Atos 28
Júu² 'mɨɨn³² 'e³ ca²³ŋɨń² Dios (CNLNT) vs NTLH
1 Cu³xi³ jø̱n³ jnee'³¹ 'a²³jia'³ guo'² 'e̱'³ jmɨ²³ñii'³¹. Ma²ca¹dxóo¹ra'³¹ 'uǿ²³, ca²³dsóo²³ dsɨ³ra'³¹ 'e³ Malta xi̱i̱n³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ je² ca²³cuaa'n²³na'³¹.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Bi²³ ma²³'nee³ 'uǿn² ca²³jmóo² dsa³ 'i³ xen³ núu²³. Bi²³ la³dsɨɨ³² ca²³jmóo². Ca²³ji̱i̱'n³te'²³ ji³. Ca²³tøø³te'²³ jnee'³¹ la²³jɨn³na'³¹ je² ca²³ji̱i̱'n³te'²³ ji³. Qui² bi²³ güi'³. Bi²³ jmee²³ jmɨ́².
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 'E³ jo̱³ ca²³mi²³quie̱e̱'²³² co̱o̱³ ti²cuaa³¹ sɨɨ² cuɨɨ²³² Poo². Ca²³to'²³ dxi³¹ji³. Ma²mɨ³to'²³ dxi³¹ji³, 'e³ quie'²³ jo̱³ ca²³bǿn³ jø̱n³ 'luu³ 'i³ sɨ³cuí̱i̱²³ 'e³ jua'³ sɨ³yo'² dxíi³. Ca²³cuu'³ guoo³ Poo².
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ŋó²³ dsa³ 'i³ xen³ núu²³ 'e³ rɨ³bin³¹ 'luu³ 'e³ dxi³cu'n³ guoo³ Poo². 'E³ jo̱³ ca²³jua'³te'²³ i²³la³ i²³nɨ³. Ca²³'én²te'²³ Poo²:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³quia'³ guoo³ Poo². Ca²³tø'n³ 'luu³ dxi³¹ji³. Sú̱n² quie'²³ 'a²³'e³ xa³ 'e³ ca²³ji̱'²³ Poo².
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ca²³jé̱³te'²³ 'e³ rɨ²³ya̱a̱n³ Poo². Co̱'³ la²³ rɨ²³'lǿn²³ rɨ²³jú̱n³ 'i³ nɨ³ juø'², lǿn³te'²³. 'E³ quie'²³ huǿø³ ca²³jé̱³te'²³. Ca²³la²³quii²³te'²³ 'e³ 'a²³'e³ xa³ 'e³ rɨ²³ji̱'²³. 'E³ jo̱³ jia'³ cɨ'²³ júu² ca²³lʉ́³te'²³ ma²mɨ³'áa³ 'i'²³ 'e³ 'a²³'e³ xa³ ca²³ji̱'²³.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Mɨ³lén² la²³ je² ca²³dxo'²³ra'³¹ ji³ xa³ 'uǿ²³ quiee'³² dsa³ 'i³ gáan³ cɨ² 'i³ xi̱i̱n³ Publio. Ca²³cuǿ³ xi²ñʉ'¹ quiee'³² je² ca²³'ioo²ra'³¹ 'nɨ³ jmɨ́ɨ². Bi²³ dxʉ́²³ ca²³mi²³quin³ jnee'³¹.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 'E³ quie'²³ dsoo'²³² jmii³ Publio. Rɨ³caa'n³². Lǿn²³ dsóo² dxíi³. Co̱'³ cɨ'²³ bi²³ tuu³. Ŋóo² Poo² i²joon³ jmii³ Publio. Ca²³lʉ́³ quia̱'² Dios. Ca²³dxá³ guoo³ ñi'² quiee'³². Ca²³mi²³'láan³ dsa³ 'í³.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Ma²ca¹lǿ¹ la'³, ca²³i²³guín²³ jia'³ cɨ'²³ dsa³ 'i³ dsoo'²³², 'e³ quie'²³ dsa³ 'i³ nee'n²³² 'uǿ²³ jo̱³. Ca²³'láan³te'²³ 'i³ 'í³ co̱'³.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Bi²³ ñúun³ la²³jɨ³ 'e³ ca²³cuǿø²³te'²³ jnee'³¹ 'e³ bi²³ dxʉ́²³ dsɨ́²te'²³. Ma²ca¹too'³²ra'³¹ co̱'³ jui³¹ móo², ca²³cuǿø²³te'²³ jnee'³¹ la²³jɨ³ 'e³ li²³'ne'² dxi²jui³¹.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Ma²ca¹tɨ́³ aan³ sɨɨ'³ 'e³ nee'²³²ra'³¹ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Malta, ca²³too'³²ra'³¹ jia'³ cɨ'²³ móo². Ca²³too'³²ra'³¹ móo² 'e³ ca²³cuaa'n²³ 'uǿ²³ dxoo'³¹ jmɨɨ³ Malta 'e³ ca²³jé̱³ la²³huø'n²³ ji̱i̱³ 'e³ güi'³. Dsa³ 'i³ xen³ juɨɨ³ Alejandría 'i³ rɨ³løn³¹ juii² móo² jo̱³. Née² ne'n² dxi² móo² jo̱³, ne'n² 'i³ mi³quin³ dsa³ 'i³ ta'n² 'e̱'³ móo², lǿn³ miin²³. Née² ne'n² áan²³ juii²te'¹ 'i³ xi̱i̱n³ Cástor quia̱'² Pólux 'i³ sɨ'²³te'²³ dsa³ su̱u̱n²³².
