João 4

Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jesus Jon wal fiye ken, in dõ fiya tar musei geif naan igunẽdif ya anĩ, Farisia tamo karĩ den.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Anĩ ere, momoi bagai Jesusem naan igunẽdiya sã, are in dõ fiya tar anidim.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Sain Odug enei kelei ken, ĩ Judia distrik itor ken, baban Galili kel ilen.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Gama ĩ Samaria atu ilauf.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Anĩ nigin, ĩ Sikar taun oun Samaria, Jakop, ne naal Josef teneub kulu ifenen non, iyok isin.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 An Jakop nẽ naan ifotokon tutuwõ ibodon, Jesus naab meluk iyok isi, tuwa yu kele di, naan ifotokon tutuwõ sirin ibodon. Are mogo gaa atun age fiya.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Agef mog, Samaria kayau taka naan ifotũya nigin isi di, Jesus kayau irokenen, “Aya naan tau wana di, ãf.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (In dõ fiya tar, taun saaf na yaleya nigin dilelen.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Samaria kayau Jesus irokenen, “Õ Juda tamo di, aya Samaria kayau. Naig fe di, ayam õ naan afon, wãf nigin to wiyaf?” (Juda tamo kayau idi, Samaria tamo kayau geid to uyu katõ difedig.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jesus kayau irokenen, “Õ safina ege luwa Negur ifonok ado, aibem naan nigin to yok anĩ keleim are, õ ĩ to wiyẽ di, mata ifenẽya nẽ naan anĩ ifonom.”
10 Jesus respondeu:
11 Kayau iron, “Odug, õ ifotũya nẽ safina sã, naan ĩ ilon bagai. Õ mata ifenẽya nẽ naan are nain walouf?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Tamamã Jakop naan ifotok kanama ken, ĩ yogog gere tar ado gaareg anĩ bun don, õ ĩ wal fiya de?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jesus kayau aiten yale iron, “Ganan naan enei doko, idi baban naan ail fediyouf.
13 Jesus respondeu:
14 Anĩ ere, taka ĩ aya naan anĩ afenẽ di, yoko, ĩ baban to bagai naan ail fouf. Naan aya ĩ afenek, warur naan ĩ namen faimud ulo ulõ yef yenẽ di, anim mata gai ibodkalauf.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kayau Jesus irokenen, “Odug, naan enei wanauf, ago di, aya baban naan ail to fiya fen, naan enei bun ifotũya nigin toku ein to kelauf.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ĩ kayau irokenen, “Ule, ogon tamo uroken ken, kel usig.”
16 Jesus disse:
17 Kayau iron, “Aya tamo sã.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Ere nigin, õ mogo tamo faif adon, tamo gama õ ado are, ogon aiwã sã. Õ ogo urom, are momoi bagai.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Kayau iron, “Odug, aya õ ailiyok, õ profet taka.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Amã tamamã tar, arei enei bun Negur yana dalesedig, anĩ ere, Juda ã urõgedig, Negur yana yaleseya modoũ are oun Jerusalem dogol.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesus kayau irokenen, “Kayau, aya momoi wiya, sain fau isi di, baban arei enei bun ado, Jerusalemeg an, Dei yana to walesagauf.
21 Jesus respondeu:
22 Samaria ã, ereb ã keleĩ sã anĩ yana walesegedig, amã ereb amã keleĩ anĩ yana malesedig, ere nigin, tamo kayau kel yaleya nẽ are, Juda ibor bun tamal.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Sain isiyouf are, gama mogo yeir isil, Negur momoi bagai yana dalesedig are, uur ado momoi bunem Dei yana dalesauf, ere nigin, idi age fediya anĩ Dei ĩ imirnẽdif.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Negur ĩ uur, anĩ nigin, ĩ yana dalesedig idi, uur ado momoi bunem, yana dalesauf.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Kayau iron, “Aya keleĩ, Mesia (Kristus dedig) fau isif. Ĩ isiyouf sain bun, ereb ereb ganan faded famãf.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Age ye di, Jesus kayau irokenen, “Aya inim yeir od ayok.” Jesus, Samaria kayau ado, naan ifotokon tutuwõ an wogõ den.|src="CN01674B.tif" size="span" ref="4:7-26"
26 Então Jesus disse:
27 Agef mog bagai, in dõ fiya tar keku de disi, Jesus kayau anĩ ado od de mog, dileid fen, terẽ den. Anĩ ere, taka nem to, to fiyen, “Õ ere oroyok?” be “Õ ere nigin ĩ ado od gef?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Kayau, ne naan gulub itor yen, taun kel ile, tamo kayau irokenẽdin,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Umag, tamo taka, aya ereb ereb ganan age afef asin irokanal anĩ uleg. Ĩ anĩ Kristus be.”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Idi taun ditor disi, Jesus garan dilen.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Age de mog, in dõ fiya tar Jesus totol bagai dirokenen, “Rabi, ereb taka wõ.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Anĩ ere, ĩ idi irokenẽdin, “Aya saaf ã keleĩ sã anĩ ãf nigin ado.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Age ye di, in dõ fiya tar abob dirokenen, “Taka nem mogo saaf irousi ifenem de?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jesus iron, “Neu saaf are, aya sur fiyan in oroya dõ afe fen, in kabĩ bure afalauf anĩ.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ã eig ge to urõgedig de, ‘Ogõ fo bure fele di, kusu fiya sain wõ youf’? Aya ã arokeneik, meleĩ fara weleg fen, kabĩ onoudi ulogouf! Idi mogo kusu fiya nẽ mayo bure felen.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Kusu fiya tamo ĩ gama mala solo yalef, ĩ gama mata faimud ibodkeleya nẽ biya kususu fef, anĩ bun, itenẽya tamo ado kusu fiya tamo waud al fouf.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Anĩ nigin, od enei momoi bagai, ‘Tamo takam itenẽdig, tamo takam kusu fedig.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Aya, ã kabĩ to walegen nẽ an, kusu fiya nigin sur ayein. Tunim kabĩ totol dalen, anĩ ã idi neid maab mala anĩ kusu gen.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Samaria tamo kayau, taun anĩ bun temeleid musei, ĩ nigin momoi den, ere nigin, kayau anĩ eig ye kurõ fesin, “Ĩ ereb ereb ganan age afef asin anĩ irokanal.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Anĩ nigin, Samaria tamo kayau ĩ gein disi, ĩ idi geid dibodõf nigin totol bagai dirokenẽ di, ĩ naa uru, idi geid dibodon.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 In od bunem, musei fau fau momoi den.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Idi kayau anĩ dirokenen, “Amã ogon od bun dogol to momoi mauf, ere nigin, amã mug karĩ mau fen, amã keleĩ, tamo enei momoi bagai teneub ganan enei nẽ Isennẽya.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Naa uru bure fele di, Jesus Galili ilen.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Jesus ĩ yogo iron, ‘Profet taka, yogon fõ gariyan, ĩ yana sã.’
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Sain ĩ Galili wõ yen, Galili tamo kayau ĩ daleyen. Idi Jerusalem Pasa Sifa bun, ĩ ereb ereb age fen ganan dilen, ere nigin, idig an weim difaren.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ĩ baban Galili distrik oun Kana fonõ ki fen, kulu an ĩ naan wain falei felen. Sain anĩ bun, king nẽ kabĩ mudur taka nẽ naal Kapenaum taun an dagi yenen.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tamo enei, Jesus Judia distrik tamal Galili isin anĩ karĩ ye fen, ĩ Jesus gein ile, ne naal laa melsã yenen anĩ, isi el fiyẽf nigin igonen.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jesus ĩ irokenen, “Ã memelik uris ado anĩ to ulogouf are, ã to bagai momoi gouf.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 King nẽ kabĩ mudur iron, “Odug, neu kesu fau laa fiya sã mog, õ usiyouf.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jesus ĩ irokenen, “Õ wadã ule. Õ naal fau mata ibodõf.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ĩ fau naab iyok ile mog, yogon ferfer ĩ fotou difiye ken, yogon kesu mata ibodok anĩ wogõ difiyen.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Age de di, ĩ gaa mala ganĩ bun, ne naal dagi karikan anĩ to fiyẽdin. Idi ĩ dirokenen, “Bouwa uruwa, nor wan kilok aragau folõ fiye kelen.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Age de di, tama ĩ kelein, sain anĩ bun bagai, Jesus irokenen, “Õ naal fau mata ibodõf.” Anĩ nigin, ĩ yogo, ne fõ tura tar ganan geid, momoi den.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Jesus Judia distrik bun tamalem Galili isi fen, memelik inon, are eneim anĩ uru.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.