João 6

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Enei dumen, Jesus Galili Maaĩ ub sitakã ibal ilen (Galili Maaĩ anĩ, yana taka Taiberias Maaĩ).
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Age fe di, tamo kayau musei ĩ dõ difiyen, ere nigin, ĩ dagi tamo kayau bun memelik ino di, meledim dilen.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Agef fen, Jesus arein isel, yogon dõ fiya tar geid dibodon.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Juda neid sifa inoya Pasa naa melsã mog.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Sain Jesus mala irakel, tamo kayau musei ĩ garan disi mog, ileid fen, ĩ Filip irokenen, “Ada tamo kayau eneidi dãf nigin, bret nain na talouf?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Ĩ Filip kisi fiye ken, enei to fen, ere nigin, Jesus ĩ ereb age fouf nigin are ĩ keleĩ.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Filip Jesus aiten yalen, “Ogõ eit nẽ mala anim, idi mugu mugu nigin bret na talouf are, tunĩ to dõ dilouf.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 In dõ fiya tamo taka Endru, Simon Pita nẽ tura anĩ Jesus irokenen,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Kesu taka yeir baali bret faif gau uru ado, anim musei ganan enei tau kisi falauf?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Jesus iron, “Tamo kayau urokenẽdig len, dibod.” Modoũ anĩ bun fisir musei ado, an tamo dibodadan faif tausen age fiya.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Gama Jesus bret anĩ geif, Negur de fiye ken, idi dibodadan neid oroya kilei, anĩ gadõ fedin. Ĩ gau buneg de age fen.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Idi ganan dõ kisi fele di, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Tunĩ ditoraram anĩ kurug. To sekil fiyauf.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Anĩ nigin, baali bret faif anĩ idi dokon, masak tunĩ ifaredin anĩ kuru dife di, karam tuwelf isokosedin.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Tamo kayau memelik inon anĩ dile fen, idi diron, “Momoi bagai, enei are Profet teneub enei bun isiyouf ya anĩ.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Idi disi, Jesus king ibodõf nigin nugo difiyẽf ya anĩ, ĩ kelei ken, baban mugu arein kel iselen.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Gugumek isi di, yogon dõ fiya tar daliyoun disilen.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 An idi waag taka bun sosõ de daliyou dibal fen, Kapenaum luwe dile mog, mogo gugumen, anĩ Jesus fau idi garan to isin.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Yau totol isi di, maaĩ moloun wĩ yen.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Idi waag sur de dira ken, ful de dile, faif kilomita be, sigis kilomita age fiya mog, Jesus naan tetenem waag garan iyok isi mog, dile fen, kumĩ tererẽ den.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Anĩ ere, ĩ idi irokenẽdin, “Are ayam, to kumĩ wog.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Age ye di, ĩ waag bun dalesnẽf nigin waud yenen, kaisã bagai, idi dilauf nẽ waud iron ub anĩ bun, waag goro fen.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Naa taka di, tamo kayau daliyou ub sitakã difaren idi kelein, waag tekelei dogol an ibodon, anĩ Jesus in dõ fiya tar geid to sõ den, idi dogo dogol dilen.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Waag tunĩ Taiberias temeleid, Odug, bret Negur de fiye ken, tamo kayau ifeneĩd don modoũ anĩ non, goro difen.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Tamo kayau, Jesus in dõ fiya tar geid an to dibodon anĩ kelei ken, idi waag sosõ de fen, Jesus dimirnẽf nigin Kapenaum dilen.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Sain tamo kayau idi, daliyou sitakã Jesus fotou dife fen, idi ĩ to difiyen, “Rabi, ere sain õ ein usin?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jesus aitedin yalen, “Aya ã momoi bagai arokeneik, ã aya umirnagef, ã memelik ulegen nigin sã, anĩ ere, ã bret ifoutneĩ di, wõg eweĩ gere fen nigin.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Saaf sane ledig anĩ nigin to kabĩ waleg, anĩ ere, saaf to sane le fen, mata faimud ibodkeleya bun ibodõdig anĩ nigin kabĩ waleg, are Tamo Naalem ifeneĩf. Ĩ dogol Tama Negurem igirne ken, yoya nẽ megeir ganan ifenen.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Age ye di, idi ĩ to difiyen, “Amã Negur nẽ kabĩ malouf nigin, naig bagai mafouf?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Jesus solof iron, “Negur nẽ kabĩ are yeir, Negurem sur fiyen ĩ nigin momoi gouf.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Anĩ nigin, idi ĩ to difiyen, “Ere memelik bun uris wanamã di, mail fen, õ momoi mayõf? Ere anĩ õ unouf?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Amã nemã tubumã tar gerere tuan mana don, Negur nẽ Itotoya bun eig ye yenek kilei, ‘Ĩ idi saa ilun tamal bret dãf nigin ifenẽdin.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Jesus idi irokenẽdin, “Aya ã momoi bagai arokeneik, Moses im bret saa ilun tamal to ifenein, anĩ ere, neu Dei ĩ yogo bret kaũ bagai saa ilun tamal ifeneik.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Ere nigin, Negur nẽ bret saa ilun tamal isi fen, teneub enei mata ifenek.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Idi diron, “Odug, gama ilauf enei bun bret anĩ wanamã.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jesus idi irokenẽdin, “Aya anĩ mata nẽ bret. Taka ĩ aya bun isif, to bagai naũ ilauf, taka ĩ aya nigin momoi yef, to bagai naan ail fouf.