Atos 22
Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARA
1 “Hơi phung oh nô kônh va, ndrel ma mpôl bu ranh, gâp dăn plơng ơh ma khân ay may, dăn khân ay may iăt nau gâp ngơi dja ƀŏt!”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Dôl khân păng tăng Pôl ngơi ma nau ngơi Hêbrơ kơt nây, bu lơ ma iăt săk răk klăk ngăn, jêh ri păng lah ma khân păng:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Gâp jêng phung Israel, deh ta ƀon Tasơs, bri Kilikia. Yơn ma gâp gŭ rêh ta ƀon dja ntơm bơh jê̆ ngăn, n'ho ma lăp nti tâng nau vay phung u che bân kăl e nơh lĕ dŭt nau đŏng. Gâp nti tă bơh nơm nti Gamaliel i bu lư hô ngăn. Gâp nđơr tâng Kôranh Brah kơt khân ay may nar dja nây đŏng.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 A lor nơh gâp lĕ jan jêr ma bunuyh i nsing ma Kôranh Yêsu tât ma nkhât bu. Gâp nhŭp kât bu krŭng ta trôm ndrung, nđâp ma bu ur bu klô.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Kôranh jan brah dŭt kuŏng, ndrel ma phung kôranh jan kar phung Israel lĕ gĭt jêh gâp ngơi di ngăn ma ndơ i nây. Khân păng ăn samƀŭt ma gâp, njuăl ăn ma phung oh nô phung Israel i gŭ ta ƀon Đamas, ăn gâp geh nau dơi gay ma nhŭp kât phung i nsing ma Kôranh Yêsu, leo tê̆ dôih khân păng ta ƀon Yêrusalem dja, jêh ri gâp hăn ta ƀon nây.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Dôl gâp hăn rŏ trong bơi tât ta ƀon Đamas nây, klăp lah nar nklang bôk, dô ma geh ang tă bơh kalơ trôk ti chrat ang jŭm gâp ngăn.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Gâp n'ho ma chôt a neh su, jêh ri tăng nteh ngơi tă bơh kalơ trôk ti lah ma gâp: ‘Hơi Sôl! Hơi Sôl! Moh nau may jan jêr ma Gâp mêh?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Gâp ôp păng bơh dja: ‘Hơi Kôranh, bu moh May ri?’, Păng ơh tay bơh ti: ‘Gâp dja Yêsu tă bơh ƀon Nasaret, i may jan jêr nây nơh heh’.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Lĕ phung i brô̆ ndrel gâp, khân păng say dadê ndơ ang nây, tih ma mâu ôh tăng ngơi.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Gâp ôp tay Păng: ‘Lah ndri mơm gâp jan, Kôranh mêh?’, Păng ơh bơh ti: ‘May dâk hŏm, hăn ta ƀon Đamas, ta ƀon nây geh bu mra mbơh lĕ ndơ Kôranh Brah de đă ma may jan’.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Jêh ri geh bu i hăn ndrel gâp nây nơh, khân păng sơm têk ti gâp leo lăp ta ƀon Đamas, yorlah măt gâp uănh mâu hôm ôh say, yor ma nau chrat ang i nây nơh.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ta ƀon nây geh du huê bunuyh rnha Ananês, păng jêng bunuyh iăt nau Kôranh Brah tâm di đah nau vay bân, lĕ phung Israel ta ƀon nây rnê păng dadê.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Păng brô̆ dăch ta gâp ri, jêh ri lah ma gâp: ‘Hơi nô, ăn măt may say ang hŏm’. Du n'hâm ta nây măt gâp say ang ro, gâp uănh say păng.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Jêh ri păng lah ma gâp: ‘Kôranh Brah i phung u che bân yơk mbah lĕ kơih jêh may, gay ma ăn may gĭt năl nau Păng ŭch, ăn may gĭt năl Brah Krist i nơm dŭt sŏng, ndrel ma ăn may gĭt tăng nau Păng nơm ngơi,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 yorlah Kôranh Brah ŭch ăn may mbơh nkoch ma dâng lĕ bunuyh lam neh ntu lĕ nau khlay i may lĕ say lĕ tăng.