Gênesis 47
នាវកោរាញឞ្រាសងើយនាវតឹមរាង្លាប់មហែ (CMOK) vs NVT
1 យោឆែបហាន់មឞើសងក៝ចមាកាដាច់ផារ៝ន៖ “ឞឹគ៝ប់ នទ្រែលមាអ៝សនោគ៝ប់ ខាន់ពាង់លែៈលោសតាៈឞើសឞ្រីកានាន លែវនអ៝ប់មានទ្រោក មាឞែឞ្យាប់ នទ្រែលមាទឹងលែៈនទើខាន់ពាង់គែស អាបៃអ្យាខាន់ពាង់លែៈត៝ត់តាឞ្រីកោឆែន”។
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 យោឆែបលែវអ៝សនោពាង់ព្រាម់នុយ្សហាន់ម៝ប់កាដាច់ផារ៝ន។
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 ផារ៝នអោបខាន់ពាង់៖ “ម៝សនទើខាន់មៃវៃជាន?” ខាន់ពាង់អើស៖ “អើកោរាញ ហេនជេងផូងច្យាប់កើតផូងចែហេនកាល់អែនើសដ៝ង់”។
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 ខាន់ពាង់ងើយតៃមាកាដាច់៖ “អើកោរាញ ហេនទាន់គុតាឞ្រីអ្យាទូប្ល៝ត់ យ៝រលាសតាឞ្រីកានានគែសនាវជីង៝តក្វ៝ង់ រេបជាមាអ៝ន់មពោមពា(ឆ្យុម)ឆាមោហោមគែសដ៝ង់។ កើតនទ្រីហេនទាន់មៃរ៝មហេនអ៝ន់ហេនគុតាឞ្រីកោឆែន”។
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 ផារ៝នលាសមាយោឆែប៖ “ឞឹមៃ នទ្រែលមាអ៝សនោមៃលែៈត៝ត់តាមៃ។
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 អ៝ន់មៃកើយ្សឞ្រីអីអ្វែសរាលាវឞូអ៝ន់មាឞឹមៃ នទ្រែលមាអ៝សនោមៃ ម៝សឞ្រីអីមៃអុច លាសមៃអុច អ៝ន់ខាន់ពាង់គុតាឞ្រីកោឆែននៃទោ។ តាផូងខាន់ពាង់អីនៃឞូម៝សមៃឆៃអីឞ្លាវ អ៝ន់ពាង់ជានកោរាញម៝ត់អ្វាញ់មាមពោមពា(ឆ្យុម)គ៝ប់នើមដ៝ង់”។
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 ជេសរីយោឆែបលែវឞឹពាង់ហាន់ម៝ប់កាដាច់ផារ៝នដ៝ង់ យាកោបទាន់នាវគែសជេងកោរាញឞ្រាសអ៝ន់មាផារ៝ន។
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 ផារ៝នអោបយាកោប៖ “ទាសអ៝ក់នាម់មៃចែ?”
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 យាកោបមឞើសងក៝ចមាកាដាច់ផារ៝ន៖ “នាម់គ៝ប់គុរេសអាបៃអ្យាលែៈគែស ១៣០ នាម់។ នាម់គ៝ប់ដេៈទើម នាវរេសគ៝ប់មោគែសនាវអ្វែសដ៝ង់ គ៝ប់រេសមោអោសជ៝ៈជ៝ងកើតផូងចែគ៝ប់”។
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 យាកោបទាន់នាវគែសជេងកោរាញឞ្រាសអ៝ន់មាផារ៝នទូតឹជឹត ជេសរីពាង់លោសឞើសនតុកនៃ។
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 ជេសរីយោឆែបអ៝ន់នែសទុតអ្វែសតាឞ្រីអេឆីប អ៝ន់មាឞឹពាង់ នទ្រែលមាអ៝សនោពាង់ ជេងនទើមាខាន់ពាង់នើម ពាង់អ៝ន់ខាន់ពាង់គុតាឞ្រីកោឆែនទាច់កេងប៝នរាម់ឆែស កើតនាវផារ៝នទែលាស។
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 យោឆែបម៝ត់ឆ្យាម់ឞឹពាង់ នទ្រែលមាអ៝សនោពាង់ នអ៝ប់មាទឹងលែៈឞូនុយ្សគុតារានាក់វ៝ល់ខាន់ពាង់រី តឹងអ៝ក់ឞូនុយ្សខាន់ពាង់។
