João 6
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC
1 Enei dumen, Jesus Galili Maaĩ ub sitakã ibal ilen (Galili Maaĩ anĩ, yana taka Taiberias Maaĩ).
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Age fe di, tamo kayau musei ĩ dõ difiyen, ere nigin, ĩ dagi tamo kayau bun memelik ino di, meledim dilen.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Agef fen, Jesus arein isel, yogon dõ fiya tar geid dibodon.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Juda neid sifa inoya Pasa naa melsã mog.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Sain Jesus mala irakel, tamo kayau musei ĩ garan disi mog, ileid fen, ĩ Filip irokenen, “Ada tamo kayau eneidi dãf nigin, bret nain na talouf?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Ĩ Filip kisi fiye ken, enei to fen, ere nigin, Jesus ĩ ereb age fouf nigin are ĩ keleĩ.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Filip Jesus aiten yalen, “Ogõ eit nẽ mala anim, idi mugu mugu nigin bret na talouf are, tunĩ to dõ dilouf.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 In dõ fiya tamo taka Endru, Simon Pita nẽ tura anĩ Jesus irokenen,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Kesu taka yeir baali bret faif gau uru ado, anim musei ganan enei tau kisi falauf?”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Jesus iron, “Tamo kayau urokenẽdig len, dibod.” Modoũ anĩ bun fisir musei ado, an tamo dibodadan faif tausen age fiya.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Gama Jesus bret anĩ geif, Negur de fiye ken, idi dibodadan neid oroya kilei, anĩ gadõ fedin. Ĩ gau buneg de age fen.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Idi ganan dõ kisi fele di, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Tunĩ ditoraram anĩ kurug. To sekil fiyauf.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Anĩ nigin, baali bret faif anĩ idi dokon, masak tunĩ ifaredin anĩ kuru dife di, karam tuwelf isokosedin.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Tamo kayau memelik inon anĩ dile fen, idi diron, “Momoi bagai, enei are Profet teneub enei bun isiyouf ya anĩ.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Idi disi, Jesus king ibodõf nigin nugo difiyẽf ya anĩ, ĩ kelei ken, baban mugu arein kel iselen.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Gugumek isi di, yogon dõ fiya tar daliyoun disilen.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 An idi waag taka bun sosõ de daliyou dibal fen, Kapenaum luwe dile mog, mogo gugumen, anĩ Jesus fau idi garan to isin.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Yau totol isi di, maaĩ moloun wĩ yen.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Idi waag sur de dira ken, ful de dile, faif kilomita be, sigis kilomita age fiya mog, Jesus naan tetenem waag garan iyok isi mog, dile fen, kumĩ tererẽ den.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Anĩ ere, ĩ idi irokenẽdin, “Are ayam, to kumĩ wog.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Age ye di, ĩ waag bun dalesnẽf nigin waud yenen, kaisã bagai, idi dilauf nẽ waud iron ub anĩ bun, waag goro fen.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Naa taka di, tamo kayau daliyou ub sitakã difaren idi kelein, waag tekelei dogol an ibodon, anĩ Jesus in dõ fiya tar geid to sõ den, idi dogo dogol dilen.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Waag tunĩ Taiberias temeleid, Odug, bret Negur de fiye ken, tamo kayau ifeneĩd don modoũ anĩ non, goro difen.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Tamo kayau, Jesus in dõ fiya tar geid an to dibodon anĩ kelei ken, idi waag sosõ de fen, Jesus dimirnẽf nigin Kapenaum dilen.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Sain tamo kayau idi, daliyou sitakã Jesus fotou dife fen, idi ĩ to difiyen, “Rabi, ere sain õ ein usin?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jesus aitedin yalen, “Aya ã momoi bagai arokeneik, ã aya umirnagef, ã memelik ulegen nigin sã, anĩ ere, ã bret ifoutneĩ di, wõg eweĩ gere fen nigin.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Saaf sane ledig anĩ nigin to kabĩ waleg, anĩ ere, saaf to sane le fen, mata faimud ibodkeleya bun ibodõdig anĩ nigin kabĩ waleg, are Tamo Naalem ifeneĩf. Ĩ dogol Tama Negurem igirne ken, yoya nẽ megeir ganan ifenen.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Age ye di, idi ĩ to difiyen, “Amã Negur nẽ kabĩ malouf nigin, naig bagai mafouf?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Jesus solof iron, “Negur nẽ kabĩ are yeir, Negurem sur fiyen ĩ nigin momoi gouf.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Anĩ nigin, idi ĩ to difiyen, “Ere memelik bun uris wanamã di, mail fen, õ momoi mayõf? Ere anĩ õ unouf?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Amã nemã tubumã tar gerere tuan mana don, Negur nẽ Itotoya bun eig ye yenek kilei, ‘Ĩ idi saa ilun tamal bret dãf nigin ifenẽdin.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Jesus idi irokenẽdin, “Aya ã momoi bagai arokeneik, Moses im bret saa ilun tamal to ifenein, anĩ ere, neu Dei ĩ yogo bret kaũ bagai saa ilun tamal ifeneik.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Ere nigin, Negur nẽ bret saa ilun tamal isi fen, teneub enei mata ifenek.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Idi diron, “Odug, gama ilauf enei bun bret anĩ wanamã.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Jesus idi irokenẽdin, “Aya anĩ mata nẽ bret. Taka ĩ aya bun isif, to bagai naũ ilauf, taka ĩ aya nigin momoi yef, to bagai naan ail fouf.