Atos 22

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 —Mʉsanʉkona, chʉ'ʉ majapãi, põsʉpãina'me aina asarepajʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ pa'iche'te masi kʉara —chiniasomʉ Pablo.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Chini hebreo chʉ'opi i'kakʉna i'kama'ñe asaasome repana. Repanapi asajʉna Pablo jo'e ija'che i'kaasomʉ:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Chʉ'ʉ judíopãiʉ'mʉ. Cilicia cheja pa'ijoopona Tarso vʉ'ejoopona jñaacojñosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Repajoopoji rani ichejana Jerusalén vʉ'ejoopo'te pa'iʉ aineesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Ichejare pa'iʉna Gamaliel mai aipãi chʉ̃'ʉsi'e peore che'chosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Che'chokʉna repa asa chẽasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chĩirʉmʉpi irʉmʉjatʉ'ka Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ, Dioni pojokʉ. Mʉsanʉkona irʉmʉ cho'oneeñeja'ñe Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Dioni pojora chini aperʉmʉ rʉa cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Jesure cuasanare. Repanapi si'asoa'jʉ chini ku'e jñaa chẽa pãi chẽavʉ'ena cuaosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repanare ʉmʉpãina'me romi.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Phairi aina'me judío aina ũcuanʉko masime jã'a. Repanani sẽeto kʉame repana. Repana chʉ'ʉre utija'o tochakaisinaa'me. Tochakatena Damasco vʉ'ejoopo pa'inani mai majapãire sa ñora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaja'o. Jesure cuasanani chẽa ichejana Jerusalén vʉ'ejoopona ra cu'ache cho'ora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Jã'aja'ñe cho'ora chini ma'api saiʉna nʉkarepaʉ sʉ'ito Damasco vʉ'ejoopo tĩ'api'ratona te'erʉmʉ chʉ'ʉ nʉkachejachi'a rũhiso'koro cʉnaʉmʉpi rʉa miañe sʉkasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Miañe sʉkaʉna chejana tãisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Tãni ũhiʉ chʉ'ʉre i'kache'te asasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. “Saulo, Saulo, ¿je'se pa'iʉna mʉ'ʉ chʉ'ʉre si'arʉmʉ cu'ache cho'okʉ pa'ikʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Chikʉna, “¿Chʉ'ʉre Paakʉ, jeeja'iʉ'ʉ mʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chiiʉna, “Nazaret raisi'kʉ Jesua'mʉ chʉ'ʉ; mʉ'ʉre cu'ache cho'ocojñokʉ'mʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Chʉ'ʉna'me saisina repa miañe ña rʉa kʉkʉsoasome. Jã'ata'ni Repaʉ chʉ'ʉre i'kachʉ'o asavesʉasome repana.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Repaʉji chʉ'ʉni jã'aja'ñe i'kaʉna asa ija'che sẽesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te: “Chʉ'ʉre Paakʉ, ¿ʉ̃quere cho'oja'che chʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chikʉna, “Vʉni Damasco vʉ'ejoopona sani tĩ'aʉna mʉ'ʉ cho'ojache peore chʉ̃'ʉ jo'kaja'mʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Maire Paakʉ chʉ'ʉre.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Jã'ata'ni rʉarepa miañe ñasi'kʉjekʉna ñakocaã ñomanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Ñamaʉna chʉ'ʉna'me saisinapi chʉ'ʉre jʉ̃tʉna chẽa Damasco vʉ'ejoopona juha cuaasinaa'me.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Ũcuajoopo'te pa'iʉna chekʉ Ananías chʉ'ʉre mʉta ñasi'kʉa'mʉ. Repaʉ Ananías Dios aperʉmʉ chʉ̃'ʉsi'e cho'oneekʉ peore masi cho'okʉ pa'ikʉ'mʉ. Jã'ajekʉna judíopãi repajoopo pa'ina ũcuanʉko si'arʉmʉ rʉa re'oja'che i'kasinaa'me Ananía'te.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Repaʉ Ananías rani chʉ'ʉre kueñe nʉkakʉ ija'che i'kasi'kʉa'mʉ: “Saulo, chura mʉ'ʉ chʉ'ʉ majapãiʉja'iʉ'mʉ.” Ũcuachi'a, “Mʉ'ʉ ñakocaã ñoa'kʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ. Chikʉna ñakocaãpi teana care'oʉna ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaʉ'te.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Jã'aja'ñe i'ka pi'ni jo'e ija'che i'kasi'kʉa'mʉ repaʉ: “Dios, mai aipãi Cuasacojñokʉji, chẽasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉre. Repaʉ chiiche'te masikʉ re'oja'chechi'a Cho'okʉni ñakʉ Repaʉ i'kache'te asaa'kʉ chini cho'o ñosi'kʉa'mʉ.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ũcuaʉji chʉ̃'ʉkʉna pãi ũcuanʉkore mʉ'ʉ ñasi'ena'me mʉ'ʉ asasi'e sani kʉakʉ pa'ija'mʉ mʉ'ʉ.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Jã'ajekʉna teana vʉni okorocojñojʉ̃'ʉ. Maire Paakʉ'te sẽejʉ̃'ʉ, mʉ'ʉ cu'ache cho'osi'ere tʉ'nesokaaʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Ananías chʉ'ʉre.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 — ausente —
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 — ausente —
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Chikʉna Repaʉ'te ija'che i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ: “Chʉ'ʉre Paakʉ, chʉ'ʉ cho'osi'e masime repana. Chʉ'ʉ aperʉmʉ mʉ'ʉre cuasanani chẽa pãi chẽavʉ'ena cuao vasa chini judíopãi chi'ivʉ'ña peore mʉa kaka ku'esi'kʉa'mʉ.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ũcuachi'a mʉ'ʉ neekʉre Esteban'te, mʉ'ʉ pa'iche kʉasi'kʉre, catapi vanisorʉmʉ pojokʉ kueñere nʉkakʉ ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ, repaʉ'te vaina tĩ'te ũhasikãñare sẽ'sevʉ ju'isikãñare ñakaiʉ”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Chikʉna Maire Paakʉ jo'e i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. “Pesa saijʉ̃'ʉ. So'ña pa'inani judío peonani chʉ'vaa'kʉ chini saomʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre —chiniasomʉ Pablo repanare pãi.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Jã'anʉkorʉchi'a Pablo i'kache i'kama'ñe re'oja'che asaasome repana. Jã'ata'ni, “Judío peonani chʉ'vajaijʉ̃'ʉ”, chiisi'ere asa pe'rujʉ ija'che i'kajʉ cuiasome repana: “¡Vanisojʉ̃'ʉ jã'ʉre! ¡Pa'ivesʉkʉna vanisoto re'omʉ!”, chiijʉ cuiasome repana.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Pe'rujʉ repana sẽ'sevʉ ju'ikãña tĩ'te ũcuakãñapi vevojʉ cha'ore ʉmʉna su'ajʉ cuhama'ñe cuiasome repana.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Jã'aja'ñe cho'ojʉna ña sõtao ai chʉ̃'ʉasomʉ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Jã'ata'ni Pablo repaʉ'te quẽo sʉo suĩ'suepi'ratona kueñe nʉkakʉni sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ'te ija'che i'kaasomʉ:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Chikʉna asa repaʉ sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ repaʉ'te chʉ̃'ʉkʉni sõtao aini kʉajaniasomʉ.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Chikʉna asa repaʉ sõtao ai sani Pablo'te ija'che sẽniasaasomʉ:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Chikʉna sõtao ai,
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Jã'aja'ñe i'kaʉna asa repaʉ'te suĩ'sueñu chiisina vajʉchʉjʉ suĩ'suema'ñe jose jo'ka saniasome. Sõtao ai ũcuachi'a kʉkʉasomʉ, Pablo'te Romapãiʉ'te cʉnameãpi tachoche chʉ̃'ʉsi'kʉjekʉ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Jo'e apeñatato repaʉ sõtao ai Pablo'te tachosimeãre cʉnameãre tʉ'sea'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ. Ũcuachi'a judíopãi Pablo'te pe'ruche'te peore masirepa asa masira chini, judío phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judío aina ũcuanʉko chi'ia'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, Pablo cu'ache cho'osi'ere sẽniasaa'jʉ chini. Repanapi chi'irena Pablo'te pãi chẽavʉ'e pa'isi'kʉre etua mʉva repana ti'jñeñena nʉkoa'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.