Atos 22

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Hơi phung oh nô kônh va, ndrel ma mpôl bu ranh, gâp dăn plơng ơh ma khân ay may, dăn khân ay may iăt nau gâp ngơi dja ƀŏt!”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Dôl khân păng tăng Pôl ngơi ma nau ngơi Hêbrơ kơt nây, bu lơ ma iăt săk răk klăk ngăn, jêh ri păng lah ma khân păng:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Gâp jêng phung Israel, deh ta ƀon Tasơs, bri Kilikia. Yơn ma gâp gŭ rêh ta ƀon dja ntơm bơh jê̆ ngăn, n'ho ma lăp nti tâng nau vay phung u che bân kăl e nơh lĕ dŭt nau đŏng. Gâp nti tă bơh nơm nti Gamaliel i bu lư hô ngăn. Gâp nđơr tâng Kôranh Brah kơt khân ay may nar dja nây đŏng.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 A lor nơh gâp lĕ jan jêr ma bunuyh i nsing ma Kôranh Yêsu tât ma nkhât bu. Gâp nhŭp kât bu krŭng ta trôm ndrung, nđâp ma bu ur bu klô.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Kôranh jan brah dŭt kuŏng, ndrel ma phung kôranh jan kar phung Israel lĕ gĭt jêh gâp ngơi di ngăn ma ndơ i nây. Khân păng ăn samƀŭt ma gâp, njuăl ăn ma phung oh nô phung Israel i gŭ ta ƀon Đamas, ăn gâp geh nau dơi gay ma nhŭp kât phung i nsing ma Kôranh Yêsu, leo tê̆ dôih khân păng ta ƀon Yêrusalem dja, jêh ri gâp hăn ta ƀon nây.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Dôl gâp hăn rŏ trong bơi tât ta ƀon Đamas nây, klăp lah nar nklang bôk, dô ma geh ang tă bơh kalơ trôk ti chrat ang jŭm gâp ngăn.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Gâp n'ho ma chôt a neh su, jêh ri tăng nteh ngơi tă bơh kalơ trôk ti lah ma gâp: ‘Hơi Sôl! Hơi Sôl! Moh nau may jan jêr ma Gâp mêh?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Gâp ôp păng bơh dja: ‘Hơi Kôranh, bu moh May ri?’, Păng ơh tay bơh ti: ‘Gâp dja Yêsu tă bơh ƀon Nasaret, i may jan jêr nây nơh heh’.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Lĕ phung i brô̆ ndrel gâp, khân păng say dadê ndơ ang nây, tih ma mâu ôh tăng ngơi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Gâp ôp tay Păng: ‘Lah ndri mơm gâp jan, Kôranh mêh?’, Păng ơh bơh ti: ‘May dâk hŏm, hăn ta ƀon Đamas, ta ƀon nây geh bu mra mbơh lĕ ndơ Kôranh Brah de đă ma may jan’.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Jêh ri geh bu i hăn ndrel gâp nây nơh, khân păng sơm têk ti gâp leo lăp ta ƀon Đamas, yorlah măt gâp uănh mâu hôm ôh say, yor ma nau chrat ang i nây nơh.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Ta ƀon nây geh du huê bunuyh rnha Ananês, păng jêng bunuyh iăt nau Kôranh Brah tâm di đah nau vay bân, lĕ phung Israel ta ƀon nây rnê păng dadê.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Păng brô̆ dăch ta gâp ri, jêh ri lah ma gâp: ‘Hơi nô, ăn măt may say ang hŏm’. Du n'hâm ta nây măt gâp say ang ro, gâp uănh say păng.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Jêh ri păng lah ma gâp: ‘Kôranh Brah i phung u che bân yơk mbah lĕ kơih jêh may, gay ma ăn may gĭt năl nau Păng ŭch, ăn may gĭt năl Brah Krist i nơm dŭt sŏng, ndrel ma ăn may gĭt tăng nau Păng nơm ngơi,
