João 4
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NTLH
1 Jesus Jon wal fiye ken, in dõ fiya tar musei geif naan igunẽdif ya anĩ, Farisia tamo karĩ den.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Anĩ ere, momoi bagai Jesusem naan igunẽdiya sã, are in dõ fiya tar anidim.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Sain Odug enei kelei ken, ĩ Judia distrik itor ken, baban Galili kel ilen.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Gama ĩ Samaria atu ilauf.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Anĩ nigin, ĩ Sikar taun oun Samaria, Jakop, ne naal Josef teneub kulu ifenen non, iyok isin.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 An Jakop nẽ naan ifotokon tutuwõ ibodon, Jesus naab meluk iyok isi, tuwa yu kele di, naan ifotokon tutuwõ sirin ibodon. Are mogo gaa atun age fiya.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Agef mog, Samaria kayau taka naan ifotũya nigin isi di, Jesus kayau irokenen, “Aya naan tau wana di, ãf.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (In dõ fiya tar, taun saaf na yaleya nigin dilelen.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Samaria kayau Jesus irokenen, “Õ Juda tamo di, aya Samaria kayau. Naig fe di, ayam õ naan afon, wãf nigin to wiyaf?” (Juda tamo kayau idi, Samaria tamo kayau geid to uyu katõ difedig.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jesus kayau irokenen, “Õ safina ege luwa Negur ifonok ado, aibem naan nigin to yok anĩ keleim are, õ ĩ to wiyẽ di, mata ifenẽya nẽ naan anĩ ifonom.”
10 Então Jesus disse:
11 Kayau iron, “Odug, õ ifotũya nẽ safina sã, naan ĩ ilon bagai. Õ mata ifenẽya nẽ naan are nain walouf?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Tamamã Jakop naan ifotok kanama ken, ĩ yogog gere tar ado gaareg anĩ bun don, õ ĩ wal fiya de?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jesus kayau aiten yale iron, “Ganan naan enei doko, idi baban naan ail fediyouf.
13 Então Jesus disse:
14 Anĩ ere, taka ĩ aya naan anĩ afenẽ di, yoko, ĩ baban to bagai naan ail fouf. Naan aya ĩ afenek, warur naan ĩ namen faimud ulo ulõ yef yenẽ di, anim mata gai ibodkalauf.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Kayau Jesus irokenen, “Odug, naan enei wanauf, ago di, aya baban naan ail to fiya fen, naan enei bun ifotũya nigin toku ein to kelauf.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ĩ kayau irokenen, “Ule, ogon tamo uroken ken, kel usig.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Kayau iron, “Aya tamo sã.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ere nigin, õ mogo tamo faif adon, tamo gama õ ado are, ogon aiwã sã. Õ ogo urom, are momoi bagai.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Kayau iron, “Odug, aya õ ailiyok, õ profet taka.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Amã tamamã tar, arei enei bun Negur yana dalesedig, anĩ ere, Juda ã urõgedig, Negur yana yaleseya modoũ are oun Jerusalem dogol.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jesus kayau irokenen, “Kayau, aya momoi wiya, sain fau isi di, baban arei enei bun ado, Jerusalemeg an, Dei yana to walesagauf.
21 Jesus disse:
22 Samaria ã, ereb ã keleĩ sã anĩ yana walesegedig, amã ereb amã keleĩ anĩ yana malesedig, ere nigin, tamo kayau kel yaleya nẽ are, Juda ibor bun tamal.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Sain isiyouf are, gama mogo yeir isil, Negur momoi bagai yana dalesedig are, uur ado momoi bunem Dei yana dalesauf, ere nigin, idi age fediya anĩ Dei ĩ imirnẽdif.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Negur ĩ uur, anĩ nigin, ĩ yana dalesedig idi, uur ado momoi bunem, yana dalesauf.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Kayau iron, “Aya keleĩ, Mesia (Kristus dedig) fau isif. Ĩ isiyouf sain bun, ereb ereb ganan faded famãf.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Age ye di, Jesus kayau irokenen, “Aya inim yeir od ayok.” Jesus, Samaria kayau ado, naan ifotokon tutuwõ an wogõ den.|src="CN01674B.tif" size="span" ref="4:7-26"
26 Então Jesus afirmou:
27 Agef mog bagai, in dõ fiya tar keku de disi, Jesus kayau anĩ ado od de mog, dileid fen, terẽ den. Anĩ ere, taka nem to, to fiyen, “Õ ere oroyok?” be “Õ ere nigin ĩ ado od gef?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Kayau, ne naan gulub itor yen, taun kel ile, tamo kayau irokenẽdin,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Umag, tamo taka, aya ereb ereb ganan age afef asin irokanal anĩ uleg. Ĩ anĩ Kristus be.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Idi taun ditor disi, Jesus garan dilen.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Age de mog, in dõ fiya tar Jesus totol bagai dirokenen, “Rabi, ereb taka wõ.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Anĩ ere, ĩ idi irokenẽdin, “Aya saaf ã keleĩ sã anĩ ãf nigin ado.”
