Atos 22

Dios Chʉ'o Kʉaphʉro (COE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 —Mʉsanʉkona, chʉ'ʉ majapãi, põsʉpãina'me aina asarepajʉ̃'ʉ. Chʉ'ʉ pa'iche'te masi kʉara —chiniasomʉ Pablo.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Chini hebreo chʉ'opi i'kakʉna i'kama'ñe asaasome repana. Repanapi asajʉna Pablo jo'e ija'che i'kaasomʉ:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Chʉ'ʉ judíopãiʉ'mʉ. Cilicia cheja pa'ijoopona Tarso vʉ'ejoopona jñaacojñosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Repajoopoji rani ichejana Jerusalén vʉ'ejoopo'te pa'iʉ aineesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Ichejare pa'iʉna Gamaliel mai aipãi chʉ̃'ʉsi'e peore che'chosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Che'chokʉna repa asa chẽasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chĩirʉmʉpi irʉmʉjatʉ'ka Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ, Dioni pojokʉ. Mʉsanʉkona irʉmʉ cho'oneeñeja'ñe Dios chʉ̃'ʉñe cho'oneekʉ'mʉ chʉ'ʉ.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Dioni pojora chini aperʉmʉ rʉa cu'ache cho'osi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Jesure cuasanare. Repanapi si'asoa'jʉ chini ku'e jñaa chẽa pãi chẽavʉ'ena cuaosi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repanare ʉmʉpãina'me romi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Phairi aina'me judío aina ũcuanʉko masime jã'a. Repanani sẽeto kʉame repana. Repana chʉ'ʉre utija'o tochakaisinaa'me. Tochakatena Damasco vʉ'ejoopo pa'inani mai majapãire sa ñora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaja'o. Jesure cuasanani chẽa ichejana Jerusalén vʉ'ejoopona ra cu'ache cho'ora chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Jã'aja'ñe cho'ora chini ma'api saiʉna nʉkarepaʉ sʉ'ito Damasco vʉ'ejoopo tĩ'api'ratona te'erʉmʉ chʉ'ʉ nʉkachejachi'a rũhiso'koro cʉnaʉmʉpi rʉa miañe sʉkasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Miañe sʉkaʉna chejana tãisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Tãni ũhiʉ chʉ'ʉre i'kache'te asasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. “Saulo, Saulo, ¿je'se pa'iʉna mʉ'ʉ chʉ'ʉre si'arʉmʉ cu'ache cho'okʉ pa'ikʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ.
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Chikʉna, “¿Chʉ'ʉre Paakʉ, jeeja'iʉ'ʉ mʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chiiʉna, “Nazaret raisi'kʉ Jesua'mʉ chʉ'ʉ; mʉ'ʉre cu'ache cho'ocojñokʉ'mʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Chʉ'ʉna'me saisina repa miañe ña rʉa kʉkʉsoasome. Jã'ata'ni Repaʉ chʉ'ʉre i'kachʉ'o asavesʉasome repana.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Repaʉji chʉ'ʉni jã'aja'ñe i'kaʉna asa ija'che sẽesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te: “Chʉ'ʉre Paakʉ, ¿ʉ̃quere cho'oja'che chʉ'ʉ?”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ. Chikʉna, “Vʉni Damasco vʉ'ejoopona sani tĩ'aʉna mʉ'ʉ cho'ojache peore chʉ̃'ʉ jo'kaja'mʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Maire Paakʉ chʉ'ʉre.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Jã'ata'ni rʉarepa miañe ñasi'kʉjekʉna ñakocaã ñomanesi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. Ñamaʉna chʉ'ʉna'me saisinapi chʉ'ʉre jʉ̃tʉna chẽa Damasco vʉ'ejoopona juha cuaasinaa'me.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Ũcuajoopo'te pa'iʉna chekʉ Ananías chʉ'ʉre mʉta ñasi'kʉa'mʉ. Repaʉ Ananías Dios aperʉmʉ chʉ̃'ʉsi'e cho'oneekʉ peore masi cho'okʉ pa'ikʉ'mʉ. Jã'ajekʉna judíopãi repajoopo pa'ina ũcuanʉko si'arʉmʉ rʉa re'oja'che i'kasinaa'me Ananía'te.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Repaʉ Ananías rani chʉ'ʉre kueñe nʉkakʉ ija'che i'kasi'kʉa'mʉ: “Saulo, chura mʉ'ʉ chʉ'ʉ majapãiʉja'iʉ'mʉ.” Ũcuachi'a, “Mʉ'ʉ ñakocaã ñoa'kʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ. Chikʉna ñakocaãpi teana care'oʉna ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ repaʉ'te.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Jã'aja'ñe i'ka pi'ni jo'e ija'che i'kasi'kʉa'mʉ repaʉ: “Dios, mai aipãi Cuasacojñokʉji, chẽasi'kʉa'mʉ mʉ'ʉre. Repaʉ chiiche'te masikʉ re'oja'chechi'a Cho'okʉni ñakʉ Repaʉ i'kache'te asaa'kʉ chini cho'o ñosi'kʉa'mʉ.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Ũcuaʉji chʉ̃'ʉkʉna pãi ũcuanʉkore mʉ'ʉ ñasi'ena'me mʉ'ʉ asasi'e sani kʉakʉ pa'ija'mʉ mʉ'ʉ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Jã'ajekʉna teana vʉni okorocojñojʉ̃'ʉ. Maire Paakʉ'te sẽejʉ̃'ʉ, mʉ'ʉ cu'ache cho'osi'ere tʉ'nesokaaʉ”, chiisi'kʉa'mʉ Ananías chʉ'ʉre.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 — ausente —
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 — ausente —
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Chikʉna Repaʉ'te ija'che i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ: “Chʉ'ʉre Paakʉ, chʉ'ʉ cho'osi'e masime repana. Chʉ'ʉ aperʉmʉ mʉ'ʉre cuasanani chẽa pãi chẽavʉ'ena cuao vasa chini judíopãi chi'ivʉ'ña peore mʉa kaka ku'esi'kʉa'mʉ.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ũcuachi'a mʉ'ʉ neekʉre Esteban'te, mʉ'ʉ pa'iche kʉasi'kʉre, catapi vanisorʉmʉ pojokʉ kueñere nʉkakʉ ñasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ, repaʉ'te vaina tĩ'te ũhasikãñare sẽ'sevʉ ju'isikãñare ñakaiʉ”, chiisi'kʉa'mʉ chʉ'ʉ Repaʉ'te.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Chikʉna Maire Paakʉ jo'e i'kasi'kʉa'mʉ chʉ'ʉre. “Pesa saijʉ̃'ʉ. So'ña pa'inani judío peonani chʉ'vaa'kʉ chini saomʉ chʉ'ʉ mʉ'ʉre”, chiisi'kʉa'mʉ Repaʉ chʉ'ʉre —chiniasomʉ Pablo repanare pãi.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Jã'anʉkorʉchi'a Pablo i'kache i'kama'ñe re'oja'che asaasome repana. Jã'ata'ni, “Judío peonani chʉ'vajaijʉ̃'ʉ”, chiisi'ere asa pe'rujʉ ija'che i'kajʉ cuiasome repana: “¡Vanisojʉ̃'ʉ jã'ʉre! ¡Pa'ivesʉkʉna vanisoto re'omʉ!”, chiijʉ cuiasome repana.
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Pe'rujʉ repana sẽ'sevʉ ju'ikãña tĩ'te ũcuakãñapi vevojʉ cha'ore ʉmʉna su'ajʉ cuhama'ñe cuiasome repana.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Jã'aja'ñe cho'ojʉna ña sõtao ai chʉ̃'ʉasomʉ.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Jã'ata'ni Pablo repaʉ'te quẽo sʉo suĩ'suepi'ratona kueñe nʉkakʉni sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ'te ija'che i'kaasomʉ:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Chikʉna asa repaʉ sõtaopãi cienrepanare chʉ̃'ʉkʉ repaʉ'te chʉ̃'ʉkʉni sõtao aini kʉajaniasomʉ.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Chikʉna asa repaʉ sõtao ai sani Pablo'te ija'che sẽniasaasomʉ:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Chikʉna sõtao ai,
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Jã'aja'ñe i'kaʉna asa repaʉ'te suĩ'sueñu chiisina vajʉchʉjʉ suĩ'suema'ñe jose jo'ka saniasome. Sõtao ai ũcuachi'a kʉkʉasomʉ, Pablo'te Romapãiʉ'te cʉnameãpi tachoche chʉ̃'ʉsi'kʉjekʉ.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Jo'e apeñatato repaʉ sõtao ai Pablo'te tachosimeãre cʉnameãre tʉ'sea'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ. Ũcuachi'a judíopãi Pablo'te pe'ruche'te peore masirepa asa masira chini, judío phairipãi chʉ̃'ʉnana'me judío aina ũcuanʉko chi'ia'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ, Pablo cu'ache cho'osi'ere sẽniasaa'jʉ chini. Repanapi chi'irena Pablo'te pãi chẽavʉ'e pa'isi'kʉre etua mʉva repana ti'jñeñena nʉkoa'jʉ chini chʉ̃'ʉasomʉ repaʉ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.