Lucas 19

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Repaʉ Zaqueo Jesure ñara chiikʉta'ni chejarʉ nʉkakʉjekʉ pãipi jairepanʉkojejʉna ñamaneasomʉ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Ñamanesi'kʉjekʉ Jesuni ñara chini charona vʉ'vʉ sũkiñʉ sicómoroñʉna mʉni tuhiʉ cha'aasomʉ repaʉ, “Jesús ichejapi caraija'mʉ”, chini.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Tuhiʉ cha'akʉna repaʉ Jesús ũcuachejana sani tĩ'a caraipi'rakʉji mʉñe ña sũkiñʉ tuhikʉ'te Zaqueo'te ija'che i'kaasomʉ:
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa pojokʉ na'mi caje repaʉ vʉ'ena mʉvaasomʉ repaʉ.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Mʉvakʉna ña pãi ũcuanʉko pe'rujʉ cu'ache i'kaasome Jesure. “Pãiʉ cu'akʉ vʉ'ena canʉkara chini mʉamʉ jã'ʉ Jesús”, chiniasome repana ũcuanʉko.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Ũcuarʉmʉ repaʉ Zaqueo repaʉ vʉ'ere pa'iʉ vʉni nʉkakʉ i'kaasomʉ Jesure.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Chikʉna Jesús i'kaasomʉ repaʉ'te.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Chʉ'ʉ, Dios Raosi'kʉ, pãipi jũnisõ vati toana saimanea'jʉ chini chejana cajesi'kʉa'mʉ. Repanare chẽa paakʉ repana cu'ache cho'ocojñora'asi'e ʉ̃sekani paaja'mʉ chʉ'ʉ —chiniasomʉ Jesús repaʉ'te Zaqueo'te.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa, repaʉji Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'api'rakʉna ija'che cuasaasome repana pãi: “Ikʉ Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'a teana pãi ũcuanʉkore chʉ̃'ʉja'mʉ”, chini cuasajʉna repanani chʉ'vakʉ ija'chere cuasakʉ kʉaasomʉ repaʉ, jã'aja'ñe cuasamanea'jʉ chini:
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 —Pãiʉ pa'ipãiʉ paniasomʉ. Repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kañu chini chekʉcheja cana soniasome repaʉ'te. Sotena chekʉchejana so'ona saniasomʉ repaʉ, repanapi repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'icheja canani co'i chʉ̃'ʉra chini.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Saipi'rakʉ repaʉ'te cho'oche cho'okainare dierepanare soniasomʉ repaʉ. Soni rao pachokurire're te'ere'rechi'a ĩsi pi'ni ija'che i'kaasomʉ repaʉ repanare: “Chura chʉ'ʉ ĩsisire're kurire'repi põsere koo ĩsijʉ na'a rʉa kurire koojʉ pa'ijʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ rairʉmʉjatʉ'ka jã'aja'ñe cho'ojʉ pa'ijʉ̃'ʉ mʉsanʉkona”, chiniasomʉ repaʉ.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Chini jo'ka sanisõʉna repaʉ pa'icheja cana pãi, repaʉni cuhejʉ, te'enare pãi jñaa saoasome, repaʉ saisijoopona tuha chʉ̃'ʉñe jo'kajanani, “Ikʉ chʉ̃'ʉñe cuheme chʉkʉna”, chiapʉ chini.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 ’Cuhecheta'ni ũcua pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kaasome repana repaʉ'te. Pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'ichejana co'i, repaʉ'te cho'oche cho'okainare repaʉ kuri ĩsisinani soapʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, repana koosinʉkore kurire masira chini.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Sotena charo te'eʉ rani ija'che kʉaasomʉ: “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'revaji põsere koo ĩsikʉ dierepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Chikʉna i'kaasomʉ repaʉ. “Mʉ'ʉ rʉa masi cho'osi'kʉa'mʉ. Kuri ka'charʉ koosi'kʉta'ni na'a rʉa jñaasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Masi cho'osi'kʉjekʉna vʉ'ñajoopoã dierepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Kʉacuhaʉna chekʉ ũcuaja'che kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, kurire'reva mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'revaji põsere koo ĩsikʉ cincorepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Jã'aja'ñe kʉaʉna repaʉ'te paakʉ ija'che i'kaasomʉ: “Re'orepamʉ. Vʉ'ñajoopoã cincorepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 ’Kʉacuhaʉna chekʉ kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva ũcuare'reva co'chamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre. Mʉ'ʉpi ĩsiʉna koo kãase'rechoji rea care'va paakʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repare'reva.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Mʉ'ʉre cho'oche cho'okainare oima'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Chekʉna cho'oche cho'o koosi'e kuri tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Ũcuaja'che ãu chekʉna tãsi'e tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Jã'ajekʉna jã'are vajʉchʉkʉ mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva rupʉ paasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 — ausente —
