Romanos 3
Chru (CJE) vs NVT
1 Yơu nư̆n, mơnih Juđa hũ hơgĕ rơlau buơl làng pơkơ̆n? Halài pơnuaĭ adăt sơkaŭ-kơlì hũ kwơ-màng hơgĕ?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Hũ kwơ-màng tơ̆l tơgrơ̆ mơta. Dơlhơu biă, mơnih Juđa hũ Yàng Pô Lơngì jào Pơnuaĭ Pô tơ buơl guñu.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Bloh yah hũ du mơnih Juđa 'buh tơpă-kơjăp sa hơtai-hơtiàn păng-tui nư̆n hơyơu? Hũ iơŭ kơyoa nư̆n bloh Yàng Pô Lơngì 'buh ngă tui pơnuaĭ Pô hũ đờm pơguăn ơu?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 'Buh tŭ lơi yơu nư̆n! Yàng Pô Lơngì la tơpă-tơpe, yah abih tơgrơ̆ mơnih la lơ̆r 'bơ̆r, yơu hũ pơnuaĭ wă:
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Bloh yah pơnuaĭ 'buh rĭng-tơpă buơl gudrơi ngă tơ pơnuaĭ rĭng-tơpă Yàng Pô Lơngì hũ ràng-tơbiă loh-làng rơlau, nư̆n rơŭ đờm hơyơu? Hũ iơŭ la Yàng Pô Lơngì 'buh rĭng-tơpă tŭ Pô pơtrŭn pơnuaĭ anok-anoa prŏng tơ ngŏ buơl gudrơi ơu? (Dơlhă đờm tui yơu mơnih dun-ya jiăng đờm).
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 'Buh tŭ lơi yơu nư̆n! Kơyoa yah yơu nư̆n hơyơu Yàng Pô Lơngì c̆ahrơña dun-ya jiơ̆ng?
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Bloh, yah gơnừm tơ pơnuaĭ lơ̆r 'bơ̆r dơlhă bloh pơnuaĭ-tơpă Yàng Pô Lơngì hũ màng-kơc̆rà prŏng rơlau, nư̆n kơđa hơgĕ dơlhă dò kŏng c̆ahrơña yơu sa aràng mơnih glài-sơnoh?
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Yơu nư̆n, kơđa hơgĕ buơl gudrơi 'buh “ngă pơnuaĭ mơsak-jơhà tô hũ pơnuaĭ siàm?” — yơu du mơnih hũ đờm yă bơdah lài buơl dơlhă hũ pơto yơu nư̆n — Buơl guñu kơđòng c̆ahrơña la iơŭ păl biă.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Yơu nư̆n hơyơu? Buơl gudrơi hũ pơnuaĭ hơgĕ siàm rơlau ơu? 'Buh hũ ơu; kơyoa buơl dơlhă hũ đờm ngă grơh nìn-kơjăp lài găm mơnih Juđa sơ̆ng mơnih Grek, abih tơgrơ̆ mơnih la dò tơ ala gơnuăr pơnuaĭ glài-sơnoh apăn-akŏ.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Yơu hũ pơnuaĭ wă:
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 'Buh hũ sa aràng mơnih lơi wă-wờng,
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Abih tơgrơ̆ mơnih la sŭng asŭ, buơl guñu sơ̆ng gơŭ tơbiă jiơ̆ng 'buh kwơ-màng hơgĕ,
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 “Rơkòng buơl guñu yơu kŭt atơu pơh prŏng;
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 “Kàng buơl guñu baŭ du pơnuaĭ alĕ-aluah sơ̆ng phì-mơsăm soh.”
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 “Tơkai buơl guñu sơmăr biă nau ngă hŏ drah,
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Lăm jơlàn buơl guñu nau găn luơi wơ̆ tơgrơ̆ pơnuaĭ mơtai-lơhiă sơ̆ng pơđì-pơđoa gleh-glăr.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Buơl guñu 'buh tŭ lơi thơu jơlàn pơnuaĭ rĭng-lơngai.”
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 “'Buh hũ pơnuaĭ duh-huơĭ Yàng Pô Lơngì dò tơ anaŭ buơl guñu.”
