Gênesis 37

¹ យាកោបគុតាឞ្រីកានាន ជេងឞ្រីឞឹពាង់វែសគុនៃនើស។

¹ Jacó passou a morar na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.

² អ្យាជេងនាវងក៝ចឞ្រីមាផូងក៝នឆៅយាកោប។

² Este é o relato de Jacó e sua família. Quando José tinha 17 anos, cuidava dos rebanhos de seu pai. Trabalhava com seus meios-irmãos, os filhos de Bila e Zilpa, mulheres de seu pai, e contava para seu pai algumas das coisas erradas que seus irmãos faziam.

³ អីឆ្រាអែលអីគែសរាញាយាកោបដ៝ង់ ពាង់រ៝ង់មាយោឆែបរាលាវដាសមាក៝នពាង់បាបាៈ យ៝រលាសនោកគុយោឆែបនៃពាង់លែៈរាញ។ ពាង់ដាៈឞូជឹងទូឞ្លាសអាវជ៝ងទុតអ្វែសអ៝ន់មាយោឆែប។

³ Jacó amava José mais que a qualquer outro de seus filhos, pois José havia nascido quando Jacó era idoso. Por isso, certo dia Jacó encomendou um presente especial para José: uma linda túnica.

⁴ ទឹងលែៈនោៗពាង់រីឆៃអីឞឹរ៝ង់មាយោឆែបរាលាវដាសមាខាន់ពាង់ ជេសរីខាន់ពាង់ឞ្យាញ់មាយោឆែបទាទេ មោគែសអោសមឞើសងើយអ្វែសមាអោឞាល់។

⁴ Os irmãos de José, por sua vez, o odiavam, pois o pai deles o amava mais que a todos os outros filhos. Não eram capazes de lhe dizer uma única palavra amigável.

⁵ គែសទូនារយោឆែបមឞើយ ជេសរីពាង់ងក៝ចមឞើយនៃមានោៗពាង់ ជានអ៝ន់នោៗរីឞ្យាញ់មាពាង់លើមាហោជឹត។

⁵ Certa noite, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles o odiaram ainda mais.

⁶ ពាង់លាសមាខាន់ពាង់៖ “ល៝ង់ខាន់មៃអ្យាត់គ៝ប់ងក៝ចមឞើយគ៝ប់៖

⁶ “Ouçam este sonho que tive”, disse ele.

⁷ គ៝ប់មឞើយ ទឹងលែៈឞ៝ន់គុក៝ត់ញចាប់ឞាតាមីររីទាទេ ទោលនៃទោមាញចាប់ឞាគ៝ប់រីទ៝ក់ឆ៝ង់ជឹតលើតី ល៝ង់ញចាប់ឞាខាន់មៃរីទ៝ក់ជុមញចាប់ឞាគ៝ប់រី ជេសរីកុញមឞាសមាញចាប់ឞាគ៝ប់រីទាទេ”។

⁷ “Estávamos no campo, amarrando feixes de trigo. De repente, meu feixe se levantou e ficou em pé, e seus feixes se juntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele!”

⁸ អីនោៗរីលាសមាពាង់៖ “លាសនទ្រីមៃគែសនាវមឹនអុចជេងកោរាញមាផូងហេនបាស? មោលាសមៃគែសនាវមឹនអុចម៝ត់ឞោកហេន?” ខាន់ពាង់លើមាហោឞ្យាញ់មាពាង់ យ៝រមានាវមឞើយពាង់នៃ នអ៝ប់មានាវពាង់ងក៝ចនៃ។

⁸ Seus irmãos responderam: “Você imagina que será nosso rei? Pensa mesmo que nos governará?”. E o odiaram ainda mais por causa de seus sonhos e da maneira como os contava.

⁹ ជេសរីពាង់មឞើយតៃនទើអេងជឹត ពាង់ងក៝ចមឞើយនៃមានោៗពាង់ ពាង់លាស៖ “គ៝ប់មឞើយកើតនអា នារ ខៃ នទ្រែលមាមាញ់ ១១ កុញមឞាសមាគ៝ប់ទាទេ”។

⁹ Pouco tempo depois, José teve outro sonho e, mais uma vez, contou-o a seus irmãos. “Ouçam, tive outro sonho”, disse ele. “O sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim!”

