Gênesis 19

¹ ត៝ត់កេងមាង់រី ឞារហៃតោងពារ់នៃហាន់ត៝ត់តាប៝នឆោដុម។ លុត គុតាឞោកមពោងប៝ននៃ ត៝ត់មាឆៃតោងពារ់ឞារហៃនៃ ពាង់រានច្វាៈនហ៝មាពាន់ក្រាបអានែសឆូរ៝។

¹ Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.

² ពាង់លាសមាឞារហៃតោងពារ់នៃ៖ “អើកោរាញ គ៝ប់ជេងឞូនុយ្សតាន៝ម់ខាន់មៃ ហាន់លាប់អាជៃគ៝ប់ប៝ត់ គៃមារាវជ៝ង់ខាន់មៃ ជេសរីឞិចតាអ្យាទូមាង់ ក៝ប់អោយតៃទឹងទ៝ក់អើមអោយហាន់ជឹត”។ យើនមាតោងពារ់នៃអើសមាពាង់៖ “មោអោស មាង់អ្យាហេនឞិចតាជ៝ង់គូងប៝ន”។

² E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.

³ យ៝រមាលុត ទាន់ហោងាន់ នទ្រីទឹងមពោលតោងពារ់នៃហាន់ឞិចអាជៃពាង់ ពាង់នទ្រាប់នទើឆោងឆាអ្វែស ដាៈឞូគុចនុមពាង់មោគែសនទ្រូយអ៝ន់មាមពោលតោងពារ់នៃ ជេសរីមពោលតោងពារ់នៃឆា។

³ Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.

⁴ ទោលខាន់ពាង់អេហ៝ៈឞិចអោស ទឹងលែៈឞូនុយ្សតាប៝ននៃ លែៈរាងោចឞូក្លោតាប៝នឆោដុមរី នតើមឞើសឞូនទាម់ត៝ត់មាឞូរាញ លែវឞាល់ហាន់ញជ្វែងជៃលុត រីទាទេ។

⁴ Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;

⁵ ផូងអីនៃនតែរអោបលុត ៖ “អាសគុឞូនុយ្សអីលាប់តាជៃមៃមាង់អ្យានើសមេស? ហាន់មៃងលោសខាន់ពាង់មាហេន ហេនទែមាតឹមហាវដាសខាន់ពាង់”។

⁵ e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.

⁶ ជេសរីលុត លោសអាទីសទ៝ក់ឞើសទីសមពោងរី ពាង់នតឹលមពោងឞើសកើយពាង់នើម។

⁶ Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si

⁷ ពាង់លាស៖ “អើអ៝សនោ គ៝ប់ទាន់ទោយ្សមាខាន់មៃខឹតអោមលោមលាៈងាន់ លើយជានអ្យើសកើតនៃ!

⁷ e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;

⁸ គ៝ប់គែសក៝នឞូអូរទ្រោសឞារហៃ អេហ៝ៈដាសឞូអោស គ៝ប់អ៝ន់ខាន់ពាង់មាខាន់មៃ ទាសខាន់មៃអុចជាន អ្យាត់មាខាន់មៃលើយលើសមាឞារហៃខាន់ពាង់អ្យា យ៝រលាសខាន់ពាង់លែៈវែសឞិចតាជៃគ៝ប់”។

⁸ tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.

⁹ ឞូលាសមាពាង់៖ “ទុមៃអ្យាៈ!” ជេសរីឞូលាសតៃពាង់ជឹត៖ “មៃអីនៃមោអោសទីផូងហេន មើមអាបៃរីអុចជានកោរាញហេន? លាសនទ្រីលើសអ្យើសមៃអ៝ន់ហោរាលាវមាឞារហៃនៃជឹត”។ ជេសរីឞូនត្រោលលុត ទុតហោ លាប់អុចមាមព្លុងមពោងរ៝។

⁹ Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.

¹⁰ យើនមាតោងពារ់ទែឆូកតីមផ៝ក់លុត លាប់អាត្រោមជៃ ជេសរីនតឹលមពោង។

¹⁰ Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;

¹¹ ជេសឞើសនៃតោងពារ់ទែជានចែសត្រោមមាត់ផូងអីគុតាឞោកមពោងរីអ៝ន់ចែសទាទេ នតើមឞើសឞូជេៈត៝ត់មាឞូក្វ៝ង់ នទ្រីទឹងផូងអីនៃជ៝យងាន់ជ៝យងាន់មពោងមោហោមឆៃជឹតអោស។

¹¹ e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.

