Lucas 19
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVI
1 — ausente —
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Repaʉ Zaqueo Jesure ñara chiikʉta'ni chejarʉ nʉkakʉjekʉ pãipi jairepanʉkojejʉna ñamaneasomʉ.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Ñamanesi'kʉjekʉ Jesuni ñara chini charona vʉ'vʉ sũkiñʉ sicómoroñʉna mʉni tuhiʉ cha'aasomʉ repaʉ, “Jesús ichejapi caraija'mʉ”, chini.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Tuhiʉ cha'akʉna repaʉ Jesús ũcuachejana sani tĩ'a caraipi'rakʉji mʉñe ña sũkiñʉ tuhikʉ'te Zaqueo'te ija'che i'kaasomʉ:
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa pojokʉ na'mi caje repaʉ vʉ'ena mʉvaasomʉ repaʉ.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Mʉvakʉna ña pãi ũcuanʉko pe'rujʉ cu'ache i'kaasome Jesure. “Pãiʉ cu'akʉ vʉ'ena canʉkara chini mʉamʉ jã'ʉ Jesús”, chiniasome repana ũcuanʉko.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Ũcuarʉmʉ repaʉ Zaqueo repaʉ vʉ'ere pa'iʉ vʉni nʉkakʉ i'kaasomʉ Jesure.
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Chikʉna Jesús i'kaasomʉ repaʉ'te.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Chʉ'ʉ, Dios Raosi'kʉ, pãipi jũnisõ vati toana saimanea'jʉ chini chejana cajesi'kʉa'mʉ. Repanare chẽa paakʉ repana cu'ache cho'ocojñora'asi'e ʉ̃sekani paaja'mʉ chʉ'ʉ —chiniasomʉ Jesús repaʉ'te Zaqueo'te.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Jesupi jã'aja'ñe i'kaʉna asa, repaʉji Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'api'rakʉna ija'che cuasaasome repana pãi: “Ikʉ Jerusalén vʉ'ejoopona tĩ'a teana pãi ũcuanʉkore chʉ̃'ʉja'mʉ”, chini cuasajʉna repanani chʉ'vakʉ ija'chere cuasakʉ kʉaasomʉ repaʉ, jã'aja'ñe cuasamanea'jʉ chini:
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 —Pãiʉ pa'ipãiʉ paniasomʉ. Repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kañu chini chekʉcheja cana soniasome repaʉ'te. Sotena chekʉchejana so'ona saniasomʉ repaʉ, repanapi repaʉni pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'icheja canani co'i chʉ̃'ʉra chini.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Saipi'rakʉ repaʉ'te cho'oche cho'okainare dierepanare soniasomʉ repaʉ. Soni rao pachokurire're te'ere'rechi'a ĩsi pi'ni ija'che i'kaasomʉ repaʉ repanare: “Chura chʉ'ʉ ĩsisire're kurire'repi põsere koo ĩsijʉ na'a rʉa kurire koojʉ pa'ijʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ rairʉmʉjatʉ'ka jã'aja'ñe cho'ojʉ pa'ijʉ̃'ʉ mʉsanʉkona”, chiniasomʉ repaʉ.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Chini jo'ka sanisõʉna repaʉ pa'icheja cana pãi, repaʉni cuhejʉ, te'enare pãi jñaa saoasome, repaʉ saisijoopona tuha chʉ̃'ʉñe jo'kajanani, “Ikʉ chʉ̃'ʉñe cuheme chʉkʉna”, chiapʉ chini.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 ’Cuhecheta'ni ũcua pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'kaasome repana repaʉ'te. Pãi chʉ̃'ʉkʉ'te jo'karena repaʉ pa'ichejana co'i, repaʉ'te cho'oche cho'okainare repaʉ kuri ĩsisinani soapʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, repana koosinʉkore kurire masira chini.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Sotena charo te'eʉ rani ija'che kʉaasomʉ: “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'revaji põsere koo ĩsikʉ dierepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Chikʉna i'kaasomʉ repaʉ. “Mʉ'ʉ rʉa masi cho'osi'kʉa'mʉ. Kuri ka'charʉ koosi'kʉta'ni na'a rʉa jñaasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Masi cho'osi'kʉjekʉna vʉ'ñajoopoã dierepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Kʉacuhaʉna chekʉ ũcuaja'che kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, kurire'reva mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'revaji põsere koo ĩsikʉ cincorepare're koosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Jã'aja'ñe kʉaʉna repaʉ'te paakʉ ija'che i'kaasomʉ: “Re'orepamʉ. Vʉ'ñajoopoã cincorepajoopoã pa'inani pãire chʉ̃'ʉa'kʉ chini jo'kamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiniasomʉ repaʉ.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 ’Kʉacuhaʉna chekʉ kurire'reva koosi'kʉ rani kʉaasomʉ. “Chʉ'ʉre paakʉ, mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva ũcuare'reva co'chamʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre. Mʉ'ʉpi ĩsiʉna koo kãase'rechoji rea care'va paakʉ pa'isi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repare'reva.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Mʉ'ʉre cho'oche cho'okainare oima'kʉa'mʉ mʉ'ʉ. Chekʉna cho'oche cho'o koosi'e kuri tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Ũcuaja'che ãu chekʉna tãsi'e tʉasõkʉ'mʉ mʉ'ʉ. Jã'ajekʉna jã'are vajʉchʉkʉ mʉ'ʉ chʉ'ʉre ĩsisire'reva kurire'reva rupʉ paasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 — ausente —
