Romanos 4

Chru (CJE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yơu nư̆n, buơl gudrơi rơŭ đờm hơyơu mư̆ng Abraham, kơi-kŏ pàng-yau buơl gudrơi tui gah rùp-phàp drah-rơlo, ñu đồ-mă hũ hơgĕ?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Kơyoa yah gơnừm tơ bruă ngă bloh Abraham hũ angăn la rĭng-tơpă, nư̆n ñu hũ pơnuaĭ tô yeh-drơi pơglòng-rùp; bloh tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì nư̆n 'buh iơŭ yơu nư̆n.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Kơyoa 'Bồn Bơ-àr Sơc̆ih-Sri đờm hơgĕ? “Abraham păng-tui Yàng Pô Lơngì, sơ̆ng kơyoa nư̆n hũ kơrhia la mơnih rĭng-tơpă.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Sơ̆ng mơnih ngă bruă, nư̆n priă blàn c̆iŭ tơ mơnih nư̆n 'buh hũ kơrhia la pơnuaĭ anĭt brơi, bloh păl kơrhia la sre.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Bloh sơ̆ng mơnih 'buh gơnàng tơ bruă ngă, bloh mĭn păng-tui lăm Pô ngă tơ mơnih hũ glài-sơnoh tơbiă jiơ̆ng mơnih rĭng-tơpă, nư̆n pơnuaĭ păng-tui ngă tơ mơnih nư̆n hũ Yàng Pô Lơngì kơrhia la rĭng-tơpă.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Kơyoa nư̆n, tŭ đờm truh pơnuaĭ lơngai-pơtuah bloh mơnih hũ Yàng Pô Lơngì kơrhia la rĭng-tơpă 'buh kơyoa bruă ngă, Đabit đờm:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Lơngai-pơtuah tơ mơnih lơi, pơnuaĭ sŭng drơi hũ anĭt toh-luơi,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Lơngai-pơtuah tơ mơnih bloh Yàng 'buh kơrhia la hũ glài-sơnoh!”
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Pơnuaĭ lơngai-pơtuah nư̆n mĭn pioh tơ du mơnih hũ ngă adăt sơkaŭ-kơlì soh halài kŭng găm tơ du mơnih 'buh ngă adăt sơkaŭ-kơlì rơi? Kơyoa buơl gudrơi đờm lài, kơyoa pơnuaĭ păng-tui bloh Abraham hũ kơrhia la rĭng-tơpă.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Bloh ñu hũ kơrhia la rĭng-tơpă hơyơu lơi? Dơlhơu halài hơdơi tơ tŭ ñu ngă adăt sơkaŭ-kơlì? 'Buh iơŭ la hơdơi, bloh la dơlhơu tơ tŭ ñu hũ ngă adăt sơkaŭ-kơlì.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Ñu hũ đồ-mă nàl adăt sơkaŭ-kơlì yơu sa boh nàl ngă grơh lài: gơnừm tơ pơnuaĭ păng-tui bloh ñu hũ tơbiă jiơ̆ng mơnih rĭng-tơpă, dơlhơu tơ tŭ hũ ngă adăt sơkaŭ-kơlì. Yơu nư̆n, ñu tơbiă jiơ̆ng ama abih tơgrơ̆ mơnih păng-tui bloh 'buh ngă adăt sơkaŭ-kơlì, tô buơl guñu kŭng hũ kơrhia la rĭng-tơpă,
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 sơ̆ng kŭng la ama du mơnih hũ ngă adăt sơkaŭ-kơlì, la du mơnih 'buh iơŭ mĭn hũ ngă adăt sơkaŭ-kơlì soh, bloh kŭng yàm nau tui nàl pơnuaĭ păng-tui bloh Abraham, kơi-kŏ pàng-yau buơl gudrơi, hũ dơlhơu tơ tŭ ñu ka ngă adăt sơkaŭ-kơlì.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Kơyoa 'buh iơŭ gơnừm tơ bruă păng-bơbah ngă tui pơnuaĭ adăt-adia bloh Abraham sơ̆ng jơi-pơtiàn ñu hũ pơnuaĭ đờm pơguăn rơŭ đồ-mă dun-ya ngă phŭm-kơsai, bloh la gơnừm tơ bruă hũ tơbiă jiơ̆ng rĭng-tơpă kơyoa pơnuaĭ păng-tui.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Kơyoa yah gơnừm tơ pơnuaĭ adăt-adia bloh hũ đồ-lĕng phŭm-kơsai, nư̆n pơnuaĭ păng-tui tơbiă jiơ̆ng 'buh kwơ-màng, sơ̆ng pơnuaĭ Yàng Pô Lơngì pơguăn kŭng prah luơi bơjơ.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Kơyoa pơnuaĭ adăt-adia ba truh pơnuaĭ anok-anoa prŏng; bloh anih lơi 'buh hũ pơnuaĭ adăt-adia, nư̆n kŭng 'buh hũ pơnuaĭ ngă sŭng pơnuaĭ adăt-adia.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Kơyoa nư̆n, gơnừm tơ pơnuaĭ păng-tui, bloh pơnuaĭ đờm pơguăn kơyoa pơnuaĭ anĭt-brơi-soh hũ ngă nìn-kơjăp tơ abih jơi-pơtiàn Abraham, 'buh iơŭ mĭn brơi tơ jơi-pơtiàn dò tơ ala gơnuăr pơnuaĭ adăt-adia, bloh kŭng brơi tơ jơi-pơtiàn hũ pơnuaĭ păng-tui yơu Abraham, la kơi-kŏ pàng-yau abih buơl gudrơi,
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 yơu hũ pơnuaĭ wă: “Kơu hũ rơwah-pồ hã ngă ama lô buơl làng.” Biă, Abraham la ama buơl gudrơi tơ anaŭ Yàng Pô Lơngì, nư̆n la Pô ñu hũ păng-tui, la Pô brơi pơnuaĭ hơdiŭ tơ mơnih mơtai, sơ̆ng angăn du pơnuaĭ 'buh hũ yơu hũ bơjơ.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Abraham hũ gơnừm-c̆àng yah 'buh dò pơnuaĭ hơgĕ tô gơnừm-c̆àng, ñu sơđaŭ gơnừm-c̆àng sơ̆ng kơjăp hơtai-hơtiàn păng-tui, kơyoa nư̆n ñu hũ tơbiă jiơ̆ng ama lô buơl làng, tui yơu pơnuaĭ hũ đờm sơ̆ng ñu lài: “Jơi-pơtiàn anà rơŭ lô yơu nư̆n.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Abraham 'buh rùp-phàp drơi yơu mơtai bơjơ, kơyoa tŭ nư̆n ñu kơjĕ sa rơtùh thŭn, sơ̆ng 'buh Sara nư̆n 'buh rơgơi đih apui jiơ̆ng tra, bloh pơnuaĭ păng-tui ñu lăm Yàng Pô Lơngì sơđaŭ kơjăp-pràn, 'buh siơŭ sa-sĭt lơi.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Ñu 'buh luơi hơtai-hơtiàn 'buh păng-tui ngă tơ drơi sơnư̆ng-bơngoàn wĭ-wơ̆ mư̆ng pơnuaĭ Yàng Pô Lơngì hũ đờm pơguăn, bloh 'brŏ pràn-kơjăp rơlau lăm pơnuaĭ păng-tui, sơ̆ng mơyòm-pơglòng Yàng Pô Lơngì.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Ñu păng-tui nìn-kơjăp lài: pơnuaĭ hơgĕ Yàng Pô Lơngì hũ đờm pơguăn, nư̆n Pô kŭng hũ gơnuăr tô ngă wĭl-tơ̆l jiơ̆ng.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Kơyoa nư̆n, pơnuaĭ păng-tui ñu hũ kơrhia la rĭng-tơpă.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Bloh tŭ wă lài: “Ñu hũ kơrhia la mơnih rĭng-tơpă” nư̆n 'buh iơŭ mĭn đờm mư̆ng sa aràng ñu soh,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 bloh kŭng đờm mư̆ng buơl gudrơi rơi. Buơl gudrơi kŭng rơŭ hũ kơrhia la du mơnih rĭng-tơpă, tŭ buơl gudrơi păng-tui lăm Pô hũ ngă tơ Yàng Jêsu, Yàng buơl gudrơi, hơdiŭ wơ̆ mư̆ng pơnuaĭ mơtai.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Pô hũ kŏng jào kơyoa glài-sơnoh buơl gudrơi, sơ̆ng hơdiŭ wơ̆ tô buơl gudrơi hũ angăn la rĭng-tơpă.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.