ‑kë ꞊dhɛ ‑yö ‑mɔɔ ‑bha 'ö kwa kwi "ɛɛn kwa 'nii‑ ‑dhii kun bha ‑ka ‑kwaa bho kwa ‑bha, kö 'kwa kwa 'gü dɔ "gbɩɩ‑ 'kwa kë "slʋ̈ʋ̈slʋ̈ Atanna wëëdhö, kö 'kwa "suʋ̈‑ ‑gɔ kë "dhʋ̈ kö ‑ya ‑sü 'ö 'kwa‑ 'ka ‑a ‑bha ‑ya 'gü bha 'kwa‑ ‑gɔ ‑da 'plöö.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ‑Ka dɔ "gbɩɩ‑ kö 'ka ‑duɛ nu yi ‑dhɛ ka zuë" "piʋ̈, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'yii ‑da mɛ 'bha "dhiʋ̈ ka kpö 'gü, 'yii ‑gɛn ‑da mɛ 'bha ‑bha ꞊naɔ 'gü kö ‑yö kë‑ ‑mɛ ‑pö ‑gɛn 'ka, "ɛɛn 'yii mɛ 'bha ‑ta ‑bhö.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Kö‑ kë ꞊dhɛ ‑a pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha za ꞊në 'a‑ dɔ‑ 'ka ka ‑bha 'yaa ‑mü. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'ma‑ pö 'nu ka ‑dhɛ ꞊dhɛ ka ‑wɔn 'ö yi ‑gɔ "gbɩɩ‑ bha‑ "sima 'yaa 'dhö. Yö ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'kö 'zü 'ö ga 'ka oo, 'ɛɛn 'ö dha 'ka oo, 'yö 'kwa dho‑ wo kwa "kwëë.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Yi 'dhang bho ‑sü ‑yö ka "dhiʋ̈ 'kpakpadhö, "sika 'bha 'yaa yi 'gü ka ‑wɔn 'gü. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, 'wɔn "gbɩɩ‑ suu "ʋʋ suu 'ö ‑wɔ yi ‑ta, 'yaa yi 'gü ga, ‑yö yi faan ꞊në‑ dɔ ‑kpɛawo, 'yö yi ꞊nii ‑da 'ö dho‑ 'ka.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ "tʋ̈ng 'yi ꞊loo‑ 'ka Maseduanö ‑sɛ 'gü bha kö zuëwaanusü ‑tangga ‑zian 'yaa yi ‑gɔ. ‑Gblü ‑yö ‑gun yi ‑bha "kpɛnng, 'ö "suʋ̈ ‑yö gun yi 'gü.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 "Kɛɛ Atanna 'ö kpa 'mɛ 'ö‑ ‑nu ‑din 'dhö yën sië‑ ‑nu ‑zʋ ‑ta bha ꞊në ‑gasitɛ 'yii‑ ꞊slɔɔ, 'yö kpa yi ‑zʋ ‑ta Titö ‑bha ‑loo yi ‑dhɛ 'gü ‑sü 'ka. 'Yö faan ‑sɛa ‑da yi 'gü.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Faan ‑sɛa ‑zian 'ö ‑da yi 'gü "dhʋ̈ bha‑ ‑gɛn 'yii kë Titö ‑bha nu ‑sü yöö do‑ 'ka, "kɛɛ yöö ‑dɩ 'pö‑ zuë" 'ö gun 'waannu ‑sü 'ka ka ‑wɔn 'gü bha ꞊në yi ‑bha zuë" 'waanu ‑sü ‑ta pa. ꞊Dhɛ 'ö ꞊ya nu ꞊ya ꞊loo yö, 'wɔn "pɛpɛ 'ö ka ‑zʋ "piʋ̈ 'yö ‑ziö ꞊gban ‑gɛn 'gü yi ‑dhɛ. ‑Kɔ ‑nu 'ö ka "piʋ̈ ꞊dhɛ 'ka "yan ‑kpan 'ka n ‑bha oo, ‑kɔ ‑nu 'ö ‑wëë 'dhö bɔ sië‑ 'ka ka ‑ta ‑da 'ka‑ wo n "dhiʋ̈ bha‑ ‑wɔn 'gü bha oo, n ‑ta ‑ko zë ‑pɛng 'ö ka ‑ta ‑kɔ ‑nu 'ö‑ 'gü, 'yö‑ ꞊gban ‑gɛn ‑dɔ yi ‑dhɛ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'ma ‑ya ꞊niidadhe "yi ꞊bhaa bha 'yö bha.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 'Kö 'zü ‑wʋ 'ö gun 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha‑ 'gü 'ö "yua ‑zian ꞊në‑ wo ka ‑bha, "kɛɛ 'yaa bhɔ n 'gü 'wɔnyaa ‑bha 'zü. ‑Yö kë ‑bhɔ n 'gü 'wɔn yaa ‑bha ‑blɛɛsü ꞊naa kö 'ma‑ ma ꞊dhɛ ‑yö kë ‑yua ka ‑bha "tʋ̈ng ꞊në 'bha 'ka.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 "Kɛɛ "tʋ̈ng 'dhɛ 'kwa dɔ‑ 'ka ya ‑yö n zuë" ꞊nii ‑da. N zuë" ꞊nii 'ö‑ ‑da bha‑ 'klɔɔ‑ 'yaa ‑mü 'ma 'ö‑ wo ka ‑bha bha‑ 'ka. "Kɛɛ 'ma 'ö‑ wo ka ‑bha "dhʋ̈ bha ꞊në‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'ka ‑bhɛa Atanna ‑dhɛ. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö n ꞊nii ‑da bha 'yö bha. ꞊Ya kë "dhʋ̈ kö 'sëëdhɛ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha Atanna ‑dhidhɛ ‑wɔn ꞊në gun‑ 'ka, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö ka 'bha 'yii "kan ka "dhiʋ̈ bha 'yö bha.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ wëëgüsiödhe 'dhɛ 'ö ‑dhi Atanna ‑dhɛ bha ‑yö mɛ ‑bha ‑tosɛa "gla ꞊në‑ wo 'yö dha ‑zian bho mɛ 'ka. Wëëgüsiödhe 'dhɛ 'kö bha 'yaa mɛ kɔngga ‑da mɛ "dhi ‑gɛn bho. "Kɛɛ ‑a 'dhɛ 'ö 'mɛ 'waa Atanna dɔ ‑a ‑nu ‑gɔ bha ꞊në 'yaa ‑së. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ yö ‑zë ‑yö mɛ "dhiʋ̈ ꞊në‑ bho ga ‑dhɛ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Wëëgüsiödhe 'dhɛ 'ö Atanna ‑dhidhɛwɔn 'ka bha ‑kaa ‑ga bha, kö 'ka‑ "dhiʋ̈ ‑ya ‑dhɛ ‑ga. Yö ꞊në pa ka ‑bha 'yö 'ka ‑ya ka ‑dɩ ‑wɔn zuën ‑ta, kë "dhʋ̈ kö pö 'a 'dho kë ka ‑bha Atanna wëëdhö, 'yö 'ka‑ 'wɔn dɔ ꞊dhɛ ka ꞊bhlë ꞊ya ‑pö, 'yö "suʋ̈ 'dhö ‑da ka 'gü, 'yö ka zuë" ‑yö ꞊wlü ꞊dedewo Atanna ‑wɔn 'gü, 'yö‑ ‑zian mɔɔ‑ ‑sü ‑pɛng dɔ ka ‑ta, 'yö 'ka 'wɔn bho 'wɔnyaakëmɛ bha‑ 'gü 'kpakpadhö, 'yö 'ka‑ ‑zɔn ‑kɔ ꞊gban "pɛpɛ suu 'gü ꞊dhɛ ka ‑kɔ 'yaa gun 'wɔn bha‑ 'gü.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 'Sa 'sëëdhɛ 'a‑ ‑bɛn zë "dhʋ̈ 'a‑ bɔ ka ‑dhɛ bha 'mii‑ bɔ 'mɛ 'ö "si bha‑ bho, "ɛɛn 'mɛ 'wo‑ bho‑ ‑gɔ ‑a ‑nu 'bha 'ko ‑sɔn. A‑ ‑bɔ "dhʋ̈ kö ꞊bhlë ‑ya yi ‑bha ‑pɛng 'ö ka ‑ta bha ꞊në 'ka‑ 'gü ‑wɔn kë ‑dhɛ yö Atanna wëëdhö.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö yi zuë" ꞊ya 'waannu ‑tɛkpɛ ‑tɛkpɛdhö, "kɛɛ 'yö ‑ya mü 'zü, 'yö Titö ‑bhaa zuëniidadhe 'ö go‑ 'ka ka "piʋ̈ mü 'ö‑ ‑zʋ ‑gban ‑sü 'ka, 'ö ‑gban ‑a faan 'ka‑ dɔ‑ ‑bha bha‑ "dhia ‑yö ma yi 'gü "dhiʋ̈ ziö 'ka 'pö bha 'yö bha.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ n 'tɔ 'a‑ kun ka ‑wɔn 'gü Titö ‑dhɛ ꞊kö 'yii nu ꞊kö ka ‑dhɛ 'gü mü, (꞊dhɛ ka ‑dhio ‑ma n ‑ta) bha, 'kii 'yiʋ̈‑ dɔ n ‑bha ‑a ‑dhɛ. "Kɛɛ ꞊dhɛ 'ö ‑kë 'pö ꞊dhɛ dhiang "pɛpɛ 'yi‑ zë ka ꞊dhɛ ‑a 'bha 'yaa ꞊sua 'ka bha, 'wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'wɔn 'a n 'tɔ kun‑ 'gü Titö ‑dhɛ ka ‑bu 'gü ‑a 'bha 'yii kë ꞊sua 'ka 'pö bha 'yö bha.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, Titö ‑zʋ ꞊ya ‑bö 'ka ö ‑dhɛang ‑wɔn "dhia ma ‑kɔ 'ö‑ 'gü, waa‑ "suʋ̈ ‑nu 'ka‑ wo‑ "yan ‑gɔ 'ö 'ka ꞊bhlë ‑ya ‑wʋ ‑bha ‑kɔ ꞊gban ‑kɔ ꞊gban 'gü bha‑ ‑ta ‑kɔ 'ö‑ 'gü 'do 'do, ka ‑dhɔ ‑bha ‑a kë ‑sü 'bha ꞊në ‑da 'gü do 'ö dho‑ 'ka.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 'Dhang 'a‑ bho ka "dhiʋ̈ 'wɔn ꞊gban ‑wɔn ꞊gban 'gü 'ö 'kii 'yiʋ̈‑ dɔ n bha 'pö tongtongdhö bha 'wɔn 'ö n zuë" ꞊nii ‑da ꞊dedewo 'yö bha.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.