2 Coríntios 10
NAƆ ‑SË 'SËËDHƐ (DAF) vs NTLH
1 ‑A 'dhɛ 'kö mang Pɔdhö ‑mɛ 'a‑ pö sië ya n ‑dɩ ‑gɔ ‑dhiang ꞊në 'a‑ zë sië ka ‑dhɛ. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wa ‑pö ꞊dhɛ mang ꞊dede ‑zë 'ma kë ka kpö 'gü a ‑kë ꞊dhɛ 'mɛ 'ö‑ zun "dhiʋ̈ ‑bhlɔ 'bhaa 'dhö ꞊në‑ 'dhö. "Kɛɛ 'ma kë ‑dhɛ "wɛɛ 'gü 'yö 'a gɔɔn‑ ‑dhɛ ‑dhiang zë ka ‑dhɛ. ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, bhɛa" ꞊në 'a‑ wo sië ka ‑dhɛ Klisi ‑bha ‑wʋ "nɛɛnɛɛ ‑dhɛ waa‑ ‑bha "klʋsëdhɛ bha‑ 'ka,
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 kö 'ka dɔ "gbɩɩ‑ 'ka‑ 'bha pö 'mɛ 'wo ka kpö 'gü 'wo‑ pö sië n ‑bha ꞊dhɛ pë "pɛpɛ 'a‑ kë bha a‑ ‑kë n ‑dɩ faan ‑bha, ‑a 'bha 'yii 'go Atanna "piʋ̈ bha‑ ‑nu ‑dhɛ, kö 'ma ‑nu nu ka "piʋ̈ mü yi 'ö‑ 'ka, kö 'ma 'dho kë dhiang ‑zë ka ‑dhɛ faan ‑bha ‑mɛ 'ka kö‑ "sɩ 'yaa n ‑dhɛ. 'Sa yö ‑zë "slë 'bhaa 'dhö, 'ma nu mü yi 'ö‑ 'ka a ‑dho tɛanwɔn pö 'mɛ 'wo "dhʋ̈ bha‑ ‑nu ‑dhɛ, ‑a "sika 'bhaa n 'gü.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 "Kpʋng ꞊taa ‑kwi ꞊në yi ‑bha ‑zë wo "dhʋ̈ tɛan‑ 'ka "kɛɛ Atanna ‑wʋ ‑ta ‑ko 'kö 'yi‑ zë bha 'yaa‑ zë yi ‑dɩ faan ‑bha.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'ko ‑zë 'ka ‑kwɛɛ ‑nu 'yi ko zë‑ 'ka bha 'wii 'go "kpʋng ꞊taa yö. Atanna ‑bha ko ‑zë 'ka ‑kwɛɛ ‑nu 'ö‑ ‑nu ‑fië ‑bha ‑pë 'yaa 'dhö bha yö ‑mü. 'Wɔn 'ö‑ ‑wɔn 'gü 'yö 'yi mɔɔ‑ ‑bha 'yi "yina yaa ‑nu zü ‑ya 'gü "bü ꞊gban bho‑ 'ka bha 'yö bha.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 ꞊Kwɛɛ‑ ‑nu bha ꞊në 'yi‑ sü 'yö 'yi 'mɛ 'wo ꞊sua ‑nu ‑kë 'ö 'wo mɛ wë bho‑ 'ka Atanna dɔ ‑sü ‑ta ‑dɩ ‑sü 'kpii‑ ‑bha bha‑ ‑nu züyagüpë ꞊gban wü‑ 'ka, 'yö 'yi ‑zʋgɔndhe suu "pɛpɛ 'ö 'yaa Atanna ꞊bhlë ‑ya bha‑ ꞊gban bho‑ 'ka ‑dhidha 'gü 'yö 'yi yi ‑gɛn zun‑ ‑ta, kë "dhʋ̈ kö ‑wo 'dhang bho Yesu Klisi ‑wɔn ꞊në‑ "dhiʋ̈ kö ‑wa ꞊bhlë ‑ya.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, ꞊ya kë ꞊dhɛ ka ‑zë 'ka bo ‑dhio ‑ma yi ‑ta ‑sü 'ka "pɛɛpɛdhö ‑së 'ka, mɛ "pɛpɛ 'dhɛ 'kö 'wo ka kpö 'gü 'ö 'wii ‑dhio ma yi ‑ta yi ‑dho 'wɔn bho‑ ‑nu 'gü 'kpakpadhö.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 'Ö ꞊ya kë 'zü ꞊dhɛ 'ka mɛ ‑ga ꞊në‑ wo 'yö 'ka‑ ‑mɛ ꞊bhlë ‑ya aa, ‑ɛɛ! Kö mɛ 'ö ka kpö 'gü 'ö‑ pö 'ö ‑dɩ ‑dhɛ ꞊dhɛ 'ö Klisi ‑bha 'ka 'kpakpadhö, ‑yö kë‑ ‑mɛ "yaan ꞊dhɛ yi Klisi ‑bha 'ka 'pö ꞊dhɛ ‑a 'dhö.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha‑ 'klɔɔ‑ ‑mü ꞊dhɛ 'kö 'zü ꞊ya kë ꞊dhɛ 'ya yi 'tɔ 'kun mɛdhɛkë ‑faan 'ö Atanna ‑ya nu yi ‑dhɛ kö 'yi ka 'gü bho‑ 'ka kö 'ka dɔ yi ‑kɔ ‑bha ‑a ‑bha zian ‑ta bha‑ ‑wɔn 'gü, 'yiʋ̈‑ 'yii 'dho dɔ yi ‑bha, ‑a ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑ya ‑nu yi ‑dhɛ "dhʋ̈ kö 'yi ka faan ꞊në‑ dɔ‑ 'ka, 'yii nu yi ‑dhɛ kö 'yi ka 'gü ‑zë see‑ 'ka.