Hebreus 4
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NAA
1 Lǿ² quie'²³ la'³ júu² quiee'³² Dios 'e³ jua'³ 'née²³ 'ñée² 'e³ rɨ²tee³¹ra² dsɨ³ra² 'e³ la²³ tøø³ dsɨ́² 'ñée². 'A²³ cu²li³xen³na'³ 'nee'²³ 'i³ 'a²³jia'³ rɨ²³'ióo²³ júu² 'e³ rɨ²³tøø³ dsɨ́². 'Ne'² 'e³ juøø'n²³na² jo̱o̱²³.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Qui² guá²³ jee²³² quiee³²ra² júu² dxʉ́²³ 'e³ la²³ guá²³ quie'² te'²³ dsa³ 'í³ mɨ²jo̱³. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ ca²³lǿ²³ juø'² ca²³jmée³ co̱²juø'¹ quie'²te'²³ júu² 'e³ ca²³núu³te'²³. Qui² 'a²³jia'³ ca³táan³te'²³ ma²ca¹núu³te'²³.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 'E³ quie'²³ sɨ³lí³ juø'² tee³²ra² dsɨ³ra² jne² 'i³ sɨ³táan³ 'e³ la²³ tøø³ dsɨ́² 'ñée² Dios. Qui² ca²³jua'³ 'ñée²:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Xa³ je² to̱o̱²³ ji³ júu² quiee'³² Dios je² lʉ²³ 'e³ la²³ lǿ² 'e³ ca²³jmée³ Dios jmɨ́ɨ² je² sɨ³tɨ́²³ guiáa²³:
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 'E³ jo̱³ hua² 'e²³ co̱'³ ma²ca¹jua'³:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Lǿ² quie'²³ la'³ júu² 'e³ xen³ 'i³ rɨ²³tøø³ dsɨ́² 'e³ la²³ tøø³ dsɨ́² Dios. 'E³ quie'²³ 'a²³jia'³ 'ióo² júu² 'e³ rɨ²³tøø³ dsɨ́² dsa³ 'i³ ca²³núu³ júu² dxʉ́²³ xe̱'n². Qui² 'a²³jia'³ ca²³jmóo² 'e³ la²³ ca²³jua'³ Dios.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 'E³ jo̱³ ca²³jua'³ Dios co̱'³ cɨ'²³ 'e³ xa³ quie'²³ 'é̱e̱² rɨ³nɨ²³. Qui² bi²³ cɨ² cɨ̱ɨ̱n³ 'iún² Dios dsɨ́² David ma²ca¹lʉ́³ 'e³ la²³ to̱o̱²³ je² mɨ³ŋɨ́n³:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 'A²³jia'³ 'ióo² júu² dsa³ Israel 'e³ rɨ²³tøø³ dsɨ́²te'²³ ca³quie̱e̱² ma²ca¹cuǿ³ jui³¹ Josué quie'²te'²³. 'E³ jo̱³ cɨ̱ɨ̱n³ cɨ² ca²³jua'³ Dios 'e³ xa³ jia'³ cɨ'²³ jmɨ́ɨ² 'e³ rɨ³lø³¹ 'i'²³ 'e³ rɨ²³tøø³ dsɨ́² dsa³ quien³². 'A²³jia'³ ca²³jua'³ la'³ 'u² cu²ru'³ 'ióo²te'²³ júu² 'e³ rɨ²³tøø³ dsɨ́²te'²³ ma²ca¹cuǿ³ jui³¹ Josué quie'²te'²³.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 'E³ jo̱³ lǿ² quie'²³ la'³ 'e³ cɨ² rɨ²³tøø³ dsɨ́² dsa³ quien³² Dios 'e³ la²³ ca²³tøø³ dsɨ́² 'ñée² jmɨ́ɨ² je² sɨ³tɨ́²³ guiáa²³.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Qui² mɨ³tʉ́² 'e³ jmee²³ ta² quiee'³² dsa³ 'i³ tøø³ dsɨ́² 'e³ la²³ tøø³ dsɨ́² Dios. Mɨ³tʉ́² 'e³ jmee²³ ta² 'e³ la²³ ca²³tʉ́² ta² 'ñée² Dios.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Rɨ²jmee²ra² quiée²ra² jo̱o̱²³ 'e³ la²³ rɨ²'ioo²³ra² júu² 'e³ rɨ²tee³¹ra² dsɨ³ra² 'e³ la²³ tøø³ dsɨ́² 'ñée² Dios. 'A²³ cu²'lǿn¹na² cu³xi³ jø̱n³na² 'e³ 'a²³jia'³ jmee³ra² 'e³ la²³ jua'³ Dios 'e³ la²³ ca²³jmóo² dsa³ Israel mɨ²jo̱³.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Qui² rɨ³ji̱'²³ júu² quiee'³² Dios. Bi²³ jmee²³ ta². Bi²³ cɨ² sɨ³tɨ́²³ dsɨ³ra² la²³ cɨ'²³ la²³jɨ³ boo'³¹ 'e³ 'mée²³ joo³¹ i²³la³ i²³nɨ³. Sɨ³tɨ́²³ 'ñée² ñʉ'²³ dsɨ³ra². Jmee²³ 'e³ rɨ²³xíi³ rɨ²³ŋɨ́ɨ³ la²³jɨ³ sú̱n² 'i'²³ 'e³ jmee³ra².
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 'A²³'e³ xa³ sú̱n² 'e³ rɨ³'mo² quie'² Dios. Rɨ³no² la²³jɨ³ quie'² 'ñée². Joo³² la²³jɨ³ Dios 'i³ cɨ² rɨ²cuø²ra² cua̱a̱n²tu² xi²ñi² 'e³ jmii'³¹ cu³lø³¹ la²³jɨ³ 'e³ mɨ³jmee²ra².
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 'Ne'² rɨ²xe̱e̱'²ra² 'uaa'³ júu² 'e³ sɨ³táan³na² jo̱o̱²³. Qui² bi²³ gáan³ 'ñée² juii² jmii³ dsa³ 'i³ jmee²³ co̱²juø'¹ quiée²ra², 'i³ ca²³dxóo² yʉʉ'³¹ güii³. Jesús Jo̱o̱³¹ Dios hua² 'í³.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 'A²³la³ 'í³ juii² jmii³ dsa³ 'i³ 'a²³jia'³ ñi³² 'e³ jmii'³¹ lǿ² 'e³ 'a²³jia'³ 'uee'n³na². Qui² ca²³lǿn²³ 'ñée² la²³ lǿn²³ jne². Ca²³ti²³cø̱n³¹ la²³jɨ³ lá³ quiee'³² mɨ²³sɨ²³quiʉ'² 'e³ la²³ lǿ² 'e³ ti³cø̱n³¹na² miin²³na² rɨ³nɨ²³. 'Nɨɨ'n³¹ 'e³ 'a²³jia'³ ca²³jmée³ 'e³ xa³ dsoo² quiee'³².
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 'E³ jo̱³ 'a²³jia'³ 'ne'² juøø'n²³na² 'e³ rɨ²³lín³na² mɨ³lén² la²³ je² jen³¹ Dios 'i³ bi²³ 'uǿn² quia̱'² jne². Jo̱³ hua² li²³cuu'²³ dsɨ́² 'ñée² quia̱'² jne². Rɨ²³jmée²³ co̱²juø'¹ quiée²ra² cɨ'³ la²³ sɨ³tɨ́²³ 'e³ 'ne'² quiée²ra².
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.