João 4
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARA
1 Jesus Jon wal fiye ken, in dõ fiya tar musei geif naan igunẽdif ya anĩ, Farisia tamo karĩ den.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Anĩ ere, momoi bagai Jesusem naan igunẽdiya sã, are in dõ fiya tar anidim.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Sain Odug enei kelei ken, ĩ Judia distrik itor ken, baban Galili kel ilen.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Gama ĩ Samaria atu ilauf.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Anĩ nigin, ĩ Sikar taun oun Samaria, Jakop, ne naal Josef teneub kulu ifenen non, iyok isin.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 An Jakop nẽ naan ifotokon tutuwõ ibodon, Jesus naab meluk iyok isi, tuwa yu kele di, naan ifotokon tutuwõ sirin ibodon. Are mogo gaa atun age fiya.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Agef mog, Samaria kayau taka naan ifotũya nigin isi di, Jesus kayau irokenen, “Aya naan tau wana di, ãf.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (In dõ fiya tar, taun saaf na yaleya nigin dilelen.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Samaria kayau Jesus irokenen, “Õ Juda tamo di, aya Samaria kayau. Naig fe di, ayam õ naan afon, wãf nigin to wiyaf?” (Juda tamo kayau idi, Samaria tamo kayau geid to uyu katõ difedig.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Jesus kayau irokenen, “Õ safina ege luwa Negur ifonok ado, aibem naan nigin to yok anĩ keleim are, õ ĩ to wiyẽ di, mata ifenẽya nẽ naan anĩ ifonom.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Kayau iron, “Odug, õ ifotũya nẽ safina sã, naan ĩ ilon bagai. Õ mata ifenẽya nẽ naan are nain walouf?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Tamamã Jakop naan ifotok kanama ken, ĩ yogog gere tar ado gaareg anĩ bun don, õ ĩ wal fiya de?”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Jesus kayau aiten yale iron, “Ganan naan enei doko, idi baban naan ail fediyouf.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Anĩ ere, taka ĩ aya naan anĩ afenẽ di, yoko, ĩ baban to bagai naan ail fouf. Naan aya ĩ afenek, warur naan ĩ namen faimud ulo ulõ yef yenẽ di, anim mata gai ibodkalauf.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Kayau Jesus irokenen, “Odug, naan enei wanauf, ago di, aya baban naan ail to fiya fen, naan enei bun ifotũya nigin toku ein to kelauf.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ĩ kayau irokenen, “Ule, ogon tamo uroken ken, kel usig.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Kayau iron, “Aya tamo sã.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ere nigin, õ mogo tamo faif adon, tamo gama õ ado are, ogon aiwã sã. Õ ogo urom, are momoi bagai.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Kayau iron, “Odug, aya õ ailiyok, õ profet taka.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Amã tamamã tar, arei enei bun Negur yana dalesedig, anĩ ere, Juda ã urõgedig, Negur yana yaleseya modoũ are oun Jerusalem dogol.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesus kayau irokenen, “Kayau, aya momoi wiya, sain fau isi di, baban arei enei bun ado, Jerusalemeg an, Dei yana to walesagauf.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaria ã, ereb ã keleĩ sã anĩ yana walesegedig, amã ereb amã keleĩ anĩ yana malesedig, ere nigin, tamo kayau kel yaleya nẽ are, Juda ibor bun tamal.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Sain isiyouf are, gama mogo yeir isil, Negur momoi bagai yana dalesedig are, uur ado momoi bunem Dei yana dalesauf, ere nigin, idi age fediya anĩ Dei ĩ imirnẽdif.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Negur ĩ uur, anĩ nigin, ĩ yana dalesedig idi, uur ado momoi bunem, yana dalesauf.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Kayau iron, “Aya keleĩ, Mesia (Kristus dedig) fau isif. Ĩ isiyouf sain bun, ereb ereb ganan faded famãf.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Age ye di, Jesus kayau irokenen, “Aya inim yeir od ayok.” Jesus, Samaria kayau ado, naan ifotokon tutuwõ an wogõ den.|src="CN01674B.tif" size="span" ref="4:7-26"
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Agef mog bagai, in dõ fiya tar keku de disi, Jesus kayau anĩ ado od de mog, dileid fen, terẽ den. Anĩ ere, taka nem to, to fiyen, “Õ ere oroyok?” be “Õ ere nigin ĩ ado od gef?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Kayau, ne naan gulub itor yen, taun kel ile, tamo kayau irokenẽdin,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Umag, tamo taka, aya ereb ereb ganan age afef asin irokanal anĩ uleg. Ĩ anĩ Kristus be.”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Idi taun ditor disi, Jesus garan dilen.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Age de mog, in dõ fiya tar Jesus totol bagai dirokenen, “Rabi, ereb taka wõ.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Anĩ ere, ĩ idi irokenẽdin, “Aya saaf ã keleĩ sã anĩ ãf nigin ado.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Age ye di, in dõ fiya tar abob dirokenen, “Taka nem mogo saaf irousi ifenem de?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Jesus iron, “Neu saaf are, aya sur fiyan in oroya dõ afe fen, in kabĩ bure afalauf anĩ.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ã eig ge to urõgedig de, ‘Ogõ fo bure fele di, kusu fiya sain wõ youf’? Aya ã arokeneik, meleĩ fara weleg fen, kabĩ onoudi ulogouf! Idi mogo kusu fiya nẽ mayo bure felen.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Kusu fiya tamo ĩ gama mala solo yalef, ĩ gama mata faimud ibodkeleya nẽ biya kususu fef, anĩ bun, itenẽya tamo ado kusu fiya tamo waud al fouf.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Anĩ nigin, od enei momoi bagai, ‘Tamo takam itenẽdig, tamo takam kusu fedig.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Aya, ã kabĩ to walegen nẽ an, kusu fiya nigin sur ayein. Tunim kabĩ totol dalen, anĩ ã idi neid maab mala anĩ kusu gen.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samaria tamo kayau, taun anĩ bun temeleid musei, ĩ nigin momoi den, ere nigin, kayau anĩ eig ye kurõ fesin, “Ĩ ereb ereb ganan age afef asin anĩ irokanal.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Anĩ nigin, Samaria tamo kayau ĩ gein disi, ĩ idi geid dibodõf nigin totol bagai dirokenẽ di, ĩ naa uru, idi geid dibodon.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 In od bunem, musei fau fau momoi den.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Idi kayau anĩ dirokenen, “Amã ogon od bun dogol to momoi mauf, ere nigin, amã mug karĩ mau fen, amã keleĩ, tamo enei momoi bagai teneub ganan enei nẽ Isennẽya.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Naa uru bure fele di, Jesus Galili ilen.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Jesus ĩ yogo iron, ‘Profet taka, yogon fõ gariyan, ĩ yana sã.’
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Sain ĩ Galili wõ yen, Galili tamo kayau ĩ daleyen. Idi Jerusalem Pasa Sifa bun, ĩ ereb ereb age fen ganan dilen, ere nigin, idig an weim difaren.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ĩ baban Galili distrik oun Kana fonõ ki fen, kulu an ĩ naan wain falei felen. Sain anĩ bun, king nẽ kabĩ mudur taka nẽ naal Kapenaum taun an dagi yenen.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Tamo enei, Jesus Judia distrik tamal Galili isin anĩ karĩ ye fen, ĩ Jesus gein ile, ne naal laa melsã yenen anĩ, isi el fiyẽf nigin igonen.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Jesus ĩ irokenen, “Ã memelik uris ado anĩ to ulogouf are, ã to bagai momoi gouf.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 King nẽ kabĩ mudur iron, “Odug, neu kesu fau laa fiya sã mog, õ usiyouf.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jesus ĩ irokenen, “Õ wadã ule. Õ naal fau mata ibodõf.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ĩ fau naab iyok ile mog, yogon ferfer ĩ fotou difiye ken, yogon kesu mata ibodok anĩ wogõ difiyen.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Age de di, ĩ gaa mala ganĩ bun, ne naal dagi karikan anĩ to fiyẽdin. Idi ĩ dirokenen, “Bouwa uruwa, nor wan kilok aragau folõ fiye kelen.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Age de di, tama ĩ kelein, sain anĩ bun bagai, Jesus irokenen, “Õ naal fau mata ibodõf.” Anĩ nigin, ĩ yogo, ne fõ tura tar ganan geid, momoi den.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jesus Judia distrik bun tamalem Galili isi fen, memelik inon, are eneim anĩ uru.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.