32 Jesus respondeu:
33 Age ye di, in dõ fiya tar abob dirokenen, “Taka nem mogo saaf irousi ifenem de?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jesus iron, “Neu saaf are, aya sur fiyan in oroya dõ afe fen, in kabĩ bure afalauf anĩ.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ã eig ge to urõgedig de, ‘Ogõ fo bure fele di, kusu fiya sain wõ youf’? Aya ã arokeneik, meleĩ fara weleg fen, kabĩ onoudi ulogouf! Idi mogo kusu fiya nẽ mayo bure felen.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Kusu fiya tamo ĩ gama mala solo yalef, ĩ gama mata faimud ibodkeleya nẽ biya kususu fef, anĩ bun, itenẽya tamo ado kusu fiya tamo waud al fouf.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Anĩ nigin, od enei momoi bagai, ‘Tamo takam itenẽdig, tamo takam kusu fedig.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Aya, ã kabĩ to walegen nẽ an, kusu fiya nigin sur ayein. Tunim kabĩ totol dalen, anĩ ã idi neid maab mala anĩ kusu gen.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samaria tamo kayau, taun anĩ bun temeleid musei, ĩ nigin momoi den, ere nigin, kayau anĩ eig ye kurõ fesin, “Ĩ ereb ereb ganan age afef asin anĩ irokanal.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Anĩ nigin, Samaria tamo kayau ĩ gein disi, ĩ idi geid dibodõf nigin totol bagai dirokenẽ di, ĩ naa uru, idi geid dibodon.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 In od bunem, musei fau fau momoi den.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Idi kayau anĩ dirokenen, “Amã ogon od bun dogol to momoi mauf, ere nigin, amã mug karĩ mau fen, amã keleĩ, tamo enei momoi bagai teneub ganan enei nẽ Isennẽya.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Naa uru bure fele di, Jesus Galili ilen.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Jesus ĩ yogo iron, ‘Profet taka, yogon fõ gariyan, ĩ yana sã.’
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Sain ĩ Galili wõ yen, Galili tamo kayau ĩ daleyen. Idi Jerusalem Pasa Sifa bun, ĩ ereb ereb age fen ganan dilen, ere nigin, idig an weim difaren.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ĩ baban Galili distrik oun Kana fonõ ki fen, kulu an ĩ naan wain falei felen. Sain anĩ bun, king nẽ kabĩ mudur taka nẽ naal Kapenaum taun an dagi yenen.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Tamo enei, Jesus Judia distrik tamal Galili isin anĩ karĩ ye fen, ĩ Jesus gein ile, ne naal laa melsã yenen anĩ, isi el fiyẽf nigin igonen.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesus ĩ irokenen, “Ã memelik uris ado anĩ to ulogouf are, ã to bagai momoi gouf.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 King nẽ kabĩ mudur iron, “Odug, neu kesu fau laa fiya sã mog, õ usiyouf.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jesus ĩ irokenen, “Õ wadã ule. Õ naal fau mata ibodõf.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ĩ fau naab iyok ile mog, yogon ferfer ĩ fotou difiye ken, yogon kesu mata ibodok anĩ wogõ difiyen.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Age de di, ĩ gaa mala ganĩ bun, ne naal dagi karikan anĩ to fiyẽdin. Idi ĩ dirokenen, “Bouwa uruwa, nor wan kilok aragau folõ fiye kelen.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Age de di, tama ĩ kelein, sain anĩ bun bagai, Jesus irokenen, “Õ naal fau mata ibodõf.” Anĩ nigin, ĩ yogo, ne fõ tura tar ganan geid, momoi den.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jesus Judia distrik bun tamalem Galili isi fen, memelik inon, are eneim anĩ uru.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.