Lucas 19

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 — ausente —
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Repaʉ Zaqueo Jesure ñara chiikʉta'ni chejarʉ nʉkakʉjekʉ pãipi jairepanʉkojejʉna ñamaneasomʉ.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ñamanesi'kʉjekʉ Jesuni ñara chini charona vʉ'vʉ sũkiñʉ sicómoroñʉna mʉni tuhiʉ cha'aasomʉ repaʉ, “Jesús ichejapi caraija'mʉ”, chini.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Tuhiʉ cha'akʉna repaʉ Jesús ũcuachejana sani tĩ'a caraipi'rakʉji mʉñe ña sũkiñʉ tuhikʉ'te Zaqueo'te ija'che i'kaasomʉ:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa pojokʉ na'mi caje repaʉ vʉ'ena mʉvaasomʉ repaʉ.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Mʉvakʉna ña pãi ũcuanʉko pe'rujʉ cu'ache i'kaasome Jesure. “Pãiʉ cu'akʉ vʉ'ena canʉkara chini mʉamʉ jã'ʉ Jesús”, chiniasome repana ũcuanʉko.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ũcuarʉmʉ repaʉ Zaqueo repaʉ vʉ'ere pa'iʉ vʉni nʉkakʉ i'kaasomʉ Jesure.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Chikʉna Jesús i'kaasomʉ repaʉ'te.
9 Então Jesus disse:
10 Chʉ'ʉ, Dios Raosi'kʉ, pãipi jũnisõ vati toana saimanea'jʉ chini chejana cajesi'kʉa'mʉ. Repanare chẽa paakʉ repana cu'ache cho'ocojñora'asi'e ʉ̃sekani paaja'mʉ chʉ'ʉ —chiniasomʉ Jesús repaʉ'te Zaqueo'te.
10 Porque o
11 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa, repaʉji Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'api'rakʉna ija'che cuasaasome repana pãi: “Ikʉ Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'a teana pãi ũcuanʉkore chʉ̃'ʉja'mʉ”, chini cuasajʉna repanani chʉ'vakʉ ija'chere cuasakʉ kʉaasomʉ repaʉ, jã'aja'ñe cuasamanea'jʉ chini:
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 —Pãiʉ pa'ipãiʉ paniasomʉ. Repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kañu chini chekʉcheja cana soniasome repaʉ'te. Sotena chekʉchejana so'ona saniasomʉ repaʉ, repanapi repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'icheja canani co'i chʉ̃'ʉra chini.
12 Então Jesus disse:
13 Saipi'rakʉ repaʉ'te cho'oche cho'okainare dierepanare soniasomʉ repaʉ. Soni rao pachokurire're te'ere'rechi'a ĩsi pi'ni ija'che i'kaasomʉ repaʉ repanare: “Chura chʉ'ʉ ĩsisire're kurire'repi põsere koo ĩsijʉ na'a rʉa kurire koojʉ pa'ijʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ rairʉmʉjatʉ'ka jã'aja'ñe cho'ojʉ pa'ijʉ̃'ʉ mʉsanʉkona”, chiniasomʉ repaʉ.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Chini jo'ka sanisõʉna repaʉ pa'icheja cana pãi, repaʉni cuhejʉ, te'enare pãi jñaa saoasome, repaʉ saisijoopona tuha chʉ̃'ʉñe jo'kajanani, “Ikʉ chʉ̃'ʉñe cuheme chʉkʉna”, chiapʉ chini.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 ’Cuhecheta'ni ũcua pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kaasome repana repaʉ'te. Pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'ichejana co'i, repaʉ'te cho'oche cho'okainare repaʉ kuri ĩsisinani soapʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, repana koosinʉkore kurire masira chini.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Sotena charo te'eʉ rani ija'che kʉaasomʉ: “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'revaji põsere koo ĩsikʉ dierepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Chikʉna i'kaasomʉ repaʉ. “Mʉ'ʉ rʉa masi cho'osi'kʉa'mʉ. Kuri ka'charʉ koosi'kʉta'ni na'a rʉa jñaasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Masi cho'osi'kʉjekʉna vʉ'ñajoopoã dierepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Kʉacuhaʉna chekʉ ũcuaja'che kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, kurire'reva mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'revaji põsere koo ĩsikʉ cincorepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Jã'aja'ñe kʉaʉna repaʉ'te paakʉ ija'che i'kaasomʉ: “Re'orepamʉ. Vʉ'ñajoopoã cincorepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 ’Kʉacuhaʉna chekʉ kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva ũcuare'reva co'chamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre. Mʉ'ʉpi ĩsiʉna koo kãase'rechoji rea care'va paakʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repare'reva.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Mʉ'ʉre cho'oche cho'okainare oima'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Chekʉna cho'oche cho'o koosi'e kuri tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Ũcuaja'che ãu chekʉna tãsi'e tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Jã'ajekʉna jã'are vajʉchʉkʉ mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva rupʉ paasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 — ausente —
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 — ausente —
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Chini chekʉnare ũcuacheja nʉkanare i'kaasomʉ repaʉ. “Repaʉ koosire'reva kurire'reva tʉa, chekʉni ĩsijʉ̃'ʉ dierepare're kurire're koosi'kʉni”, chiniasomʉ repaʉ.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Chikʉna i'kaasome repana. “Jã'ata'ni jã'ʉ ũcuare kurire're dierepare're paamʉ”, chiniasome.