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Anĩ ere, aya ã arokenein kilei, ã mogo uleyagen, anĩ fau to momoi gef.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Idi ganan Deim ifanaf, aya bun disiyouf, taka ĩ aya bun isif, aya to bagai aruwauf.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Aya saa ilun tamal asin, aya neu oroya dõ afouf nigin sã, anĩ ere, aya sur fiyan nẽ oroya dõ afouf nigin.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Aya sur fiyan nẽ oroya are yeir, idi ganan ĩ ifanan taka to folõ afalauf, anĩ ere, aya idikeleya naa bun alesnẽdiyouf.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Neu Dei nẽ oroya anĩ, taka ĩ Naal ile fen, ĩ nigin momoi yef, mata faimud ibodkeleya yalouf, idikeleya naa bun aya alesnẽf.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Od enei Juda tamo karĩ de fen, ĩ nigin nauseir den, ere nigin, Jesus iron, “Aya bret saa ilun tamal asin.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Idi diron, “Eĩ Jesus sã de? Josef naal, in sina tama ado ada keleĩ. Naig fe di, ĩ irok, ‘Aya saa ilun tamal asin’?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Jesus solof iron, “Ã aug to nauseir gouf.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Taka yogon oroyam, aya wageun isiya kisi feleya sã, anĩ ere, Dei aya sur fiyan inim, ĩ namen kabĩ yale fen, aya garan irou isiyouf. Age fe di, idikeleya naa bun, aya ĩ alesnẽf.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Profet neid itotoya bun eig ye yenek, ‘Idi ganan Negurem ifelnẽdiyouf.’ Taka ĩ Dei karĩ fiye ken, ĩ bun keleĩ yalef, aya bun isidig.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Taka nem Dei to ilen, Negur bunem isin im dogol. Ĩ yogo dogol Dei ilen.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Aya ã momoi bagai arokeneik, taka ĩ momoi yef, mata faimud ibodkeleya ado.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Aya mata nẽ bret.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ãgenei tubuĩ tar gerere tuan mana don, anĩ ere, idi gare den.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Anĩ ere, bret enei saa ilun tamal isif, are tamo yãf, to laa fouf.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Aya mata ibodõya bret, are saa ilun tamalem isin. Taka ĩ bret enei yoko, ĩ mata faimud ibodõf. Bret enei aya bouwau, are teneub ganan bun, tamo kayau mata dalouf nigin afenẽdiyouf.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Age ye di, Juda tamo dogo dogol fatuk bagai luwa diroun, “Naig fe fen, tamo enei yogon bouwa ifanada tãf?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Jesus idi irokenẽdin, “Aya ã momoi bagai arokeneik, ã Tamo Naal nẽ bouwa to wãgauf, in naud to wãgauf are, ã namein mata to ibodok.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Taka ĩ neu bouwau yokon, neu naudou yoko, ĩ mata faimud ibodkeleya ado, anĩ aya fau idikeleya naa bun alesnẽf.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ere nigin, neu bouwau are saaf bagai, neu naudou are naan bagai.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Taka ĩ neu bouwau yokon, neu naudou yoko, ĩ aya nameun ibodok, aya ĩ namen abodok.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Mata ibodõya Dei aya sur fiya di, aya Dei bunem mata abodok gen, taka ĩ aya yõyaf, aya bunem mata ibodõf.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Bret enei saa ilun tamal isin. Ãgenei tubuĩ tar mana don are gare desin, anĩ ere, taka ĩ bret enei yoko, faimud mata ibodkalauf.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Ĩ od enei Kapenaum taun an, Juda neid uub fõ bun ifelneĩd fen, wogõ yen.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Od enei karĩ de fen, in dõ fiya tar musei diron, “Ifelnadaf eĩ totol bagai. Aim anĩ keleĩ youf?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 In dõ fiya tar od enei nigin nauseir de di, Jesus anĩ kelei ken, idi irokenẽdin, “Od enei ã morõ ifeneik de?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Ba, Tamo Naal ĩ ibodon nẽ kel isel mog ulogouf are, ã ere kisi gouf?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Awa Uurem mata ifenẽdig, bouwa are gorõ. Od aya wogõ ayein are Uur, od anĩ mata ifenẽdig.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Anĩ ere, ã tunĩ momoiya sã.” Ere nigin, Jesus idi nigin gariya bun kelein, aiyaim ĩ nigin to momoi den, aim ĩ nigin kiwai inouf.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ĩ od tobol fe iron, “Anĩ nigin, aya od enei arokenein, Dei ĩ nigin wau to yalouf, ĩ aya bun isiya kisi feleya sã.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Od enei bunem, in dõ fiya tar musei keku den, baban Jesus to dõ difiyen.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Jesus in dõ fiya tar tuwelf to fedin, “Ãg aya utornag ulagauf de?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simon Pita solof iron, “Odug, amã ai bun malauf? Õ mata faimud ibodkeleya nẽ od ado.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Amã momoi mau fen, keleĩ, õ anĩ Negur nẽ Fateul.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Age ye di, Jesus idi irokenẽdin, “Tuwelf ã ayam to agirnein de? Anĩ ere, ã atun taka are Satan.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 (Ĩ Judas, Simon Iskariot naal nigin kisif fen, iron. Idi tuwelf anĩ taka Judas, fau dum Jesus kiwai ifenen.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.