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 ‑A pö 'a‑ wo "dhʋ̈ bha kö 'ya 'dho kë ka 'gü ꞊dhɛ a 'sëëdhɛ ‑nu bha‑ ‑bɔ ka ꞊dhɛ "dhʋ̈ kö 'a "suʋ̈ ꞊në‑ ‑da ka 'gü.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ‑wa pö ꞊dhɛ "sëëdhɛ ‑nu 'a‑ bɔ mɛ ‑dhɛ bha ‑wʋ ‑nu 'wo ‑kë 'gü bha ‑wo ‑kë gɔɔndhɛ ‑wʋ ꞊në‑ 'ka. "Kɛɛ mang ꞊dede ‑zë 'ma kë‑ ‑nu kpö 'gü 'yö 'a ‑kë ꞊dhɛ 'mɛ 'ö "sɩ 'yaa‑ ‑dhɛ ‑a 'dhö, 'yö 'ma dhiang zë 'yö n ‑wʋ 'yaa mɛ 'kun.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 ‑Yö kë mɛ 'ö dhiang zë "dhʋ̈ bha‑ "yaan ꞊dhɛ ‑kɔ do 'yi dhiang zë‑ 'ka 'sëëdhɛ 'gü bha ꞊në 'yi dho‑ kë‑ ‑kɔ ‑bha kö 'ya nu 'ya ꞊loo mü.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Yi ‑zë 'yaa ꞊mɔɔ‑ ‑bha kö 'yi yi ‑dɩ ‑dan mɛ 'bha ‑nu 'wo wo ‑dɩ ꞊gɔɔn sië bha‑ ‑nu 'ka. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ "yaaki ꞊në 'yaa wo ‑zë ‑a ‑nu ‑bha 'yö 'wo wo ‑dɩ ‑dan ‑bha ‑pë ‑pëkë 'yö 'wo wo ‑dɩ dan‑ ‑bha bha.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 "Kɛɛ yi ‑zë 'yii 'dho yi ‑bha kë "dhʋ̈, 'yii 'dho yi ‑dɩ ꞊gɔɔn kö 'yi ziö‑ 'ka ‑naa 'gü. Yi "dhiʋ̈‑ ‑dho 'to‑ 'dhɛ 'ö Atanna ‑ya kë ‑sü "sɩ ‑kë yi ‑dhɛ nu ‑nu 'yi‑ wo ka "piʋ̈ mü bha‑ 'gü bha ꞊në‑ ‑ta.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 ‑Yö n 'gü ꞊dhɛ 'ma‑ pö "dhʋ̈ kö 'mii ziö‑ 'ka ‑naa 'gü. ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ ꞊ya kë 'nu ꞊dhɛ Klisi ‑bha naɔ 'a‑ dɔ 'a ‑da 'ka "sɛ "piʋ̈ bha 'mii ‑nu 'nu "dhʋ̈ kö 'a ꞊loo 'nu‑ 'ka ka ‑dhɛ 'gü ꞊naa, kö 'ma ziö‑ 'ka ‑naa 'gü. "Kɛɛ a kë ‑nu "dhʋ̈ 'a ꞊loo‑ 'ka mü.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 ‑A ‑kë "dhʋ̈ ‑sü bha‑ 'gü, kö ‑a 'dhɛ 'ö Atanna ‑ya kë ‑faan ‑da yi 'gü ꞊në 'yi yi ‑dɩ ꞊gɔɔn‑ 'gü, ‑a 'dhɛ 'ö mɛ "wɛɛ ‑ya ‑kë 'yii yö ‑zë pö. 'Sa yi 'dhang bho ‑sü ‑ya "dhiʋ̈ 'kpakpadhö ꞊dhɛ ka ‑bha ‑zʋ ‑yö ‑a ‑dhɛ ‑sü 'bha‑ ‑dho ‑da 'gü 'ö ‑kë yi ‑bha 'ö‑ ‑ya yi ‑kuu "dhiʋ̈ bha‑ ‑da "dhiʋ̈ ‑kɔ 'ka, 'yö‑ ꞊bhlë ‑yö ‑kë 'kpii‑.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 'Yö 'yi ‑ziö 'ka ka ‑ta 'yi dho‑ ka ꞊taama mü ꞊yën, 'yö ‑kë yi ‑dɩ ꞊gɔɔn ‑gɛn 'ka, 'yö 'yaa yi ‑dɩ gɔɔn ‑a 'dhɛ 'ö mɛ "wɛɛ ‑nu ‑wa ‑kë bha‑ 'gü,
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 'Yö ‑kë ‑wʋ 'ö ‑bɛn zë ‑sü 'ka Atanna ‑wʋ 'sëëdhɛ 'gü ꞊dhɛ:
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 ‑A ‑gɛn ‑mü ꞊dhɛ 'mɛ 'ö kwa Dëmɛ ‑ya 'tɔ ‑dhi bha kö‑ ‑mɛ ꞊në‑ ꞊bhlë 'dhö 'dhö, "kɛɛ 'mɛ 'kö ö 'tɔ kun bha kö‑ ‑mɛ "wlaa‑ ꞊në‑ zë.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.