Atos 22
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs VC
1 —Mʉsanʉkona, chʉ'ʉ majapãi, põsʉpãina'me aina asarepajʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ pa'iche'te masi kʉara —chiniasomʉ Pablo.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Chini hebreo chʉ'opi i'kakʉna i'kama'ñe asaasome repana. Repanapi asajʉna Pablo jo'e ija'che i'kaasomʉ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Chʉ'ʉ judíopãiʉ'mʉ. Cilicia cheja pa'ijoopona Tarso vʉ'ejoopona jñaacojñosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Repajoopoji rani ichejana Jerusalén vʉ'ejoopo'te pa'iʉ aineesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Ichejare pa'iʉna Gamaliel mai aipãi chʉ̃'ʉsi'e peore che'chosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Che'chokʉna repa asa chẽasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chĩirʉmʉpi irʉmʉjatʉ'ka Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ, Dioni pojokʉ. Mʉsanʉkona irʉmʉ cho'oneeñeja'ñe Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Dioni pojora chini aperʉmʉ rʉa cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Jesure cuasanare. Repanapi si'asoa'jʉ chini ku'e jñaa chẽa pãi chẽavʉ'ena cuaosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repanare ʉmʉpãina'me romi.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Phairi aina'me judío aina ũcuanʉko masime jã'a. Repanani sẽeto kʉame repana. Repana chʉ'ʉre utija'o tochakaisinaa'me. Tochakatena Damasco vʉ'ejoopo pa'inani mai majapãire sa ñora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaja'o. Jesure cuasanani chẽa ichejana Jerusalén vʉ'ejoopona ra cu'ache cho'ora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Jã'aja'ñe cho'ora chini ma'api saiʉna nʉkarepaʉ sʉ'ito Damasco vʉ'ejoopo tĩ'api'ratona te'erʉmʉ chʉ'ʉ nʉkachejachi'a rũhiso'koro cʉnaʉmʉpi rʉa miañe sʉkasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Miañe sʉkaʉna chejana tãisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Tãni ũhiʉ chʉ'ʉre i'kache'te asasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. “Saulo, Saulo, ¿je'se pa'iʉna mʉ'ʉ chʉ'ʉre si'arʉmʉ cu'ache cho'okʉ pa'ikʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Chikʉna, “¿Chʉ'ʉre Paakʉ, jeeja'iʉ'ʉ mʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chiiʉna, “Nazaret raisi'kʉ Jesua'mʉ chʉ'ʉ; mʉ'ʉre cu'ache cho'ocojñokʉ'mʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Chʉ'ʉna'me saisina repa miañe ña rʉa kʉkʉsoasome. Jã'ata'ni Repaʉ chʉ'ʉre i'kachʉ'o asavesʉasome repana.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Repaʉji chʉ'ʉni jã'aja'ñe i'kaʉna asa ija'che sẽesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te: “Chʉ'ʉre Paakʉ, ¿ʉ̃quere cho'oja'che chʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chikʉna, “Vʉni Damasco vʉ'ejoopona sani tĩ'aʉna mʉ'ʉ cho'ojache peore chʉ̃'ʉ jo'kaja'mʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Maire Paakʉ chʉ'ʉre.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Jã'ata'ni rʉarepa miañe ñasi'kʉjekʉna ñakocaã ñomanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Ñamaʉna chʉ'ʉna'me saisinapi chʉ'ʉre jʉ̃tʉna chẽa Damasco vʉ'ejoopona juha cuaasinaa'me.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Ũcuajoopo'te pa'iʉna chekʉ Ananías chʉ'ʉre mʉta ñasi'kʉa'mʉ. Repaʉ Ananías Dios aperʉmʉ chʉ̃'ʉsi'e cho'oneekʉ peore masi cho'okʉ pa'ikʉ'mʉ. Jã'ajekʉna judíopãi repajoopo pa'ina ũcuanʉko si'arʉmʉ rʉa re'oja'che i'kasinaa'me Ananía'te.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Repaʉ Ananías rani chʉ'ʉre kueñe nʉkakʉ ija'che i'kasi'kʉa'mʉ: “Saulo, chura mʉ'ʉ chʉ'ʉ majapãiʉja'iʉ'mʉ.” Ũcuachi'a, “Mʉ'ʉ ñakocaã ñoa'kʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ. Chikʉna ñakocaãpi teana care'oʉna ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaʉ'te.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Jã'aja'ñe i'ka pi'ni jo'e ija'che i'kasi'kʉa'mʉ repaʉ: “Dios, mai aipãi Cuasacojñokʉji, chẽasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉre. Repaʉ chiiche'te masikʉ re'oja'chechi'a Cho'okʉni ñakʉ Repaʉ i'kache'te asaa'kʉ chini cho'o ñosi'kʉa'mʉ.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ũcuaʉji chʉ̃'ʉkʉna pãi ũcuanʉkore mʉ'ʉ ñasi'ena'me mʉ'ʉ asasi'e sani kʉakʉ pa'ija'mʉ mʉ'ʉ.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Jã'ajekʉna teana vʉni okorocojñojʉ̃'ʉ. Maire Paakʉ'te sẽejʉ̃'ʉ, mʉ'ʉ cu'ache cho'osi'ere tʉ'nesokaaʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Ananías chʉ'ʉre.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 — ausente —
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Chikʉna Repaʉ'te ija'che i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ: “Chʉ'ʉre Paakʉ, chʉ'ʉ cho'osi'e masime repana. Chʉ'ʉ aperʉmʉ mʉ'ʉre cuasanani chẽa pãi chẽavʉ'ena cuao vasa chini judíopãi chi'ivʉ'ña peore mʉa kaka ku'esi'kʉa'mʉ.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ũcuachi'a mʉ'ʉ neekʉre Esteban'te, mʉ'ʉ pa'iche kʉasi'kʉre, catapi vanisorʉmʉ pojokʉ kueñere nʉkakʉ ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ, repaʉ'te vaina tĩ'te ũhasikãñare sẽ'sevʉ ju'isikãñare ñakaiʉ”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Chikʉna Maire Paakʉ jo'e i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. “Pesa saijʉ̃'ʉ. So'ña pa'inani judío peonani chʉ'vaa'kʉ chini saomʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre —chiniasomʉ Pablo repanare pãi.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Jã'anʉkorʉchi'a Pablo i'kache i'kama'ñe re'oja'che asaasome repana. Jã'ata'ni, “Judío peonani chʉ'vajaijʉ̃'ʉ”, chiisi'ere asa pe'rujʉ ija'che i'kajʉ cuiasome repana: “¡Vanisojʉ̃'ʉ jã'ʉre! ¡Pa'ivesʉkʉna vanisoto re'omʉ!”, chiijʉ cuiasome repana.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Pe'rujʉ repana sẽ'sevʉ ju'ikãña tĩ'te ũcuakãñapi vevojʉ cha'ore ʉmʉna su'ajʉ cuhama'ñe cuiasome repana.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Jã'aja'ñe cho'ojʉna ña sõtao ai chʉ̃'ʉasomʉ.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Jã'ata'ni Pablo repaʉ'te quẽo sʉo suĩ'suepi'ratona kueñe nʉkakʉni sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ'te ija'che i'kaasomʉ:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Chikʉna asa repaʉ sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ repaʉ'te chʉ̃'ʉkʉni sõtao aini kʉajaniasomʉ.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Chikʉna asa repaʉ sõtao ai sani Pablo'te ija'che sẽniasaasomʉ:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Chikʉna sõtao ai,
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Jã'aja'ñe i'kaʉna asa repaʉ'te suĩ'sueñu chiisina vajʉchʉjʉ suĩ'suema'ñe jose jo'ka saniasome. Sõtao ai ũcuachi'a kʉkʉasomʉ, Pablo'te Romapãiʉ'te cʉnameãpi tachoche chʉ̃'ʉsi'kʉjekʉ.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Jo'e apeñatato repaʉ sõtao ai Pablo'te tachosimeãre cʉnameãre tʉ'sea'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ. Ũcuachi'a judíopãi Pablo'te pe'ruche'te peore masirepa asa masira chini, judío phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judío aina ũcuanʉko chi'ia'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, Pablo cu'ache cho'osi'ere sẽniasaa'jʉ chini. Repanapi chi'irena Pablo'te pãi chẽavʉ'e pa'isi'kʉre etua mʉva repana ti'jñeñena nʉkoa'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.