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 នាវជីង៝តក្វ៝ង់ហោងាន់ លាមឞ្រីទាកមោអោសគែសព្យាង់ឆោង ឞូនុយ្សតាឞ្រីអេឆីប នទ្រែលមាតាឞ្រីកានានគែសនាវជេរជ៝ត់ហោងាន់ យ៝រមាជីង៝តក្វ៝ង់អីនៃ។
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 យោឆែបលែៈតាច់ឞាអ៝ន់មាឞ្រីអេឆីប នទ្រែលមាឞ្រីកានាន ពាង់រាគូមទឹងលែៈព្រាក់តាច់ឞាអីនៃ ជេសរីញជុនតាជៃកាដាច់ផារ៝ន ត៝ត់មាមោហោមអោសគែសព្រាក់តាទឹងលែៈឞ្រីអីនៃ។
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 ព្រាក់មារាវាត់ឞាមោហោមអោសតាឞ្រីអេឆីប នទ្រែលមាតាឞ្រីកានានលែៈផ្យៅ ទឹងលែៈផូងប៝នលានអេឆីប ខាន់ពាង់ហាន់ម៝ប់មាយោឆែបទាទេ ងើយដាសពាង់៖ “ទាន់មៃអ៝ន់ព្យាង់ឞាមាហេន លាសមៃមោអ៝ន់ ហេនខឹតតានាប់មៃងាន់រ៝ យ៝រលាសហេនមោហោមគែសព្រាក់មារាវាត់”។
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 យោឆែបអើសមាខាន់ពាង់៖ “លាសខាន់មៃមោហោមគែសព្រាក់ ខាន់មៃអ៝ន់មពោមពា(ឆ្យុម)ខាន់មៃមាគ៝ប់ តៃគ៝ប់អ៝ន់ព្យាង់ឞាមាខាន់មៃឆោង”។
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 ជេសរីខាន់ពាង់លែវមពោមពា(ឆ្យុម)ខាន់ពាង់នើមអ៝ន់មាយោឆែបយោឆែបអ៝ន់ព្យាង់ឞាមាខាន់ពាង់ តឹមរាគ៝ល់ដាសឆែស ដាសឞែឞ្យាប់ ដាសនទ្រោក ដាសឆែសលៀ។ យោឆែបអ៝ន់ព្យាង់ឞាមាខាន់ពាង់នាម់នៃ តឹមរាគ៝ល់ដាសមពោមពា(ឆ្យុម)ខាន់ពាង់។
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 នាម់នៃលែៈលោចជេស លាប់នាម់អេង ខាន់ពាង់ហាន់ម៝ប់តៃយោឆែបទូតឹជឹត ខាន់ពាង់ងើយដាសពាង់៖ “អើកោរាញ ហេនទាន់មឞើសងក៝ចមាមៃ ហេនមោអោសពោនម៝ ព្រាក់តាឆាក់ហេនលែៈផ្យៅ មពោមពា(ឆ្យុម)ហេនលែៈហេនញជុនអ៝ន់មៃលែៈផ្យៅដ៝ង់ ហេនមោហោមអោសគែសនទើទូនតីល ហោមអែនែស នទ្រែលមាឆាក់ហេននើមទូរីទើមហោម។
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 អើកោរាញ គៃមាហេនហោមរេស ទាន់មៃរាវាត់នែសហេន នទ្រែលមាឆាក់ហេននើមតឹមរាគ៝ល់ដាសព្យាង់ឞាមៃនៃ អ៝ន់ហេនគុជានទឹកផារ៝ន នទ្រែលមានែសហេនអ៝ន់ជេងទ្រាប់នទើពាង់ យ៝រលាស លាសហេនខឹតលែៈផ្យៅនែសហេននៃឞូម៝សមានទើន? ទាន់កោរាញអ៝ន់ឞានតីលមាហេន គៃមាហេនហោមរេស មោខឹត លើយអោសអ៝ន់ឞ្រីទាករាង៝តរាងាត់”។
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 យោឆែបរាវាត់លែៈផ្យៅនែសតាឞ្រីអេឆីប អ៝ន់មាកាដាច់ផារ៝ន ទឹងលែៈផូងអេឆីប តាច់នែសមីរខាន់ពាង់នើមយ៝រមានាវជីង៝តក្វ៝ង់អីនៃលើមាហោងាន់ កើតនទ្រីនែសលាមឞ្រីអីនៃជេងនែសផារ៝នទាទេ។
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 ជេសរីទឹងលែៈផូងប៝នលានលាមឞ្រីអេឆីប នៃជេងទឹកទាទេ។
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 នែសផូងឞូនុយ្សជានឞ្រាសទើមយោឆែបមោរាវាត់ យ៝រលាសផូងអីនៃគែសផារ៝នឆើមអ៝ន់ព្យាង់ឞា កើតនទ្រីទឹងនែសខាន់ពាង់មោតាច់។
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 យោឆែបលាសមាផូងប៝នលាន៖ “នារអ្យាលែៈគ៝ប់រាវាត់ជេសឆាក់ខាន់មៃនើម នទ្រែលមានែសខាន់មៃអ៝ន់មាកាដាច់ផារ៝ន។ អាបៃអ្យាគ៝ប់អ៝ន់នតីលឞាមាខាន់មៃ ខាន់មរែមាតូចតាម់។
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 ត៝ត់ខៃលែៈកាច់លែៈរែកតៃ ខាន់មៃអ៝ន់ទូកោៈតឹមព្រាម់(១/៥)មាផារ៝ន ជេសរីព្វាន់កោៈមាខាន់មៃនើម គៃមាគែសនតីល នទ្រែលមានទើឆោងឆាមាខាន់មៃនើម មាអ៝សក៝នខាន់មៃ នអ៝ប់មាឞូនុយ្សគុតាញីសជៃខាន់មៃដ៝ង់”។
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 ផូងប៝នលានលាសមាយោឆែប៖ “មៃលែៈរាក្លាយ្សនាវរេសផូងហេន។ លាសមៃអុច តៃហេនគុជានទឹកមាផារ៝ន”។
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 យោឆែបអ៝ន់នាវវៃតាឞ្រីអេឆីប នហ៝មាត៝ត់អាបៃអ្យា ដាៈផូងអេឆីប អ៝ន់មាផារ៝នទូកោៈតឹមព្រាម់នទើខាន់ពាង់គែសតាៈឞើសនែសនៃ នែសផូងឞូនុយ្សជានឞ្រាសទើមមោជេងនទើផារ៝ន។
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 ផូងអីឆ្រាអែលគុរេសតាឞ្រីអេឆីប ខាន់ពាង់គុតានតុកកោឆែន គែសនែសតានតុកនៃ ខាន់ពាង់ឞាៈអ៝សឞាៈក៝នអ៝ក់ឞឹករឹងាន់តានតុកនៃ។
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 យាកោបគុរេសតាឞ្រីអេឆីប គែស ១៧ នាម់។ ទឹងលែៈនាម់ពាង់រេសគែស ១៤៧ នាម់។
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 ត៝ត់អីឆ្រាអែលអីឞូក្វាល់យាកោបដ៝ង់ ឞើយមាខឹត ពាង់ក្វាល់ក៝នពាង់យោឆែប នតិញមាពាង់៖ “អើនោ លាសមៃរ៝ង់មាគ៝ប់ មៃតេៈតីមៃអីនៃតាន៝ម់តឹមឞ្លូគ៝ប់អ្យា នអ៝ប់មាត៝ន អ៝ន់មៃជានអ្វែស ជានឆ៝ង់មាគ៝ប់ មៃលើយអោសត៝ប់គ៝ប់តាឞ្រីអេឆីប អ្យា!
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 មៃត៝ប់គ៝ប់តានតុកត៝ប់ផូងចែគ៝ប់ មៃរាទែងគ៝ប់លោសឞើសឞ្រីអេឆីប អ្យា ជេសរីត៝ប់គ៝ប់តានតុកមោចផូងចែគ៝ប់នើម”។ យោឆែបអើសមាពាង់៖ “តៃគ៝ប់ជានកើតនាវមៃលាសឞឹ”។
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 យាកោបលាសតៃមាពាង់៖ “លាសនទ្រីមៃត៝នមាគ៝ប់” នទ្រីយោឆែបត៝នមាពាង់។ ជេសរីយាកោបអីឞូក្វាល់អីឆ្រាអែលដ៝ង់យើកមឞាសកោរាញឞ្រាសតាឞោកឞិចពាង់នើមរី។
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.