Gênesis 37

¹ យាកោបគុតាឞ្រីកានាន ជេងឞ្រីឞឹពាង់វែសគុនៃនើស។

¹ Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.

² អ្យាជេងនាវងក៝ចឞ្រីមាផូងក៝នឆៅយាកោប។

² Esta é a história de Jacó. Quando José tinha dezessete anos, apascentava os rebanhos com os seus irmãos. Sendo ainda jovem, acompanhava os filhos de Bila e os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e trazia más notícias deles a seu pai.

³ អីឆ្រាអែលអីគែសរាញាយាកោបដ៝ង់ ពាង់រ៝ង់មាយោឆែបរាលាវដាសមាក៝នពាង់បាបាៈ យ៝រលាសនោកគុយោឆែបនៃពាង់លែៈរាញ។ ពាង់ដាៈឞូជឹងទូឞ្លាសអាវជ៝ងទុតអ្វែសអ៝ន់មាយោឆែប។

³ Ora, Israel amava mais José do que todos os seus outros filhos, porque era filho da sua velhice; e mandou fazer para ele uma túnica talar de mangas compridas.

⁴ ទឹងលែៈនោៗពាង់រីឆៃអីឞឹរ៝ង់មាយោឆែបរាលាវដាសមាខាន់ពាង់ ជេសរីខាន់ពាង់ឞ្យាញ់មាយោឆែបទាទេ មោគែសអោសមឞើសងើយអ្វែសមាអោឞាល់។

⁴ Quando os seus irmãos viram que o pai o amava mais do que todos os outros filhos, odiaram-no e já não podiam falar com ele de forma pacífica.

⁵ គែសទូនារយោឆែបមឞើយ ជេសរីពាង់ងក៝ចមឞើយនៃមានោៗពាង់ ជានអ៝ន់នោៗរីឞ្យាញ់មាពាង់លើមាហោជឹត។

⁵ José teve um sonho e o contou aos seus irmãos; por isso, o odiaram ainda mais.

⁶ ពាង់លាសមាខាន់ពាង់៖ “ល៝ង់ខាន់មៃអ្យាត់គ៝ប់ងក៝ចមឞើយគ៝ប់៖

⁶ Ele lhes disse: — Peço que ouçam o sonho que tive.

⁷ គ៝ប់មឞើយ ទឹងលែៈឞ៝ន់គុក៝ត់ញចាប់ឞាតាមីររីទាទេ ទោលនៃទោមាញចាប់ឞាគ៝ប់រីទ៝ក់ឆ៝ង់ជឹតលើតី ល៝ង់ញចាប់ឞាខាន់មៃរីទ៝ក់ជុមញចាប់ឞាគ៝ប់រី ជេសរីកុញមឞាសមាញចាប់ឞាគ៝ប់រីទាទេ”។

⁷ Sonhei que estávamos amarrando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e ficou em pé, enquanto os feixes de vocês o rodeavam e se inclinavam diante do meu.

⁸ អីនោៗរីលាសមាពាង់៖ “លាសនទ្រីមៃគែសនាវមឹនអុចជេងកោរាញមាផូងហេនបាស? មោលាសមៃគែសនាវមឹនអុចម៝ត់ឞោកហេន?” ខាន់ពាង់លើមាហោឞ្យាញ់មាពាង់ យ៝រមានាវមឞើយពាង់នៃ នអ៝ប់មានាវពាង់ងក៝ចនៃ។

⁸ Então os irmãos lhe disseram: — Você pensa que vai mesmo reinar sobre nós? Pensa que realmente dominará sobre nós? E com isso o odiavam ainda mais, por causa dos seus sonhos e de suas palavras.

⁹ ជេសរីពាង់មឞើយតៃនទើអេងជឹត ពាង់ងក៝ចមឞើយនៃមានោៗពាង់ ពាង់លាស៖ “គ៝ប់មឞើយកើតនអា នារ ខៃ នទ្រែលមាមាញ់ ១១ កុញមឞាសមាគ៝ប់ទាទេ”។

⁹ José teve ainda outro sonho, que ele contou aos seus irmãos, dizendo: — Sonhei também que o sol, a lua e onze estrelas se inclinavam diante de mim.

¹⁰ ពាង់ងក៝ចមឞើយនៃមាឞឹពាង់ កើតពាង់ងក៝ចមានោៗពាង់នើសដ៝ង់។ ឞឹពាង់លាសពាង់៖ “មើមមឞើយមៃកើតនទ្រីរី? លាសនទ្រីមៃអុចអ៝ន់គ៝ប់អ្យា មេៈមៃនៃ នទ្រែលមាទឹងលែៈអ៝សនោមៃនៃពាន់មឞាសមាមៃទាទេឞើស?”

¹⁰ Quando José contou esse sonho ao pai e aos seus irmãos, o pai o repreendeu, dizendo: — Que sonho é esse que você teve? Você está querendo dizer que eu, a sua mãe e os seus irmãos iremos e nos inclinaremos até o chão diante de você?

¹¹ ទឹងលែៈនោៗរីខាន់ពាង់មោនាចមាយោឆែប យើនមាឞឹពាង់រីហោមកាសគឹតមរ៝នាវនៃតានូយ្សនហ៝ម់ពាង់នើម។

¹¹ Os irmãos tinham inveja dele; o pai, no entanto, guardou aquilo no coração.

¹² គែសទូនារអីនោៗយោឆែប ខាន់ពាង់ហាន់ច្យាប់ឞែឞ្យាប់ឞឹពាង់តាប៝នឆីកែម។

¹² Como os irmãos foram apascentar o rebanho do pai, em Siquém,

¹³ ជេសរីយាកោបអីឞូក្វាល់អីឆ្រាអែលលាសមាយោឆែប៖ “នោៗមៃលែៈហាន់ច្យាប់ឞែឞ្យាប់តាប៝នឆីកែមរី គ៝ប់អុចអ៝ន់មៃហាន់តារី”។ យោឆែបអើស៖ “អើ”។

¹³ Israel perguntou a José: — Os seus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Venha, pois vou mandar você até eles. José respondeu: — Eis-me aqui.

¹⁴ អីឆ្រាអែលលាសមាពាង់៖ “ហាន់មៃហាន់អានោៗមៃរី គឹតអ្វែសលាង់ខាន់ពាង់តារី ឞែឞ្យាប់ខាន់ពាង់គឹតអ្វែសដ៝ង់មោលាសមោ។ ជេសរីមៃហាន់ព្លឹមឞើសតៃមាគ៝ប់អ្យា”។ ពាង់ដាៈយោឆែបតាៈឞើសញជ៝ង់យោកហេប្រ៝នអ្យាហាន់ជឹតឆីកែមរី។

¹⁴ Israel continuou: — Vá, agora, e veja se está tudo bem com os seus irmãos e com o rebanho; e traga-me notícias. Assim, o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.

¹⁵ ត៝ត់តារី គែសទូហ្វេឞូក្លោឆៃយោឆែបហាន់រាឆ៝ងនាប់រាឆ៝ងកើយតាជាលាចរី ឞូក្លោនៃអោប៖ “ម៝សជ៝យមរែនៃ?”

¹⁵ E um homem encontrou José, que andava errante pelo campo, e lhe perguntou: — O que você está procurando?

¹⁶ យោឆែបអើស៖ “គ៝ប់ជ៝យនោៗគ៝ប់ មៃឆើមមឞើសមាគ៝ប់អឺសអាសនតុកខាន់ពាង់ច្យាប់”។

¹⁶ Ele respondeu: — Estou procurando os meus irmãos. Por favor, pode me dizer onde eles estão apascentando o rebanho?

¹⁷ ឞូក្លោនៃអើសមាពាង់៖ “ខាន់ពាង់លែៈត្រើនឞើសនតុកអ្យា យ៝រលាសគ៝ប់តាង់ខាន់ពាង់តឹមលាស៖ «ហោៈឞ៝ន់! ហាន់តាប៝នដោថានរី»។ ជេសរីយោឆែបហាន់តឹងអីនោៗពាង់ ឆៃខាន់ពាង់តាប៝នដោថាននៃ។

¹⁷ O homem respondeu: — Foram embora daqui. Ouvi quando disseram: “Vamos a Dotã.” Então José seguiu atrás dos irmãos e os encontrou em Dotã.

¹⁸ ទោលខាន់ពាង់ឆៃយោឆែបហោមឞើសងាយ មោហ៝ៈត៝ត់ ខាន់ពាង់លែៈតឹមទីឞាល់អុចងខឹតលើយយោឆែប។

¹⁸ De longe eles o viram e, antes que chegasse, conspiraram contra ele para o matar.

¹⁹ ខាន់ពាង់តឹមលាសនទ្រាង់ខាន់ពាង់នើម៖ “អ្វាញ់រី! កោរាញមឞើយលែៈត៝ត់!

¹⁹ Disseram uns aos outros: — Lá vem o grande sonhador!

²⁰ ហោៈឞ៝ន់ងខឹតលើយពាង់អាបៃរី ល៝ង់តាអ្យាគែសអ៝ក់ត្រោមនតូ ជេសរីងក្លាច់ពាង់តាទូមល៝ម់ត្រោមនតូ។ ឞ៝ន់លាសលែៈមពោមពា(ឆ្យុម)ជាញឆាហេក ឞ៝ន់ជានកើតនៃ ជេសរីអ៝ន់ឞ៝ន់ក៝ប់អ្វាញ់មើមហោមជេងដ៝ង់តានាវមឞើយពាង់”។

²⁰ Venham, pois, agora, vamos matá-lo e jogar o corpo numa destas cisternas. Diremos que um animal selvagem o devorou. Vejamos em que vão dar os sonhos dele.

²¹ ត៝ត់រូបេនតាង់នាវខាន់ពាង់ងើយកើតនៃ ជេសរីពាង់អុចកើលយោឆែប ពាង់លាសមាខាន់ពាង់៖ “លើយអោសឞ៝ន់ងខឹតពាង់”។

²¹ Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles e disse: — Não lhe tiremos a vida.

²² រូបេនលាសជឹត៖ “លើយអោសញចាយមហាមពាង់ ឞ៝ន់ងក្លាច់ពាង់តាត្រោមនតូតាឞ្រីរាទាសអ្យាហ៝ៈ លើយអោសងខឹតពាង់”។ រូបេនងើយកើតនៃ យ៝រលាសពាង់អុចរាក្លាយ្សយោឆែបឞើសតីនោៗពាង់ ជេសរីអុចញជុនអ៝ន់ពាង់ឆឹតអាឞឹរី។

²² Rúben disse mais: — Não derramem sangue. Joguem o rapaz naquela cisterna que está no deserto, e não lhe façam mal. Rúben disse isto para o livrar deles, a fim de levá-lo de volta ao pai.

²³ យោឆែបហាន់ត៝ត់តាអីនោៗរី ខាន់ពាង់ទ្រ៝សលើយអាវទុតអ្វែសយោឆែបទែញឆ៝សរី‌

²³ Mas, logo que José chegou a seus irmãos, despiram-no da túnica, a túnica talar de mangas compridas que trazia,

²⁴ ញុបពាង់ងក្លាច់តាត្រោមនតូរី នតូនៃមោហោមអោសគែសទាក។

²⁴ e o jogaram na cisterna. A cisterna estava vazia, sem água.

²⁵ ជេសរីខាន់ពាង់នើមគុឆោង ទោមាខាន់ពាង់ងគឹលមាត់ឆៃផូងអីសមាអែលទូមពោល នអ៝ប់មាឆែសឆាមោខាន់ពាង់តាៈឞើសឞ្រីកាលាត។ ឆែសឆាមោខាន់ពាង់រាទែងចាយក្រ៝ស នទ្រែលមានទើបោកាសអេងៗលែវជឹតឞ្រីអេឆីប រី។

²⁵ Depois sentaram-se para comer. Levantando os olhos, viram que uma caravana de ismaelitas vinha de Gileade. Seus camelos traziam especiarias, bálsamo e mirra, que levavam para o Egito.

²⁶ ឆៃកើតនៃ យូដាលាសមាអ៝សនោពាង់៖ “លាសឞ៝ន់ងខឹតអ៝សឞ៝ន់ មោអោសឆៃនតីល ជេរដ៝ង់មាម៝។

²⁶ Então Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?

²⁷ លាសនទ្រីឞ៝ន់តាច់ពាង់អ៝ន់មាផូងអីសមាអែលទោស លើយងខឹតពាង់ យ៝រលាសពាង់អ៝សឞ៝ន់ ជេងមហាមឞ៝ន់ដ៝ង់”។ ខាន់ពាង់អ្យាត់នាវពាង់។

²⁷ Venham, vamos vendê-lo aos ismaelitas. Não lhe façamos mal, pois é nosso irmão, é do nosso sangue. Seus irmãos concordaram.

²⁸ ទោលនៃគែសមពោលតាច់ទ្រាប់ត៝ត់តារី អីនោៗយោឆែបនហាវពាង់ឞើសត្រោមនតូរី តាច់ពាង់អ៝ន់មាផូងអីសមាអែលខ្លៃ ២០ កាក់ព្រាក់។ ជេសរីមពោលនៃលែវពាង់ជឹតឞ្រីអេឆីប រី។

²⁸ E, quando os mercadores midianitas passaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam aos ismaelitas por vinte moedas de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.

²⁹ ត៝ត់រូបេនព្លឹអ្វាញ់តៃតាត្រោមនតូរីមោហោមអោសឆៃយោឆែប ពាង់ងខេកឞ៝កអាវពាង់នើម យ៝រលាសពាង់រាង៝តហោងាន់‌

²⁹ Quando Rúben voltou à cisterna, eis que José não estava nela; então rasgou as suas roupas.

³⁰ ជេសរីហាន់តាអ៝សៗរី លាសមាខាន់ពាង់៖ “ក៝នឆែនៃលែៈរ៝សជេស លាសនទ្រីគ៝ប់អ្យាអាសជឹតគុ?”

³⁰ E, voltando aos seus irmãos, disse: — O rapaz não está mais lá! E agora, o que eu vou fazer?

³¹ ជេសរីខាន់ពាង់ងខឹតទូមល៝ម់ឞែងក្វ៝ង់ ឆ៝ៈអាវយោឆែបអីទុតអ្វែសរីនើសយុកតាមហាមឞែរី‌

³¹ Então pegaram a túnica de José, mataram um bode e molharam a túnica no sangue.

³² លែវអាវនៃញហើមាអីឞឹរី មឞើសមាពាង់៖ “ហេនឆៃអាវអ្យា។ ល៝ង់មៃអ្វាញ់ឞឹ គឹតទីអាវក៝នមៃងាន់មោលាសមោ?”

³² E enviaram a túnica de mangas compridas ao pai com este recado: — Achamos isto. Veja se é ou não a túnica de seu filho.

³³ យាកោបនាល់អាវនៃ ជេសរីលាស៖ “អាវអ្យាអាវក៝នគ៝ប់ងាន់ លែៈឞូកាប់ឆារ៝ពាង់អ្យាអើ លែៈងាន់រ៝ឞូឆាហេកយោឆែបអ្យា”។

³³ Ele a reconheceu e disse: — É a túnica de meu filho. Um animal selvagem o devorou. Certamente José foi despedaçado.

³⁴ ជេសរីយាកោបងខេកឞ៝កអាវពាង់នើមរី ញឆ៝សងគូតបៅច្យាត់ ពាង់គុរាង៝តងក្ល៝ន់មាក៝នពាង់នៃជ៝ៈនារ។

³⁴ Então Jacó rasgou as suas roupas, vestiu-se de pano de saco e lamentou o filho durante muitos dias.

³⁵ ទឹងលែៈអ៝សក៝នពាង់ នអ៝ប់មាឞូអូរនអ៝ប់មាឞូក្លោហាន់ឞ៝ញលែងពាង់ទាទេ យើនមាពាង់មោអោសឞាសនាវរាង៝តងក្ល៝ន់នៃ ពាង់លាស៖ “គ៝ប់មរាខឹតតឹមម៝ប់ដាសក៝នគ៝ប់ ក៝ៈមោឞាសដ៝ង់រាង៝តងក្ល៝ន់ក៝នគ៝ប់” នទ្រីទឹងពាង់ហោមញុមនឹង។

³⁵ Todos os seus filhos e todas as suas filhas vieram, para o consolar; ele, porém, recusou ser consolado e disse: — Chorando, descerei à sepultura para junto do meu filho. E continuou a chorar pelo filho.

³⁶ ល៝ង់យោឆែបនៃផូងមីដៀនទែលែវពាង់ហាន់តាឞ្រីអេឆីប តាច់ពាង់អ៝ន់មាផោតីផារ កោរាញម៝ត់ញជ្រាង់កាដាច់ផារ៝ន។

³⁶ Enquanto isso, no Egito, os midianitas venderam José a Potifar, oficial de Faraó, comandante da guarda.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia