Atos 22

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Hơi phung oh nô kônh va, ndrel ma mpôl bu ranh, gâp dăn plơng ơh ma khân ay may, dăn khân ay may iăt nau gâp ngơi dja ƀŏt!”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Dôl khân păng tăng Pôl ngơi ma nau ngơi Hêbrơ kơt nây, bu lơ ma iăt săk răk klăk ngăn, jêh ri păng lah ma khân păng:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Gâp jêng phung Israel, deh ta ƀon Tasơs, bri Kilikia. Yơn ma gâp gŭ rêh ta ƀon dja ntơm bơh jê̆ ngăn, n'ho ma lăp nti tâng nau vay phung u che bân kăl e nơh lĕ dŭt nau đŏng. Gâp nti tă bơh nơm nti Gamaliel i bu lư hô ngăn. Gâp nđơr tâng Kôranh Brah kơt khân ay may nar dja nây đŏng.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 A lor nơh gâp lĕ jan jêr ma bunuyh i nsing ma Kôranh Yêsu tât ma nkhât bu. Gâp nhŭp kât bu krŭng ta trôm ndrung, nđâp ma bu ur bu klô.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Kôranh jan brah dŭt kuŏng, ndrel ma phung kôranh jan kar phung Israel lĕ gĭt jêh gâp ngơi di ngăn ma ndơ i nây. Khân păng ăn samƀŭt ma gâp, njuăl ăn ma phung oh nô phung Israel i gŭ ta ƀon Đamas, ăn gâp geh nau dơi gay ma nhŭp kât phung i nsing ma Kôranh Yêsu, leo tê̆ dôih khân păng ta ƀon Yêrusalem dja, jêh ri gâp hăn ta ƀon nây.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Dôl gâp hăn rŏ trong bơi tât ta ƀon Đamas nây, klăp lah nar nklang bôk, dô ma geh ang tă bơh kalơ trôk ti chrat ang jŭm gâp ngăn.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Gâp n'ho ma chôt a neh su, jêh ri tăng nteh ngơi tă bơh kalơ trôk ti lah ma gâp: ‘Hơi Sôl! Hơi Sôl! Moh nau may jan jêr ma Gâp mêh?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Gâp ôp păng bơh dja: ‘Hơi Kôranh, bu moh May ri?’, Păng ơh tay bơh ti: ‘Gâp dja Yêsu tă bơh ƀon Nasaret, i may jan jêr nây nơh heh’.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Lĕ phung i brô̆ ndrel gâp, khân păng say dadê ndơ ang nây, tih ma mâu ôh tăng ngơi.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Gâp ôp tay Păng: ‘Lah ndri mơm gâp jan, Kôranh mêh?’, Păng ơh bơh ti: ‘May dâk hŏm, hăn ta ƀon Đamas, ta ƀon nây geh bu mra mbơh lĕ ndơ Kôranh Brah de đă ma may jan’.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Jêh ri geh bu i hăn ndrel gâp nây nơh, khân păng sơm têk ti gâp leo lăp ta ƀon Đamas, yorlah măt gâp uănh mâu hôm ôh say, yor ma nau chrat ang i nây nơh.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ta ƀon nây geh du huê bunuyh rnha Ananês, păng jêng bunuyh iăt nau Kôranh Brah tâm di đah nau vay bân, lĕ phung Israel ta ƀon nây rnê păng dadê.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Păng brô̆ dăch ta gâp ri, jêh ri lah ma gâp: ‘Hơi nô, ăn măt may say ang hŏm’. Du n'hâm ta nây măt gâp say ang ro, gâp uănh say păng.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Jêh ri păng lah ma gâp: ‘Kôranh Brah i phung u che bân yơk mbah lĕ kơih jêh may, gay ma ăn may gĭt năl nau Păng ŭch, ăn may gĭt năl Brah Krist i nơm dŭt sŏng, ndrel ma ăn may gĭt tăng nau Păng nơm ngơi,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 yorlah Kôranh Brah ŭch ăn may mbơh nkoch ma dâng lĕ bunuyh lam neh ntu lĕ nau khlay i may lĕ say lĕ tăng.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Aƀaơ dja moh hôm kŏp jât, khŏn may dâk hŏm dơn nau ƀăptem yŭk ma dak, mbơh sơm dăn Kôranh Brah rao kloh nau tih may’.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Tât gâp plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem, dôl gâp gŭ mbơh sơm ta jŏng gung nhih jan brah, gâp geh nau tâm say.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Gâp say Kôranh Yêsu lah ma gâp: ‘May dâk hŏm hăn ăn gơnh bơh ntŭk dja, yorlah bunuyh ta ƀon dja bu mâu ôh iăt nau may mbơh nkoch nau Gâp’.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Jêh ri gâp mbơh ma Păng: ‘Hơi Kôranh, bunuyh ta ƀon dja lĕ bu gĭt jêh gâp hăn rŏ nhih rƀŭn dâng lĕ, nhŭp dâng lĕ bunuyh i nsing ma May, rpăt mbang khân păng, tê̆ khân păng ta trôm ndrung.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Khân păng gĭt đŏng dôl bu nkhât Satêphan nây nơh, jêng nơm mbơh nkoch nau khlay May, gâp gŭ ndrel ta nây, ndrel ma lĕ tâm di nau ma phung nây đŏng, gâp đŏng gŭ njrăng bok ao kuŏng i mpôl nkhât păng droh nây nơh’.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Jêh ri Păng lah ma gâp jât: ‘Mâu ôh, may dâk hăn hŏm, Gâp ăn may hăn ta ntŭk ngai, ta phung i mâu di phung Israel’.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Phung ƀon lan gŭ iăt nau păng ngơi tât tăng păng ngơi i nây, jêh ri bu nter drơu lah: “Nkhât lơi păng, moh jan rong bunuyh i nây!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Lĕ phung ƀon lan nây nter dŭt hô, droh mƀăr bok ao khân păng nơm, nđâp ma kuak neh sui jât lơ jât, yor ma khân păng ji nuih dŭt hô ngăn.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Yor ma say kơt nây, kôranh tahen kuŏng de đă bu leo Pôl lăp ta pôyh ri, jêh ri đă bu rpăt păng ma rse, ndrel ma ôp jek ŭch gĭt moh nau dâng bu ji nuih nter kơt nđay.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Jêh bu kât păng gay ma rpăt, păng ngơi đah kôranh tahen i gŭ dăch ma păng nây: “Di đŏng may rpăt du huê phung Rôm, lah ê hŏ phat dôih?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Tât ma tăng nau păng lah kơt nây, kôranh tahen i nây hăn mbơh ma kôranh tahen kuŏng ri: “Moh jan mre kơt nđay? Bunuyh i nây jêng phung Rôm ya.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Kôranh tahen kuŏng nây hăn ôp Pôl, lah ma păng: “Lŏng may mbơh ma gâp, ngăn lah may nơh phung Rôm?” Pôl ơh: “Ơ, ngăn đŏng.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Kôranh tahen kuŏng lah tay ma păng: “Gâp ăn prăk dŭt ŏk, dâng jêng phung Rôm.” Pôl de ơh ma păng: “Gâp jêng phung Rôm ntơm bơh ndŭl me ngăn.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Lĕ phung i gay ma ôp păng nây du ngai bơh păng ro. Lŏng kôranh tahen kuŏng nây klach, tât ma păng gĭt bunuyh i păng đă bu kât nây jêng phung Rôm.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Tât ôi tay ri, kôranh tahen kuŏng nây đă bu droh rse rvăk Pôl, jêh ri păng đă mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ, rgum ta ntŭk khân păng, jêh ri păng leo Pôl hăn ta bơh năp khân păng nây, yorlah păng ŭch gĭt, moh nau dâng phung bri Yuđa ntôn Pôl nây.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.