Mateus 18
Chru (CJE) vs NAA
1 Tŭ nư̆n, du mơnih tui-mơgru truh tơnia Yàng Jêsu lài: “Aràng sơi la mơnih prŏng rơlau abih lăm Lơgăr Lơngì?”
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Pô iơu sa aràng lơ-ơneh tìt truh, luơi ñu dò dơ̆ng tơkrah du mơnih tui-mơgru,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 sơ̆ng đờm: “Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, yah buơl guhã 'buh pơsơlih wơ̆ sơ̆ng tơbiă jiơ̆ng yơu lơ-ơneh tìt, nư̆n rơŭ 'buh hũ tơma lăm Lơgăr Lơngì ơu.
3 e disse:
4 Yơu nư̆n, aràng sơi pơ-ơneh rùp drơi trŭn yơu lơ-ơneh tìt ni, nư̆n la mơnih prŏng rơlau abih lăm Lơgăr Lơngì.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Aràng sơi kơyoa mư̆ng angăn Kơu bloh wă-rò sa aràng lơ-ơneh tìt yơu lơ-ơneh tìt ni, nư̆n la wă-rò Kơu.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 Bloh, yah aràng sơi ngă tơ sa aràng lăm du lơ-ơneh tìt hũ păng-tui Kơu bơjơ sơnĕ lơbuh lăm pơnuaĭ glài-sơnoh, nư̆n yah akă lơsŭng pơtơu prŏng tơ tơkuai mơnih nư̆n, bloh prah ñu trŭn lăm ia-tơsì dơrlăm la siàm rơlau.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Gleh-glăr dồn-să tơ dun-ya mư̆ng du pơnuaĭ ngă tơ aràng sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh! Kơyoa du pơnuaĭ ngă tơ sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh păl hũ, bloh gleh-glăr dồn-să biă tơ mơnih lơi la mơnih ngă tơ aràng sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh!
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 Yah tơngàn halài tơkai hã ngă tơ hã sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n koh sơ̆ng prah ñu atàh bĕ mư̆ng hã. Kơyoa yah hã tùt tơngàn halài tùt tơkai bloh tơma lăm pơnuaĭ hơdiŭ, dò siàm rơlau la hũ tơ̆l abih dua gah tơkai dua gah tơngàn bloh kŏng prah lăm apui rài pơdò rài.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Yah mơta hã ngă tơ hã sơnĕ lơbuh lăm glài-sơnoh, nư̆n lơ-iok bĕ bloh prah ñu atàh mư̆ng hã; kơyoa yah hã mĭn dò sa gah mơta bloh tơma lăm pơnuaĭ hơdiŭ, dò siàm rơlau hũ tơ̆l abih dua gah mơta bloh păl kŏng prah tơma lăm apui rơhồng-ala.
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 Păl kơrmăp rùp bĕ, juơi c̆ơ 'buh sơ̆p tơ sa aràng mơnih lơi lăm du lơ-ơneh tìt ni. Kơyoa Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, du mơnih gơdrưh buơl guñu dò tơ ngŏ lơngì jiăng 'buh mơta Ama Kơu, la Pô dò tơ ngŏ lơngì.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 — ausente —
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 Buơl guhã sơnư̆ng hơyơu? Yah sa aràng mơnih hũ sa rơtùh drơi abo, bloh sa drơi nau asŭ lơhiă, nư̆n mơnih nư̆n 'buh luơi sơlpăn pluh sơlpăn drơi abo dih tơ ngŏ c̆ơ̆, bloh nau duah anà abo kơđòng asŭ lơhiă ơu?
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, yah mơnih nư̆n duah hũ, nư̆n rơŭ sờh-sài mư̆ng anà abo nư̆n rơlau tơ sơlpăn pluh sơlpăn drơi abo 'buh asŭ lơhiă.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Kŭng yơu nư̆n rơi, Ama buơl guhã tơ ngŏ lơngì 'buh khiăng sa aràng mơnih lơi lăm du lơ-ơneh tìt ni păl mơtai-lơhiă.”
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 Yah buơl adơi-ai hã hũ ngă pơnuaĭ sŭng sơ̆ng hã, nư̆n truh tòm krơi sơ̆ng ñu, đờm tơ ñu thơu mư̆ng pơnuaĭ nư̆n. Yah mơnih nư̆n khiăng păng, nư̆n hã hũ adơi-ai drơi wơ̆.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Bloh yah mơnih nư̆n 'buh khiăng păng, nư̆n jà bĕ sa halài dua aràng mơnih tra nau sơ̆ng hã, tô gơnàng tơ pơnuaĭ dua halài klơu aràng mơnih ngă grơh bloh tơgrơ̆ bruă hũ nìn-kơjăp.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Yah mơnih nư̆n sơđaŭ 'buh khiăng păng du mơnih ni, nư̆n đờm akhàn bĕ sơ̆ng Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih. Sơ̆ng yah mơnih nư̆n 'buh khiăng păng Tơrpuơl Goh-Sơc̆ih, nư̆n c̆ơ bĕ mơnih nư̆n yơu mơnih agàh halài mơnih rì-mă jia.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 Iơŭ biă, Kơu đờm sơ̆ng buơl guhã, yah pơnuaĭ hơgĕ buơl guhã akă tơ ala lơ̆n, kŭng rơŭ akă tơ ngŏ lơngì, sơ̆ng pơnuaĭ hơgĕ buơl guhã tơleh tơ ala lơ̆n, kŭng rơŭ hũ tơleh tơ ngŏ lơngì.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 Kơu kŭng đờm sơ̆ng buơl guhã, yah dua aràng lăm buơl guhã rĭng sa hơtai-hơtiàn sơ̆ng gơŭ tơ ala lơ̆n, lơkơu-yòng tơgrơ̆ pơnuaĭ hơgĕ, nư̆n Ama Kơu tơ ngŏ lơngì rơŭ brơi tơ buơl guñu.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 Kơyoa anih lơi hũ dua klơu aràng mă angăn Kơu pơgùm gơŭ wơ̆, nư̆n Kơu rơŭ dò tơkrah buơl guñu.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Tŭ nư̆n Pier truh jĕ Yàng Jêsu sơ̆ng tơnia: “Ơ Yàng, yah buơl adơi-ai dơlhă ngă pơnuaĭ sŭng sơ̆ng dơlhă, nư̆n dơlhă rơŭ anĭt toh-luơi tơ buơl guñu hơdùm amăng? Hũ păl truh tơjuh amăng ơu?”
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Yàng Jêsu đờm: “Kơu 'buh đờm sơ̆ng hã la truh tơjuh amăng ơu, bloh la tơjuh pluh amăng tơjuh.
22 Jesus respondeu:
23 Kơyoa nư̆n, Lơgăr Lơngì mơhiơ̆ yơu mơnih pơtau dih khiăng khi-kơrhia khà priă sơ̆ng du mơnih hơlŭn-hơlă drơi.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Tŭ pơtau tơma khi-kơrhia bơ-àr sră, nư̆n aràng ba truh tơ pơtau sa aràng mơnih kơđòng sre sơ̆ng pơtau sa-pluh rơbơu talơ̆ng.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Kơyoa mơnih nư̆n 'buh hũ hơgĕ tô bơ-yàr sre, nư̆n pơtau pơđăr pơblơi rùp ñu, sơdiŭ anà sơ̆ng abih phơ̆n-bơna ñu, tô bơ-yàr sre.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Mơnih hơlŭn-hơlă nư̆n pơđih rùp tơ anaŭ mơnih pơtau, khoai sơ̆ng lơkơu-yòng lài: ‘Khoai pơtau, yòng pơtau anĭt luơi rơlĕ tơ dơlhă, nư̆n dơlhă rơŭ bơ-yàr abih!’
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Pơtau hũ hơtai-hơtiàn anĭt-anăr, brơi mơnih nư̆n nau wơ̆, sơ̆ng luơi abih sre kơđòng tơ ñu.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Bloh tŭ mơnih hơlŭn-hơlă nư̆n nau wơ̆, ñu păp sa aràng mơnih, la mơnih adơi-ai gơŭ ngă hơlŭn-hơlă găm sơ̆ng drơi, mơnih nư̆n kơđòng sre sơ̆ng ñu sa rơtùh đơnie. Ñu mă mơnih nư̆n, klèn găn tơkuai sơ̆ng đờm: ‘Bơ-yàr bĕ sre tơ kơu!’
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 Mơnih adơi-ai gơŭ pơđih rùp tơ ala tơkai ñu bloh yòng lơkơu: ‘Ơ sơ-ai, yòng sơ-ai anĭt luơi rơlĕ tơ dơlhă, dơlhă rơŭ bơ-yàr c̆iŭ abih tơ sơ-ai.’
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Bloh ñu 'buh khiăng, kừ mă mơnih nư̆n krơ̆ lăm sàng jàm tơ̆l truh tơ tŭ bơ-yàr abih sre.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Tŭ du mơnih adơi-ai gơŭ pơkơ̆n 'buh yơu nư̆n, buơl guñu jruh-jrui biă, truh đờm akhàn wơ̆ sơ̆ng mơnih pơtau thơu mư̆ng abih tơgrơ̆ bruă hũ tơbiă truh.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 Pơtau pơđăr iơu mơnih hơlŭn-hơlă nư̆n truh sơ̆ng đờm: ‘Ơ mơnih hơlŭn-hơlă mơsak-jơhà dih, Kơu hũ anĭt luơi abih sre kơđòng tơ hã, kơyoa hã hũ yòng lơkơu sơ̆ng Kơu;
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 nư̆n bloh kơđa hơgĕ hã 'buh anĭt-anăr tơ mơnih adơi-ai gơŭ drơi, yơu kơu hũ anĭt-anăr tơ hã?’
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Pơtau anok hơtai, jào ñu tơ mơnih apăn-akŏ sàng jàm tô ngă glài tơ̆l truh tơ tŭ ñu bơ-yàr abih sre.
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Yah yàu aràng lăm buơl guhã 'buh abih hơtai-hơtiàn anĭt toh-luơi pơnuaĭ sŭng tơ adơi-ai drơi, nư̆n Ama Kơu tơ ngŏ lơngì kŭng rơŭ ngă sơ̆ng buơl guhã yơu nư̆n rơi.”
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.