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 yorlah Kôranh Brah ŭch ăn may mbơh nkoch ma dâng lĕ bunuyh lam neh ntu lĕ nau khlay i may lĕ say lĕ tăng.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Aƀaơ dja moh hôm kŏp jât, khŏn may dâk hŏm dơn nau ƀăptem yŭk ma dak, mbơh sơm dăn Kôranh Brah rao kloh nau tih may’.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Tât gâp plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem, dôl gâp gŭ mbơh sơm ta jŏng gung nhih jan brah, gâp geh nau tâm say.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Gâp say Kôranh Yêsu lah ma gâp: ‘May dâk hŏm hăn ăn gơnh bơh ntŭk dja, yorlah bunuyh ta ƀon dja bu mâu ôh iăt nau may mbơh nkoch nau Gâp’.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Jêh ri gâp mbơh ma Păng: ‘Hơi Kôranh, bunuyh ta ƀon dja lĕ bu gĭt jêh gâp hăn rŏ nhih rƀŭn dâng lĕ, nhŭp dâng lĕ bunuyh i nsing ma May, rpăt mbang khân păng, tê̆ khân păng ta trôm ndrung.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Khân păng gĭt đŏng dôl bu nkhât Satêphan nây nơh, jêng nơm mbơh nkoch nau khlay May, gâp gŭ ndrel ta nây, ndrel ma lĕ tâm di nau ma phung nây đŏng, gâp đŏng gŭ njrăng bok ao kuŏng i mpôl nkhât păng droh nây nơh’.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Jêh ri Păng lah ma gâp jât: ‘Mâu ôh, may dâk hăn hŏm, Gâp ăn may hăn ta ntŭk ngai, ta phung i mâu di phung Israel’.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Phung ƀon lan gŭ iăt nau păng ngơi tât tăng păng ngơi i nây, jêh ri bu nter drơu lah: “Nkhât lơi păng, moh jan rong bunuyh i nây!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Lĕ phung ƀon lan nây nter dŭt hô, droh mƀăr bok ao khân păng nơm, nđâp ma kuak neh sui jât lơ jât, yor ma khân păng ji nuih dŭt hô ngăn.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Yor ma say kơt nây, kôranh tahen kuŏng de đă bu leo Pôl lăp ta pôyh ri, jêh ri đă bu rpăt păng ma rse, ndrel ma ôp jek ŭch gĭt moh nau dâng bu ji nuih nter kơt nđay.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Jêh bu kât păng gay ma rpăt, păng ngơi đah kôranh tahen i gŭ dăch ma păng nây: “Di đŏng may rpăt du huê phung Rôm, lah ê hŏ phat dôih?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Tât ma tăng nau păng lah kơt nây, kôranh tahen i nây hăn mbơh ma kôranh tahen kuŏng ri: “Moh jan mre kơt nđay? Bunuyh i nây jêng phung Rôm ya.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Kôranh tahen kuŏng nây hăn ôp Pôl, lah ma păng: “Lŏng may mbơh ma gâp, ngăn lah may nơh phung Rôm?” Pôl ơh: “Ơ, ngăn đŏng.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Kôranh tahen kuŏng lah tay ma păng: “Gâp ăn prăk dŭt ŏk, dâng jêng phung Rôm.” Pôl de ơh ma păng: “Gâp jêng phung Rôm ntơm bơh ndŭl me ngăn.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Lĕ phung i gay ma ôp păng nây du ngai bơh păng ro. Lŏng kôranh tahen kuŏng nây klach, tât ma păng gĭt bunuyh i păng đă bu kât nây jêng phung Rôm.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Tât ôi tay ri, kôranh tahen kuŏng nây đă bu droh rse rvăk Pôl, jêh ri păng đă mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ, rgum ta ntŭk khân păng, jêh ri păng leo Pôl hăn ta bơh năp khân păng nây, yorlah păng ŭch gĭt, moh nau dâng phung bri Yuđa ntôn Pôl nây.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.