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Anĩ ere, aya ã arokenein kilei, ã mogo uleyagen, anĩ fau to momoi gef.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Idi ganan Deim ifanaf, aya bun disiyouf, taka ĩ aya bun isif, aya to bagai aruwauf.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Aya saa ilun tamal asin, aya neu oroya dõ afouf nigin sã, anĩ ere, aya sur fiyan nẽ oroya dõ afouf nigin.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Aya sur fiyan nẽ oroya are yeir, idi ganan ĩ ifanan taka to folõ afalauf, anĩ ere, aya idikeleya naa bun alesnẽdiyouf.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Neu Dei nẽ oroya anĩ, taka ĩ Naal ile fen, ĩ nigin momoi yef, mata faimud ibodkeleya yalouf, idikeleya naa bun aya alesnẽf.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Od enei Juda tamo karĩ de fen, ĩ nigin nauseir den, ere nigin, Jesus iron, “Aya bret saa ilun tamal asin.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Idi diron, “Eĩ Jesus sã de? Josef naal, in sina tama ado ada keleĩ. Naig fe di, ĩ irok, ‘Aya saa ilun tamal asin’?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Jesus solof iron, “Ã aug to nauseir gouf.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Taka yogon oroyam, aya wageun isiya kisi feleya sã, anĩ ere, Dei aya sur fiyan inim, ĩ namen kabĩ yale fen, aya garan irou isiyouf. Age fe di, idikeleya naa bun, aya ĩ alesnẽf.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Profet neid itotoya bun eig ye yenek, ‘Idi ganan Negurem ifelnẽdiyouf.’ Taka ĩ Dei karĩ fiye ken, ĩ bun keleĩ yalef, aya bun isidig.
45 Está escrito nos profetas:
46 Taka nem Dei to ilen, Negur bunem isin im dogol. Ĩ yogo dogol Dei ilen.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Aya ã momoi bagai arokeneik, taka ĩ momoi yef, mata faimud ibodkeleya ado.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Aya mata nẽ bret.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ãgenei tubuĩ tar gerere tuan mana don, anĩ ere, idi gare den.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Anĩ ere, bret enei saa ilun tamal isif, are tamo yãf, to laa fouf.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Aya mata ibodõya bret, are saa ilun tamalem isin. Taka ĩ bret enei yoko, ĩ mata faimud ibodõf. Bret enei aya bouwau, are teneub ganan bun, tamo kayau mata dalouf nigin afenẽdiyouf.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Age ye di, Juda tamo dogo dogol fatuk bagai luwa diroun, “Naig fe fen, tamo enei yogon bouwa ifanada tãf?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Jesus idi irokenẽdin, “Aya ã momoi bagai arokeneik, ã Tamo Naal nẽ bouwa to wãgauf, in naud to wãgauf are, ã namein mata to ibodok.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Taka ĩ neu bouwau yokon, neu naudou yoko, ĩ mata faimud ibodkeleya ado, anĩ aya fau idikeleya naa bun alesnẽf.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ere nigin, neu bouwau are saaf bagai, neu naudou are naan bagai.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Taka ĩ neu bouwau yokon, neu naudou yoko, ĩ aya nameun ibodok, aya ĩ namen abodok.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Mata ibodõya Dei aya sur fiya di, aya Dei bunem mata abodok gen, taka ĩ aya yõyaf, aya bunem mata ibodõf.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Bret enei saa ilun tamal isin. Ãgenei tubuĩ tar mana don are gare desin, anĩ ere, taka ĩ bret enei yoko, faimud mata ibodkalauf.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Ĩ od enei Kapenaum taun an, Juda neid uub fõ bun ifelneĩd fen, wogõ yen.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Od enei karĩ de fen, in dõ fiya tar musei diron, “Ifelnadaf eĩ totol bagai. Aim anĩ keleĩ youf?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 In dõ fiya tar od enei nigin nauseir de di, Jesus anĩ kelei ken, idi irokenẽdin, “Od enei ã morõ ifeneik de?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ba, Tamo Naal ĩ ibodon nẽ kel isel mog ulogouf are, ã ere kisi gouf?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Awa Uurem mata ifenẽdig, bouwa are gorõ. Od aya wogõ ayein are Uur, od anĩ mata ifenẽdig.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Anĩ ere, ã tunĩ momoiya sã.” Ere nigin, Jesus idi nigin gariya bun kelein, aiyaim ĩ nigin to momoi den, aim ĩ nigin kiwai inouf.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ĩ od tobol fe iron, “Anĩ nigin, aya od enei arokenein, Dei ĩ nigin wau to yalouf, ĩ aya bun isiya kisi feleya sã.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Od enei bunem, in dõ fiya tar musei keku den, baban Jesus to dõ difiyen.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Jesus in dõ fiya tar tuwelf to fedin, “Ãg aya utornag ulagauf de?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Simon Pita solof iron, “Odug, amã ai bun malauf? Õ mata faimud ibodkeleya nẽ od ado.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Amã momoi mau fen, keleĩ, õ anĩ Negur nẽ Fateul.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Age ye di, Jesus idi irokenẽdin, “Tuwelf ã ayam to agirnein de? Anĩ ere, ã atun taka are Satan.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 (Ĩ Judas, Simon Iskariot naal nigin kisif fen, iron. Idi tuwelf anĩ taka Judas, fau dum Jesus kiwai ifenen.)
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.