João 4
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB
1 Jesus Jon wal fiye ken, in dõ fiya tar musei geif naan igunẽdif ya anĩ, Farisia tamo karĩ den.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Anĩ ere, momoi bagai Jesusem naan igunẽdiya sã, are in dõ fiya tar anidim.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Sain Odug enei kelei ken, ĩ Judia distrik itor ken, baban Galili kel ilen.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Gama ĩ Samaria atu ilauf.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Anĩ nigin, ĩ Sikar taun oun Samaria, Jakop, ne naal Josef teneub kulu ifenen non, iyok isin.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 An Jakop nẽ naan ifotokon tutuwõ ibodon, Jesus naab meluk iyok isi, tuwa yu kele di, naan ifotokon tutuwõ sirin ibodon. Are mogo gaa atun age fiya.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Agef mog, Samaria kayau taka naan ifotũya nigin isi di, Jesus kayau irokenen, “Aya naan tau wana di, ãf.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (In dõ fiya tar, taun saaf na yaleya nigin dilelen.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Samaria kayau Jesus irokenen, “Õ Juda tamo di, aya Samaria kayau. Naig fe di, ayam õ naan afon, wãf nigin to wiyaf?” (Juda tamo kayau idi, Samaria tamo kayau geid to uyu katõ difedig.)
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesus kayau irokenen, “Õ safina ege luwa Negur ifonok ado, aibem naan nigin to yok anĩ keleim are, õ ĩ to wiyẽ di, mata ifenẽya nẽ naan anĩ ifonom.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Kayau iron, “Odug, õ ifotũya nẽ safina sã, naan ĩ ilon bagai. Õ mata ifenẽya nẽ naan are nain walouf?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Tamamã Jakop naan ifotok kanama ken, ĩ yogog gere tar ado gaareg anĩ bun don, õ ĩ wal fiya de?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Jesus kayau aiten yale iron, “Ganan naan enei doko, idi baban naan ail fediyouf.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Anĩ ere, taka ĩ aya naan anĩ afenẽ di, yoko, ĩ baban to bagai naan ail fouf. Naan aya ĩ afenek, warur naan ĩ namen faimud ulo ulõ yef yenẽ di, anim mata gai ibodkalauf.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Kayau Jesus irokenen, “Odug, naan enei wanauf, ago di, aya baban naan ail to fiya fen, naan enei bun ifotũya nigin toku ein to kelauf.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Ĩ kayau irokenen, “Ule, ogon tamo uroken ken, kel usig.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Kayau iron, “Aya tamo sã.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ere nigin, õ mogo tamo faif adon, tamo gama õ ado are, ogon aiwã sã. Õ ogo urom, are momoi bagai.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Kayau iron, “Odug, aya õ ailiyok, õ profet taka.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Amã tamamã tar, arei enei bun Negur yana dalesedig, anĩ ere, Juda ã urõgedig, Negur yana yaleseya modoũ are oun Jerusalem dogol.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesus kayau irokenen, “Kayau, aya momoi wiya, sain fau isi di, baban arei enei bun ado, Jerusalemeg an, Dei yana to walesagauf.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samaria ã, ereb ã keleĩ sã anĩ yana walesegedig, amã ereb amã keleĩ anĩ yana malesedig, ere nigin, tamo kayau kel yaleya nẽ are, Juda ibor bun tamal.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Sain isiyouf are, gama mogo yeir isil, Negur momoi bagai yana dalesedig are, uur ado momoi bunem Dei yana dalesauf, ere nigin, idi age fediya anĩ Dei ĩ imirnẽdif.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Negur ĩ uur, anĩ nigin, ĩ yana dalesedig idi, uur ado momoi bunem, yana dalesauf.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Kayau iron, “Aya keleĩ, Mesia (Kristus dedig) fau isif. Ĩ isiyouf sain bun, ereb ereb ganan faded famãf.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Age ye di, Jesus kayau irokenen, “Aya inim yeir od ayok.” Jesus, Samaria kayau ado, naan ifotokon tutuwõ an wogõ den.|src="CN01674B.tif" size="span" ref="4:7-26"
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Agef mog bagai, in dõ fiya tar keku de disi, Jesus kayau anĩ ado od de mog, dileid fen, terẽ den. Anĩ ere, taka nem to, to fiyen, “Õ ere oroyok?” be “Õ ere nigin ĩ ado od gef?”
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Kayau, ne naan gulub itor yen, taun kel ile, tamo kayau irokenẽdin,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Umag, tamo taka, aya ereb ereb ganan age afef asin irokanal anĩ uleg. Ĩ anĩ Kristus be.”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Idi taun ditor disi, Jesus garan dilen.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Age de mog, in dõ fiya tar Jesus totol bagai dirokenen, “Rabi, ereb taka wõ.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Anĩ ere, ĩ idi irokenẽdin, “Aya saaf ã keleĩ sã anĩ ãf nigin ado.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Age ye di, in dõ fiya tar abob dirokenen, “Taka nem mogo saaf irousi ifenem de?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Jesus iron, “Neu saaf are, aya sur fiyan in oroya dõ afe fen, in kabĩ bure afalauf anĩ.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ã eig ge to urõgedig de, ‘Ogõ fo bure fele di, kusu fiya sain wõ youf’? Aya ã arokeneik, meleĩ fara weleg fen, kabĩ onoudi ulogouf! Idi mogo kusu fiya nẽ mayo bure felen.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Kusu fiya tamo ĩ gama mala solo yalef, ĩ gama mata faimud ibodkeleya nẽ biya kususu fef, anĩ bun, itenẽya tamo ado kusu fiya tamo waud al fouf.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Anĩ nigin, od enei momoi bagai, ‘Tamo takam itenẽdig, tamo takam kusu fedig.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Aya, ã kabĩ to walegen nẽ an, kusu fiya nigin sur ayein. Tunim kabĩ totol dalen, anĩ ã idi neid maab mala anĩ kusu gen.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samaria tamo kayau, taun anĩ bun temeleid musei, ĩ nigin momoi den, ere nigin, kayau anĩ eig ye kurõ fesin, “Ĩ ereb ereb ganan age afef asin anĩ irokanal.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Anĩ nigin, Samaria tamo kayau ĩ gein disi, ĩ idi geid dibodõf nigin totol bagai dirokenẽ di, ĩ naa uru, idi geid dibodon.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 In od bunem, musei fau fau momoi den.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Idi kayau anĩ dirokenen, “Amã ogon od bun dogol to momoi mauf, ere nigin, amã mug karĩ mau fen, amã keleĩ, tamo enei momoi bagai teneub ganan enei nẽ Isennẽya.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Naa uru bure fele di, Jesus Galili ilen.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Jesus ĩ yogo iron, ‘Profet taka, yogon fõ gariyan, ĩ yana sã.’
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Sain ĩ Galili wõ yen, Galili tamo kayau ĩ daleyen. Idi Jerusalem Pasa Sifa bun, ĩ ereb ereb age fen ganan dilen, ere nigin, idig an weim difaren.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ĩ baban Galili distrik oun Kana fonõ ki fen, kulu an ĩ naan wain falei felen. Sain anĩ bun, king nẽ kabĩ mudur taka nẽ naal Kapenaum taun an dagi yenen.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Tamo enei, Jesus Judia distrik tamal Galili isin anĩ karĩ ye fen, ĩ Jesus gein ile, ne naal laa melsã yenen anĩ, isi el fiyẽf nigin igonen.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Jesus ĩ irokenen, “Ã memelik uris ado anĩ to ulogouf are, ã to bagai momoi gouf.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 King nẽ kabĩ mudur iron, “Odug, neu kesu fau laa fiya sã mog, õ usiyouf.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Jesus ĩ irokenen, “Õ wadã ule. Õ naal fau mata ibodõf.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Ĩ fau naab iyok ile mog, yogon ferfer ĩ fotou difiye ken, yogon kesu mata ibodok anĩ wogõ difiyen.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Age de di, ĩ gaa mala ganĩ bun, ne naal dagi karikan anĩ to fiyẽdin. Idi ĩ dirokenen, “Bouwa uruwa, nor wan kilok aragau folõ fiye kelen.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Age de di, tama ĩ kelein, sain anĩ bun bagai, Jesus irokenen, “Õ naal fau mata ibodõf.” Anĩ nigin, ĩ yogo, ne fõ tura tar ganan geid, momoi den.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Jesus Judia distrik bun tamalem Galili isi fen, memelik inon, are eneim anĩ uru.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.