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Buơl gudrơi thơu lài abih tơgrơ̆ pơnuaĭ bloh pơnuaĭ adăt-adia đờm, la đờm tơ du mơnih dò tơ ala pơnuaĭ adăt-adia, tô abih tơgrơ̆ kàng păl dò kơđơ̆ng, sơ̆ng abih tơgrơ̆ mơnih lăm dun-ya păl kơđòng pơnuaĭ c̆ahrơña Yàng Pô Lơngì.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 Kơyoa 'buh hũ sa aràng mơnih lơi gơnừm tơ bruă păng-rơmiă ngă tui pơnuaĭ adăt-adia bloh hũ kơrhia la rĭng-tơpă tơ anaŭ Pô. Kơyoa pơnuaĭ adăt-adia mĭn dŏng aràng kràn-thơu glài-sơnoh.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Bloh tŭ ni, pơnuaĭ rĭng-tơpă Yàng Pô Lơngì hũ ràng-tơbiă 'buh gơnừm tơ pơnuaĭ adăt-adia. Pơnuaĭ ni hũ pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng du mơnih gơnuăr-hwơ̆r ngă grơh.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 Nư̆n la pơnuaĭ rĭng-tơpă Yàng Pô Lơngì, kơyoa pơnuaĭ păng-tui lăm Yàng Jêsu Krist, brơi tơ abih tơgrơ̆ mơnih hũ hơtai-hơtiàn păng-tui, 'buh pơklah-krơi mơnih lơi.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 Kơyoa abih tơgrơ̆ mơnih hũ ngă glài-sơnoh, lơhiă thĭt pơnuaĭ màng-kơc̆rà Yàng Pô Lơngì.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 Bloh gơnừm tơ pơnuaĭ anĭt-brơi-soh Pô, kơyoa pơnuaĭ dŏng tơrbuh Yàng Jêsu Krist hũ ngă, buơl guñu hũ tơbiă jiơ̆ng rĭng-tơpă bloh 'buh păl c̆iŭ sa phơ̆n-priă lơi.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 Yàng Pô Lơngì hũ pồ-rơwah Pô Krist ngă jiơ̆ng phơ̆n c̆ĕ-pơyơ̆r duh-dơlbăt tơrbuh glài tơ du mơnih hũ pơnuaĭ păng-tui lăm drah Pô. Bruă ni ràng-tơbiă pơnuaĭ rĭng-tơpă Yàng Pô Lơngì, kơyoa Pô mă hơtai-hơtiàn kŏng ă-ư̆n bloh prah-luơi abih tơgrơ̆ glài-sơnoh aràng hũ ngă mư̆ng dơlhơu.
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 Bloh tŭ ni, Pô khiăng ràng-tơbiă brơi 'buh lài rùp-phŭn Pô găm la Pơtau Rĭng-Tơpă, găm la Pơtau ngă tơ du mơnih păng-tui lăm Yàng Jêsu tơbiă jiơ̆ng rĭng-tơpă.
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Yơu nư̆n hũ hơgĕ tô yeh-drơi pơglòng-rùp ơu? 'Buh hũ hơgĕ ơu. Gơnàng tơ pơnuaĭ adăt-adia lơi? Pơnuaĭ adăt-adia mư̆ng bruă ngă? 'Buh iơŭ ơu, bloh la gơnàng tơ adăt-adia pơnuaĭ păng-tui.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Kơyoa buơl gudrơi păng-tui lài sa aràng mơnih hũ angăn la rĭng-tơpă kơyoa pơnuaĭ păng-tui, bloh 'buh iơŭ kơyoa bruă ngă tui adăt-adia.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Halài, Yàng Pô Lơngì mĭn la Yàng Pô Lơngì buơl làng Juđa soh? Pô 'buh iơŭ la Yàng Pô Lơngì găm buơl làng agàh ơu? Biă, Pô kŭng la Yàng Pô Lơngì tơgrơ̆ buơl làng agàh rơi,
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 kơyoa mĭn hũ sa Yàng Pô Lơngì, la Pô rơŭ brơi tơ mơnih hũ ngă adăt sơkaŭ-kơlì tơbiă jiơ̆ng rĭng-tơpă kơyoa pơnuaĭ păng-tui, kŭng ngă tơ du mơnih 'buh ngă adăt sơkaŭ-kơlì hũ tơbiă jiơ̆ng rĭng-tơpă kơyoa pơnuaĭ păng-tui rơi.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Yơu nư̆n, buơl gudrơi gơnàng tơ pơnuaĭ păng-tui bloh prah-luơi pơnuaĭ adăt-adia ơu? 'Buh tŭ lơi yơu nư̆n! Tơrblơ̆ wơ̆, buơl gudrơi ngă pràn-kơjăp pơnuaĭ adăt-adia.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.