Mateus 27

Chru (CJE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Truh ờm pơgi, abih du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha lăm buơl làng pơgùm-pơtòm sơ̆ng gơŭ, duah bơyai pơnuaĭ tămdră wơ̆ sơ̆ng Yàng Jêsu, tô pơmơtai Pô.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Buơl guñu c̆aŭ Pô wơ̆, bloh nư̆n ba jào tơ Pilat, la mơnih kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Tŭ nư̆n, Juđa, la mơnih pơblơ̆-dră Pô, 'buh Pô kơđòng aràng ngă nìn-glài, nư̆n ñu mơbai prah-luơi glài-sơnoh, sơ̆ng apăn klơu pluh kleh priă bơ-yàr wơ̆ tơ du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha,
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 bloh đờm lài: “Dơlhă hũ ngă glài kơyoa jào drah mơnih 'buh hũ glài!” Bloh buơl guñu đờm: “Bruă nư̆n hũ tơwă-kơđòng hơgĕ truh buơl dơlhă? Nư̆n la bruă hã.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Juđa prah priă lăm sàng duh-dơlbăt, bloh nư̆n tơbiă nau yuăl tơkuai.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Bloh du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt duơ̆n du kleh priă nư̆n sơ̆ng đờm: “Khà priă ni 'buh rơgơi daŭ lăm anih pioh phơ̆n-priă sàng duh-dơlbăt jiơ̆ng, kơyoa nư̆n la priă drah.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Hơdơi tŭ tămbơyai sơ̆ng gơŭ, buơl guñu angui khà priă nư̆n blơi hơma “Mơnih khờh angui lơ̆n kơliă” tô ngă anih pioh dơ̆r du mơnih thuai c̆rih.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Kơyoa nư̆n bloh 'blàng hơma nư̆n hũ angăn la “Hơma Drah” tơ̆l truh tơ hơrơi ni.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Bruă tơbiă truh iơŭ tơpă yơu pơnuaĭ mơnih gơnuăr-hwơ̆r Jeremi hũ đờm: “Buơl guñu mă klơu pluh kleh priă, la khà priă bloh anà-tơc̆o Israel hũ ngă-nìn tơ Pô,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 sơ̆ng mă priă nư̆n blơi 'blàng hơma ‘mơnih khờh angui lơ̆n kơliă,’ yơu pơnuaĭ Yàng hũ đờm pơđăr dơlhă.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Tŭ nư̆n, Yàng Jêsu dò dơ̆ng tơ anaŭ kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr; mơnih kwăng tơnia: “Hã hũ iơŭ la pơtau buơl làng Juđa ơu?” Yàng Jêsu đờm: “Biă yơu pơnuaĭ đờm.”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Bloh tŭ du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha đờm yă Pô, Pô 'buh đờm sơđồ wơ̆ pơnuaĭ lơi.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Pilat tơnia Pô: “Buơl guñu hũ lô pơnuaĭ ngă grơh yă hã, hã 'buh mơhư̆ truh ơu?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Bloh Yàng Jêsu 'buh đờm sơđồ wơ̆ sa pơnuaĭ lơi, ngă tơ kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr mă ngă krơi-takơtuă biă.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Lăm yàu pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng Nau-Găn, mơnih kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr jiăng hũ adăt-lơđăp toh tơbiă tơ buơl làng sa aràng mơnih glài kŏng jàm, tui hơtai buơl guñu khiăng.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Tŭ nư̆n, hũ sa aràng mơnih glài kŏng-jàm tiơ̆ng-dơnài biă, angăn la 'Baraba.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Kơyoa nư̆n, hơdơi tŭ buơl làng pơgùm-pơtòm wơ̆, Pilat đờm sơ̆ng buơl guñu: “Buơl guhã khiăng kơu toh tơbiă mơnih lơi? 'Baraba halài Jêsu, angăn la Krist?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Kơyoa Pilat thơu, mĭn kơyoa mư̆ng hơtai-hơtiàn oàn-mơbai bloh buơl guñu jào Pô tơ ñu.