¹⁰ ពាង់ងក៝ចមឞើយនៃមាឞឹពាង់ កើតពាង់ងក៝ចមានោៗពាង់នើសដ៝ង់។ ឞឹពាង់លាសពាង់៖ “មើមមឞើយមៃកើតនទ្រីរី? លាសនទ្រីមៃអុចអ៝ន់គ៝ប់អ្យា មេៈមៃនៃ នទ្រែលមាទឹងលែៈអ៝សនោមៃនៃពាន់មឞាសមាមៃទាទេឞើស?”

¹⁰ Dessa vez, contou o sonho não apenas aos irmãos, mas também ao pai, que o repreendeu, dizendo: “Que sonho é esse? Por acaso eu, sua mãe e seus irmãos viremos e nos curvaremos até o chão diante de você?”.

¹¹ ទឹងលែៈនោៗរីខាន់ពាង់មោនាចមាយោឆែប យើនមាឞឹពាង់រីហោមកាសគឹតមរ៝នាវនៃតានូយ្សនហ៝ម់ពាង់នើម។

¹¹ Os irmãos de José ficaram com inveja dele, mas seu pai se perguntou qual seria o significado dos sonhos.

¹² គែសទូនារអីនោៗយោឆែប ខាន់ពាង់ហាន់ច្យាប់ឞែឞ្យាប់ឞឹពាង់តាប៝នឆីកែម។

¹² Pouco depois, os irmãos de José levaram os rebanhos de seu pai para pastar junto de Siquém.

¹³ ជេសរីយាកោបអីឞូក្វាល់អីឆ្រាអែលលាសមាយោឆែប៖ “នោៗមៃលែៈហាន់ច្យាប់ឞែឞ្យាប់តាប៝នឆីកែមរី គ៝ប់អុចអ៝ន់មៃហាន់តារី”។ យោឆែបអើស៖ “អើ”។

¹³ Então Jacó disse a José: “Seus irmãos estão cuidando das ovelhas em Siquém. Apronte-se, e eu o enviarei até eles”. “Estou pronto para ir”, respondeu José.

¹⁴ អីឆ្រាអែលលាសមាពាង់៖ “ហាន់មៃហាន់អានោៗមៃរី គឹតអ្វែសលាង់ខាន់ពាង់តារី ឞែឞ្យាប់ខាន់ពាង់គឹតអ្វែសដ៝ង់មោលាសមោ។ ជេសរីមៃហាន់ព្លឹមឞើសតៃមាគ៝ប់អ្យា”។ ពាង់ដាៈយោឆែបតាៈឞើសញជ៝ង់យោកហេប្រ៝នអ្យាហាន់ជឹតឆីកែមរី។

¹⁴ “Vá ver como estão seus irmãos e os rebanhos”, disse Jacó. “E traga-me notícias deles.” Jacó o enviou, e José viajou de sua casa no vale de Hebrom até Siquém.

¹⁵ ត៝ត់តារី គែសទូហ្វេឞូក្លោឆៃយោឆែបហាន់រាឆ៝ងនាប់រាឆ៝ងកើយតាជាលាចរី ឞូក្លោនៃអោប៖ “ម៝សជ៝យមរែនៃ?”

¹⁵ Quando José chegou a Siquém, um homem da região notou que ele andava perdido pelos campos. “O que você está procurando?”, perguntou o homem.

¹⁶ យោឆែបអើស៖ “គ៝ប់ជ៝យនោៗគ៝ប់ មៃឆើមមឞើសមាគ៝ប់អឺសអាសនតុកខាន់ពាង់ច្យាប់”។

¹⁶ “Estou procurando meus irmãos”, respondeu José. “O senhor sabe onde eles estão cuidando dos rebanhos?”

¹⁷ ឞូក្លោនៃអើសមាពាង់៖ “ខាន់ពាង់លែៈត្រើនឞើសនតុកអ្យា យ៝រលាសគ៝ប់តាង់ខាន់ពាង់តឹមលាស៖ «ហោៈឞ៝ន់! ហាន់តាប៝នដោថានរី»។ ជេសរីយោឆែបហាន់តឹងអីនោៗពាង់ ឆៃខាន់ពាង់តាប៝នដោថាននៃ។

¹⁷ O homem lhe disse: “Sim, eles foram embora daqui, mas eu os ouvi dizer: ‘Vamos a Dotã’”. Então José foi atrás de seus irmãos e os encontrou em Dotã.

¹⁸ ទោលខាន់ពាង់ឆៃយោឆែបហោមឞើសងាយ មោហ៝ៈត៝ត់ ខាន់ពាង់លែៈតឹមទីឞាល់អុចងខឹតលើយយោឆែប។

¹⁸ Quando os irmãos de José o viram, o reconheceram de longe. Antes que ele se aproximasse, planejaram uma forma de matá-lo.

