João 4
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs VC
1 Jesus Jon wal fiye ken, in dõ fiya tar musei geif naan igunẽdif ya anĩ, Farisia tamo karĩ den.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Anĩ ere, momoi bagai Jesusem naan igunẽdiya sã, are in dõ fiya tar anidim.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Sain Odug enei kelei ken, ĩ Judia distrik itor ken, baban Galili kel ilen.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Gama ĩ Samaria atu ilauf.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Anĩ nigin, ĩ Sikar taun oun Samaria, Jakop, ne naal Josef teneub kulu ifenen non, iyok isin.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 An Jakop nẽ naan ifotokon tutuwõ ibodon, Jesus naab meluk iyok isi, tuwa yu kele di, naan ifotokon tutuwõ sirin ibodon. Are mogo gaa atun age fiya.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Agef mog, Samaria kayau taka naan ifotũya nigin isi di, Jesus kayau irokenen, “Aya naan tau wana di, ãf.”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (In dõ fiya tar, taun saaf na yaleya nigin dilelen.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Samaria kayau Jesus irokenen, “Õ Juda tamo di, aya Samaria kayau. Naig fe di, ayam õ naan afon, wãf nigin to wiyaf?” (Juda tamo kayau idi, Samaria tamo kayau geid to uyu katõ difedig.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesus kayau irokenen, “Õ safina ege luwa Negur ifonok ado, aibem naan nigin to yok anĩ keleim are, õ ĩ to wiyẽ di, mata ifenẽya nẽ naan anĩ ifonom.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Kayau iron, “Odug, õ ifotũya nẽ safina sã, naan ĩ ilon bagai. Õ mata ifenẽya nẽ naan are nain walouf?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Tamamã Jakop naan ifotok kanama ken, ĩ yogog gere tar ado gaareg anĩ bun don, õ ĩ wal fiya de?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jesus kayau aiten yale iron, “Ganan naan enei doko, idi baban naan ail fediyouf.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Anĩ ere, taka ĩ aya naan anĩ afenẽ di, yoko, ĩ baban to bagai naan ail fouf. Naan aya ĩ afenek, warur naan ĩ namen faimud ulo ulõ yef yenẽ di, anim mata gai ibodkalauf.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Kayau Jesus irokenen, “Odug, naan enei wanauf, ago di, aya baban naan ail to fiya fen, naan enei bun ifotũya nigin toku ein to kelauf.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Ĩ kayau irokenen, “Ule, ogon tamo uroken ken, kel usig.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Kayau iron, “Aya tamo sã.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Ere nigin, õ mogo tamo faif adon, tamo gama õ ado are, ogon aiwã sã. Õ ogo urom, are momoi bagai.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Kayau iron, “Odug, aya õ ailiyok, õ profet taka.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Amã tamamã tar, arei enei bun Negur yana dalesedig, anĩ ere, Juda ã urõgedig, Negur yana yaleseya modoũ are oun Jerusalem dogol.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jesus kayau irokenen, “Kayau, aya momoi wiya, sain fau isi di, baban arei enei bun ado, Jerusalemeg an, Dei yana to walesagauf.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Samaria ã, ereb ã keleĩ sã anĩ yana walesegedig, amã ereb amã keleĩ anĩ yana malesedig, ere nigin, tamo kayau kel yaleya nẽ are, Juda ibor bun tamal.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Sain isiyouf are, gama mogo yeir isil, Negur momoi bagai yana dalesedig are, uur ado momoi bunem Dei yana dalesauf, ere nigin, idi age fediya anĩ Dei ĩ imirnẽdif.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Negur ĩ uur, anĩ nigin, ĩ yana dalesedig idi, uur ado momoi bunem, yana dalesauf.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Kayau iron, “Aya keleĩ, Mesia (Kristus dedig) fau isif. Ĩ isiyouf sain bun, ereb ereb ganan faded famãf.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Age ye di, Jesus kayau irokenen, “Aya inim yeir od ayok.” Jesus, Samaria kayau ado, naan ifotokon tutuwõ an wogõ den.|src="CN01674B.tif" size="span" ref="4:7-26"
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Agef mog bagai, in dõ fiya tar keku de disi, Jesus kayau anĩ ado od de mog, dileid fen, terẽ den. Anĩ ere, taka nem to, to fiyen, “Õ ere oroyok?” be “Õ ere nigin ĩ ado od gef?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Kayau, ne naan gulub itor yen, taun kel ile, tamo kayau irokenẽdin,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Umag, tamo taka, aya ereb ereb ganan age afef asin irokanal anĩ uleg. Ĩ anĩ Kristus be.”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Idi taun ditor disi, Jesus garan dilen.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Age de mog, in dõ fiya tar Jesus totol bagai dirokenen, “Rabi, ereb taka wõ.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Anĩ ere, ĩ idi irokenẽdin, “Aya saaf ã keleĩ sã anĩ ãf nigin ado.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Age ye di, in dõ fiya tar abob dirokenen, “Taka nem mogo saaf irousi ifenem de?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Jesus iron, “Neu saaf are, aya sur fiyan in oroya dõ afe fen, in kabĩ bure afalauf anĩ.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Ã eig ge to urõgedig de, ‘Ogõ fo bure fele di, kusu fiya sain wõ youf’? Aya ã arokeneik, meleĩ fara weleg fen, kabĩ onoudi ulogouf! Idi mogo kusu fiya nẽ mayo bure felen.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Kusu fiya tamo ĩ gama mala solo yalef, ĩ gama mata faimud ibodkeleya nẽ biya kususu fef, anĩ bun, itenẽya tamo ado kusu fiya tamo waud al fouf.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Anĩ nigin, od enei momoi bagai, ‘Tamo takam itenẽdig, tamo takam kusu fedig.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Aya, ã kabĩ to walegen nẽ an, kusu fiya nigin sur ayein. Tunim kabĩ totol dalen, anĩ ã idi neid maab mala anĩ kusu gen.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Samaria tamo kayau, taun anĩ bun temeleid musei, ĩ nigin momoi den, ere nigin, kayau anĩ eig ye kurõ fesin, “Ĩ ereb ereb ganan age afef asin anĩ irokanal.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Anĩ nigin, Samaria tamo kayau ĩ gein disi, ĩ idi geid dibodõf nigin totol bagai dirokenẽ di, ĩ naa uru, idi geid dibodon.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 In od bunem, musei fau fau momoi den.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Idi kayau anĩ dirokenen, “Amã ogon od bun dogol to momoi mauf, ere nigin, amã mug karĩ mau fen, amã keleĩ, tamo enei momoi bagai teneub ganan enei nẽ Isennẽya.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Naa uru bure fele di, Jesus Galili ilen.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Jesus ĩ yogo iron, ‘Profet taka, yogon fõ gariyan, ĩ yana sã.’
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Sain ĩ Galili wõ yen, Galili tamo kayau ĩ daleyen. Idi Jerusalem Pasa Sifa bun, ĩ ereb ereb age fen ganan dilen, ere nigin, idig an weim difaren.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ĩ baban Galili distrik oun Kana fonõ ki fen, kulu an ĩ naan wain falei felen. Sain anĩ bun, king nẽ kabĩ mudur taka nẽ naal Kapenaum taun an dagi yenen.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Tamo enei, Jesus Judia distrik tamal Galili isin anĩ karĩ ye fen, ĩ Jesus gein ile, ne naal laa melsã yenen anĩ, isi el fiyẽf nigin igonen.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Jesus ĩ irokenen, “Ã memelik uris ado anĩ to ulogouf are, ã to bagai momoi gouf.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 King nẽ kabĩ mudur iron, “Odug, neu kesu fau laa fiya sã mog, õ usiyouf.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Jesus ĩ irokenen, “Õ wadã ule. Õ naal fau mata ibodõf.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ĩ fau naab iyok ile mog, yogon ferfer ĩ fotou difiye ken, yogon kesu mata ibodok anĩ wogõ difiyen.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Age de di, ĩ gaa mala ganĩ bun, ne naal dagi karikan anĩ to fiyẽdin. Idi ĩ dirokenen, “Bouwa uruwa, nor wan kilok aragau folõ fiye kelen.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Age de di, tama ĩ kelein, sain anĩ bun bagai, Jesus irokenen, “Õ naal fau mata ibodõf.” Anĩ nigin, ĩ yogo, ne fõ tura tar ganan geid, momoi den.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Jesus Judia distrik bun tamalem Galili isi fen, memelik inon, are eneim anĩ uru.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.