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Lăm tŭ Pilat dò guh c̆ahrơña, nư̆n sơdiŭ ñu pơđăr mơnih truh đờm sơ̆ng ñu lài: “Yòng juơi tŭp truh mơnih rĭng-tơpă nư̆n. Kơyoa hơrơi ni, lăm pơnuaĭ lơpơi, dơlhă hũ pơđì-pơđoa gleh-glăr lô kơyoa mư̆ng mơnih nư̆n.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Bloh du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha pơsŭt-pơđăr buơl làng yòng toh tơbiă 'Baraba sơ̆ng pơmơtai Yàng Jêsu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr tơnia buơl guñu: “Lăm dua aràng mơnih ni, buơl guhã khiăng kơu toh tơbiă aràng sơi?” Buơl guñu đờm sơđồ: “'Baraba.”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pilat đờm: “Yơu nư̆n kơu păl c̆ahrơña hơyơu lơi sơ̆ng Jêsu angăn la Krist?” Abih buơl guñu sơgơŭ đờm: “Pơ̆ng bĕ ñu tơ kơyơu pơkăl!”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr tơnia: “Mơnih ni hũ ngă pơnuaĭ mơsak-jơhà hơgĕ?” Bloh buơl guñu 'brŏ kơmrào driau prŏng rơlau wơ̆: “Pơ̆ng bĕ ñu tơ kơyơu pơkăl!”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Kơyoa nư̆n, tŭ Pilat 'buh drơi 'buh rơgơi ngă hơgĕ jiơ̆ng, sơ̆ng tơrpuơl mơnih lô hũ rơgơi tơbiă jiơ̆ng klùk-klờk rơlau wơ̆, nư̆n mă ia rào tơngàn tơ anaŭ buơl làng, bloh đờm: “Kơu 'buh hũ glài mư̆ng drah mơnih ni; nư̆n la bruă buơl guhã, mơti buơl guhã.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Abih tơrpuơl buơl làng đờm sơđồ lài: “Yòng drah ñu tuh wơ̆ tơ akŏ buơl dơlhă sơ̆ng anà-tơc̆o buơl dơlhă!”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Yơu nư̆n, Pilat toh pơtơbiă 'Baraba tơ buơl guñu. Hơdơi tŭ pơđăr gơlih pờng Yàng Jêsu, Pilat jào Pô tơ buơl guñu tô ba nau pơ̆ng tơ kơyơu pơkăl.
26 — ausente —
27 Hơdơi mư̆ng nư̆n, buơl lĭng kwăng apăn-akŏ du c̆àr lăm lơgăr ba Yàng Jêsu tơma lăm anih sàng kwăng ngă bruă, bloh nư̆n pơgùm-pơtòm abih tơrpuơl lĭng gơrwàng tòmdăr Pô.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Guñu yờh ào Pô, bloh nư̆n pơyùp tơ Pô sa blah ào mơr-yah,
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 pă sa boh dơwàng sơ̆ng druơi bloh pơtruă tơ akŏ Pô. Guñu kŭng mă sa bĕ gai bơrbo daŭ lăm tơngàn gah hơnuă Pô, bloh nư̆n c̆ĕ-khoai tơ anaŭ Pô sơ̆ng đờm klau-pơtăt lài: “Khoai Pơtau buơl làng Juđa!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Guñu kơc̆uh ia bơbah lăm Pô, mă gai bơrbo pờng tơ akŏ Pô.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Hơdơi tŭ klau-pơtăt Pô bơjơ, guñu yờh ào mơr-yah tơbiă sơ̆ng pơc̆ù ào Pô tơ Pô wơ̆, bloh nư̆n ba Pô nau tô pơ̆ng tơ kơyơu pơkăl.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Tŭ tơbiă nau, guñu păp sa aràng mơnih Siren, angăn la Simôn. Guñu mă mơnih ni glăm kơyơu pơkăl Yàng Jêsu.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Tŭ truh tơ sa anih angăn la Gôgôtha, mơblàng la Anih Brò-Akŏ,
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 guñu brơi Pô mơñŭm tơpai klài sơ̆ng ia jrào phì. Pô lơ-yah soh bloh 'buh mơñŭm.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Hơdơi tŭ pơ̆ng Pô lăm kơyơu pơkăl bơjơ, guñu suă-khà tô pơrpha gơŭ khăn-ào Pô.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Bloh nư̆n guñu dò guh tơ anih nư̆n tô kraŭ-khiă Pô.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Gah ngŏ akŏ Pô, guñu pơ̆ng sa blơ kơmàn, wă mư̆ng glài Pô lài: “Ni La Jêsu, Pơtau Buơl Làng Juđa.”
