Atos 22
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NVT
1 —Mʉsanʉkona, chʉ'ʉ majapãi, põsʉpãina'me aina asarepajʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ pa'iche'te masi kʉara —chiniasomʉ Pablo.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Chini hebreo chʉ'opi i'kakʉna i'kama'ñe asaasome repana. Repanapi asajʉna Pablo jo'e ija'che i'kaasomʉ:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Chʉ'ʉ judíopãiʉ'mʉ. Cilicia cheja pa'ijoopona Tarso vʉ'ejoopona jñaacojñosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Repajoopoji rani ichejana Jerusalén vʉ'ejoopo'te pa'iʉ aineesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Ichejare pa'iʉna Gamaliel mai aipãi chʉ̃'ʉsi'e peore che'chosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Che'chokʉna repa asa chẽasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chĩirʉmʉpi irʉmʉjatʉ'ka Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ, Dioni pojokʉ. Mʉsanʉkona irʉmʉ cho'oneeñeja'ñe Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Dioni pojora chini aperʉmʉ rʉa cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Jesure cuasanare. Repanapi si'asoa'jʉ chini ku'e jñaa chẽa pãi chẽavʉ'ena cuaosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repanare ʉmʉpãina'me romi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Phairi aina'me judío aina ũcuanʉko masime jã'a. Repanani sẽeto kʉame repana. Repana chʉ'ʉre utija'o tochakaisinaa'me. Tochakatena Damasco vʉ'ejoopo pa'inani mai majapãire sa ñora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaja'o. Jesure cuasanani chẽa ichejana Jerusalén vʉ'ejoopona ra cu'ache cho'ora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Jã'aja'ñe cho'ora chini ma'api saiʉna nʉkarepaʉ sʉ'ito Damasco vʉ'ejoopo tĩ'api'ratona te'erʉmʉ chʉ'ʉ nʉkachejachi'a rũhiso'koro cʉnaʉmʉpi rʉa miañe sʉkasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Miañe sʉkaʉna chejana tãisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Tãni ũhiʉ chʉ'ʉre i'kache'te asasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. “Saulo, Saulo, ¿je'se pa'iʉna mʉ'ʉ chʉ'ʉre si'arʉmʉ cu'ache cho'okʉ pa'ikʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Chikʉna, “¿Chʉ'ʉre Paakʉ, jeeja'iʉ'ʉ mʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chiiʉna, “Nazaret raisi'kʉ Jesua'mʉ chʉ'ʉ; mʉ'ʉre cu'ache cho'ocojñokʉ'mʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Chʉ'ʉna'me saisina repa miañe ña rʉa kʉkʉsoasome. Jã'ata'ni Repaʉ chʉ'ʉre i'kachʉ'o asavesʉasome repana.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Repaʉji chʉ'ʉni jã'aja'ñe i'kaʉna asa ija'che sẽesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te: “Chʉ'ʉre Paakʉ, ¿ʉ̃quere cho'oja'che chʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chikʉna, “Vʉni Damasco vʉ'ejoopona sani tĩ'aʉna mʉ'ʉ cho'ojache peore chʉ̃'ʉ jo'kaja'mʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Maire Paakʉ chʉ'ʉre.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Jã'ata'ni rʉarepa miañe ñasi'kʉjekʉna ñakocaã ñomanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Ñamaʉna chʉ'ʉna'me saisinapi chʉ'ʉre jʉ̃tʉna chẽa Damasco vʉ'ejoopona juha cuaasinaa'me.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Ũcuajoopo'te pa'iʉna chekʉ Ananías chʉ'ʉre mʉta ñasi'kʉa'mʉ. Repaʉ Ananías Dios aperʉmʉ chʉ̃'ʉsi'e cho'oneekʉ peore masi cho'okʉ pa'ikʉ'mʉ. Jã'ajekʉna judíopãi repajoopo pa'ina ũcuanʉko si'arʉmʉ rʉa re'oja'che i'kasinaa'me Ananía'te.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Repaʉ Ananías rani chʉ'ʉre kueñe nʉkakʉ ija'che i'kasi'kʉa'mʉ: “Saulo, chura mʉ'ʉ chʉ'ʉ majapãiʉja'iʉ'mʉ.” Ũcuachi'a, “Mʉ'ʉ ñakocaã ñoa'kʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ. Chikʉna ñakocaãpi teana care'oʉna ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaʉ'te.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Jã'aja'ñe i'ka pi'ni jo'e ija'che i'kasi'kʉa'mʉ repaʉ: “Dios, mai aipãi Cuasacojñokʉji, chẽasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉre. Repaʉ chiiche'te masikʉ re'oja'chechi'a Cho'okʉni ñakʉ Repaʉ i'kache'te asaa'kʉ chini cho'o ñosi'kʉa'mʉ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ũcuaʉji chʉ̃'ʉkʉna pãi ũcuanʉkore mʉ'ʉ ñasi'ena'me mʉ'ʉ asasi'e sani kʉakʉ pa'ija'mʉ mʉ'ʉ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Jã'ajekʉna teana vʉni okorocojñojʉ̃'ʉ. Maire Paakʉ'te sẽejʉ̃'ʉ, mʉ'ʉ cu'ache cho'osi'ere tʉ'nesokaaʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Ananías chʉ'ʉre.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 — ausente —
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 — ausente —
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Chikʉna Repaʉ'te ija'che i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ: “Chʉ'ʉre Paakʉ, chʉ'ʉ cho'osi'e masime repana. Chʉ'ʉ aperʉmʉ mʉ'ʉre cuasanani chẽa pãi chẽavʉ'ena cuao vasa chini judíopãi chi'ivʉ'ña peore mʉa kaka ku'esi'kʉa'mʉ.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ũcuachi'a mʉ'ʉ neekʉre Esteban'te, mʉ'ʉ pa'iche kʉasi'kʉre, catapi vanisorʉmʉ pojokʉ kueñere nʉkakʉ ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ, repaʉ'te vaina tĩ'te ũhasikãñare sẽ'sevʉ ju'isikãñare ñakaiʉ”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Chikʉna Maire Paakʉ jo'e i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. “Pesa saijʉ̃'ʉ. So'ña pa'inani judío peonani chʉ'vaa'kʉ chini saomʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre —chiniasomʉ Pablo repanare pãi.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Jã'anʉkorʉchi'a Pablo i'kache i'kama'ñe re'oja'che asaasome repana. Jã'ata'ni, “Judío peonani chʉ'vajaijʉ̃'ʉ”, chiisi'ere asa pe'rujʉ ija'che i'kajʉ cuiasome repana: “¡Vanisojʉ̃'ʉ jã'ʉre! ¡Pa'ivesʉkʉna vanisoto re'omʉ!”, chiijʉ cuiasome repana.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Pe'rujʉ repana sẽ'sevʉ ju'ikãña tĩ'te ũcuakãñapi vevojʉ cha'ore ʉmʉna su'ajʉ cuhama'ñe cuiasome repana.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Jã'aja'ñe cho'ojʉna ña sõtao ai chʉ̃'ʉasomʉ.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Jã'ata'ni Pablo repaʉ'te quẽo sʉo suĩ'suepi'ratona kueñe nʉkakʉni sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ'te ija'che i'kaasomʉ:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Chikʉna asa repaʉ sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ repaʉ'te chʉ̃'ʉkʉni sõtao aini kʉajaniasomʉ.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Chikʉna asa repaʉ sõtao ai sani Pablo'te ija'che sẽniasaasomʉ:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Chikʉna sõtao ai,
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Jã'aja'ñe i'kaʉna asa repaʉ'te suĩ'sueñu chiisina vajʉchʉjʉ suĩ'suema'ñe jose jo'ka saniasome. Sõtao ai ũcuachi'a kʉkʉasomʉ, Pablo'te Romapãiʉ'te cʉnameãpi tachoche chʉ̃'ʉsi'kʉjekʉ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Jo'e apeñatato repaʉ sõtao ai Pablo'te tachosimeãre cʉnameãre tʉ'sea'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ. Ũcuachi'a judíopãi Pablo'te pe'ruche'te peore masirepa asa masira chini, judío phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judío aina ũcuanʉko chi'ia'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, Pablo cu'ache cho'osi'ere sẽniasaa'jʉ chini. Repanapi chi'irena Pablo'te pãi chẽavʉ'e pa'isi'kʉre etua mʉva repana ti'jñeñena nʉkoa'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.