Lucas 19
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs VC
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Repaʉ Zaqueo Jesure ñara chiikʉta'ni chejarʉ nʉkakʉjekʉ pãipi jairepanʉkojejʉna ñamaneasomʉ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ñamanesi'kʉjekʉ Jesuni ñara chini charona vʉ'vʉ sũkiñʉ sicómoroñʉna mʉni tuhiʉ cha'aasomʉ repaʉ, “Jesús ichejapi caraija'mʉ”, chini.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Tuhiʉ cha'akʉna repaʉ Jesús ũcuachejana sani tĩ'a caraipi'rakʉji mʉñe ña sũkiñʉ tuhikʉ'te Zaqueo'te ija'che i'kaasomʉ:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa pojokʉ na'mi caje repaʉ vʉ'ena mʉvaasomʉ repaʉ.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Mʉvakʉna ña pãi ũcuanʉko pe'rujʉ cu'ache i'kaasome Jesure. “Pãiʉ cu'akʉ vʉ'ena canʉkara chini mʉamʉ jã'ʉ Jesús”, chiniasome repana ũcuanʉko.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ũcuarʉmʉ repaʉ Zaqueo repaʉ vʉ'ere pa'iʉ vʉni nʉkakʉ i'kaasomʉ Jesure.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Chikʉna Jesús i'kaasomʉ repaʉ'te.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Chʉ'ʉ, Dios Raosi'kʉ, pãipi jũnisõ vati toana saimanea'jʉ chini chejana cajesi'kʉa'mʉ. Repanare chẽa paakʉ repana cu'ache cho'ocojñora'asi'e ʉ̃sekani paaja'mʉ chʉ'ʉ —chiniasomʉ Jesús repaʉ'te Zaqueo'te.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa, repaʉji Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'api'rakʉna ija'che cuasaasome repana pãi: “Ikʉ Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'a teana pãi ũcuanʉkore chʉ̃'ʉja'mʉ”, chini cuasajʉna repanani chʉ'vakʉ ija'chere cuasakʉ kʉaasomʉ repaʉ, jã'aja'ñe cuasamanea'jʉ chini:
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 —Pãiʉ pa'ipãiʉ paniasomʉ. Repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kañu chini chekʉcheja cana soniasome repaʉ'te. Sotena chekʉchejana so'ona saniasomʉ repaʉ, repanapi repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'icheja canani co'i chʉ̃'ʉra chini.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Saipi'rakʉ repaʉ'te cho'oche cho'okainare dierepanare soniasomʉ repaʉ. Soni rao pachokurire're te'ere'rechi'a ĩsi pi'ni ija'che i'kaasomʉ repaʉ repanare: “Chura chʉ'ʉ ĩsisire're kurire'repi põsere koo ĩsijʉ na'a rʉa kurire koojʉ pa'ijʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ rairʉmʉjatʉ'ka jã'aja'ñe cho'ojʉ pa'ijʉ̃'ʉ mʉsanʉkona”, chiniasomʉ repaʉ.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Chini jo'ka sanisõʉna repaʉ pa'icheja cana pãi, repaʉni cuhejʉ, te'enare pãi jñaa saoasome, repaʉ saisijoopona tuha chʉ̃'ʉñe jo'kajanani, “Ikʉ chʉ̃'ʉñe cuheme chʉkʉna”, chiapʉ chini.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 ’Cuhecheta'ni ũcua pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kaasome repana repaʉ'te. Pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'ichejana co'i, repaʉ'te cho'oche cho'okainare repaʉ kuri ĩsisinani soapʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, repana koosinʉkore kurire masira chini.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Sotena charo te'eʉ rani ija'che kʉaasomʉ: “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'revaji põsere koo ĩsikʉ dierepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Chikʉna i'kaasomʉ repaʉ. “Mʉ'ʉ rʉa masi cho'osi'kʉa'mʉ. Kuri ka'charʉ koosi'kʉta'ni na'a rʉa jñaasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Masi cho'osi'kʉjekʉna vʉ'ñajoopoã dierepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Kʉacuhaʉna chekʉ ũcuaja'che kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, kurire'reva mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'revaji põsere koo ĩsikʉ cincorepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Jã'aja'ñe kʉaʉna repaʉ'te paakʉ ija'che i'kaasomʉ: “Re'orepamʉ. Vʉ'ñajoopoã cincorepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 ’Kʉacuhaʉna chekʉ kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva ũcuare'reva co'chamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre. Mʉ'ʉpi ĩsiʉna koo kãase'rechoji rea care'va paakʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repare'reva.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Mʉ'ʉre cho'oche cho'okainare oima'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Chekʉna cho'oche cho'o koosi'e kuri tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Ũcuaja'che ãu chekʉna tãsi'e tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Jã'ajekʉna jã'are vajʉchʉkʉ mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva rupʉ paasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 — ausente —
