João 11
Mata Ifenẽya Nẽ Od (DAD) vs ARIB
1 Gama tamo Lasarus dedig dagin. Ĩ Betani tamal, Maria ĩ tura Marta ado neid fonõ.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maria de anim, kulu moul sumeĩ biya ado, Jesus bun fi fel fen, fatiyam Jesus ye waĩ fen. Ĩ main Lasarus gama dagi yenek.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Anĩ nigin, main tar Jesus garan od sur difen, “Odug, ĩ nigin waũ laa fedig are dagi.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesus ĩ enei karĩ ye fen, iron, “Dagi eneim to laa ilauf, are Negur nẽ fula fiya medeĩya nigin, anĩ bunem, Negur Naal yana dalesauf.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Marta, tura ado, maineid Lasarus nigin, Jesus wau laa fen.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Anĩ ere, Jesus ĩ Lasarus dagi yenek ya karĩ ye fen, ĩ ibodon nẽ an baban naa uru ibodon.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Anĩ bure fele di, Jesus in dõ fiya tar irokenẽdin, “Ada Judia distrik baban keku tagauf.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Anĩ ere, idi diron, “Rabi, õ gama bagai Juda tamo meein tulu diyõf nigin age difen, anĩ õ an kel ulau fenẽ de?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesus irokenẽdin, “Gaa tekelei bun aua tuwelf to ado de? Anĩ ege aa luwan to ilalauf. Tamo ĩ gaa ado iyok, ĩ ye to tũ fedig, ere nigin, ĩ teneub enei nẽ lalan anim lo fedig.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Sain ĩ bõ iyõf are, ye tũ fouf, ere nigin, ĩ lalan sã.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Enei irokel fen, Jesus idi irokenẽdin, “Neda mou Lasarus ĩ mulã yenek, anĩ ere, aya turĩ afiyẽf nigin an elef.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 In dõ fiya tar Jesus solo de dirokenen, “Odug, ĩ yenek are, ĩ fau karikauf.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Lasarus laa fen nigin Jesus iron, anĩ ere, in dõ fiya tar kisi difen, ĩ mulã yenẽya maug bagai nigin irok den.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Anĩ nigin, Jesus idi faded feid, irokenẽdin, “Lasarus laa fen.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ã nigin au fen, aya an to abodon anĩ nigin, aya wau al fef, ere nigin, anĩ bunem ã momoi gouf. Anĩ ere, ada ĩ gein talauf.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Anĩ nigin, Tomas Didimus dedig, dõ fiya tar tunĩ ganan irokenẽdin, “Weim gare tauf nigin, adag talauf.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Sain Jesus ile wõ yen are, Lasarus mogo matmat bun naa fo ilelen anĩ karĩ yen.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betani are Jerusalem melsã, tri kilomita age fiya.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Juda tamo kayau musei, Marta Maria ado maineid laa fen anĩ, waud yo difouf nigin idi gedin disin.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Marta Jesus isif ya karĩ ye fen, Jesus fotou fouf nigin ilen, anĩ ere, Maria ĩ fõ bun ibodon.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta Jesus irokenen, “Odug, õ ein udobom are, mainou to laa fem.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Anĩ ere, aya keleĩ, gamag õ ereb taka nigin Negur urokenẽf are, ifonõf.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesus Marta irokenen, “Nẽ main baban kel fã youf.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta Jesus aiten yale iron, “Aya keleĩ, idikeleya naa kel fãya sain bun, ĩ baban kel fã youf.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesus ĩ irokenen, “Aya dogol kel fãya nẽ ado mata nẽ. Taka ĩ aya nigin momoi yef are, ĩ mata ibodõf, laa foufeg, ĩ mata ibodõf.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Taka ĩ mata ibod ken, aya nigin momoi yef are, ĩ to bagai laa fouf. Õ enei momoi wof de?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Marta Jesus irokenen, “Momoi, Odug, aya momoi auf, õ Kristus, Negur Naal, teneub enei bun usin.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ĩ agef irokel fen, ĩ kel ile, tura Maria iweigne ken, mugun irokenen. Ĩ iron, “Tise yeir, ĩ iweignok.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Maria od enei karĩ ye fen, ĩ kaisã bagai fã yale, Jesus garan ilen.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Jesus fonõ wõya sã, ĩ fau Marta fotou fiyen modoũ anĩ bun ibodon.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Juda tamo kayau, Maria geid, fõ bun dibod ken, ĩ wau wã difenen, ĩ kaisã bagai fã yale, ulõ yeis ile di, dile fen, ĩ matmat bun inã yalouf nigin ilef de fen, dõ difiyen.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Sain Maria Jesus ibodon nẽ modoũ anĩ bun wõ ye, Jesus ile fen, ĩ ye gariyan kubũ ye fen, iron, “Odug, õ ein ubodom are, mainou to laa fem.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Sain Maria inã yalen ado, Juda tamo kayau Maria geid disin idig inã dalen, Jesus anĩ ile fen, wau fatuk bagai gudũf morõ fen.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Jesus to fen, “Ĩ nain mũ gen?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesus ĩ inã yalen.
35 Jesus chorou.
36 Age fe di, Juda tamo kayau diron, “Ulegef, ĩ nigin fatuk bagai wau laa fen anĩ!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Anĩ ere, idi tunĩ diron, “Ĩ tamo mala ifofakeleya birikã fedin, tamo eneig laa bun ileya nigin katĩ feleya to kisi feleyan de?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Jesus baban wau fatuk bagai gudũf fen, matmat bun isin. Matmat are ku, meein nem bobog katĩ difelen.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesus iron, “Meein waleleg.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Age ye di, Jesus iron, “Õ momoi wof are, Negur nẽ fula fiya medeĩya ulouf, to age ayon de?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Anĩ nigin, idi meein are dalelen. Age dife di, Jesus itad fen, iron, “Dei, õ aya karĩ wiyal nigin, õ de ayok.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Aya kelein, õ faimud aya karĩ wiyadig, anĩ ere, aya tamo kayau yeir difaref nigin od enei orom, are idi onom aya sur wiyan anĩ momoi douf nigin.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Jesus od enei wogõ yel fen, ait odug nem iwegin, “Lasarus, ulõ weis!” Jesus Lasarus laa bun tamal turĩ fen.|src="CN01768B.tif" size="span" ref="11:43"
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Laa tamo, ye, ima gabar masak nem filu difen ado, nawa gabarem sile difen ulõ yesi di,
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Anĩ nigin, Juda tamo kayau musei Maria gein disin, Jesus ereb age fen anĩ dile fen, ĩ nigin momoi den.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Anĩ ere, idi tunĩ Farisia tamo gedin dile fen, Jesus ereb age fen anĩ dirokenẽdin.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Anĩ nigin, pris odudug Farisia tamo geid, katõ difouf nigin Juda uyu irouya neid kaunsel guru fiya diwegin.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ada lo tafe di, ĩ enei eig fef ilauf are, tamo ganan ĩ nigin momoi douf, age dife di, neda ibodõya ado teneub, Rom tamom disi dalouf.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Age de di, idi atun taka, yana Kaiafas, ĩ yar anĩ bun pris neid mudur ibod ken, wogõ yen, “Ã ereb taka keleĩ sã!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Tamo kayau ganan inanakalauf ban, tamo tekeleim tamo kayau nigin laa fouf, are ã nigin deuf anĩ, ã to kisi gef.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Ĩ yogon kisi bunem od enei to iron, anĩ ere, ĩ yar anĩ bun pris neid mudur ibodon nigin, profet od wogõ yen, Jesus Juda tamo kayau ganan nigin laa fouf yen.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Are Juda tamo kayau nigin dogol sã, Negur gere tar firagagaũ difen anidig, guri feid irousi kuru fedi di, idi tekelei youf nigin, Jesus laa fouf yen.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Anĩ nigin, naa anĩ bunem ilen, idi Jesus dukesiyouf nigin naab dimiren.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Age dife di, Jesus ĩ, Juda tamo kayau meleid bun mala yaor to iyon, ĩ an iminkele fen, teneub akor taka, gerere tuan melsã, fonõ yana Efraim ilen, an yogon dõ fiya tar geid dibodon.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Sain anĩ Juda neid Pasa naa melsã, musei fonõ fonõ temeleid, dogo neid nonorou lilik fiya nigin, Pasa naa wõya sã mog, Jerusalem diselen.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Idi Jesus nigin meleid dinof diyon. Idi tempel modoũ bun difar fen, abob to difen, “Ã ere kisi gef? Ĩ Sifa bun to isiyouf de?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Anĩ ere, pris odudug Farisia tamo geid, taka nem Jesus nain be ibodok ya anĩ ile fen, irokenẽdi di, dirounẽf nigin wedereid diroun.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.