João 6
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB
1 Enei dumen, Jesus Galili Maaĩ ub sitakã ibal ilen (Galili Maaĩ anĩ, yana taka Taiberias Maaĩ).
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Age fe di, tamo kayau musei ĩ dõ difiyen, ere nigin, ĩ dagi tamo kayau bun memelik ino di, meledim dilen.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Agef fen, Jesus arein isel, yogon dõ fiya tar geid dibodon.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Juda neid sifa inoya Pasa naa melsã mog.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Sain Jesus mala irakel, tamo kayau musei ĩ garan disi mog, ileid fen, ĩ Filip irokenen, “Ada tamo kayau eneidi dãf nigin, bret nain na talouf?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Ĩ Filip kisi fiye ken, enei to fen, ere nigin, Jesus ĩ ereb age fouf nigin are ĩ keleĩ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filip Jesus aiten yalen, “Ogõ eit nẽ mala anim, idi mugu mugu nigin bret na talouf are, tunĩ to dõ dilouf.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 In dõ fiya tamo taka Endru, Simon Pita nẽ tura anĩ Jesus irokenen,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Kesu taka yeir baali bret faif gau uru ado, anim musei ganan enei tau kisi falauf?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Jesus iron, “Tamo kayau urokenẽdig len, dibod.” Modoũ anĩ bun fisir musei ado, an tamo dibodadan faif tausen age fiya.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Gama Jesus bret anĩ geif, Negur de fiye ken, idi dibodadan neid oroya kilei, anĩ gadõ fedin. Ĩ gau buneg de age fen.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Idi ganan dõ kisi fele di, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Tunĩ ditoraram anĩ kurug. To sekil fiyauf.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Anĩ nigin, baali bret faif anĩ idi dokon, masak tunĩ ifaredin anĩ kuru dife di, karam tuwelf isokosedin.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Tamo kayau memelik inon anĩ dile fen, idi diron, “Momoi bagai, enei are Profet teneub enei bun isiyouf ya anĩ.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Idi disi, Jesus king ibodõf nigin nugo difiyẽf ya anĩ, ĩ kelei ken, baban mugu arein kel iselen.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Gugumek isi di, yogon dõ fiya tar daliyoun disilen.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 An idi waag taka bun sosõ de daliyou dibal fen, Kapenaum luwe dile mog, mogo gugumen, anĩ Jesus fau idi garan to isin.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Yau totol isi di, maaĩ moloun wĩ yen.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Idi waag sur de dira ken, ful de dile, faif kilomita be, sigis kilomita age fiya mog, Jesus naan tetenem waag garan iyok isi mog, dile fen, kumĩ tererẽ den.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Anĩ ere, ĩ idi irokenẽdin, “Are ayam, to kumĩ wog.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Age ye di, ĩ waag bun dalesnẽf nigin waud yenen, kaisã bagai, idi dilauf nẽ waud iron ub anĩ bun, waag goro fen.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Naa taka di, tamo kayau daliyou ub sitakã difaren idi kelein, waag tekelei dogol an ibodon, anĩ Jesus in dõ fiya tar geid to sõ den, idi dogo dogol dilen.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Waag tunĩ Taiberias temeleid, Odug, bret Negur de fiye ken, tamo kayau ifeneĩd don modoũ anĩ non, goro difen.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Tamo kayau, Jesus in dõ fiya tar geid an to dibodon anĩ kelei ken, idi waag sosõ de fen, Jesus dimirnẽf nigin Kapenaum dilen.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Sain tamo kayau idi, daliyou sitakã Jesus fotou dife fen, idi ĩ to difiyen, “Rabi, ere sain õ ein usin?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Jesus aitedin yalen, “Aya ã momoi bagai arokeneik, ã aya umirnagef, ã memelik ulegen nigin sã, anĩ ere, ã bret ifoutneĩ di, wõg eweĩ gere fen nigin.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Saaf sane ledig anĩ nigin to kabĩ waleg, anĩ ere, saaf to sane le fen, mata faimud ibodkeleya bun ibodõdig anĩ nigin kabĩ waleg, are Tamo Naalem ifeneĩf. Ĩ dogol Tama Negurem igirne ken, yoya nẽ megeir ganan ifenen.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Age ye di, idi ĩ to difiyen, “Amã Negur nẽ kabĩ malouf nigin, naig bagai mafouf?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Jesus solof iron, “Negur nẽ kabĩ are yeir, Negurem sur fiyen ĩ nigin momoi gouf.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Anĩ nigin, idi ĩ to difiyen, “Ere memelik bun uris wanamã di, mail fen, õ momoi mayõf? Ere anĩ õ unouf?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Amã nemã tubumã tar gerere tuan mana don, Negur nẽ Itotoya bun eig ye yenek kilei, ‘Ĩ idi saa ilun tamal bret dãf nigin ifenẽdin.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Jesus idi irokenẽdin, “Aya ã momoi bagai arokeneik, Moses im bret saa ilun tamal to ifenein, anĩ ere, neu Dei ĩ yogo bret kaũ bagai saa ilun tamal ifeneik.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Ere nigin, Negur nẽ bret saa ilun tamal isi fen, teneub enei mata ifenek.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Idi diron, “Odug, gama ilauf enei bun bret anĩ wanamã.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jesus idi irokenẽdin, “Aya anĩ mata nẽ bret. Taka ĩ aya bun isif, to bagai naũ ilauf, taka ĩ aya nigin momoi yef, to bagai naan ail fouf.