Lucas 19

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 — ausente —
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Repaʉ Zaqueo Jesure ñara chiikʉta'ni chejarʉ nʉkakʉjekʉ pãipi jairepanʉkojejʉna ñamaneasomʉ.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ñamanesi'kʉjekʉ Jesuni ñara chini charona vʉ'vʉ sũkiñʉ sicómoroñʉna mʉni tuhiʉ cha'aasomʉ repaʉ, “Jesús ichejapi caraija'mʉ”, chini.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Tuhiʉ cha'akʉna repaʉ Jesús ũcuachejana sani tĩ'a caraipi'rakʉji mʉñe ña sũkiñʉ tuhikʉ'te Zaqueo'te ija'che i'kaasomʉ:
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa pojokʉ na'mi caje repaʉ vʉ'ena mʉvaasomʉ repaʉ.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 Mʉvakʉna ña pãi ũcuanʉko pe'rujʉ cu'ache i'kaasome Jesure. “Pãiʉ cu'akʉ vʉ'ena canʉkara chini mʉamʉ jã'ʉ Jesús”, chiniasome repana ũcuanʉko.
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ũcuarʉmʉ repaʉ Zaqueo repaʉ vʉ'ere pa'iʉ vʉni nʉkakʉ i'kaasomʉ Jesure.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Chikʉna Jesús i'kaasomʉ repaʉ'te.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Chʉ'ʉ, Dios Raosi'kʉ, pãipi jũnisõ vati toana saimanea'jʉ chini chejana cajesi'kʉa'mʉ. Repanare chẽa paakʉ repana cu'ache cho'ocojñora'asi'e ʉ̃sekani paaja'mʉ chʉ'ʉ —chiniasomʉ Jesús repaʉ'te Zaqueo'te.
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa, repaʉji Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'api'rakʉna ija'che cuasaasome repana pãi: “Ikʉ Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'a teana pãi ũcuanʉkore chʉ̃'ʉja'mʉ”, chini cuasajʉna repanani chʉ'vakʉ ija'chere cuasakʉ kʉaasomʉ repaʉ, jã'aja'ñe cuasamanea'jʉ chini:
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 —Pãiʉ pa'ipãiʉ paniasomʉ. Repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kañu chini chekʉcheja cana soniasome repaʉ'te. Sotena chekʉchejana so'ona saniasomʉ repaʉ, repanapi repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'icheja canani co'i chʉ̃'ʉra chini.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Saipi'rakʉ repaʉ'te cho'oche cho'okainare dierepanare soniasomʉ repaʉ. Soni rao pachokurire're te'ere'rechi'a ĩsi pi'ni ija'che i'kaasomʉ repaʉ repanare: “Chura chʉ'ʉ ĩsisire're kurire'repi põsere koo ĩsijʉ na'a rʉa kurire koojʉ pa'ijʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ rairʉmʉjatʉ'ka jã'aja'ñe cho'ojʉ pa'ijʉ̃'ʉ mʉsanʉkona”, chiniasomʉ repaʉ.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Chini jo'ka sanisõʉna repaʉ pa'icheja cana pãi, repaʉni cuhejʉ, te'enare pãi jñaa saoasome, repaʉ saisijoopona tuha chʉ̃'ʉñe jo'kajanani, “Ikʉ chʉ̃'ʉñe cuheme chʉkʉna”, chiapʉ chini.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 ’Cuhecheta'ni ũcua pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kaasome repana repaʉ'te. Pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'ichejana co'i, repaʉ'te cho'oche cho'okainare repaʉ kuri ĩsisinani soapʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, repana koosinʉkore kurire masira chini.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Sotena charo te'eʉ rani ija'che kʉaasomʉ: “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'revaji põsere koo ĩsikʉ dierepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Chikʉna i'kaasomʉ repaʉ. “Mʉ'ʉ rʉa masi cho'osi'kʉa'mʉ. Kuri ka'charʉ koosi'kʉta'ni na'a rʉa jñaasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Masi cho'osi'kʉjekʉna vʉ'ñajoopoã dierepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Kʉacuhaʉna chekʉ ũcuaja'che kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, kurire'reva mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'revaji põsere koo ĩsikʉ cincorepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Jã'aja'ñe kʉaʉna repaʉ'te paakʉ ija'che i'kaasomʉ: “Re'orepamʉ. Vʉ'ñajoopoã cincorepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 ’Kʉacuhaʉna chekʉ kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva ũcuare'reva co'chamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre. Mʉ'ʉpi ĩsiʉna koo kãase'rechoji rea care'va paakʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repare'reva.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 Mʉ'ʉre cho'oche cho'okainare oima'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Chekʉna cho'oche cho'o koosi'e kuri tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Ũcuaja'che ãu chekʉna tãsi'e tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Jã'ajekʉna jã'are vajʉchʉkʉ mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva rupʉ paasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 — ausente —
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 — ausente —
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Chini chekʉnare ũcuacheja nʉkanare i'kaasomʉ repaʉ. “Repaʉ koosire'reva kurire'reva tʉa, chekʉni ĩsijʉ̃'ʉ dierepare're kurire're koosi'kʉni”, chiniasomʉ repaʉ.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Chikʉna i'kaasome repana. “Jã'ata'ni jã'ʉ ũcuare kurire're dierepare're paamʉ”, chiniasome.
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 Chitena repanare i'kaasomʉ repaʉ. “Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Ija'chea'me: Pãiʉ ũcuaʉache'te koo masi paakʉ ũcuare paakʉta'ni na'a rʉa kooja'mʉ. Jã'ata'ni jmanʉkorʉ koosi'kʉpi masi paama'kʉ repaʉ paache rʉa jmanʉkorʉta'ni peore tʉasõcojñoja'mʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Chini, “Chura chʉ'ʉni cuhejʉ, chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cuhenare chẽa ichejana ra chʉ'ʉ ñakʉ'te vanisõjʉ̃'ʉ”, chiniasomʉ pãi chʉ̃'ʉkʉ repanare —Jã'aja'ñe kʉaasomʉ Jesús repanare pãi.
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jã'aja'ñe kʉa pi'ni Jerusalenna tĩ'ara chini jo'e saiʉ aikũtina mʉniasomʉ repaʉ Jesús.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Mʉiʉ Betfagé vʉ'ejoopona'me Betania vʉ'ejoopo Olivo aikũti pa'ijoopoãna kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Repajoopoã kueñe tĩ'a repaʉ neenare te'eka'chapanare soniasomʉ repaʉ.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 Repanare soni ija'che chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ:
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Pãiʉ ũcuaʉakʉji mʉsanʉkonare, “¿Ʉ̃que cho'oñu chini mʉsanʉkona jã'ava'ʉre joseche?”, chiito, “Maire Paakʉ iva'ʉre chiimʉ”, chiijʉ̃'ʉ repanare —chiniasomʉ repaʉ.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 Chikʉna repana sani ñato Jesús i'kasi'e ũcua paniasomʉ.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Burrova'ʉre quẽo sʉosiva'ʉjekʉna josejʉna repava'ʉre paana i'kaasome.
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Chitena i'kaasome repana.
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Chini repava'ʉre burrova'ʉre Jesús pa'ichejana sa repaʉ sõkʉñʉna kãñapi tujñacuha Jesure tʉoasome repana.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Tʉorena tuhiʉ saiʉna repaʉ saima'ana kãña jaasome pãi, repaʉni pojojʉ.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Jarena ũcuama'api saiʉ Olivo aikũtipi Jerusalén cajechejana kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Tĩ'akʉna Diochi'a te'eʉ cho'omasiche'te repaʉji cho'okʉna ñasi'ere cuasajʉ repaʉ'te chiina ũcuanʉko Dioni pojojʉ, “Rʉa re'okʉ'mʉ mʉ'ʉ”, chiijʉ cuijʉ ʉjachʉ'opi i'kaasome.
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 Ũcuachi'a ija'che i'kaasome:
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Jã'aja'ñe i'kajʉna ũcuanana'me pa'ina fariseopãi asa pe'rujʉ ija'che i'kaasome repaʉ'te Jesure:
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Chitena Jesús i'kaasomʉ repanare.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Chini na'a kueñe tĩ'a Jerusalén vʉ'ejoopo'te ña oniasomʉ repaʉ.
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Oiʉ ija'che i'kaasomʉ:
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 — ausente —
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 — ausente —
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Ũcuarʉmʉ Jesús Dios vʉ'ena kaka repavʉ'e põse ĩsinare eto saoasomʉ.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Repanani eto saokʉ ija'che i'kaasomʉ repaʉ:
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Reparʉmʉ Jesús Dios vʉ'e si'aumucujña kaka che'choasomʉ. Jã'ata'ni phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judíopãi che'chonana'me pãi chʉ̃'ʉna, “¿Je'sepi vanisore'okʉ ikʉre?”, chiniasome repaʉ'te.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Jã'ata'ni pãipi ũcuanʉko repaʉ che'choche'te asaneejʉna cho'ocu'aasomʉ repanare.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.