Apocalipse 16

Chru (CJE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tŭ nư̆n, dơlhă mơhư̆ sa săp prŏng mư̆ng anih sàng duh-dơlbăt đờm pơđăr tơjuh aràng mơnih gơdrưh lài: “Nau bĕ, tuh tơjuh pơtĭl pơnuaĭ anok-anoa prŏng Yàng Pô Lơngì trŭn tơ ala lơ̆n.”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Mơnih gơdrưh sa nau tuh pơtĭl drơi trŭn lăm ala lơ̆n, nư̆n hũ du pơnuaĭ lơka-kơtăl jơhà sơ̆ng pơđì-pơđoa tơbiă truh tơ ngŏ du mơnih hũ nàl jơi-phơ̆n pà gah tơkai sơ̆ng duh-dơlbăt rơ̆p-rùp ñu.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Mơnih gơdrưh dua tuh pơtĭl drơi lăm ia-tơsì, nư̆n ia-tơsì tơbiă jiơ̆ng yơu drah mơnih mơtai, sơ̆ng abih tơgrơ̆ jơi-phơ̆n hơdiŭ lăm ia-tơsì mơtai abih.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Mơnih gơdrưh klơu tuh pơtĭl drơi tơ ngŏ du ia-sơdờng sơ̆ng du c̆roh ia, nư̆n guñu tơbiă jiơ̆ng drah.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Dơlhă mơhư̆ mơnih gơdrưh hũ gơnuăr tơ ngŏ ia đờm:
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Kơyoa guñu hũ ngă hŏ drah du mơnih sơc̆ih-sri sơ̆ng du mơnih gơnuăr-hwơ̆r,
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Bloh nư̆n dơlhă mơhư̆ săp mư̆ng anih sơbàn duh-dơlbăt đờm lài:
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Mơnih gơdrưh pà tuh pơtĭl drơi tơ ngŏ ia-hơrơi, nư̆n ia-hơrơi hũ gơnuăr angui apui bloh hŭr 'bơ̆ng jơi anà mơnih.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Jơi anà mơnih kŏng joa apui kluơĭ biă hŭr 'bơ̆ng, nư̆n buơl guñu đờm sơk-sơrbĭl khĭn-dơmĭn truh angăn Yàng Pô Lơngì, la Pô hũ gơnuăr tơ ngŏ tơgrơ̆ pơnuaĭ suh-ru rŭng-rài nư̆n, bloh buơl guñu kŭng sơđaŭ 'buh mơbai prah-luơi glài-sơnoh tô pơyă pơnuaĭ màng-kơc̆rà tơ Pô.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Mơnih gơdrưh lơma tuh pơtĭl drơi tơ ngŏ sơbàn jơi-phơ̆n pà gah tơkai, nư̆n abih lơgăr ñu tơbiă jiơ̆ng kơnăm-mơsrư̆, sơ̆ng aràng kĕ dơlah kơyoa pơđì-pơđoa.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Buơl guñu đờm sơk-sơrbĭl khĭn-dơmĭn truh Yàng Pô Lơngì tơ ngŏ lơngì, kơyoa mư̆ng tơgrơ̆ pơnuaĭ pơđì-pơđoa sơ̆ng du kơtiăng lơka buơl guñu kŏng, bloh buơl guñu sơđaŭ 'buh mơbai prah-luơi tơgrơ̆ bruă buơl guñu ngă.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Mơnih gơdrưh năm tuh pơtĭl drơi tơ ngŏ ia-sơdờng Ơphơrat, ia-sơdờng nư̆n thu đak mư, tô rơc̆ăng jơlàn tơ du pơtau mư̆ng gah ia-hơrơi tơgồ nau truh.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Dơlhă 'buh mư̆ng kàng anà-grài, mư̆ng kàng jơi-phơ̆n pà gah tơkai, sơ̆ng mư̆ng kàng mơnih gơnuăr-hwơ̆r lơ̆r, hũ klơu bơngă-kơmlài sơŭ-sơnoh tơbiă, mơhiơ̆ yơu du anà kiơŭ.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Guñu la du bơngă kơmlài-jĭnràk, ngă du nàl-c̆rih. Guñu nau truh sơ̆ng du pơtau lăm abih dun-ya, tô tơrgùm-pơtòm buơl guñu wơ̆ tơ pơnuaĭ tămsuh-tămngă lăm hơrơi prŏng Yàng Pô Lơngì Gơnăp-Gơnuăr Wĭl-Tơ̆l.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Ni, Kơu truh yơu mơnih klĕ. Lơngai-pơtuah tơ mơnih lơi mơdơh-kraŭ sơ̆ng gàr-rơmiă ào drơi tô klàh nau kŭl-sơlŭn, sơ̆ng 'buh kơđòng aràng 'buh pơnuaĭ mơlơu alah drơi!”
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Guñu pơgùm-pơtòm du pơtau wơ̆ lăm sa anih, ia Hebrơ angăn la Armageđôn.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Mơnih gơdrưh tơjuh tuh pơtĭl drơi lăm joa lơngì, nư̆n hũ sa săp prŏng mư̆ng sơbàn anih sàng duh-dơlbăt, đờm lài: “Wĭl-tơ̆l abih bơjơ!”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Tŭ nư̆n mư hũ c̆ă-kơrla, săp dơnài dơlờng, săp grơ̆m-kơtàl, sơ̆ng tơtuơ̆n-jơrlơh lơ̆n-tơnah prŏng tơbiă truh. Pơnuaĭ tơtuơ̆n-jơrlơh lơ̆n-tơnah pràn sơ̆ng prŏng tơ̆l truh mư̆ng tŭ hũ jơi anà mơnih hơdiŭ lăm lơ̆n-tơnah, ka tŭ lơi hũ sa pơnuaĭ tơtuơ̆n-jơrlơh lơ̆n-tơnah lơi prŏng yơu nư̆n.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Plơi-prŏng tơrlah jiơ̆ng klơu pơ-ơnah, sơ̆ng tơgrơ̆ plơi prŏng lăm tơgrơ̆ lơgăr kŏng jơrlơh-tơrlŭng abih. Yàng Pô Lơngì sơdơ̆r truh 'Babilôn prŏng tô brơi ñu mơñŭm c̆uàn tơpai la pơnuaĭ anok-anoa prŏng Pô.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Abih tơgrơ̆ aguăn ia-tơsì đuaĭ dơŭ abih, c̆ơ̆-c̆ờr 'buh dò tra.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Du khuk hơjàn pơlia prŏng, traŭ pơgăp sa talơ̆ng, mư̆ng lơngì hŏ trŭn tơ ngŏ jơi anà mơnih, sơ̆ng jơi anà mơnih đờm sơk-sơrbĭl khĭn-dơmĭn truh tơ Yàng Pô Lơngì kơyoa mư̆ng pơnuaĭ rŭng-rài hơjàn pơlia nư̆n, kơyoa pơnuaĭ rŭng-rài nư̆n la sa pơnuaĭ rŭng-rài prŏng sơ̆ng huơĭ-kìr biă.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.