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Anĩ ere, aya ã arokenein kilei, ã mogo uleyagen, anĩ fau to momoi gef.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Idi ganan Deim ifanaf, aya bun disiyouf, taka ĩ aya bun isif, aya to bagai aruwauf.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Aya saa ilun tamal asin, aya neu oroya dõ afouf nigin sã, anĩ ere, aya sur fiyan nẽ oroya dõ afouf nigin.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Aya sur fiyan nẽ oroya are yeir, idi ganan ĩ ifanan taka to folõ afalauf, anĩ ere, aya idikeleya naa bun alesnẽdiyouf.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Neu Dei nẽ oroya anĩ, taka ĩ Naal ile fen, ĩ nigin momoi yef, mata faimud ibodkeleya yalouf, idikeleya naa bun aya alesnẽf.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Od enei Juda tamo karĩ de fen, ĩ nigin nauseir den, ere nigin, Jesus iron, “Aya bret saa ilun tamal asin.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Idi diron, “Eĩ Jesus sã de? Josef naal, in sina tama ado ada keleĩ. Naig fe di, ĩ irok, ‘Aya saa ilun tamal asin’?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Jesus solof iron, “Ã aug to nauseir gouf.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Taka yogon oroyam, aya wageun isiya kisi feleya sã, anĩ ere, Dei aya sur fiyan inim, ĩ namen kabĩ yale fen, aya garan irou isiyouf. Age fe di, idikeleya naa bun, aya ĩ alesnẽf.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Profet neid itotoya bun eig ye yenek, ‘Idi ganan Negurem ifelnẽdiyouf.’ Taka ĩ Dei karĩ fiye ken, ĩ bun keleĩ yalef, aya bun isidig.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Taka nem Dei to ilen, Negur bunem isin im dogol. Ĩ yogo dogol Dei ilen.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Aya ã momoi bagai arokeneik, taka ĩ momoi yef, mata faimud ibodkeleya ado.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Aya mata nẽ bret.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ãgenei tubuĩ tar gerere tuan mana don, anĩ ere, idi gare den.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Anĩ ere, bret enei saa ilun tamal isif, are tamo yãf, to laa fouf.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Aya mata ibodõya bret, are saa ilun tamalem isin. Taka ĩ bret enei yoko, ĩ mata faimud ibodõf. Bret enei aya bouwau, are teneub ganan bun, tamo kayau mata dalouf nigin afenẽdiyouf.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Age ye di, Juda tamo dogo dogol fatuk bagai luwa diroun, “Naig fe fen, tamo enei yogon bouwa ifanada tãf?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Jesus idi irokenẽdin, “Aya ã momoi bagai arokeneik, ã Tamo Naal nẽ bouwa to wãgauf, in naud to wãgauf are, ã namein mata to ibodok.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Taka ĩ neu bouwau yokon, neu naudou yoko, ĩ mata faimud ibodkeleya ado, anĩ aya fau idikeleya naa bun alesnẽf.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ere nigin, neu bouwau are saaf bagai, neu naudou are naan bagai.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Taka ĩ neu bouwau yokon, neu naudou yoko, ĩ aya nameun ibodok, aya ĩ namen abodok.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Mata ibodõya Dei aya sur fiya di, aya Dei bunem mata abodok gen, taka ĩ aya yõyaf, aya bunem mata ibodõf.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Bret enei saa ilun tamal isin. Ãgenei tubuĩ tar mana don are gare desin, anĩ ere, taka ĩ bret enei yoko, faimud mata ibodkalauf.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Ĩ od enei Kapenaum taun an, Juda neid uub fõ bun ifelneĩd fen, wogõ yen.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Od enei karĩ de fen, in dõ fiya tar musei diron, “Ifelnadaf eĩ totol bagai. Aim anĩ keleĩ youf?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 In dõ fiya tar od enei nigin nauseir de di, Jesus anĩ kelei ken, idi irokenẽdin, “Od enei ã morõ ifeneik de?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ba, Tamo Naal ĩ ibodon nẽ kel isel mog ulogouf are, ã ere kisi gouf?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Awa Uurem mata ifenẽdig, bouwa are gorõ. Od aya wogõ ayein are Uur, od anĩ mata ifenẽdig.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Anĩ ere, ã tunĩ momoiya sã.” Ere nigin, Jesus idi nigin gariya bun kelein, aiyaim ĩ nigin to momoi den, aim ĩ nigin kiwai inouf.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Ĩ od tobol fe iron, “Anĩ nigin, aya od enei arokenein, Dei ĩ nigin wau to yalouf, ĩ aya bun isiya kisi feleya sã.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Od enei bunem, in dõ fiya tar musei keku den, baban Jesus to dõ difiyen.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Jesus in dõ fiya tar tuwelf to fedin, “Ãg aya utornag ulagauf de?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simon Pita solof iron, “Odug, amã ai bun malauf? Õ mata faimud ibodkeleya nẽ od ado.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Amã momoi mau fen, keleĩ, õ anĩ Negur nẽ Fateul.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Age ye di, Jesus idi irokenẽdin, “Tuwelf ã ayam to agirnein de? Anĩ ere, ã atun taka are Satan.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 (Ĩ Judas, Simon Iskariot naal nigin kisif fen, iron. Idi tuwelf anĩ taka Judas, fau dum Jesus kiwai ifenen.)
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.