25 Eles responderam:
26 Chitena repanare i'kaasomʉ repaʉ. “Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Ija'chea'me: Pãiʉ ũcuaʉache'te koo masi paakʉ ũcuare paakʉta'ni na'a rʉa kooja'mʉ. Jã'ata'ni jmanʉkorʉ koosi'kʉpi masi paama'kʉ repaʉ paache rʉa jmanʉkorʉta'ni peore tʉasõcojñoja'mʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
26 — E o patrão disse:
27 Chini, “Chura chʉ'ʉni cuhejʉ, chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cuhenare chẽa ichejana ra chʉ'ʉ ñakʉ'te vanisõjʉ̃'ʉ”, chiniasomʉ pãi chʉ̃'ʉkʉ repanare —Jã'aja'ñe kʉaasomʉ Jesús repanare pãi.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Jã'aja'ñe kʉa pi'ni Jerusalenna tĩ'ara chini jo'e saiʉ aikũtina mʉniasomʉ repaʉ Jesús.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Mʉiʉ Betfagé vʉ'ejoopona'me Betania vʉ'ejoopo Olivo aikũti pa'ijoopoãna kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Repajoopoã kueñe tĩ'a repaʉ neenare te'eka'chapanare soniasomʉ repaʉ.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Repanare soni ija'che chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ:
30 com a seguinte ordem:
31 Pãiʉ ũcuaʉakʉji mʉsanʉkonare, “¿Ʉ̃que cho'oñu chini mʉsanʉkona jã'ava'ʉre joseche?”, chiito, “Maire Paakʉ iva'ʉre chiimʉ”, chiijʉ̃'ʉ repanare —chiniasomʉ repaʉ.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Chikʉna repana sani ñato Jesús i'kasi'e ũcua paniasomʉ.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Burrova'ʉre quẽo sʉosiva'ʉjekʉna josejʉna repava'ʉre paana i'kaasome.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Chitena i'kaasome repana.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Chini repava'ʉre burrova'ʉre Jesús pa'ichejana sa repaʉ sõkʉñʉna kãñapi tujñacuha Jesure tʉoasome repana.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Tʉorena tuhiʉ saiʉna repaʉ saima'ana kãña jaasome pãi, repaʉni pojojʉ.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Jarena ũcuama'api saiʉ Olivo aikũtipi Jerusalén cajechejana kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Tĩ'akʉna Diochi'a te'eʉ cho'omasiche'te repaʉji cho'okʉna ñasi'ere cuasajʉ repaʉ'te chiina ũcuanʉko Dioni pojojʉ, “Rʉa re'okʉ'mʉ mʉ'ʉ”, chiijʉ cuijʉ ʉjachʉ'opi i'kaasome.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ũcuachi'a ija'che i'kaasome:
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Jã'aja'ñe i'kajʉna ũcuanana'me pa'ina fariseopãi asa pe'rujʉ ija'che i'kaasome repaʉ'te Jesure:
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Chitena Jesús i'kaasomʉ repanare.
40 Jesus respondeu:
41 Chini na'a kueñe tĩ'a Jerusalén vʉ'ejoopo'te ña oniasomʉ repaʉ.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Oiʉ ija'che i'kaasomʉ:
42 e disse:
43 — ausente —
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 — ausente —
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ũcuarʉmʉ Jesús Dios vʉ'ena kaka repavʉ'e põse ĩsinare eto saoasomʉ.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Repanani eto saokʉ ija'che i'kaasomʉ repaʉ:
46 Ele lhes disse:
47 Reparʉmʉ Jesús Dios vʉ'e si'aumucujña kaka che'choasomʉ. Jã'ata'ni phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judíopãi che'chonana'me pãi chʉ̃'ʉna, “¿Je'sepi vanisore'okʉ ikʉre?”, chiniasome repaʉ'te.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Jã'ata'ni pãipi ũcuanʉko repaʉ che'choche'te asaneejʉna cho'ocu'aasomʉ repanare.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.