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 — ausente —
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Chini chekʉnare ũcuacheja nʉkanare i'kaasomʉ repaʉ. “Repaʉ koosire'reva kurire'reva tʉa, chekʉni ĩsijʉ̃'ʉ dierepare're kurire're koosi'kʉni”, chiniasomʉ repaʉ.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Chikʉna i'kaasome repana. “Jã'ata'ni jã'ʉ ũcuare kurire're dierepare're paamʉ”, chiniasome.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Chitena repanare i'kaasomʉ repaʉ. “Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Ija'chea'me: Pãiʉ ũcuaʉache'te koo masi paakʉ ũcuare paakʉta'ni na'a rʉa kooja'mʉ. Jã'ata'ni jmanʉkorʉ koosi'kʉpi masi paama'kʉ repaʉ paache rʉa jmanʉkorʉta'ni peore tʉasõcojñoja'mʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Chini, “Chura chʉ'ʉni cuhejʉ, chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cuhenare chẽa ichejana ra chʉ'ʉ ñakʉ'te vanisõjʉ̃'ʉ”, chiniasomʉ pãi chʉ̃'ʉkʉ repanare —Jã'aja'ñe kʉaasomʉ Jesús repanare pãi.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jã'aja'ñe kʉa pi'ni Jerusalenna tĩ'ara chini jo'e saiʉ aikũtina mʉniasomʉ repaʉ Jesús.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Mʉiʉ Betfagé vʉ'ejoopona'me Betania vʉ'ejoopo Olivo aikũti pa'ijoopoãna kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Repajoopoã kueñe tĩ'a repaʉ neenare te'eka'chapanare soniasomʉ repaʉ.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Repanare soni ija'che chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ:
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Pãiʉ ũcuaʉakʉji mʉsanʉkonare, “¿Ʉ̃que cho'oñu chini mʉsanʉkona jã'ava'ʉre joseche?”, chiito, “Maire Paakʉ iva'ʉre chiimʉ”, chiijʉ̃'ʉ repanare —chiniasomʉ repaʉ.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Chikʉna repana sani ñato Jesús i'kasi'e ũcua paniasomʉ.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Burrova'ʉre quẽo sʉosiva'ʉjekʉna josejʉna repava'ʉre paana i'kaasome.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Chitena i'kaasome repana.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Chini repava'ʉre burrova'ʉre Jesús pa'ichejana sa repaʉ sõkʉñʉna kãñapi tujñacuha Jesure tʉoasome repana.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Tʉorena tuhiʉ saiʉna repaʉ saima'ana kãña jaasome pãi, repaʉni pojojʉ.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Jarena ũcuama'api saiʉ Olivo aikũtipi Jerusalén cajechejana kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Tĩ'akʉna Diochi'a te'eʉ cho'omasiche'te repaʉji cho'okʉna ñasi'ere cuasajʉ repaʉ'te chiina ũcuanʉko Dioni pojojʉ, “Rʉa re'okʉ'mʉ mʉ'ʉ”, chiijʉ cuijʉ ʉjachʉ'opi i'kaasome.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ũcuachi'a ija'che i'kaasome:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Jã'aja'ñe i'kajʉna ũcuanana'me pa'ina fariseopãi asa pe'rujʉ ija'che i'kaasome repaʉ'te Jesure:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Chitena Jesús i'kaasomʉ repanare.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Chini na'a kueñe tĩ'a Jerusalén vʉ'ejoopo'te ña oniasomʉ repaʉ.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Oiʉ ija'che i'kaasomʉ:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 — ausente —
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 — ausente —
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Ũcuarʉmʉ Jesús Dios vʉ'ena kaka repavʉ'e põse ĩsinare eto saoasomʉ.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Repanani eto saokʉ ija'che i'kaasomʉ repaʉ:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Reparʉmʉ Jesús Dios vʉ'e si'aumucujña kaka che'choasomʉ. Jã'ata'ni phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judíopãi che'chonana'me pãi chʉ̃'ʉna, “¿Je'sepi vanisore'okʉ ikʉre?”, chiniasome repaʉ'te.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Jã'ata'ni pãipi ũcuanʉko repaʉ che'choche'te asaneejʉna cho'ocu'aasomʉ repanare.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.