¹⁹ ខាន់ពាង់តឹមលាសនទ្រាង់ខាន់ពាង់នើម៖ “អ្វាញ់រី! កោរាញមឞើយលែៈត៝ត់!

¹⁹ “Lá vem o sonhador!”, disseram uns aos outros.

²⁰ ហោៈឞ៝ន់ងខឹតលើយពាង់អាបៃរី ល៝ង់តាអ្យាគែសអ៝ក់ត្រោមនតូ ជេសរីងក្លាច់ពាង់តាទូមល៝ម់ត្រោមនតូ។ ឞ៝ន់លាសលែៈមពោមពា(ឆ្យុម)ជាញឆាហេក ឞ៝ន់ជានកើតនៃ ជេសរីអ៝ន់ឞ៝ន់ក៝ប់អ្វាញ់មើមហោមជេងដ៝ង់តានាវមឞើយពាង់”។

²⁰ “Vamos matá-lo e jogá-lo numa dessas cisternas. Diremos a nosso pai: ‘Um animal selvagem o devorou’. Então veremos o que será dos seus sonhos!”

²¹ ត៝ត់រូបេនតាង់នាវខាន់ពាង់ងើយកើតនៃ ជេសរីពាង់អុចកើលយោឆែប ពាង់លាសមាខាន់ពាង់៖ “លើយអោសឞ៝ន់ងខឹតពាង់”។

²¹ Mas, quando Rúben ouviu o plano, tratou de livrar José. “Não o matemos”, disse ele.

²² រូបេនលាសជឹត៖ “លើយអោសញចាយមហាមពាង់ ឞ៝ន់ងក្លាច់ពាង់តាត្រោមនតូតាឞ្រីរាទាសអ្យាហ៝ៈ លើយអោសងខឹតពាង់”។ រូបេនងើយកើតនៃ យ៝រលាសពាង់អុចរាក្លាយ្សយោឆែបឞើសតីនោៗពាង់ ជេសរីអុចញជុនអ៝ន់ពាង់ឆឹតអាឞឹរី។

²² “Por que derramar sangue? Joguem-no nesta cisterna vazia aqui no deserto e não toquemos nele.” Rúben planejava resgatar José e levá-lo de volta ao pai.

²³ យោឆែបហាន់ត៝ត់តាអីនោៗរី ខាន់ពាង់ទ្រ៝សលើយអាវទុតអ្វែសយោឆែបទែញឆ៝សរី‌

²³ Assim, quando José chegou, os irmãos lhe arrancaram a linda túnica que ele estava usando,

²⁴ ញុបពាង់ងក្លាច់តាត្រោមនតូរី នតូនៃមោហោមអោសគែសទាក។

²⁴ o agarraram e o jogaram na cisterna vazia, ou seja, sem água.

²⁵ ជេសរីខាន់ពាង់នើមគុឆោង ទោមាខាន់ពាង់ងគឹលមាត់ឆៃផូងអីសមាអែលទូមពោល នអ៝ប់មាឆែសឆាមោខាន់ពាង់តាៈឞើសឞ្រីកាលាត។ ឆែសឆាមោខាន់ពាង់រាទែងចាយក្រ៝ស នទ្រែលមានទើបោកាសអេងៗលែវជឹតឞ្រីអេឆីប រី។

²⁵ Mais tarde, quando se sentaram para comer, viram ao longe uma caravana de camelos vindo em sua direção. Era um grupo de negociantes ismaelitas, que transportavam especiarias, bálsamo e mirra de Gileade para o Egito.

²⁶ ឆៃកើតនៃ យូដាលាសមាអ៝សនោពាង់៖ “លាសឞ៝ន់ងខឹតអ៝សឞ៝ន់ មោអោសឆៃនតីល ជេរដ៝ង់មាម៝។

²⁶ Judá disse a seus irmãos: “O que ganharemos se matarmos nosso irmão e encobrirmos o crime?

²⁷ លាសនទ្រីឞ៝ន់តាច់ពាង់អ៝ន់មាផូងអីសមាអែលទោស លើយងខឹតពាង់ យ៝រលាសពាង់អ៝សឞ៝ន់ ជេងមហាមឞ៝ន់ដ៝ង់”។ ខាន់ពាង់អ្យាត់នាវពាង់។

²⁷ Em vez de matá-lo, vamos vendê-lo aos negociantes ismaelitas. Afinal, ele é nosso irmão, sangue do nosso sangue!”. Seus irmãos concordaram.

²⁸ ទោលនៃគែសមពោលតាច់ទ្រាប់ត៝ត់តារី អីនោៗយោឆែបនហាវពាង់ឞើសត្រោមនតូរី តាច់ពាង់អ៝ន់មាផូងអីសមាអែលខ្លៃ ២០ កាក់ព្រាក់។ ជេសរីមពោលនៃលែវពាង់ជឹតឞ្រីអេឆីប រី។

²⁸ Então, quando os ismaelitas, que eram negociantes midianitas, se aproximaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam para eles por vinte peças de prata. E os negociantes o levaram para o Egito.

²⁹ ត៝ត់រូបេនព្លឹអ្វាញ់តៃតាត្រោមនតូរីមោហោមអោសឆៃយោឆែប ពាង់ងខេកឞ៝កអាវពាង់នើម យ៝រលាសពាង់រាង៝តហោងាន់‌

²⁹ Algum tempo depois, Rúben voltou para tirar José da cisterna. Quando descobriu que seu irmão não estava lá, rasgou as roupas.

³⁰ ជេសរីហាន់តាអ៝សៗរី លាសមាខាន់ពាង់៖ “ក៝នឆែនៃលែៈរ៝សជេស លាសនទ្រីគ៝ប់អ្យាអាសជឹតគុ?”

³⁰ Voltou a seus irmãos e lamentou-se: “O menino sumiu! E agora, o que farei?”.

³¹ ជេសរីខាន់ពាង់ងខឹតទូមល៝ម់ឞែងក្វ៝ង់ ឆ៝ៈអាវយោឆែបអីទុតអ្វែសរីនើសយុកតាមហាមឞែរី‌

³¹ Então os irmãos mataram um bode e mergulharam a túnica de José no sangue do animal.

³² លែវអាវនៃញហើមាអីឞឹរី មឞើសមាពាង់៖ “ហេនឆៃអាវអ្យា។ ល៝ង់មៃអ្វាញ់ឞឹ គឹតទីអាវក៝នមៃងាន់មោលាសមោ?”

³² Enviaram a linda túnica para o pai, com a seguinte mensagem: “Veja o que encontramos. Não é a túnica de seu filho?”.

³³ យាកោបនាល់អាវនៃ ជេសរីលាស៖ “អាវអ្យាអាវក៝នគ៝ប់ងាន់ លែៈឞូកាប់ឆារ៝ពាង់អ្យាអើ លែៈងាន់រ៝ឞូឆាហេកយោឆែបអ្យា”។

³³ O pai a reconheceu de imediato e disse: “Sim, é a túnica de meu filho. Um animal selvagem o deve ter devorado. Com certeza José morreu despedaçado!”.

³⁴ ជេសរីយាកោបងខេកឞ៝កអាវពាង់នើមរី ញឆ៝សងគូតបៅច្យាត់ ពាង់គុរាង៝តងក្ល៝ន់មាក៝នពាង់នៃជ៝ៈនារ។

³⁴ Jacó rasgou suas roupas e vestiu-se de pano de saco. Por longo tempo, lamentou profundamente a morte do filho.

³⁵ ទឹងលែៈអ៝សក៝នពាង់ នអ៝ប់មាឞូអូរនអ៝ប់មាឞូក្លោហាន់ឞ៝ញលែងពាង់ទាទេ យើនមាពាង់មោអោសឞាសនាវរាង៝តងក្ល៝ន់នៃ ពាង់លាស៖ “គ៝ប់មរាខឹតតឹមម៝ប់ដាសក៝នគ៝ប់ ក៝ៈមោឞាសដ៝ង់រាង៝តងក្ល៝ន់ក៝នគ៝ប់” នទ្រីទឹងពាង់ហោមញុមនឹង។

³⁵ A família toda tentou consolá-lo, mas ele se recusava. “Descerei à sepultura lamentando a morte de meu filho”, dizia, e continuou a lamentar-se.

³⁶ ល៝ង់យោឆែបនៃផូងមីដៀនទែលែវពាង់ហាន់តាឞ្រីអេឆីប តាច់ពាង់អ៝ន់មាផោតីផារ កោរាញម៝ត់ញជ្រាង់កាដាច់ផារ៝ន។

³⁶ Enquanto isso, os negociantes midianitas chegaram ao Egito, onde venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do faraó.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia