Mateus 27
Chru (CJE) vs NAA
1 Truh ờm pơgi, abih du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha lăm buơl làng pơgùm-pơtòm sơ̆ng gơŭ, duah bơyai pơnuaĭ tămdră wơ̆ sơ̆ng Yàng Jêsu, tô pơmơtai Pô.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Buơl guñu c̆aŭ Pô wơ̆, bloh nư̆n ba jào tơ Pilat, la mơnih kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Tŭ nư̆n, Juđa, la mơnih pơblơ̆-dră Pô, 'buh Pô kơđòng aràng ngă nìn-glài, nư̆n ñu mơbai prah-luơi glài-sơnoh, sơ̆ng apăn klơu pluh kleh priă bơ-yàr wơ̆ tơ du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 bloh đờm lài: “Dơlhă hũ ngă glài kơyoa jào drah mơnih 'buh hũ glài!” Bloh buơl guñu đờm: “Bruă nư̆n hũ tơwă-kơđòng hơgĕ truh buơl dơlhă? Nư̆n la bruă hã.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Juđa prah priă lăm sàng duh-dơlbăt, bloh nư̆n tơbiă nau yuăl tơkuai.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Bloh du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt duơ̆n du kleh priă nư̆n sơ̆ng đờm: “Khà priă ni 'buh rơgơi daŭ lăm anih pioh phơ̆n-priă sàng duh-dơlbăt jiơ̆ng, kơyoa nư̆n la priă drah.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Hơdơi tŭ tămbơyai sơ̆ng gơŭ, buơl guñu angui khà priă nư̆n blơi hơma “Mơnih khờh angui lơ̆n kơliă” tô ngă anih pioh dơ̆r du mơnih thuai c̆rih.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Kơyoa nư̆n bloh 'blàng hơma nư̆n hũ angăn la “Hơma Drah” tơ̆l truh tơ hơrơi ni.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Bruă tơbiă truh iơŭ tơpă yơu pơnuaĭ mơnih gơnuăr-hwơ̆r Jeremi hũ đờm: “Buơl guñu mă klơu pluh kleh priă, la khà priă bloh anà-tơc̆o Israel hũ ngă-nìn tơ Pô,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 sơ̆ng mă priă nư̆n blơi 'blàng hơma ‘mơnih khờh angui lơ̆n kơliă,’ yơu pơnuaĭ Yàng hũ đờm pơđăr dơlhă.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Tŭ nư̆n, Yàng Jêsu dò dơ̆ng tơ anaŭ kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr; mơnih kwăng tơnia: “Hã hũ iơŭ la pơtau buơl làng Juđa ơu?” Yàng Jêsu đờm: “Biă yơu pơnuaĭ đờm.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Bloh tŭ du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha đờm yă Pô, Pô 'buh đờm sơđồ wơ̆ pơnuaĭ lơi.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Pilat tơnia Pô: “Buơl guñu hũ lô pơnuaĭ ngă grơh yă hã, hã 'buh mơhư̆ truh ơu?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Bloh Yàng Jêsu 'buh đờm sơđồ wơ̆ sa pơnuaĭ lơi, ngă tơ kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr mă ngă krơi-takơtuă biă.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Lăm yàu pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn, mơnih kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr jiăng hũ adăt-lơđăp toh tơbiă tơ buơl làng sa aràng mơnih glài kŏng jàm, tui hơtai buơl guñu khiăng.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Tŭ nư̆n, hũ sa aràng mơnih glài kŏng-jàm tiơ̆ng-dơnài biă, angăn la 'Baraba.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Kơyoa nư̆n, hơdơi tŭ buơl làng pơgùm-pơtòm wơ̆, Pilat đờm sơ̆ng buơl guñu: “Buơl guhã khiăng kơu toh tơbiă mơnih lơi? 'Baraba halài Jêsu, angăn la Krist?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Kơyoa Pilat thơu, mĭn kơyoa mư̆ng hơtai-hơtiàn oàn-mơbai bloh buơl guñu jào Pô tơ ñu.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Lăm tŭ Pilat dò guh c̆ahrơña, nư̆n sơdiŭ ñu pơđăr mơnih truh đờm sơ̆ng ñu lài: “Yòng juơi tŭp truh mơnih rĭng-tơpă nư̆n. Kơyoa hơrơi ni, lăm pơnuaĭ lơpơi, dơlhă hũ pơđì-pơđoa gleh-glăr lô kơyoa mư̆ng mơnih nư̆n.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Bloh du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha pơsŭt-pơđăr buơl làng yòng toh tơbiă 'Baraba sơ̆ng pơmơtai Yàng Jêsu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr tơnia buơl guñu: “Lăm dua aràng mơnih ni, buơl guhã khiăng kơu toh tơbiă aràng sơi?” Buơl guñu đờm sơđồ: “'Baraba.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Pilat đờm: “Yơu nư̆n kơu păl c̆ahrơña hơyơu lơi sơ̆ng Jêsu angăn la Krist?” Abih buơl guñu sơgơŭ đờm: “Pơ̆ng bĕ ñu tơ kơyơu pơkăl!”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr tơnia: “Mơnih ni hũ ngă pơnuaĭ mơsak-jơhà hơgĕ?” Bloh buơl guñu 'brŏ kơmrào driau prŏng rơlau wơ̆: “Pơ̆ng bĕ ñu tơ kơyơu pơkăl!”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Kơyoa nư̆n, tŭ Pilat 'buh drơi 'buh rơgơi ngă hơgĕ jiơ̆ng, sơ̆ng tơrpuơl mơnih lô hũ rơgơi tơbiă jiơ̆ng klùk-klờk rơlau wơ̆, nư̆n mă ia rào tơngàn tơ anaŭ buơl làng, bloh đờm: “Kơu 'buh hũ glài mư̆ng drah mơnih ni; nư̆n la bruă buơl guhã, mơti buơl guhã.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Abih tơrpuơl buơl làng đờm sơđồ lài: “Yòng drah ñu tuh wơ̆ tơ akŏ buơl dơlhă sơ̆ng anà-tơc̆o buơl dơlhă!”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Yơu nư̆n, Pilat toh pơtơbiă 'Baraba tơ buơl guñu. Hơdơi tŭ pơđăr gơlih pờng Yàng Jêsu, Pilat jào Pô tơ buơl guñu tô ba nau pơ̆ng tơ kơyơu pơkăl.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Hơdơi mư̆ng nư̆n, buơl lĭng kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr ba Yàng Jêsu tơma lăm anih sàng kwăng ngă bruă, bloh nư̆n pơgùm-pơtòm abih tơrpuơl lĭng gơrwàng tòmdăr Pô.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Guñu yờh ào Pô, bloh nư̆n pơyùp tơ Pô sa blah ào mơr-yah,
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 pă sa boh dơwàng sơ̆ng druơi bloh pơtruă tơ akŏ Pô. Guñu kŭng mă sa bĕ gai bơrbo daŭ lăm tơngàn gah hơnuă Pô, bloh nư̆n c̆ĕ-khoai tơ anaŭ Pô sơ̆ng đờm klau-pơtăt lài: “Khoai Pơtau buơl làng Juđa!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Guñu kơc̆uh ia bơbah lăm Pô, mă gai bơrbo pờng tơ akŏ Pô.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Hơdơi tŭ klau-pơtăt Pô bơjơ, guñu yờh ào mơr-yah tơbiă sơ̆ng pơc̆ù ào Pô tơ Pô wơ̆, bloh nư̆n ba Pô nau tô pơ̆ng tơ kơyơu pơkăl.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Tŭ tơbiă nau, guñu păp sa aràng mơnih Siren, angăn la Simôn. Guñu mă mơnih ni glăm kơyơu pơkăl Yàng Jêsu.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Tŭ truh tơ sa anih angăn la Gôgôtha, mơblàng la Anih Brò-Akŏ,
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 guñu brơi Pô mơñŭm tơpai klài sơ̆ng ia jrào phì. Pô lơ-yah soh bloh 'buh mơñŭm.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Hơdơi tŭ pơ̆ng Pô lăm kơyơu pơkăl bơjơ, guñu suă-khà tô pơrpha gơŭ khăn-ào Pô.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Bloh nư̆n guñu dò guh tơ anih nư̆n tô kraŭ-khiă Pô.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Gah ngŏ akŏ Pô, guñu pơ̆ng sa blơ kơmàn, wă mư̆ng glài Pô lài: “Ni La Jêsu, Pơtau Buơl Làng Juđa.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Tŭ nư̆n, hũ dua aràng mơnih klĕ blơ̆ kŭng kơđòng pơ̆ng tơ kơyơu pơkăl sơ̆ng Pô rơi, sa aràng lăm kơyơu pơkăl gah hơnuă, sơ̆ng sa aràng lăm kơyơu pơkăl gah ơñiau.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Du mơnih nau mơrai găn nư̆n klau pơtăt Pô, rơñah akŏ,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 bloh đờm lài: “Hã la mơnih hũ rơgơi pơjơrlơh sàng duh-dơlbăt sơ̆ng bơ̆ pơdơ̆ng wơ̆ lăm klơu hơrơi, c̆ơ dŏng bĕ rùp-phŭn drơi! Yah hã la Anà Yàng Pô Lơngì, c̆ơ trŭn bĕ mư̆ng kơyơu pơkăl!”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt, du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha kŭng klau pơtăt Pô lài:
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Ñu hũ dŏng mơnih pơkơ̆n jiơ̆ng bloh 'buh rơgơi dŏng rùp-phŭn drơi. Ñu đờm ñu la pơtau buơl làng Israel! Tŭ ni, yah ñu trŭn klàh mư̆ng kơyơu pơkăl jiơ̆ng, nư̆n buơl gudrơi rơŭ păng-tui mư.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Ñu păng-gơnừm Yàng Pô Lơngì. Yah Yàng Pô Lơngì rơnăm ñu, nư̆n tŭ ni Pô păl dŏng ñu, kơyoa ñu hũ đờm lài: ‘Kơu la Anà Yàng Pô Lơngì!’ ”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Dua aràng mơnih klĕ blơ̆ kơđòng pơ̆ng lăm du kơyơu pơkăl jĕ sơ̆ng Pô kŭng đờm klau pơtăt Pô yơu nư̆n rơi.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Mư̆ng sa-pluh dua jơ hơrơi dơ̆ng truh tơ klơu jơ diơŭ, abih tơgrơ̆ anih tơbiă jiơ̆ng kơnăm-mơsrư̆ c̆ik-c̆òk.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Pơgăp klơu jơ diơŭ, Yàng Jêsu iơu prŏng săp lài: “Eli, Eli, lama sabaktani!” Kơtha mơblàng la: “Ơ Yàng Pô Lơngì dơlhă! Ơ Yàng Pô Lơngì dơlhă! Kơđa hơgĕ Pô klà luơi dơlhă?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Mơhư̆ yơu nư̆n, du mơnih dò dơ̆ng jĕ tơ anih nư̆n đờm: “Ñu iơu Eli.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Sa aràng lăm tơrpuơl buơl guñu tơmbah-tơmbàn đuaĭ nau mă sa kleh phơ̆n kơsồp, ơñrŭ baŭ ia mơsăm, akă tơ hơjŭng gai bơrbo, sơ̆ng pơyơ̆r brơi tơ Pô mơñŭm.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Bloh du mơnih pơkơ̆n nư̆n đờm: “Kừ luơi yơu nư̆n, c̆ơ Eli hũ truh dŏng ñu ơu.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yàng Jêsu iơu prŏng săp sa amăng tra wơ̆, bloh nư̆n kloh suàn.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Sơ̆ng dih, khăn dơrnìng gah dơrlăm sàng duh-dơlbăt tơrhĕt jiơ̆ng dua mư̆ng ngŏ trŭn tơ ala, tơnah rơya tơtuơ̆n-mơgơi, pơtơu prŏng tơrlah pơc̆ah,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 du kŭt atơu pơh tơbiă, sơ̆ng lô mơnih sơc̆ih-sri mơtai bơjơ hũ hơdiŭ wơ̆.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Hơdơi tŭ Yàng Jêsu hơdiŭ wơ̆, du mơnih sơc̆ih-sri nư̆n tơbiă mư̆ng kŭt atơu, nau tơma lăm plơi-prŏng sơc̆ih-sri, sơ̆ng tơbiă pơ'buh tơ lô mơnih 'buh.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Tŭ mơnih apăn-akŏ sa rơtùh lĭng găm sơ̆ng buơl lĭng kraŭ-khiă Yàng Jêsu, 'buh tơnah rơya tơtuơ̆n-mơgơi sơ̆ng tơgrơ̆ bruă hũ tơbiă truh, nư̆n huơĭ-kơđa biă-biài sơ̆ng đờm: “Mơnih ni iơŭ tơpă biă la anà Yàng Pô Lơngì.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Tơ anih nư̆n, kŭng hũ lô mơnih kơmơi dò dơ̆ng c̆ơ mư̆ng atàh. Buơl guñu la du mơnih hũ nau tui Yàng Jêsu mư̆ng c̆àr Galile, tô duh bruă Pô.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Lăm du mơnih nư̆n hũ Mari Mađơlen, Mari ame Jakơ sơ̆ng Jôsep, sơ̆ng ame dua aràng anà lơkơi Sebeđe.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Truh glai diơŭ, hũ sa aràng mơnih mơda, dò tơ plơi-prŏng Arimathe, angăn la Jôsep, kŭng la sa aràng mơnih tui-mơgru Yàng Jêsu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Jôsep truh tòm Pilat tô yòng mă rùp atơu Yàng Jêsu. Pilat pơđăr jào tơ ñu.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Jôsep đồ-mă rùp atơu Pô sơ̆ng pơpò lăm bơ-yài goh pơtih,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 bloh nư̆n daŭ lăm kŭt atơu bơrhơu bloh ñu hũ pơđăr phàt pioh krơi tơ drơi lăm tơli pơtơu. Ñu kŭng pơrlơ̆ng sa boh pơtơu prŏng kơdrơ̆ bơh 'băng kŭt wơ̆, bloh nư̆n nau.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Mari Mađơlen sơ̆ng Mari pơkơ̆n hũ mơta tơ anih nư̆n, dò guh găn tơ anaŭ sơ̆ng kŭt atơu.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Hơrơi hơdơi, nư̆n la hơdơi Hơrơi-Rơc̆ăng tơ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt găm sơ̆ng du mơnih Pharisi, ba gơŭ truh tòm Pilat,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 sơ̆ng đờm: “Ơ pô, buơl dơlhă sơdơ̆r mơnih lơ̆r pơ̆ng-gơla ni tŭ dò hơdiŭ hũ đờm: ‘Hơdơi klơu hơrơi Kơu rơŭ hơdiŭ wơ̆.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Kơyoa nư̆n, yòng kwăng pơđăr mơnih kraŭ-khiă kŭt atơu nĭ-nùn tơ̆l truh tơ hơrơi klơu, huơĭ glai mơlăm du mơnih tui-mơgru ñu truh klĕ mă rùp atơu bloh nư̆n đờm sơ̆ng buơl làng lài ‘Pô hũ mư̆ng mơnih mơtai hơdiŭ wơ̆.’ Sơ̆ng yơu nư̆n, pơnuaĭ lơ̆r pơ̆ng-gơla hơdơi ni rơŭ jơhà rơlau tơ pơnuaĭ lơ̆r pơ̆ng-gơla dơlhơu wơ̆.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Pilat đờm sơ̆ng buơl guñu: “Buơl guhã hũ lĭng kraŭ-khiă, nau bĕ kraŭ-khiă kŭt atơu nĭ-nùn tui hơtai buơl guhã.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Yơu nư̆n, buơl guñu nau, tơ̆m 'băng-kì tơ boh pơtơu kơdrơ̆ bơh 'băng kŭt, sơ̆ng c̆ĕ buơl lĭng kraŭ-khiă nĭ-nùn biă.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.