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Aƀaơ dja moh hôm kŏp jât, khŏn may dâk hŏm dơn nau ƀăptem yŭk ma dak, mbơh sơm dăn Kôranh Brah rao kloh nau tih may’.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Tât gâp plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem, dôl gâp gŭ mbơh sơm ta jŏng gung nhih jan brah, gâp geh nau tâm say.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Gâp say Kôranh Yêsu lah ma gâp: ‘May dâk hŏm hăn ăn gơnh bơh ntŭk dja, yorlah bunuyh ta ƀon dja bu mâu ôh iăt nau may mbơh nkoch nau Gâp’.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Jêh ri gâp mbơh ma Păng: ‘Hơi Kôranh, bunuyh ta ƀon dja lĕ bu gĭt jêh gâp hăn rŏ nhih rƀŭn dâng lĕ, nhŭp dâng lĕ bunuyh i nsing ma May, rpăt mbang khân păng, tê̆ khân păng ta trôm ndrung.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Khân păng gĭt đŏng dôl bu nkhât Satêphan nây nơh, jêng nơm mbơh nkoch nau khlay May, gâp gŭ ndrel ta nây, ndrel ma lĕ tâm di nau ma phung nây đŏng, gâp đŏng gŭ njrăng bok ao kuŏng i mpôl nkhât păng droh nây nơh’.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Jêh ri Păng lah ma gâp jât: ‘Mâu ôh, may dâk hăn hŏm, Gâp ăn may hăn ta ntŭk ngai, ta phung i mâu di phung Israel’.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Phung ƀon lan gŭ iăt nau păng ngơi tât tăng păng ngơi i nây, jêh ri bu nter drơu lah: “Nkhât lơi păng, moh jan rong bunuyh i nây!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Lĕ phung ƀon lan nây nter dŭt hô, droh mƀăr bok ao khân păng nơm, nđâp ma kuak neh sui jât lơ jât, yor ma khân păng ji nuih dŭt hô ngăn.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Yor ma say kơt nây, kôranh tahen kuŏng de đă bu leo Pôl lăp ta pôyh ri, jêh ri đă bu rpăt păng ma rse, ndrel ma ôp jek ŭch gĭt moh nau dâng bu ji nuih nter kơt nđay.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Jêh bu kât păng gay ma rpăt, păng ngơi đah kôranh tahen i gŭ dăch ma păng nây: “Di đŏng may rpăt du huê phung Rôm, lah ê hŏ phat dôih?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Tât ma tăng nau păng lah kơt nây, kôranh tahen i nây hăn mbơh ma kôranh tahen kuŏng ri: “Moh jan mre kơt nđay? Bunuyh i nây jêng phung Rôm ya.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Kôranh tahen kuŏng nây hăn ôp Pôl, lah ma păng: “Lŏng may mbơh ma gâp, ngăn lah may nơh phung Rôm?” Pôl ơh: “Ơ, ngăn đŏng.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Kôranh tahen kuŏng lah tay ma păng: “Gâp ăn prăk dŭt ŏk, dâng jêng phung Rôm.” Pôl de ơh ma păng: “Gâp jêng phung Rôm ntơm bơh ndŭl me ngăn.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Lĕ phung i gay ma ôp păng nây du ngai bơh păng ro. Lŏng kôranh tahen kuŏng nây klach, tât ma păng gĭt bunuyh i păng đă bu kât nây jêng phung Rôm.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Tât ôi tay ri, kôranh tahen kuŏng nây đă bu droh rse rvăk Pôl, jêh ri păng đă mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ, rgum ta ntŭk khân păng, jêh ri păng leo Pôl hăn ta bơh năp khân păng nây, yorlah păng ŭch gĭt, moh nau dâng phung bri Yuđa ntôn Pôl nây.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.