1 Tessalonicenses 2
នាវកោរាញឞ្រាសងើយនាវតឹមរាង្លាប់មហែ (CMOK) vs NTLH
1 អើអ៝សនោតានាវញឆីង ខាន់អៃមៃនើមលែៈគឹតជេស ហេនហាន់អាខាន់អៃមៃនើសមោអោសជេងទើមទាម។
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 ខាន់អៃមៃលែៈគឹតជេស ជេសហេនទើននាវជេរជ៝ត់ នាវឞូរាកឆ្វាយហេនតាប៝នផីលីប នើស កោរាញឞ្រាសអ៝ន់ហេនគែសនូយ្សនហ៝ម់ឞាញ់មឞើសងក៝ចនាវមហែមហានអ្វែសពាង់ត៝ត់មាខាន់អៃមៃដ៝ង់ ឞ៝លលាសគែសនាវតឹមរាទ៝ង់ទុតហោកាដោយ។
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 ហេនគែសនូយ្សនហ៝ម់ឞាញ់ យ៝រលាសនាវអីហេននតុមនតីនៃនើស មោគែសរាលាម់ មោគែសបឹបើច មោគែសមរោសអោស។
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 កោរាញឞ្រាសកើបហេនទី នទ្រីទឹងពាង់ញជុននាវជានការមឞើសងក៝ចនាវមហែមហានអ្វែសអ្យាអ៝ន់មាហេន ជេសរីហេនមឞើសងក៝ចតឹងនទើអីនៃដ៝ង់។ ហេនមោអោសមឞើសងក៝ចគៃមាឞូនុយ្សរានេ យើនមាហេនមឞើសងក៝ចគៃមាកោរាញឞ្រាសរានេ ជេសរីពាង់រាល៝ងនូយ្សនហ៝ម់ហេនដ៝ង់។
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 ខាន់អៃមៃលែៈគឹតជេស ហេនមោព្រ៝តអោសមឞើសងើយលែៈអ្វែសរាលាវកែសអីរ ហេនមោព្រ៝តដ៝ង់មឞើសងើយគៃមាគែសឆ៝ៈទើនព្រាក់ឆ៝ៈទើនទ្រាប់នទើឞើសខាន់អៃមៃ។ គែសកោរាញឞ្រាសអីនាក់តើមឆៃ។
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 ហេនមោដ៝ង់ជ៝យនាវរានេអីតាៈឞើសឞូនុយ្ស ឞ៝លលាសតាៈឞើសខាន់អៃមៃ មោលាសតាៈឞើសឞូនុយ្សអេងកាដោយ។
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 ហេនជេងកោរាញអ៝សម៝នឞ្រាសក្រីស គែសនាវទើយដាៈខាន់អៃមៃ យើនមាហេនគុនទ្រែលខាន់អៃមៃមលែសរាមេនងាន់ តឹមឞានមាមេៈម៝ត់ក៝នឞេពាង់នើមដ៝ង់។
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 យ៝រមាហេនគែសនូយ្សនហ៝ម់រ៝ង់មាខាន់អៃមៃទុតហោកើតនៃ ហេនអុចអ៝ន់មាខាន់អៃមៃមោអោសទើនមានាវមហែមហានអ្វែសកោរាញឞ្រាសទើម នអ៝ប់មានាវរេសហេននើមអ៝ន់មាខាន់អៃមៃជឹត យ៝រលាសហេនរ៝ង់ខាន់អៃមៃទុតហោងាន់។
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 អើអ៝សនោតានាវញឆីង ខាន់អៃមៃហោមកាសគឹតនោកហេនគុនទ្រែលខាន់អៃមៃនើស ហេនជានការជ៝ក់រាអាសងាន់ ជានការទឹងមាង់ទឹងនារ គៃមាលើយអ៝ន់ខាន់អៃមៃជេរកើលឆ្យាម់ហេន នោកហេនមឞើសងក៝ចនាវមហែមហានអ្វែសកោរាញឞ្រាសអ៝ន់មាខាន់អៃមៃ។
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 ហេនគុនទ្រែលខាន់អៃមៃអីឞូនុយ្សញឆីងមាឞ្រាសយេឆូ មានាវក្ល៝ស មានាវឆ៝ង់ មោអោសគែសនាវមានទុយ្ស។ គែសខាន់អៃមៃ គែសកោរាញឞ្រាសអីនាក់តើមឆៃហេន។
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 ខាន់អៃមៃលែៈគឹតដ៝ង់ ហេនលែៈជានមាទូហ្វេទូហ្វេខាន់អៃមៃនើសតឹមឞានមាឞឹជានមាក៝នងាន់។