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Chini chekʉnare ũcuacheja nʉkanare i'kaasomʉ repaʉ. “Repaʉ koosire'reva kurire'reva tʉa, chekʉni ĩsijʉ̃'ʉ dierepare're kurire're koosi'kʉni”, chiniasomʉ repaʉ.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Chikʉna i'kaasome repana. “Jã'ata'ni jã'ʉ ũcuare kurire're dierepare're paamʉ”, chiniasome.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Chitena repanare i'kaasomʉ repaʉ. “Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Ija'chea'me: Pãiʉ ũcuaʉache'te koo masi paakʉ ũcuare paakʉta'ni na'a rʉa kooja'mʉ. Jã'ata'ni jmanʉkorʉ koosi'kʉpi masi paama'kʉ repaʉ paache rʉa jmanʉkorʉta'ni peore tʉasõcojñoja'mʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Chini, “Chura chʉ'ʉni cuhejʉ, chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cuhenare chẽa ichejana ra chʉ'ʉ ñakʉ'te vanisõjʉ̃'ʉ”, chiniasomʉ pãi chʉ̃'ʉkʉ repanare —Jã'aja'ñe kʉaasomʉ Jesús repanare pãi.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Jã'aja'ñe kʉa pi'ni Jerusalenna tĩ'ara chini jo'e saiʉ aikũtina mʉniasomʉ repaʉ Jesús.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Mʉiʉ Betfagé vʉ'ejoopona'me Betania vʉ'ejoopo Olivo aikũti pa'ijoopoãna kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Repajoopoã kueñe tĩ'a repaʉ neenare te'eka'chapanare soniasomʉ repaʉ.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Repanare soni ija'che chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Pãiʉ ũcuaʉakʉji mʉsanʉkonare, “¿Ʉ̃que cho'oñu chini mʉsanʉkona jã'ava'ʉre joseche?”, chiito, “Maire Paakʉ iva'ʉre chiimʉ”, chiijʉ̃'ʉ repanare —chiniasomʉ repaʉ.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Chikʉna repana sani ñato Jesús i'kasi'e ũcua paniasomʉ.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Burrova'ʉre quẽo sʉosiva'ʉjekʉna josejʉna repava'ʉre paana i'kaasome.
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Chitena i'kaasome repana.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Chini repava'ʉre burrova'ʉre Jesús pa'ichejana sa repaʉ sõkʉñʉna kãñapi tujñacuha Jesure tʉoasome repana.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Tʉorena tuhiʉ saiʉna repaʉ saima'ana kãña jaasome pãi, repaʉni pojojʉ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Jarena ũcuama'api saiʉ Olivo aikũtipi Jerusalén cajechejana kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Tĩ'akʉna Diochi'a te'eʉ cho'omasiche'te repaʉji cho'okʉna ñasi'ere cuasajʉ repaʉ'te chiina ũcuanʉko Dioni pojojʉ, “Rʉa re'okʉ'mʉ mʉ'ʉ”, chiijʉ cuijʉ ʉjachʉ'opi i'kaasome.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ũcuachi'a ija'che i'kaasome:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Jã'aja'ñe i'kajʉna ũcuanana'me pa'ina fariseopãi asa pe'rujʉ ija'che i'kaasome repaʉ'te Jesure:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Chitena Jesús i'kaasomʉ repanare.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Chini na'a kueñe tĩ'a Jerusalén vʉ'ejoopo'te ña oniasomʉ repaʉ.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Oiʉ ija'che i'kaasomʉ:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 — ausente —
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 — ausente —
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Ũcuarʉmʉ Jesús Dios vʉ'ena kaka repavʉ'e põse ĩsinare eto saoasomʉ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Repanani eto saokʉ ija'che i'kaasomʉ repaʉ:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Reparʉmʉ Jesús Dios vʉ'e si'aumucujña kaka che'choasomʉ. Jã'ata'ni phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judíopãi che'chonana'me pãi chʉ̃'ʉna, “¿Je'sepi vanisore'okʉ ikʉre?”, chiniasome repaʉ'te.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Jã'ata'ni pãipi ũcuanʉko repaʉ che'choche'te asaneejʉna cho'ocu'aasomʉ repanare.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.