Atos 22

Nau Kôranh Brah Ngơi Nau Tâm Rnglăp Mhe (CMO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 “Hơi phung oh nô kônh va, ndrel ma mpôl bu ranh, gâp dăn plơng ơh ma khân ay may, dăn khân ay may iăt nau gâp ngơi dja ƀŏt!”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Dôl khân păng tăng Pôl ngơi ma nau ngơi Hêbrơ kơt nây, bu lơ ma iăt săk răk klăk ngăn, jêh ri păng lah ma khân păng:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Gâp jêng phung Israel, deh ta ƀon Tasơs, bri Kilikia. Yơn ma gâp gŭ rêh ta ƀon dja ntơm bơh jê̆ ngăn, n'ho ma lăp nti tâng nau vay phung u che bân kăl e nơh lĕ dŭt nau đŏng. Gâp nti tă bơh nơm nti Gamaliel i bu lư hô ngăn. Gâp nđơr tâng Kôranh Brah kơt khân ay may nar dja nây đŏng.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 A lor nơh gâp lĕ jan jêr ma bunuyh i nsing ma Kôranh Yêsu tât ma nkhât bu. Gâp nhŭp kât bu krŭng ta trôm ndrung, nđâp ma bu ur bu klô.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Kôranh jan brah dŭt kuŏng, ndrel ma phung kôranh jan kar phung Israel lĕ gĭt jêh gâp ngơi di ngăn ma ndơ i nây. Khân păng ăn samƀŭt ma gâp, njuăl ăn ma phung oh nô phung Israel i gŭ ta ƀon Đamas, ăn gâp geh nau dơi gay ma nhŭp kât phung i nsing ma Kôranh Yêsu, leo tê̆ dôih khân păng ta ƀon Yêrusalem dja, jêh ri gâp hăn ta ƀon nây.”
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “Dôl gâp hăn rŏ trong bơi tât ta ƀon Đamas nây, klăp lah nar nklang bôk, dô ma geh ang tă bơh kalơ trôk ti chrat ang jŭm gâp ngăn.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Gâp n'ho ma chôt a neh su, jêh ri tăng nteh ngơi tă bơh kalơ trôk ti lah ma gâp: ‘Hơi Sôl! Hơi Sôl! Moh nau may jan jêr ma Gâp mêh?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Gâp ôp păng bơh dja: ‘Hơi Kôranh, bu moh May ri?’, Păng ơh tay bơh ti: ‘Gâp dja Yêsu tă bơh ƀon Nasaret, i may jan jêr nây nơh heh’.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Lĕ phung i brô̆ ndrel gâp, khân păng say dadê ndơ ang nây, tih ma mâu ôh tăng ngơi.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Gâp ôp tay Păng: ‘Lah ndri mơm gâp jan, Kôranh mêh?’, Păng ơh bơh ti: ‘May dâk hŏm, hăn ta ƀon Đamas, ta ƀon nây geh bu mra mbơh lĕ ndơ Kôranh Brah de đă ma may jan’.
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Jêh ri geh bu i hăn ndrel gâp nây nơh, khân păng sơm têk ti gâp leo lăp ta ƀon Đamas, yorlah măt gâp uănh mâu hôm ôh say, yor ma nau chrat ang i nây nơh.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Ta ƀon nây geh du huê bunuyh rnha Ananês, păng jêng bunuyh iăt nau Kôranh Brah tâm di đah nau vay bân, lĕ phung Israel ta ƀon nây rnê păng dadê.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Păng brô̆ dăch ta gâp ri, jêh ri lah ma gâp: ‘Hơi nô, ăn măt may say ang hŏm’. Du n'hâm ta nây măt gâp say ang ro, gâp uănh say păng.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Jêh ri păng lah ma gâp: ‘Kôranh Brah i phung u che bân yơk mbah lĕ kơih jêh may, gay ma ăn may gĭt năl nau Păng ŭch, ăn may gĭt năl Brah Krist i nơm dŭt sŏng, ndrel ma ăn may gĭt tăng nau Păng nơm ngơi,
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 yorlah Kôranh Brah ŭch ăn may mbơh nkoch ma dâng lĕ bunuyh lam neh ntu lĕ nau khlay i may lĕ say lĕ tăng.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Aƀaơ dja moh hôm kŏp jât, khŏn may dâk hŏm dơn nau ƀăptem yŭk ma dak, mbơh sơm dăn Kôranh Brah rao kloh nau tih may’.”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Tât gâp plơ̆ sât ta ƀon Yêrusalem, dôl gâp gŭ mbơh sơm ta jŏng gung nhih jan brah, gâp geh nau tâm say.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Gâp say Kôranh Yêsu lah ma gâp: ‘May dâk hŏm hăn ăn gơnh bơh ntŭk dja, yorlah bunuyh ta ƀon dja bu mâu ôh iăt nau may mbơh nkoch nau Gâp’.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Jêh ri gâp mbơh ma Păng: ‘Hơi Kôranh, bunuyh ta ƀon dja lĕ bu gĭt jêh gâp hăn rŏ nhih rƀŭn dâng lĕ, nhŭp dâng lĕ bunuyh i nsing ma May, rpăt mbang khân păng, tê̆ khân păng ta trôm ndrung.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Khân păng gĭt đŏng dôl bu nkhât Satêphan nây nơh, jêng nơm mbơh nkoch nau khlay May, gâp gŭ ndrel ta nây, ndrel ma lĕ tâm di nau ma phung nây đŏng, gâp đŏng gŭ njrăng bok ao kuŏng i mpôl nkhât păng droh nây nơh’.
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Jêh ri Păng lah ma gâp jât: ‘Mâu ôh, may dâk hăn hŏm, Gâp ăn may hăn ta ntŭk ngai, ta phung i mâu di phung Israel’.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Phung ƀon lan gŭ iăt nau păng ngơi tât tăng păng ngơi i nây, jêh ri bu nter drơu lah: “Nkhât lơi păng, moh jan rong bunuyh i nây!”
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Lĕ phung ƀon lan nây nter dŭt hô, droh mƀăr bok ao khân păng nơm, nđâp ma kuak neh sui jât lơ jât, yor ma khân păng ji nuih dŭt hô ngăn.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Yor ma say kơt nây, kôranh tahen kuŏng de đă bu leo Pôl lăp ta pôyh ri, jêh ri đă bu rpăt păng ma rse, ndrel ma ôp jek ŭch gĭt moh nau dâng bu ji nuih nter kơt nđay.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Jêh bu kât păng gay ma rpăt, păng ngơi đah kôranh tahen i gŭ dăch ma păng nây: “Di đŏng may rpăt du huê phung Rôm, lah ê hŏ phat dôih?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Tât ma tăng nau păng lah kơt nây, kôranh tahen i nây hăn mbơh ma kôranh tahen kuŏng ri: “Moh jan mre kơt nđay? Bunuyh i nây jêng phung Rôm ya.”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Kôranh tahen kuŏng nây hăn ôp Pôl, lah ma păng: “Lŏng may mbơh ma gâp, ngăn lah may nơh phung Rôm?” Pôl ơh: “Ơ, ngăn đŏng.”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Kôranh tahen kuŏng lah tay ma păng: “Gâp ăn prăk dŭt ŏk, dâng jêng phung Rôm.” Pôl de ơh ma păng: “Gâp jêng phung Rôm ntơm bơh ndŭl me ngăn.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Lĕ phung i gay ma ôp păng nây du ngai bơh păng ro. Lŏng kôranh tahen kuŏng nây klach, tât ma păng gĭt bunuyh i păng đă bu kât nây jêng phung Rôm.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Tât ôi tay ri, kôranh tahen kuŏng nây đă bu droh rse rvăk Pôl, jêh ri păng đă mpôl kôranh jan brah, ndrel ma mpôl kôranh jan kar phung bri Yuđa dâng lĕ, rgum ta ntŭk khân păng, jêh ri păng leo Pôl hăn ta bơh năp khân păng nây, yorlah păng ŭch gĭt, moh nau dâng phung bri Yuđa ntôn Pôl nây.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.