¹² ជេសរីតោងពារ់នៃអោបលុត ៖ “មៃគែសនទុលមពោលអាបាៈគុតាប៝នអ្យាដ៝ង់? មោលាសគែសក៝នគែសក្លៃ? អ៝ន់មៃលែវលែៈឞូនុយ្សមៃទូលោសឞើសនតុកអ្យាហ៝ម់។

¹² Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;

¹³ ប៝នអ្យាហេនលើសលើយ យ៝រលាសនាវអ្យើសតាប៝នអ្យាលើហោងាន់លឺអាឞ្រាសយេហោវារី កើតនទ្រីទឹងពាង់ដាៈហេនហាន់លើសហេងលើយប៝នអ្យា”។

¹³ pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.

¹⁴ ជេសរីលុត ទ៝ក់មឞើសក្លៃៗអីនអាប់មាក៝នពាង់រី៖ “ទ៝ក់ទូឞើសនតុកអ្យាហ៝ម់ យ៝រលាសឞ្រាសយេហោវាឞើយមាលើសហេងលើយប៝នអ្យា”។ តីសមាអីក្លៃៗរីមោអោសអ្យាត់ ខាន់ពាង់នអោនលាសងើយព៝ល់ទើម។

¹⁴ Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.

¹⁵ ត៝ត់ឞ្រីលែៈប្ហីតអាង តោងពារ់ទែញច៝ប់លុត ៖ “ទ៝ក់ហ៝ម់ លែវអូរមៃ នទ្រែលមាក៝នមៃទូឞើសនតុកអ្យា ក្លាចលាសគែសខឹតនទ្រែលផូងតីសតាប៝នអ្យា”។

¹⁵ Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.

¹⁶ តីសមាលុត ហោមអែគុមឞ្រែៈមឞ្រើយ។ ជេសរីតោងពារ់ទែតេកតីលុត តេកតីអីអូរពាង់ នទ្រែលមាតេកតីអីក៝នពាង់រី លែវខាន់ពាង់អ៝ន់គុអាឞើសទីសប៝នរី យ៝រលាសឞ្រាសយេហោវាយោៈខាន់ពាង់។

¹⁶ Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.

¹⁷ ត៝ត់ឞើសទីសប៝នរី ទូហ្វេតោងពារ់លាសមាខាន់ពាង់៖ “ខាន់មៃញច្វាត់ហ៝ម់គៃមាក្លាយ្ស លើយអោសងគឹលជឹតកើយ នទ្រែលមាលើយញឆ្រុងតានតុកឞ្រីរាដុងដ៝ង់ អ៝ន់ខាន់មៃញច្វាត់ជឹតយោករី គៃមាក្លាយ្សឞើសនាវខឹតហេង”។

¹⁷ Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.

¹⁸ លុត ងើយមាតោងពារ់៖ “អើកោរាញ លើយអោសញច៝ប់គ៝ប់នទ្រី។

¹⁸ Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!

¹⁹ មៃលែៈយោៈមាគ៝ប់ហោងាន់ រាក្លាយ្សនាវរេសគ៝ប់។ យើនមាលាសមៃដាៈគ៝ប់ញច្វាត់ជឹតយោករីមោនាន់អោស ក្លាចលាសនាវអ្យើសនៃឞានគ៝ប់ច្រាវ ជេសរីគ៝ប់ខឹតរ៝។

¹⁹ Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.

²⁰ អើកោរាញ តាអ្យាគែសទូប៝នទាច់អ៝យគ៝ប់ទើយមាញច្វាត់ ប៝នអីនៃជេៈទើម លាសនទ្រីមៃអ៝ន់គ៝ប់ញច្វាត់តាប៝នជេៈនៃ គៃមារេស!”

²⁰ Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.

²¹ តោងពារ់លាសមាពាង់៖ “លាសនទ្រីគ៝ប់តឹងនាវមៃ គ៝ប់មោអោសលើសហេងប៝នជេៈអីមៃលាសនៃ។

²¹ Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.

²² មៃញច្វាត់អ៝ន់គើញហ៝ម់តាប៝ននៃ យ៝រលាសគ៝ប់មោអោសឞ្លាវជានលាសមៃអេហ៝ៈត៝ត់តានៃ”។ នទ្រីទឹងឞូតេៈរាញាប៝នអីនៃ«ឆោអារ» គែសនាវខ្លៃ«ជេៈ»។

²² Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.

²³ ត៝ត់លុត លែៈលាប់តាប៝នឆោអាររី នារលែៈលោសជេស។

²³ Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.

²⁴ នោកនៃឞ្រាសយេហោវាអ៝ន់គែសញឆីវហីតអុញតាៈឞើសត្រោកតីតឹមឞានមាមីសងាន់ងខុតតាប៝នឆោដុម នទ្រែលមាប៝នកោមោរា។

²⁴ Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.

²⁵ ឞ្រាសយេហោវាលើសហេងលើយទឹងលែៈប៝ននៃ នទ្រែលមាលែៈរាងោចនតុកឞ្រីរាដុង ឞូនុយ្សទឹងលែៈតាប៝ន នអ៝ប់មាលែៈនទើហ៝នតានែស ខឹតរ៝សហេងលែៈផ្យៅ។

²⁵ E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.

²⁶ ល៝ង់អីអូរលុត រី ពាង់ងគឹលជឹតកើយ នហ៝មាជេងឞ៝សរូបអីឆាក់ពាង់រី។

²⁶ E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.

²⁷ អាឞ្រាហាម់ ទ៝ក់អើមអោយ ពាង់ហាន់តានតុកពាង់គុនទ្រែលឞ្រាសយេហោវារីនើស

²⁷ Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;

²⁸ ជេសរីពាង់អ្វាញ់ឞើសលើយោកជឹតប៝នឆោដុម ជឹតប៝នកោមោរា នទ្រែលមាលែៈរាងោចនតុកឞ្រីរាដុងរី ពាង់ឆៃញហូកអុញតឹមឞានមាញហូកអុញមពុយ្សងាន់។

²⁸ e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.

²⁹ កើតនទ្រីនោកឞ្រាសយេហោវាលើសហេងលើយទឹងលែៈប៝នរ៝ៈនតុកឞ្រីរាដុងនៃ ពាង់កាសគឹតមាអាឞ្រាហាម់ ជេសរីពាង់រាក្លាយ្សលុត អ៝ន់រេស នោកពាង់លើសហេងលើយប៝នលុត គុនៃនើស។

²⁹ Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.

³⁰ លុត នទ្រែលមាឞារហៃក៝នទ្រោសពាង់លោសឞើសប៝នឆោអារហាន់គុអាយោករី យ៝រលាសពាង់មោអោសឞាញ់គុតាប៝នឆោអារ នទ្រីទឹងពាង់ហាន់គុអាទូមល៝ម់ត្រោមយោក នទ្រែលមាឞារហៃក៝នទ្រោសពាង់នៃ។

³⁰ Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.

³¹ ទោលនៃអីយោសរីលាសមាអីអ៝ស៖ “ឞឹឞ៝ន់លែៈរាញ តាឞ្រីអ្យាមោអោសគែសឞូក្លោឆ៝ៈឞ៝ន់មាជានអូរ កើតឞូអាបាៈអេងតានែសនតូអ្យា។

³¹ Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.

³² លាសនទ្រីឞ៝ន់ជាៈពាង់ញេតនទ្រាញ់អ៝ន់ត៝ត់ញុល ជេសរីឞិចនទ្រែលពាង់ គៃមាហោមគែសរាន៝យទែសតាៈឞើសឞឹឞ៝ន់”។

³² Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.

³³ មាង់នៃឞារហៃខាន់ពាង់រីជាៈឞឹខាន់ពាង់ញេតនទ្រាញ់អ៝ន់ញុលរ៝ ជេសរីអីយោសរីលាប់ឞិចនទ្រែលអីឞឹរី យើនមាលុត មោគឹតអោសក៝នពាង់ឞិចដាសពាង់ យ៝រមាលែៈញុលហោអីរ។

³³ Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.

³⁴ កាសអោយតៃអីយោសរីលាសមាអីអ៝ស៖ “អាមាង់នើសគ៝ប់លែៈជេសឞិចដាសឞឹ មាង់អ្យាឞ៝ន់ជាៈពាង់ញេតនទ្រាញ់អ៝ន់ត៝ត់ញុលជឹត ជេសរីអៃឞិចដាសពាង់ គៃមាហោមគែសរាន៝យទែសតាៈឞើសពាង់”។

³⁴ No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.

³⁵ ត៝ត់មាង់នៃ ខាន់ពាង់ជាៈតៃអីឞឹញេតនទ្រាញ់អ៝ន់ត៝ត់ញុល ជេសរីអីអ៝សរីលាប់ឞិចដាសអីឞឹរី យើនមាលុត មោគឹតអោសក៝នពាង់ឞិចដាសពាង់ យ៝រមាលែៈញុលហោអីរ។

³⁵ De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.

³⁶ ជេសរីលែៈឞារហៃក៝នទ្រោសលុត រី នត្រែវដាសពាង់នើមទាទេ។

³⁶ E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.

³⁷ អីយោសរីគុអ៝សទូហ្វេក៝នឞូក្លោ ពាង់តេៈរាញាមោអាប់ ពាង់អីនៃជេងចែមាផូងមោអាប់នហ៝មាត៝ត់អាបៃអ្យា។

³⁷ A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.

³⁸ អីអ៝សរីគុអ៝សទូហ្វេក៝នឞូក្លោដ៝ង់ ពាង់តេៈរាញាបេន-អាមី ពាង់អីនៃជេងចែមាផូងអាមោននហ៝មាត៝ត់អាបៃអ្យា។

³⁸ A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia