Atos 22
Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ARA
1 —Mʉsanʉkona, chʉ'ʉ majapãi, põsʉpãina'me aina asarepajʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ pa'iche'te masi kʉara —chiniasomʉ Pablo.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Chini hebreo chʉ'opi i'kakʉna i'kama'ñe asaasome repana. Repanapi asajʉna Pablo jo'e ija'che i'kaasomʉ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 —Chʉ'ʉ judíopãiʉ'mʉ. Cilicia cheja pa'ijoopona Tarso vʉ'ejoopona jñaacojñosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Repajoopoji rani ichejana Jerusalén vʉ'ejoopo'te pa'iʉ aineesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Ichejare pa'iʉna Gamaliel mai aipãi chʉ̃'ʉsi'e peore che'chosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Che'chokʉna repa asa chẽasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chĩirʉmʉpi irʉmʉjatʉ'ka Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ, Dioni pojokʉ. Mʉsanʉkona irʉmʉ cho'oneeñeja'ñe Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Dioni pojora chini aperʉmʉ rʉa cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Jesure cuasanare. Repanapi si'asoa'jʉ chini ku'e jñaa chẽa pãi chẽavʉ'ena cuaosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repanare ʉmʉpãina'me romi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Phairi aina'me judío aina ũcuanʉko masime jã'a. Repanani sẽeto kʉame repana. Repana chʉ'ʉre utija'o tochakaisinaa'me. Tochakatena Damasco vʉ'ejoopo pa'inani mai majapãire sa ñora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaja'o. Jesure cuasanani chẽa ichejana Jerusalén vʉ'ejoopona ra cu'ache cho'ora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Jã'aja'ñe cho'ora chini ma'api saiʉna nʉkarepaʉ sʉ'ito Damasco vʉ'ejoopo tĩ'api'ratona te'erʉmʉ chʉ'ʉ nʉkachejachi'a rũhiso'koro cʉnaʉmʉpi rʉa miañe sʉkasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Miañe sʉkaʉna chejana tãisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Tãni ũhiʉ chʉ'ʉre i'kache'te asasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. “Saulo, Saulo, ¿je'se pa'iʉna mʉ'ʉ chʉ'ʉre si'arʉmʉ cu'ache cho'okʉ pa'ikʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Chikʉna, “¿Chʉ'ʉre Paakʉ, jeeja'iʉ'ʉ mʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chiiʉna, “Nazaret raisi'kʉ Jesua'mʉ chʉ'ʉ; mʉ'ʉre cu'ache cho'ocojñokʉ'mʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Chʉ'ʉna'me saisina repa miañe ña rʉa kʉkʉsoasome. Jã'ata'ni Repaʉ chʉ'ʉre i'kachʉ'o asavesʉasome repana.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Repaʉji chʉ'ʉni jã'aja'ñe i'kaʉna asa ija'che sẽesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te: “Chʉ'ʉre Paakʉ, ¿ʉ̃quere cho'oja'che chʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chikʉna, “Vʉni Damasco vʉ'ejoopona sani tĩ'aʉna mʉ'ʉ cho'ojache peore chʉ̃'ʉ jo'kaja'mʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Maire Paakʉ chʉ'ʉre.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Jã'ata'ni rʉarepa miañe ñasi'kʉjekʉna ñakocaã ñomanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Ñamaʉna chʉ'ʉna'me saisinapi chʉ'ʉre jʉ̃tʉna chẽa Damasco vʉ'ejoopona juha cuaasinaa'me.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ũcuajoopo'te pa'iʉna chekʉ Ananías chʉ'ʉre mʉta ñasi'kʉa'mʉ. Repaʉ Ananías Dios aperʉmʉ chʉ̃'ʉsi'e cho'oneekʉ peore masi cho'okʉ pa'ikʉ'mʉ. Jã'ajekʉna judíopãi repajoopo pa'ina ũcuanʉko si'arʉmʉ rʉa re'oja'che i'kasinaa'me Ananía'te.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Repaʉ Ananías rani chʉ'ʉre kueñe nʉkakʉ ija'che i'kasi'kʉa'mʉ: “Saulo, chura mʉ'ʉ chʉ'ʉ majapãiʉja'iʉ'mʉ.” Ũcuachi'a, “Mʉ'ʉ ñakocaã ñoa'kʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ. Chikʉna ñakocaãpi teana care'oʉna ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaʉ'te.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Jã'aja'ñe i'ka pi'ni jo'e ija'che i'kasi'kʉa'mʉ repaʉ: “Dios, mai aipãi Cuasacojñokʉji, chẽasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉre. Repaʉ chiiche'te masikʉ re'oja'chechi'a Cho'okʉni ñakʉ Repaʉ i'kache'te asaa'kʉ chini cho'o ñosi'kʉa'mʉ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ũcuaʉji chʉ̃'ʉkʉna pãi ũcuanʉkore mʉ'ʉ ñasi'ena'me mʉ'ʉ asasi'e sani kʉakʉ pa'ija'mʉ mʉ'ʉ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Jã'ajekʉna teana vʉni okorocojñojʉ̃'ʉ. Maire Paakʉ'te sẽejʉ̃'ʉ, mʉ'ʉ cu'ache cho'osi'ere tʉ'nesokaaʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Ananías chʉ'ʉre.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 — ausente —
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 — ausente —
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Chikʉna Repaʉ'te ija'che i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ: “Chʉ'ʉre Paakʉ, chʉ'ʉ cho'osi'e masime repana. Chʉ'ʉ aperʉmʉ mʉ'ʉre cuasanani chẽa pãi chẽavʉ'ena cuao vasa chini judíopãi chi'ivʉ'ña peore mʉa kaka ku'esi'kʉa'mʉ.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ũcuachi'a mʉ'ʉ neekʉre Esteban'te, mʉ'ʉ pa'iche kʉasi'kʉre, catapi vanisorʉmʉ pojokʉ kueñere nʉkakʉ ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ, repaʉ'te vaina tĩ'te ũhasikãñare sẽ'sevʉ ju'isikãñare ñakaiʉ”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Chikʉna Maire Paakʉ jo'e i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. “Pesa saijʉ̃'ʉ. So'ña pa'inani judío peonani chʉ'vaa'kʉ chini saomʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre —chiniasomʉ Pablo repanare pãi.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Jã'anʉkorʉchi'a Pablo i'kache i'kama'ñe re'oja'che asaasome repana. Jã'ata'ni, “Judío peonani chʉ'vajaijʉ̃'ʉ”, chiisi'ere asa pe'rujʉ ija'che i'kajʉ cuiasome repana: “¡Vanisojʉ̃'ʉ jã'ʉre! ¡Pa'ivesʉkʉna vanisoto re'omʉ!”, chiijʉ cuiasome repana.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Pe'rujʉ repana sẽ'sevʉ ju'ikãña tĩ'te ũcuakãñapi vevojʉ cha'ore ʉmʉna su'ajʉ cuhama'ñe cuiasome repana.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Jã'aja'ñe cho'ojʉna ña sõtao ai chʉ̃'ʉasomʉ.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Jã'ata'ni Pablo repaʉ'te quẽo sʉo suĩ'suepi'ratona kueñe nʉkakʉni sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ'te ija'che i'kaasomʉ:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Chikʉna asa repaʉ sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ repaʉ'te chʉ̃'ʉkʉni sõtao aini kʉajaniasomʉ.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Chikʉna asa repaʉ sõtao ai sani Pablo'te ija'che sẽniasaasomʉ:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Chikʉna sõtao ai,
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Jã'aja'ñe i'kaʉna asa repaʉ'te suĩ'sueñu chiisina vajʉchʉjʉ suĩ'suema'ñe jose jo'ka saniasome. Sõtao ai ũcuachi'a kʉkʉasomʉ, Pablo'te Romapãiʉ'te cʉnameãpi tachoche chʉ̃'ʉsi'kʉjekʉ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Jo'e apeñatato repaʉ sõtao ai Pablo'te tachosimeãre cʉnameãre tʉ'sea'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ. Ũcuachi'a judíopãi Pablo'te pe'ruche'te peore masirepa asa masira chini, judío phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judío aina ũcuanʉko chi'ia'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, Pablo cu'ache cho'osi'ere sẽniasaa'jʉ chini. Repanapi chi'irena Pablo'te pãi chẽavʉ'e pa'isi'kʉre etua mʉva repana ti'jñeñena nʉkoa'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.