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Tŭ nư̆n, hũ dua aràng mơnih klĕ blơ̆ kŭng kơđòng pơ̆ng tơ kơyơu pơkăl sơ̆ng Pô rơi, sa aràng lăm kơyơu pơkăl gah hơnuă, sơ̆ng sa aràng lăm kơyơu pơkăl gah ơñiau.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Du mơnih nau mơrai găn nư̆n klau pơtăt Pô, rơñah akŏ,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 bloh đờm lài: “Hã la mơnih hũ rơgơi pơjơrlơh sàng duh-dơlbăt sơ̆ng bơ̆ pơdơ̆ng wơ̆ lăm klơu hơrơi, c̆ơ dŏng bĕ rùp-phŭn drơi! Yah hã la Anà Yàng Pô Lơngì, c̆ơ trŭn bĕ mư̆ng kơyơu pơkăl!”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt, du mơnih gơnuăr-pơto pơnuaĭ adăt-adia sơ̆ng du mơnih gơnuăr-tha kŭng klau pơtăt Pô lài:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Ñu hũ dŏng mơnih pơkơ̆n jiơ̆ng bloh 'buh rơgơi dŏng rùp-phŭn drơi. Ñu đờm ñu la pơtau buơl làng Israel! Tŭ ni, yah ñu trŭn klàh mư̆ng kơyơu pơkăl jiơ̆ng, nư̆n buơl gudrơi rơŭ păng-tui mư.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Ñu păng-gơnừm Yàng Pô Lơngì. Yah Yàng Pô Lơngì rơnăm ñu, nư̆n tŭ ni Pô păl dŏng ñu, kơyoa ñu hũ đờm lài: ‘Kơu la Anà Yàng Pô Lơngì!’ ”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Dua aràng mơnih klĕ blơ̆ kơđòng pơ̆ng lăm du kơyơu pơkăl jĕ sơ̆ng Pô kŭng đờm klau pơtăt Pô yơu nư̆n rơi.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Mư̆ng sa-pluh dua jơ hơrơi dơ̆ng truh tơ klơu jơ diơŭ, abih tơgrơ̆ anih tơbiă jiơ̆ng kơnăm-mơsrư̆ c̆ik-c̆òk.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Pơgăp klơu jơ diơŭ, Yàng Jêsu iơu prŏng săp lài: “Eli, Eli, lama sabaktani!” Kơtha mơblàng la: “Ơ Yàng Pô Lơngì dơlhă! Ơ Yàng Pô Lơngì dơlhă! Kơđa hơgĕ Pô klà luơi dơlhă?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Mơhư̆ yơu nư̆n, du mơnih dò dơ̆ng jĕ tơ anih nư̆n đờm: “Ñu iơu Eli.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Sa aràng lăm tơrpuơl buơl guñu tơmbah-tơmbàn đuaĭ nau mă sa kleh phơ̆n kơsồp, ơñrŭ baŭ ia mơsăm, akă tơ hơjŭng gai bơrbo, sơ̆ng pơyơ̆r brơi tơ Pô mơñŭm.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Bloh du mơnih pơkơ̆n nư̆n đờm: “Kừ luơi yơu nư̆n, c̆ơ Eli hũ truh dŏng ñu ơu.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Yàng Jêsu iơu prŏng săp sa amăng tra wơ̆, bloh nư̆n kloh suàn.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Sơ̆ng dih, khăn dơrnìng gah dơrlăm sàng duh-dơlbăt tơrhĕt jiơ̆ng dua mư̆ng ngŏ trŭn tơ ala, tơnah rơya tơtuơ̆n-mơgơi, pơtơu prŏng tơrlah pơc̆ah,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 du kŭt atơu pơh tơbiă, sơ̆ng lô mơnih sơc̆ih-sri mơtai bơjơ hũ hơdiŭ wơ̆.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Hơdơi tŭ Yàng Jêsu hơdiŭ wơ̆, du mơnih sơc̆ih-sri nư̆n tơbiă mư̆ng kŭt atơu, nau tơma lăm plơi-prŏng sơc̆ih-sri, sơ̆ng tơbiă pơ'buh tơ lô mơnih 'buh.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Tŭ mơnih apăn-akŏ sa rơtùh lĭng găm sơ̆ng buơl lĭng kraŭ-khiă Yàng Jêsu, 'buh tơnah rơya tơtuơ̆n-mơgơi sơ̆ng tơgrơ̆ bruă hũ tơbiă truh, nư̆n huơĭ-kơđa biă-biài sơ̆ng đờm: “Mơnih ni iơŭ tơpă biă la anà Yàng Pô Lơngì.”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Tơ anih nư̆n, kŭng hũ lô mơnih kơmơi dò dơ̆ng c̆ơ mư̆ng atàh. Buơl guñu la du mơnih hũ nau tui Yàng Jêsu mư̆ng c̆àr Galile, tô duh bruă Pô.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Lăm du mơnih nư̆n hũ Mari Mađơlen, Mari ame Jakơ sơ̆ng Jôsep, sơ̆ng ame dua aràng anà lơkơi Sebeđe.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Truh glai diơŭ, hũ sa aràng mơnih mơda, dò tơ plơi-prŏng Arimathe, angăn la Jôsep, kŭng la sa aràng mơnih tui-mơgru Yàng Jêsu.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Jôsep truh tòm Pilat tô yòng mă rùp atơu Yàng Jêsu. Pilat pơđăr jào tơ ñu.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Jôsep đồ-mă rùp atơu Pô sơ̆ng pơpò lăm bơ-yài goh pơtih,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 bloh nư̆n daŭ lăm kŭt atơu bơrhơu bloh ñu hũ pơđăr phàt pioh krơi tơ drơi lăm tơli pơtơu. Ñu kŭng pơrlơ̆ng sa boh pơtơu prŏng kơdrơ̆ bơh 'băng kŭt wơ̆, bloh nư̆n nau.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Mari Mađơlen sơ̆ng Mari pơkơ̆n hũ mơta tơ anih nư̆n, dò guh găn tơ anaŭ sơ̆ng kŭt atơu.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Hơrơi hơdơi, nư̆n la hơdơi Hơrơi-Rơc̆ăng tơ pơnuaĭ pơjŭm 'bơ̆ng, du mơnih gơnuăr apăn-akŏ pơyă phơ̆n duh-dơlbăt găm sơ̆ng du mơnih Pharisi, ba gơŭ truh tòm Pilat,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 sơ̆ng đờm: “Ơ pô, buơl dơlhă sơdơ̆r mơnih lơ̆r pơ̆ng-gơla ni tŭ dò hơdiŭ hũ đờm: ‘Hơdơi klơu hơrơi Kơu rơŭ hơdiŭ wơ̆.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Kơyoa nư̆n, yòng kwăng pơđăr mơnih kraŭ-khiă kŭt atơu nĭ-nùn tơ̆l truh tơ hơrơi klơu, huơĭ glai mơlăm du mơnih tui-mơgru ñu truh klĕ mă rùp atơu bloh nư̆n đờm sơ̆ng buơl làng lài ‘Pô hũ mư̆ng mơnih mơtai hơdiŭ wơ̆.’ Sơ̆ng yơu nư̆n, pơnuaĭ lơ̆r pơ̆ng-gơla hơdơi ni rơŭ jơhà rơlau tơ pơnuaĭ lơ̆r pơ̆ng-gơla dơlhơu wơ̆.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pilat đờm sơ̆ng buơl guñu: “Buơl guhã hũ lĭng kraŭ-khiă, nau bĕ kraŭ-khiă kŭt atơu nĭ-nùn tui hơtai buơl guhã.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Yơu nư̆n, buơl guñu nau, tơ̆m 'băng-kì tơ boh pơtơu kơdrơ̆ bơh 'băng kŭt, sơ̆ng c̆ĕ buơl lĭng kraŭ-khiă nĭ-nùn biă.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.