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 — ausente —
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Chini chekʉnare ũcuacheja nʉkanare i'kaasomʉ repaʉ. “Repaʉ koosire'reva kurire'reva tʉa, chekʉni ĩsijʉ̃'ʉ dierepare're kurire're koosi'kʉni”, chiniasomʉ repaʉ.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Chikʉna i'kaasome repana. “Jã'ata'ni jã'ʉ ũcuare kurire're dierepare're paamʉ”, chiniasome.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Chitena repanare i'kaasomʉ repaʉ. “Asarepajʉ̃'ʉ, mʉsanʉkona. Ija'chea'me: Pãiʉ ũcuaʉache'te koo masi paakʉ ũcuare paakʉta'ni na'a rʉa kooja'mʉ. Jã'ata'ni jmanʉkorʉ koosi'kʉpi masi paama'kʉ repaʉ paache rʉa jmanʉkorʉta'ni peore tʉasõcojñoja'mʉ”, chiniasomʉ repaʉ.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Chini, “Chura chʉ'ʉni cuhejʉ, chʉ'ʉ chʉ̃'ʉñe cuhenare chẽa ichejana ra chʉ'ʉ ñakʉ'te vanisõjʉ̃'ʉ”, chiniasomʉ pãi chʉ̃'ʉkʉ repanare —Jã'aja'ñe kʉaasomʉ Jesús repanare pãi.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Jã'aja'ñe kʉa pi'ni Jerusalenna tĩ'ara chini jo'e saiʉ aikũtina mʉniasomʉ repaʉ Jesús.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Mʉiʉ Betfagé vʉ'ejoopona'me Betania vʉ'ejoopo Olivo aikũti pa'ijoopoãna kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Repajoopoã kueñe tĩ'a repaʉ neenare te'eka'chapanare soniasomʉ repaʉ.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 Repanare soni ija'che chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ:
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Pãiʉ ũcuaʉakʉji mʉsanʉkonare, “¿Ʉ̃que cho'oñu chini mʉsanʉkona jã'ava'ʉre joseche?”, chiito, “Maire Paakʉ iva'ʉre chiimʉ”, chiijʉ̃'ʉ repanare —chiniasomʉ repaʉ.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Chikʉna repana sani ñato Jesús i'kasi'e ũcua paniasomʉ.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Burrova'ʉre quẽo sʉosiva'ʉjekʉna josejʉna repava'ʉre paana i'kaasome.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Chitena i'kaasome repana.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Chini repava'ʉre burrova'ʉre Jesús pa'ichejana sa repaʉ sõkʉñʉna kãñapi tujñacuha Jesure tʉoasome repana.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Tʉorena tuhiʉ saiʉna repaʉ saima'ana kãña jaasome pãi, repaʉni pojojʉ.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Jarena ũcuama'api saiʉ Olivo aikũtipi Jerusalén cajechejana kueñe tĩ'aasomʉ repaʉ. Tĩ'akʉna Diochi'a te'eʉ cho'omasiche'te repaʉji cho'okʉna ñasi'ere cuasajʉ repaʉ'te chiina ũcuanʉko Dioni pojojʉ, “Rʉa re'okʉ'mʉ mʉ'ʉ”, chiijʉ cuijʉ ʉjachʉ'opi i'kaasome.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Ũcuachi'a ija'che i'kaasome:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Jã'aja'ñe i'kajʉna ũcuanana'me pa'ina fariseopãi asa pe'rujʉ ija'che i'kaasome repaʉ'te Jesure:
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Chitena Jesús i'kaasomʉ repanare.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Chini na'a kueñe tĩ'a Jerusalén vʉ'ejoopo'te ña oniasomʉ repaʉ.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Oiʉ ija'che i'kaasomʉ:
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 — ausente —
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 — ausente —
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Ũcuarʉmʉ Jesús Dios vʉ'ena kaka repavʉ'e põse ĩsinare eto saoasomʉ.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Repanani eto saokʉ ija'che i'kaasomʉ repaʉ:
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Reparʉmʉ Jesús Dios vʉ'e si'aumucujña kaka che'choasomʉ. Jã'ata'ni phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judíopãi che'chonana'me pãi chʉ̃'ʉna, “¿Je'sepi vanisore'okʉ ikʉre?”, chiniasome repaʉ'te.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Jã'ata'ni pãipi ũcuanʉko repaʉ che'choche'te asaneejʉna cho'ocu'aasomʉ repanare.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.