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 ហេននត្រោល នអ៝ប់មានហាវនូយ្សនហ៝ម់ខាន់អៃមៃ ជេសរីទាន់ខាន់អៃមៃហោងាន់ហោមគុរេសតឹមទីដាសនាវកោរាញឞ្រាសអុច។ ពាង់ក្វាល់ខាន់អៃមៃលាប់គុតានាវម៝ត់អ្វាញ់ពាង់នើម នទ្រែលមាគុតានាវច្រេកលើបពាង់នើម។
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 កើតនទ្រីទឹងហេនលាសអ្វែសមាកោរាញឞ្រាសបាបើងាន់ យ៝រលាសនោកហេនលែវនាវមហែមហានអ្វែសមឞើសងក៝ចអ៝ន់មាខាន់អៃមៃនើស ខាន់អៃមៃឆ៝ៈទើនរ៝ មោអោសកើបនាវអីនៃជេងនាវងើយឞូនុយ្ស ខាន់អៃមៃកើបនាវអីនៃជេងនាវងើយកោរាញឞ្រាសងាន់។ ទីងាន់ជេងនាវងើយកោរាញឞ្រាសនើមអីអ៝ន់គែសនូយ្សនហ៝ម់លើមាអ្វែសមាឞូនុយ្សអីញឆីងមាពាង់។
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 អើអ៝សនោតានាវញឆីង ខាន់អៃមៃលែៈជេងតឹមឞានមាផូងអេងៗអីញឆីងមាកោរាញឞ្រាសតាឞ្រីយូដា អីផូងគុនទ្រែលឞ្រាសក្រីសយេឆូ យ៝រលាសខាន់អៃមៃគែសនាវជេរជ៝ត់តាៈឞើសឞាល់មពោលខាន់អៃមៃនើមជានអ្យើសមាខាន់អៃមៃ កើតផូងអេងៗអីញឆីងមាកោរាញឞ្រាសតាឞ្រីយូដា គែសឆ៝ៈទើននាវជេរជ៝ត់តាៈឞើសឞាល់មពោលខាន់ពាង់នើមអីផូងអីឆ្រាអែល ជានអ្យើសមាខាន់ពាង់។
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 ផូងអីឆ្រាអែល ជានអ្យើសអីនៃលែៈងខឹតលើយកោរាញយេឆូ នទ្រែលមាលែៈងខឹតលើយមពោលឞូនុយ្សនតើយ្សនាវងើយកោរាញឞ្រាសកាល់អែនើស ជេសរីមព្រើសហេនដ៝ង់។ ទឹងលែៈខាន់ពាង់អីនៃមោអោសជានមអាកមាកោរាញឞ្រាស ជេសរីជេងផូងតឹមរាទ៝ង់មាទឹងលែៈឞូនុយ្សដ៝ង់!
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 ខាន់ពាង់ឞ្វៃហេនមោអ៝ន់អោសមឞើសងក៝ចនាវមហែមហានអ្វែសត៝ត់មាផូងអីមោទីផូងអីឆ្រាអែល គៃមាគែសនាវរាក្លាយ្ស។ ខាន់ពាង់ជានកើតនៃនាវតីសខាន់ពាង់លើមាហោអ៝ក់ត៝ត់មាទីកោរាញឞ្រាសតេៈទោយ្ស យើនមានាវកោរាញឞ្រាសតេៈទោយ្សត៝ត់តាខាន់ពាង់អីនៃងាន់រ៝។
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 អើអ៝សនោតានាវញឆីង ឞ៝លលាសរាង្លៃឆាក់ឞ៝ន់តឹមបាសងាយទូប្ល៝ត់ យើនមានូយ្សនហ៝ម់ហោមតឹមទាច់ដាសខាន់អៃមៃមរ៝។ ហេនអុចងាន់គៃមាឆៃមុសមាត់ខាន់អៃមៃ យ៝រលាសហេនក្ល៝ង់ខាន់អៃមៃហោងាន់។
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 កើតនទ្រីទឹងហេនហោងាន់អុចហាន់អាខាន់អៃមៃ គ៝ប់នើមពោល អីអ្យាឞារពែតឹងាន់អុចហាន់អាខាន់អៃមៃ តីសមាឆាតាង់ អីកោរាញមពោលឞ្រាសអ្យើសងកីងមោអ៝ន់ហាន់អោស។
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 ឞើសតាៈនាវរានើមហេន នាវរាម់មអាកហេន នាវរានេអេងឆាក់ហេនតាឞើសនាប់ឞ្រាសយេឆូ អីកោរាញឞ៝ន់ត៝ត់ពាង់វាច់តៃ? តាៈឞើសខាន់អៃមៃ។ នទ្រីហេនអុចហាន់តាខាន់អៃមៃ។
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 យ៝រមាខាន់អៃមៃហេនគែសនាវរានេ ហេនគែសនាវរាម់មអាក។
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.