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Siracusa je² ca²³'ioo²ra'³¹ 'nɨ³ jmɨ́ɨ².
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ca²³too'²ra'³¹ jui³¹ mɨ³lén² la²³ 'uǿ²³. 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Regio. La²³ mɨ³dxóo³ la'³, ca²³'ia³ ca³juɨ² dxí³ i²'uøø³². La²³ mɨ³dxóo³ la'³, jo̱³ ca²³dxi²³gui²³ra'³¹ juɨɨ³ Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Núu²³ ca²³jí̱i̱n³na'³¹ jó̱o̱²ra². Ca²³tøø³te'²³ jnee'³¹ 'e³ rɨ²'ioo²ra'³¹ quia̱'n²na'³¹ co̱o̱³ mɨ²guiaa³. La²³la³ cu³lø³¹ ca²³dxóo²ra'³¹ juɨɨ³ Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Ca²³núu³ te'²³ jó̱o̱²ra² 'i³ xen³ juɨɨ³ Roma 'e³ ta'²ra'³¹ jui³¹. 'E³ jo̱³ i²³guín²³te'²³ 'e³ ca²³tøø³te'²³ jnee'³¹. Gui²³guín²³te'²³ juɨɨ³ je² xi̱i̱n³ Foro de Apio quia̱'² je² xi̱i̱n³ Tres Tabernas. Ma²ŋøn³¹ te'²³ jó̱o̱²ra² 'í³ Poo², ca²³la²³'uee'n³ cɨ² dsɨ́². Ca²³ji̱i̱n³ mɨ²'áa² quie'² Dios.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ma²ca¹dxóo¹ra'³¹ juɨɨ³ Roma, ca²³cuǿ³te'²³ júu² 'e³ rɨ²³gua³ co̱³quie'² Poo². 'E³ quie'²³ xen³ jø̱n³ dsa³ 'láa³ 'i³ ca²³'áa² quie'².
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Je² ca²³tɨ́³ 'nɨ³ jmɨ́ɨ² 'e³ la²³ ca²³dxóo² Poo², ca²³tøø³ dsa³ Israel 'i³ gáan³ cɨ² 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Roma. Ma²ca¹ŋɨɨ'n²³te'²³, ca²³jua'³:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ma²ca¹tín¹ júu² quián²³ dsa³ Roma 'i³ xa³ ta² quiee'³² juɨɨ³ Cesarea, ca²³la²³'née²³te'²³ 'e³ rɨ²³láan²te'²³ jné² 'u². Qui² 'a²³'e³ dsoo² xa³ quián²³ 'e³ dxi³ji̱i̱n³¹ 'e³ rɨ²³jŋɨ'n²³te'²³ jné², ca²³jua'³te'²³.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 'E³ quie'²³ ca²³'nóo³ quie'²³ júu² dsa³ Israel. 'E³ jo̱³ ca²³la²³'ne'² 'e³ ca²³ŋɨɨn²³ 'e³ rɨ²³dxá²³ ta² quián²³ dxi² juɨɨ³ gáan³. 'E³ quie'²³ 'a²³la³ jo̱³ 'e³ xa³ dsoo² 'e³ rɨ²cuøn²³² quie'² dsa³ uu'n²na²³.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 'E³ jo̱³ hua² 'e³ mɨ³tǿøn²na²³ 'nee'²³ 'e³ juø'n²³ rɨ²joon²³na²³ 'nee'²³, 'e³ juø'n²³ rɨ²lʉn²³² quia̱'n²³²na¹ 'nee'²³. Qui² sɨ³táan³na²³ 'e³ rɨ²³jmée²³ Dios 'e³ rɨ²³ji̱i̱'²³ co̱'³ dsa³ 'i³ sɨ³jú̱n³, la²³ lǿ² sɨ³táan³na² la²³jɨn³ jne² dsa³ Israel. 'E³ jo̱³ hua² 'e³ rɨ³'ñuun³¹na¹ ñí² cadena la³ rɨ³nɨ²³. ―La'³ ca²³jua'³ Poo². Ca²³sɨ'²³ dsa³ Israel 'i³ nee'n²³² juɨɨ³ Roma.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 'E³ quie'²³ jo̱³ ca²³jua'³ dsa³ Israel. Ca²³sɨ'²³ Poo²:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 'E³ quie'²³ 'nee³ra'³¹ rɨ²nʉʉ²ra'³¹ 'e³ jmii'³¹ lǿn³nu³ 'uǿøn²nu³. Qui² ne³ra'³¹ 'e³ la²³ca̱a̱n³ lʉ²³te'²³ 'e³ 'a²³jia'³ dxʉ́²³ 'en³²te'²³ dsa³ 'i³ mi³tɨn²³ júu² nɨ³. ―La'³ ca²³jua'³ dsa³ Israel. Ca²³sɨ'²³ Poo².
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 'E³ jo̱³ ca²³mi²³'ien³te'²³ júu² 'e³ 'ee² jmɨ́ɨ² rɨ²³'ɨ́ɨ²³ júu² Poo². Qui² jo̱³ hua² rɨ²³ñii'n²³te'²³. Jmɨ́ɨ² jo̱³ ca²³dxi²³guín²³ juɨ́ɨn²³ dsa³ je² jen³¹ Poo². I²³'áa³ ca²³tín²³ 'e³ ca²³lʉ́³. Lʉ²³ quie'²³ ca²³cu²³'lóo³ jmɨ́ɨ². Ca²³jmée³ jɨn³ júu² quiee'³² Dios. Ca²³'ɨ́ɨ³ júu² 'e³ la²³ rɨ³løn³¹ Dios juii² dsa³. Ca²³'ɨ́³ ji³ je² to̱o̱²³ ley 'e³ ca²³ŋɨ́n² Moisés quia̱'² ji³ je² to̱o̱²³ júu² quiee'³² dsa³ 'i³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu² quiee'³² Dios mɨ²jaa²³². La'³ hua² ca²³jmée³ 'e³ jua'³ 'née²³ 'e³ rɨ²³sɨ²³táan³te'²³ 'e³ 'í³ Jesús rɨ³løn³¹ Cristo 'i³ rɨ³lø³¹ 'i'²³ 'i³ rɨ²³xíin²³ Dios.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Xen³ 'i³ ca²³táan³ júu² 'e³ ca²³lʉ́³ Poo². 'E³ quie'²³ xen³ 'i³ 'a²³jia'³ ca²³táan³.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 'A²³jia'³ ma²³ co̱o̱³ júu² 'e³ lʉ²³te'²³ 'e³ la²³ ca²³'uǿøn²³te'²³. 'E³ quie'²³ ta'n²quie'²³te'²³ ma²ca¹lʉ́³ cɨ² co̱o̱³ taa'² Poo². Ca²³jua'³:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 La²³la³ cu³lø³¹ júu² 'e³ rɨ²juɨɨ'n³¹ dsa³ Israel:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Qui² bi²³ mɨ³loo³ dsɨ́² dsa³ Israel.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 'Ne'² rɨ²núu²ra'³ jo̱o̱²³na²³ 'e³ dxʉ́²³ dsɨ́² Dios 'e³ rɨ²³láan² dsa³ jia'³. 'E³ quie'²³ dxʉ́²³ dsɨ́² dsa³ jia'³ 'e³ rɨ²³núu²³ júu² quiee'³² Dios.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Ma²mɨ³líi² mɨ³jua'³ la'³ Poo², ca²³'uǿøn²³ dsa³ Israel. Bi²³ ca²³sɨ́n²³te'²³ júu² i²³la³ i²³nɨ³.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Tú̱²³ ji̱i̱³ ñi³ rɨ³ca̱'n²³ ca²³guó³ Poo² juɨɨ³ Roma. 'Ñée² ca²³quí² jñii³¹ 'ñʉ́² je² ca²³guó³. Bi²³ 'née²³ 'ñée² ma²ca¹dxi¹guín¹ dsa³ quie'², juø'n³ quie'²³ 'í̱³ sɨɨ'³¹ dsa³.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 La²³'nɨɨ'n³¹ 'née²³ la²³ cɨ² ca²³'ɨ́ɨ³ júu² 'e³ la²³ rɨ³løn³¹ Dios juii² dsa³. Ca²³'é³ júu² quiee'³² Juii³ra² Jesucristo. 'A²³'i̱³ xen³ 'i³ ca²³jníin²³ 'e³ ca²³'ɨ́ɨ³ júu².
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.